Սրբազան պատարագի խորհրդատետր

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր գրող, երգիծաբան Լեռ Կամսարի գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա ստեղծագործական աշխարհայացքը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և հայ գրականության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են հեղինակի երգիծական ստեղծագործությունները, դրանց թեմատիկ բազմազանությունը, կերպարների կառուցման սկզբունքները և հասարակական ու քաղաքական երևույթների գեղարվեստական արտացոլման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրողի հումորի, սատիրայի, հեգնանքի և գրոտեսկի կիրառությանը, որոնց միջոցով բացահայտվում են մարդկային բնավորության հակասությունները, հասարակական արատներն ու ժամանակաշրջանի սոցիալական խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հեղինակի լեզվաոճական ինքնատիպությանը, գրական արտահայտչամիջոցներին և ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Լեռ Կամսարի գրական գործունեության, նրա ստեղծագործական զարգացման և հայ երգիծական արձակի հարստացման գործում ունեցած ներդրման մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, ուսանողների և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում քիմիայի դասավանդման գործընթացում սովորողների ստեղծագործական մտածողության ձևավորման և զարգացման մեթոդական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ստեղծագործական մտածողության հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, դրա զարգացման հիմնական պայմանները և ուսումնական գործունեության ընթացքում ինքնուրույն, վերլուծական ու ոչ ստանդարտ մտածողության խթանման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քիմիայի ուսուցման բովանդակության, դասավանդման մեթոդների և ուսումնական առաջադրանքների դերին սովորողների ճանաչողական ակտիվության, հետազոտական հետաքրքրությունների և ստեղծագործական կարողությունների զարգացման գործում։ Ուսումնասիրվում են խնդրահարույց ուսուցման, հետազոտական աշխատանքների, փորձարարական առաջադրանքների, նախագծային գործունեության և միջառարկայական կապերի կիրառման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են քիմիական երևույթների բացատրության, փորձերի պլանավորման, վարկածների առաջադրման, արդյունքների համեմատության և ինքնուրույն եզրահանգումների ձևակերպման միջոցով սովորողների մտածողության զարգացման հնարավորությունները։ Կարևորվում են ուսուցչի դերը ստեղծագործական ուսումնական միջավայրի ձևավորման գործում, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը և ուսուցման տարբերակված մոտեցումների կիրառումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ներկայացվել քիմիայի դպրոցական դասընթացի տարբեր թեմաների ուսուցման ընթացքում կիրառվող ստեղծագործական առաջադրանքներ, հետաքրքրաշարժ խնդիրներ, լաբորատոր աշխատանքներ և գործնական իրավիճակների վերլուծության օրինակներ։ Անդրադարձ է կատարվում սովորողների ինքնուրույնության, նախաձեռնողականության, տրամաբանական դատողության և գիտական երևակայության զարգացմանը նպաստող մանկավարժական պայմաններին։ Առանձնացվում են ստեղծագործական մտածողության զարգացման մակարդակի գնահատման չափանիշների մշակման, ուսուցման արդյունավետության որոշման և մեթոդական մոտեցումների կատարելագործման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև տեսական գիտելիքների և գործնական փորձի համադրումը, որը նպաստում է քիմիական հասկացությունների գիտակցված յուրացմանը և ձեռք բերված գիտելիքների կիրառմանը նոր իրավիճակներում։ Աշխատությունը նշանակություն ունի քիմիայի դասավանդման մեթոդիկայի, ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաների և դպրոցական բնագիտական կրթության զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քիմիայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության հետազոտողների, ուսուցման մեթոդիստների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

«Ժառանգության պահպանություն՝ հանուն կայուն ապագայի» միջազգային գիտաժողովի նյութերի ժողովածուն, որը նվիրված է հայ գրատպության 510-ամյակին, ներկայացնում է բազմաբնույթ գիտական ուսումնասիրությունների ընտրանի, որոնք անդրադառնում են հայ գրատպության ծագմանը, զարգացման փուլերին, մշակութային ազդեցությանը և ժամանակակից պահպանության խնդիրներին՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային ինքնության ձևավորման և մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Ժողովածուում ընդգրկված հոդվածները քննարկում են Մատթեոս Ծարեցիի կողմից 1512–1513 թթ. Վենետիկում հայերեն առաջին տպագիր գրքերի ստեղծման պատմական նշանակությունը, ինչպես նաև հայ գրատպության տարածումը Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում և հետագայում՝ Հայաստանում, որտեղ այն դարձավ կրթական և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն։ Գիտաժողովի նյութերում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրավոր ժառանգության պահպանության ժամանակակից մարտահրավերներին՝ ներառյալ ձեռագրերի և հին տպագիր գրքերի թվայնացումը, արխիվային նյութերի վերականգնումը, գրադարանային ֆոնդերի պահպանման տեխնոլոգիաները և մշակութային քաղաքականության դերը ժառանգության պաշտպանության գործում։ Հոդվածները նաև վերլուծում են հայ գրատպության ազդեցությունը ազգային լեզվի ստանդարտացման, գրականության զարգացման և կրթական համակարգի ձևավորման վրա, ինչպես նաև դրա կապը հայկական սփյուռքի մշակութային ինքնության պահպանման հետ։ Ժողովածուն ընդգրկում է միջազգային փորձի ուսումնասիրություններ, որոնք համեմատական վերլուծության միջոցով ցույց են տալիս, թե ինչպես են տարբեր երկրներ կազմակերպում իրենց գրավոր ժառանգության պահպանումը և ինչ տեխնոլոգիական լուծումներ են կիրառվում այդ նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիտաժողովի նյութերի ժողովածուն ներկայացնում է հայ գրատպության 510-ամյակի հոբելյանի գիտական ամփոփում և ընդգծում է մշակութային ժառանգության պահպանման կարևորությունը որպես կայուն զարգացման և ազգային ինքնության պահպանման հիմնարար բաղադրիչ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգի գործունեության բարելավման տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում բանկային համակարգը դիտարկվում է որպես երկրի ֆինանսական համակարգի առանցքային բաղադրիչ, որն էական դեր ունի տնտեսության ֆինանսավորման, խնայողությունների ներգրավման, վարկավորման ընդլայնման, վճարային շրջանառության կազմակերպման և տնտեսական աճի ապահովման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են բանկային համակարգի էությունը, կառուցվածքը, գործառույթներն ու գործունեության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, ինչպես նաև բանկերի և ֆինանսական շուկայի մյուս մասնակիցների փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգի արդյունավետության գնահատման տեսական մոտեցումներին և այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են բանկերի ֆինանսական կայունությունը, իրացվելիությունը, շահութաբերությունը և մրցունակությունը։ Ուսումնասիրվում են բանկային գործունեության կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմները, ռիսկերի կառավարման նշանակությունը, կապիտալի բավարարության և իրացվելիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև բանկային համակարգի կայունության վրա մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ ՀՀ օրինակով վերլուծության կարևոր ուղղություններից են բանկային ծառայությունների զարգացման առանձնահատկությունները, վարկավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, թվայնացման և ֆինանսական նորարարությունների ազդեցությունը, հաճախորդների համար ծառայությունների հասանելիության ընդլայնումը և բանկային հատվածում մրցակցության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է բանկային համակարգի գործունեության ընթացքում առաջացող խնդիրներին, այդ թվում՝ վարկային, շուկայական, գործառնական և այլ ֆինանսական ռիսկերին, դրանց կանխարգելման ու կառավարման տեսական և գործնական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է բանկերի գործունեության և տնտեսության իրական հատվածի փոխկապակցվածությունը, քանի որ արդյունավետ բանկային համակարգը պետք է ոչ միայն պահպանել ֆինանսական կայունությունը, այլև նպաստել ներդրումների, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական ակտիվության ֆինանսավորմանը։ Աշխատության հիմնական ուղղություններից է բանկային համակարգի կատարելագործման հնարավորությունների տեսական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով ՀՀ ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական զարգացման միտումները, հաճախորդների վարքագծի փոփոխությունները և ժամանակակից բանկային ծառայությունների նկատմամբ աճող պահանջարկը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության և ֆինանսների ոլորտի ուսանողների, հետազոտողների, բանկային համակարգի մասնագետների և ՀՀ ֆինանսական հատվածի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կուսակցական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրների վերլուծությանը կոալիցիոն կառավարության ձևավորման և գործունեության պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են կուսակցական համակարգերի տեսական հիմքերը, բազմակուսակցականության ձևավորման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը պետական կառավարման կայունության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կոալիցիոն կառավարությունների ձևավորման մեխանիզմները, կուսակցությունների միջև համագործակցության և մրցակցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև քաղաքական պատասխանատվության բաշխման խնդիրները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է ՀՀ կուսակցական համակարգի զարգացման դինամիկան անկախությունից հետո՝ ընդգծելով քաղաքական ինստիտուտների կայացման, ընտրական համակարգի փոփոխությունների և քաղաքական բազմակարծության ձևավորման ազդեցությունը։ Ներկայացվում են նաև կոալիցիոն կառավարումների միջազգային փորձի օրինակներ և դրանց համեմատական գնահատականը ՀՀ պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կուսակցությունների գաղափարական ինքնության, ընտրազանգվածի ձևավորման և քաղաքական կայունության փոխկապակցվածությանը։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և կուսակցական համակարգերի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Культура

Այս թեման ներկայացնում է աշխարհի ամենահին և հարուստ մշակութային ավանդույթներից մեկը՝ չինական արվեստը, որը ձևավորվել է հազարավոր տարիների ընթացքում և մեծ ազդեցություն է ունեցել Արևելյան Ասիայի մշակույթի զարգացման վրա։ Չինական արվեստը ներառում է գեղանկարչություն, ճարտարապետություն, քանդակագործություն, կերամիկա, գեղագրություն, մետաքսագործություն և դեկորատիվ արվեստի տարբեր ձևեր։ Այն սերտորեն կապված է չինական փիլիսոփայության, կրոնի և հասարակական արժեքների հետ, հատկապես կոնֆուցիականության, դաոսիզմի և բուդդիզմի գաղափարների ազդեցությամբ։ Չինական արվեստի հիմնական առանձնահատկություններից են բնության նկատմամբ խոր հարգանքը, ներդաշնակության գաղափարը, խորհրդանշական պատկերների օգտագործումը և ներքին հոգևոր աշխարհի արտահայտումը։ Գեղանկարչության մեջ մեծ տարածում են ունեցել բնապատկերները, լեռների և գետերի պատկերները, որոնք ոչ միայն բնության նկարագրություն էին, այլ նաև մարդու և տիեզերքի միջև ներդաշնակության արտահայտություն։ Չինական գեղագրությունը համարվում է արվեստի բարձրագույն ձևերից մեկը, քանի որ այն միավորում է լեզուն, գեղագիտությունը և հոգևոր ինքնարտահայտումը։ Ճարտարապետության ոլորտում չինական արվեստը հայտնի է տաճարներով, պալատներով, այգիներով և բազմահարկ տանիքներով կառուցվածքներով, որոնցում կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաչափությունն ու բնության հետ ներդաշնակությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև ճենապակու և կերամիկայի արվեստը, որը դարեր շարունակ համարվել է չինական մշակույթի կարևոր խորհրդանիշներից մեկը և լայն տարածում ստացել ամբողջ աշխարհում։ Չինական արվեստում հաճախ օգտագործվում են վիշապների, փյունիկների, լոտոսի ծաղկի և այլ խորհրդանշական պատկերներ, որոնք արտահայտում են ուժ, երջանկություն, իմաստություն և հավերժություն։ Դարերի ընթացքում չինական արվեստը զարգացել է տարբեր դինաստիաների ազդեցությամբ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր առանձնահատուկ ոճն ու մշակութային մոտեցումները։ Չինական արվեստը մեծ ազդեցություն է թողել համաշխարհային մշակույթի վրա և մինչ այսօր շարունակում է համարվել ստեղծագործական մտածողության, գեղագիտական ներդաշնակության և հոգևոր խորության կարևոր օրինակ։