Создание эффективного метода синтеза изучение свойств 1-2-дизамещенных 4-арилиденимидазолин-5-онов

Педагогика

Խաղը նախադպրոցական տարիքում հանդիսանում է երեխայի զարգացման հիմնական գործունեության ձևերից մեկը և հատկապես կարևոր դեր ունի կուրության կամ տեսողության խանգարման դեպքում որպես համակշռման և փոխհատուցման գործընթացի ձևավորման պայման։ Տեսողության բացակայությունը կամ սահմանափակությունը երեխայի մոտ կարող է դժվարացնել շրջակա աշխարհի ընկալումը, տարածական կողմնորոշումը և սոցիալական փոխազդեցությունը, սակայն խաղային գործունեությունը հնարավորություն է տալիս զարգացնել մնացած զգայարանները՝ լսողությունը, շոշափումը, շարժողական զգացողությունը և խոսքային հաղորդակցությունը։ Խաղի ընթացքում երեխան սովորում է ճանաչել առարկաները շոշափման միջոցով, տարբերակել ձայները, զարգացնել հիշողությունը և ուշադրությունը, ինչը նպաստում է փոխհատուցողական մեխանիզմների ձևավորմանը։ Հատկապես կարևոր են դերային, շարժողական և դիդակտիկ խաղերը, որոնք օգնում են երեխային հասկանալ սոցիալական հարաբերությունները, զարգացնել հաղորդակցման հմտությունները և ձևավորել ինքնուրույնության տարրեր։ Խաղային միջավայրում ապահովված անվտանգությունը և ճիշտ կազմակերպված մանկավարժական աջակցությունը նպաստում են, որ կույր երեխան կարողանա հաղթահարել սահմանափակումները և աստիճանաբար հարմարվել շրջակա աշխարհին։ Ուսուցիչների և ծնողների ուղղորդված մասնակցությունը խաղային գործընթացին կարևոր է, քանի որ նրանք օգնում են ճիշտ ընտրել խաղերի բովանդակությունը և մեթոդները՝ հաշվի առնելով երեխայի անհատական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, խաղը ոչ միայն զվարճանքի միջոց է, այլ նաև արդյունավետ մանկավարժական գործիք, որը նպաստում է կուրություն ունեցող երեխաների զարգացման, փոխհատուցման և սոցիալական ինտեգրման գործընթացին։

Биология

Գիրքը նվիրված է բարդ քրոմոսոմային անոմալիաների մոլեկուլա-ցիտոգենետիկական հետազոտության մեթոդների և արդյունքների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են քրոմոսոմային կառուցվածքի փոփոխությունների հայտնաբերման ժամանակակից մոտեցումները, գենոմային խանգարումների վերլուծության մեթոդները և դրանց կիրառությունը բժշկական գենետիկայի ոլորտում։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է քրոմոսոմների կառուցվածքային վերադասավորումների, գենետիկական նյութի փոփոխությունների և դրանց կենսաբանական նշանակության բացահայտման խնդիրներին։ Ներկայացվում են ցիտոգենետիկական և մոլեկուլային տեխնոլոգիաներ, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել ճշգրիտ ուսումնասիրել բարդ անոմալիաները, գնահատել դրանց ազդեցությունը օրգանիզմի զարգացման վրա և կատարել գենետիկական ախտորոշում։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի ժառանգական հիվանդությունների, զարգացման խանգարումների և գենոմային փոփոխությունների հետազոտության համար։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գենետիկների, բժիշկների, կենսաբանների, հետազոտողների, բժշկական բուհերի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մարդու գենոմի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քրոմոսոմային խանգարումների ուսումնասիրմամբ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Բաշալյանի գրական, հրապարակախոսական և խմբագրական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի 80-ական թվականներին արևմտահայ գրականության մեջ ձևավորված իրապաշտական շարժման ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորումն է, նրա մասնակցությունը նոր գրական սկզբունքների հաստատմանը և այն գաղափարագեղարվեստական առանձնահատկությունները, որոնցով նրա արձակը կապվում է ժամանակաշրջանի արևմտահայ գրական զարգացումների հետ։ 80-ականների իրապաշտական շարժումը համախմբել էր մի շարք նշանավոր գրողների ու մտավորականների, այդ թվում՝ Արփիար Արփիարյանին, Գրիգոր Զոհրապին, Տիգրան Կամսարականին, Մելքոն Կյուրճյանին և Լևոն Բաշալյանին, իսկ «Արևելք», «Մասիս» և հետագայում «Հայրենիք» պարբերականները կարևոր հարթակ էին նոր գրական մտածողության տարածման համար։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում գրողի արձակին, նրա պատմվածքներին, նորավեպերին, պատկերներին և հրապարակախոսական ժառանգությանը՝ բացահայտելով իրական կյանքի դիտարկման, հասարակական միջավայրի պատկերման և մարդու առօրյա խնդիրների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործական մեթոդի կարևոր հատկանիշներից է դիտողականությունը և կյանքի բազմակողմանի պատկերման ձգտումը, որը բնորոշ էր արևմտահայ իրապաշտական արձակի զարգացման այդ փուլին։ Քննության են առնվում կերպարների հոգեբանական նկարագրությունը, սոցիալական միջավայրի դերը, հասարակ մարդու ճակատագիրը, քաղաքային կյանքի պատկերները, բարոյական հակասությունները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունները։ Միաժամանակ վերլուծվում է գրողի լեզուն ու ոճը, պատմողական եղանակը, մանրամասների ընտրությունը և փոքր արձակ ժանրերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեությունը արևմտահայ մամուլում, քանի որ Բաշալյանը ոչ միայն ստեղծագործող էր, այլև ակտիվ խմբագիր ու հրապարակագիր, որը մասնակցում էր ժամանակի գրական կյանքի կազմակերպմանը և նոր սերնդի ձևավորմանը։ Գրողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արևմտահայ իրապաշտական արձակի ձևավորման, գրական մամուլի նշանակության և XIX դարավերջի արևմտահայ մտավոր ու մշակութային կյանքի զարգացման մասին։

Лингвистика

Այս գիրքը ներկայացնում է հայերենի տերմինաբանական և ուղղագրական հիմնական կանոններն ու սկզբունքները՝ ծառայելով որպես գործնական տեղեկատու ճիշտ գրության և մասնագիտական լեզվի օգտագործման համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ոլորտների տերմինների միասնականացման հարցերը, բառերի ճիշտ ուղղագրության կանոնները, կետադրության հիմնական նորմերը և հաճախ հանդիպող լեզվական սխալների շտկման ուղիները։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում գիտական, տեխնիկական և պաշտոնական գրագրության լեզվին՝ ցույց տալով, թե ինչպես ապահովել հստակություն, միօրինակություն և լեզվական ճշգրտություն։ Նյութը ներկայացված է համակարգված ձևով՝ որպես տեղեկատու ձեռնարկ, որտեղ ընթերցողը կարող է արագ գտնել անհրաժեշտ լեզվական կանոնները և օրինակները։ Գիրքը օգտակար է ուսանողների, լրագրողների, խմբագիրների, թարգմանիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր աշխատում են գրավոր հայերենով և ցանկանում են բարձրացնել իրենց լեզվական գրագիտության մակարդակը։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ջրում լուծվող պոլիվինիլացետալների ստացման գիտական մոտեցումների մշակմանը և դրանց կառուցվածքային, ֆիզիկաքիմիական ու կիրառական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պոլիմերային շղթաների նպատակային քիմիական ձևափոխման օրինաչափություններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ ջրային միջավայրի նկատմամբ անհրաժեշտ վարքագիծ ունեցող նոր պոլիմերային նյութեր։ Ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական պոլիմերի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի հարաբերակցության և մակրոմոլեկուլային շղթայի փոփոխությունների ազդեցությանը վերջնական նյութի լուծելիության և այլ բնութագրերի վրա։ Կարևորվում է սինթեզի պայմանների և ստացված պոլիմերի կառուցվածքի միջև կապի բացահայտումը, քանի որ քիմիական փոխակերպման աստիճանը կարող է պայմանավորել նյութի հիդրոֆիլությունը, մոլեկուլային փոխազդեցությունները, լուծույթների կայունությունը և մեխանիկական հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը և դրանց հիմնական ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների համեմատական գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել պոլիմերային լուծույթների մածուցիկությունը, լուծելիությունը, ջրի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ջերմային վարքագիծը, թաղանթագոյացման ունակությունը և մակրոմոլեկուլների կառուցվածքից կախված այլ հատկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությանը՝ պարզելու համար, թե պոլիմերի քիմիական կառուցվածքի նպատակային փոփոխությունը ինչպես է անդրադառնում նյութի տեխնոլոգիական և շահագործական բնութագրերի վրա։ Տարբեր կառուցվածքով նմուշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ջրալուծելիության պահպանման կամ բարելավման համար առավել նշանակալի կառուցվածքային գործոնները։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև սինթեզված նյութերի կայունության և տարբեր միջավայրերում վարքագծի ուսումնասիրությունը, քանի որ ջրում լուծվող պոլիմերների գործնական կիրառելիությունը մեծապես կախված է լուծույթների կանխատեսելի հատկություններից։ Նման պոլիմերային համակարգերը գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ոլորտների համար, որտեղ պահանջվում են ջրային միջավայրում մշակվող, թաղանթ առաջացնող, կապակցող կամ մակերևութային հատկությունները փոփոխող նյութեր։ Հետազոտությունը նպաստում է պոլիվինիլային պոլիմերների քիմիական ձևափոխման վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը և նոր ջրալուծելի նյութերի հատկությունների նպատակային կարգավորման գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է նշանակություն ունենալ բարձրամոլեկուլային միացությունների քիմիայի, պոլիմերային նյութագիտության և պոլիմերների տեխնոլոգիայի հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անորոշ դերբայի՝ ինֆինիտիվի կառուցվածքային, իմաստային և շարահյուսական առանձնահատկությունների տիպաբանական ուսումնասիրությանը տարբեր լեզուների նյութի համադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում ինֆինիտիվն է որպես բայական համակարգի յուրահատուկ միավոր, որը մի կողմից պահպանում է բային բնորոշ գործողության կամ վիճակի իմաստը և որոշ քերականական հատկություններ, իսկ մյուս կողմից սովորաբար չի արտահայտում դիմավոր բայաձևերին հատուկ դեմքի ու թվի ամբողջական հակադրությունները։ Քննվում են տարբեր լեզուներում ինֆինիտիվի ձևաբանական կառուցվածքը, դրա կազմության միջոցները, քերականական կարգերի արտահայտման հնարավորությունները և նախադասության մեջ կատարած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր լեզվական համակարգերում ինչպիսի հարաբերակցություն է ձևավորվում ինֆինիտիվի բայական և անվանական հատկանիշների միջև։ Ուսումնասիրվում են ենթակայի, խնդրառության, ժամանակային և կերպային հարաբերությունների արտահայտման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ինֆինիտիվային կառույցների կապը նախադասության հիմնական ստորոգման հետ։ Տիպաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել լեզուների միջև ընդհանուր օրինաչափություններն ու կառուցվածքային տարբերությունները՝ առանց որևէ առանձին լեզվի քերականական համակարգը համընդհանուր չափանիշ ընդունելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինֆինիտիվի շարահյուսական գործառույթների քննությունը, քանի որ այն տարբեր լեզուներում կարող է հանդես գալ բարդ ստորոգյալի բաղադրիչի, լրացման, նպատակի կամ այլ հարաբերությունների արտահայտման միջոցի դերում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ինֆինիտիվային կառույցների և այլ ոչ դիմավոր բայական ձևերի՝ դերբայների ու բայանունների հարաբերակցությանը՝ պարզաբանելով դրանց սահմանազատման տիպաբանական չափանիշները։ Պատմական և համեմատական տվյալների ներգրավումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև նման ձևերի քերականացման և գործառութային փոփոխությունների ընդհանուր միտումները։ Լեզուների համադրական ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում է, թե նույն կամ մոտ հաղորդակցական գործառույթները տարբեր քերականական համակարգերում ինչպիսի կառուցվածքային միջոցներով կարող են արտահայտվել։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լեզվաբանական տիպաբանության, ձևաբանության, շարահյուսության և քերականական իմաստաբանության մոտեցումները՝ ինֆինիտիվի տեղը լեզուների բայական համակարգերում և դրա համընդհանուր ու լեզվահատուկ հատկանիշները համակարգված կերպով բնութագրելու նպատակով։