Սրբազան պատմություն, հատոր երկրորդ

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 1870–1880-ական թվականների ռուսական հեղափոխական նարոդնիկական շարժման գաղափարների արձագանքների և ազդեցությունների ուսումնասիրությանը հայկական հասարակական իրականության մեջ։ Հետազոտության առանցքում այն գաղափարական, քաղաքական և մշակութային ուղիներն են, որոնց միջոցով նարոդնիկական հայացքները տարածվել, ընկալվել և վերաիմաստավորվել են հայ մտավորականության ու հասարակական շրջանակների կողմից։ Քննվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական պայմանները, Ռուսական կայսրության հասարակական շարժումների զարգացումը և դրանց կապերը հայկական միջավայրում ձևավորվող գաղափարական որոնումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երիտասարդ մտավորականության, ուսանողության, մամուլի և հասարակական խմբերի դերին նոր գաղափարների տարածման գործում։ Նարոդնիկական շարժման գաղափարական համակարգը դիտարկվում է գյուղացիության հասարակական դերի, սոցիալական անհավասարության, հասարակության վերափոխման, ժողովրդական լուսավորության և քաղաքական պայքարի վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ պատկերացումների համատեքստում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե այդ գաղափարներն ինչպիսի փոփոխությունների էին ենթարկվում հայկական հասարակության առանձնահատուկ սոցիալական, ազգային և մշակութային պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ռուսական հասարակական մտքի և հայ մտավորականության միջև գաղափարական փոխազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով կրթական կենտրոնների, գրականության, մամուլի և անձնական կապերի նշանակությունը։ Քննության առարկա կարող են դառնալ հրապարակախոսական նյութերը, նամակագրությունը, հուշագրությունները, մամուլի հրապարակումները և այլ պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնք արտացոլում են ժամանակակիցների վերաբերմունքը սոցիալական ու քաղաքական փոփոխությունների վերաբերյալ գաղափարներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու գաղափարական ազդեցությունը կազմակերպված քաղաքական գործունեությունից և պարզելու, թե ռուսական հեղափոխական շարժումների առանձին գաղափարներ որքանով էին ընդունվում, քննադատվում կամ հարմարեցվում հայկական իրականության պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սոցիալական ազատագրության և ազգային խնդիրների փոխհարաբերությանը, քանի որ հայկական հասարակական մտքի զարգացման ընթացքում այդ հարցերը հաճախ հանդես էին գալիս փոխկապակցված ձևով։ Նյութը դիտարկվում է նաև XIX դարի երկրորդ կեսի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի ընդհանուր զարգացման շրջանակում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել եվրոպական և ռուսական գաղափարական հոսանքների հետ նրա փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի գաղափարական բազմազանությունը, մտավորականության հասարակական դերակատարությունը և հայ հասարակական մտքի ձևավորման արտաքին ու ներքին գործոնները հասկանալու համար՝ միաժամանակ ներկայացնելով հեղափոխական նարոդնիկության ազդեցությունը որպես պատմական ուսումնասիրության առարկա, այլ ոչ թե որպես քաղաքական գնահատական։

Медицина

Բժշկական և ձևաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ենթաստամոքսային գեղձում երկրորդ տիպի շաքարային դիաբետի պայմաններում առաջացող կառուցվածքային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ համեմատելով ճարպակալմամբ ուղեկցվող և առանց ճարպակալման դեպքերը։ Քննության են առնվում գեղձի էնդոկրին և էկզոկրին հատվածների հյուսվածաբանական առանձնահատկությունները, բջջային կառուցվածքի փոփոխությունները և դրանց հնարավոր կապը նյութափոխանակային խանգարումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լանգերհանսյան կղզյակների վիճակին, ինսուլին արտադրող բջիջների կառուցվածքային փոփոխություններին և գեղձային հյուսվածքում զարգացող ձևաբանական վերափոխումներին։ Վերլուծվում են ճարպակալման առկայության պայմաններում հյուսվածքային փոփոխությունների առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր տարբերությունները առանց ճարպակալման ընթացող հիվանդության համեմատությամբ։ Քննարկվում են նյութափոխանակային խանգարումների, ինսուլինային կարգավորման և ենթաստամոքսային գեղձի կառուցվածքային վիճակի միջև փոխկապակցվածությունները։ Համեմատական ձևաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հիվանդության տարբեր ընթացքների ժամանակ գեղձում զարգացող փոփոխությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել էնդոկրինոլոգիայի, ախտաբանական անատոմիայի, հյուսվածաբանության և փորձարարական բժշկության ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան մշակութային աշխարհի և Հայաստանի փոխհարաբերությունների, պատմական ընդհանրությունների ու մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում Հայաստանը դիտարկվում է Կովկասի բազմաշերտ մշակութային տարածքի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև ձևավորված պատմական կապերին, մշակութային փոխներթափանցումներին և փոխադարձ ազդեցություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել Կովկասի ժողովուրդների նյութական և հոգևոր մշակույթի հիմնական դրսևորումները՝ ճարտարապետությունը, արվեստը, գրականությունը, երաժշտությունը, ժողովրդական ավանդույթները, կրոնական պատկերացումները, կենցաղային մշակույթը և բանահյուսությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակույթի առանձնահատկություններին և այն պատմական պայմաններին, որոնց ներքո այն ձևավորվել ու զարգացել է տարածաշրջանային մշակութային միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական մշակույթի ինչպես ինքնատիպ, այնպես էլ փոխազդեցության արդյունքում ձևավորված տարրերը՝ համադրելով դրանք Կովկասի մյուս մշակութային ավանդույթների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շփումների, առևտրական և քաղաքական կապերի, բնակչության տեղաշարժերի և հարևան ժողովուրդների միջև հաղորդակցության ազդեցությանը մշակութային գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում Հայաստանի և Կովկասի այլ տարածաշրջանների միջև ստեղծված մշակութային կապերը, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունները արվեստի և ճարտարապետության մեջ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ եկեղեցական և հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ քրիստոնեական ավանդույթները կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի մշակութային պատմության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական մշակույթի ընդհանրություններին՝ ծիսակարգերին, ավանդական արհեստներին, կենցաղային սովորույթներին և բանահյուսական մոտիվներին՝ բացահայտելով դրանց տարածման ու փոխակերպման գործընթացները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային ինքնության պահպանման և տարածաշրջանային փոխազդեցության հարաբերակցության խնդիրը․ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ժողովուրդը պահպանել իր մշակութային ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ գտնվելով բազմազան և փոխկապակցված մշակութային միջավայրում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն Կովկասը ներկայացնում է որպես պատմականորեն փոխկապակցված մշակութային տարածք, որտեղ տարբեր ժողովուրդների ժառանգությունները ձևավորվել են ինչպես ինքնուրույն զարգացման, այնպես էլ երկարատև շփումների արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, Կովկասի ժողովուրդների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ուսանողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Այս աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է Տարոն գավառի պատմությունը և Մամիկոնյան տոհմի գործունեությունը։ Այն ունի ինչպես պատմական, այնպես էլ ավանդաբանական բնույթ՝ համադրելով իրական իրադարձություններն ու ժողովրդական ավանդությունները։ Գրքում նկարագրվում են Տարոնի քաղաքական և ռազմական կյանքը, հայ իշխանական տների պայքարը, ինչպես նաև Մամիկոնյանների դերը Հայաստանի պաշտպանությունում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Վարդանանց ավանդույթներին և քրիստոնեական հավատքի պաշտպանության գաղափարին։ Աշխատության հիմնական թեմաներից են․ Տարոնի գավառի պատմական զարգացումը Մամիկոնյան իշխանական տան գործունեությունը Հայաստանի ներքին իշխանական պայքարները քրիստոնեության և ազգային ինքնության պահպանումը հերոսական ավանդություններ և պատմական հիշողություն «Տարոնի պատմություն»-ը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմագիտական աղբյուր, այլ նաև որպես գրական ստեղծագործություն, քանի որ այն պարունակում է գեղարվեստական նկարագրություններ, հերոսական դրվագներ և խորհրդանշական պատմություններ։

Экономика

Տնտեսագիտական և արտադրական կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության դիսկրետ տեխնոլոգիայով գործող արտադրություններում նյութական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հումքի, նյութերի, կիսապատրաստվածքների և այլ արտադրական պաշարների ձևավորման, բաշխման ու օգտագործման գործընթացները՝ արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութատարության նվազեցմանը, պաշարների օպտիմալ կառավարմանը, արտադրական կորուստների սահմանափակմանը և ռեսուրսների օգտագործման վերահսկողության կատարելագործմանը։ Վերլուծվում են նյութական հոսքերի պլանավորման, արտադրական պահանջարկի գնահատման, մատակարարման կազմակերպման և պատրաստի արտադրանքի ինքնարժեքի վրա ռեսուրսների օգտագործման ազդեցության հարցերը։ Քննարկվում են նաև արտադրական գործընթացների կազմակերպման, տեխնոլոգիական հնարավորությունների և կառավարման մեթոդների կատարելագործման միջոցով նյութական ռեսուրսների խնայողության ապահովման ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման դերը արտադրողականության և ձեռնարկությունների տնտեսական արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արդյունաբերության տնտեսագիտության, արտադրության կառավարման և նյութական ռեսուրսների պլանավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղական ինքնակառավարման համակարգում բյուջետային գործընթացի կազմակերպման և համայնքների ֆինանսական կայունության ապահովման տնտեսական, կառավարչական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքային բյուջեների ձևավորման, պլանավորման, հաստատման, կատարման և վերահսկման փոխկապակցված փուլերն են, ինչպես նաև տեղական ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման հնարավորությունները։ Բյուջետային գործընթացը դիտարկվում է որպես համայնքային կառավարման կարևոր մեխանիզմ, որի միջոցով ֆինանսական միջոցները կապվում են տեղական զարգացման առաջնահերթությունների, հանրային ծառայությունների մատուցման և համայնքային ծրագրերի իրականացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համայնքների սեփական եկամուտների ձևավորման հնարավորություններին, եկամուտների և ծախսերի հավասարակշռությանը, ֆինանսական ինքնուրույնությանը և պետական բյուջեից ստացվող միջոցների դերին։ Քննվում են բյուջետային պլանավորման արդյունավետությունը, եկամուտների կանխատեսման հիմնավորվածությունը, ծախսային առաջնահերթությունների սահմանումը և ֆինանսական միջոցների նպատակային օգտագործման վերահսկողությունը։ Ֆինանսական կայունությունը դիտարկվում է որպես համայնքի՝ իր ընթացիկ պարտավորությունները կատարելու, հանրային ծառայությունների շարունակականությունը պահպանելու և զարգացման ծրագրեր իրականացնելու կարողության հետ կապված բազմագործոն երևույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքների ֆինանսական հնարավորությունների միջև տարբերություններին, հարկաբյուջետային ապակենտրոնացման խնդիրներին, միջբյուջետային հարաբերություններին և ֆինանսական համահարթեցման մեխանիզմների նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բյուջետային թափանցիկության, հաշվետվողականության և համայնքի բնակիչների մասնակցության հարցը՝ ֆինանսական որոշումների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆինանսական ռիսկերի գնահատման, միջնաժամկետ պլանավորման, պարտավորությունների կառավարման և բյուջետային ցուցանիշների մշտադիտարկման հնարավորությունները։ Տեղական ֆինանսների կառավարման արդյունավետության գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնությունն ու երկարաժամկետ զարգացման կարողությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային ֆինանսների, տեղական ինքնակառավարման, բյուջետային կառավարման և տարածքային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ուղղված համայնքային ֆինանսական կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ֆինանսապես կայուն տեղական կառավարման համակարգի ձևավորման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։