Սուրբ գիրք՝ Հին և Նոր Կտակարան

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան դաշտի արհեստական ջրային էկոհամակարգերում բնակվող ձկների հելմինթային ֆաունայի ուսումնասիրմանը և ջրամբարների մակաբուծաբանական վիճակի գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ձկների մոտ հանդիպող մակաբույծ որդերի տեսակային կազմը, տարածվածությունը, տարբեր ձկնատեսակների վարակվածության առանձնահատկությունները և դրանց կապը ջրային միջավայրի էկոլոգիական պայմանների հետ են։ Քննվում է արհեստական ջրամբարների ձևավորման և շահագործման ազդեցությունը մակաբույծների կենսաշրջանների, միջանկյալ ու վերջնական տերերի փոխհարաբերությունների և հելմինթների տարածման օրինաչափությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ջրային տարածքներում հելմինթային ֆաունայի համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մակաբուծաբանական իրավիճակի տարածական տարբերությունները և դրանց վրա ազդող կենսաբանական ու էկոլոգիական գործոնները։ Ուսումնասիրվում են ձկների տեսակը, տարիքը, սննդային առանձնահատկությունները, բնակության պայմանները և սեզոնային փոփոխությունները՝ որպես վարակվածության բնույթի վրա հնարավոր ազդեցություն ունեցող գործոններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայտնաբերվող հելմինթների կենսաբանական առանձնահատկությունների և զարգացման ցիկլերի վերլուծությունը՝ հաշվի առնելով ջրային անողնաշարավորների, ձկների և այլ կենդանիների մասնակցությունը մակաբույծների շրջանառությանը։ Հելմինթոլոգիական գնահատումը դիտարկվում է նաև որպես ջրային էկոհամակարգերի կենսաբանական վիճակի ուսումնասիրման բաղադրիչ, քանի որ մակաբույծների կազմն ու տարածվածությունը կարող են արտացոլել ջրամբարում ձևավորված սննդային կապերը և կենդանական համայնքների կառուցվածքը։ Անդրադարձ է կատարվում ձկնաբուծական նշանակություն ունեցող ջրային տարածքներում մակաբուծային հիվանդությունների վերահսկման կարևորությանը և դրանց հնարավոր ազդեցությանը ձկների կենսունակության ու տնտեսապես կարևոր պոպուլյացիաների վիճակի վրա։ Տարբեր ջրամբարների տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բնութագրելու Արարատյան դաշտի արհեստական ջրային համակարգերի հելմինթաբանական առանձնահատկությունները և առանձնացնելու առավել բնորոշ մակաբուծաբանական գործոնները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հելմինթաբանության, ձկնաբանության, մակաբուծաբանության և ջրային էկոլոգիայի մոտեցումները՝ ձկների մակաբույծ ֆաունայի և արհեստական ջրամբարների էկոլոգամակաբուծաբանական վիճակի համալիր գնահատման նպատակով։

Культура

Այս մատենագիտական հավաքածուն ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում 1991-2000 թվականներին հրատարակված գրքերի համակարգված ինֆորմացիոն ցուցակը՝ նպատակ ունենալով մատուցել ամբողջական պատկերասրահ երկրի գրական, գիտական և մշակութային հրատարակությունների մասին։ Նյութում ներկայացված են տարբեր ոլորտների գրականություններ՝ ներառյալ հասարակական գիտություններ, տեխնիկա, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն, արվեստ, մանկավարժություն և բնագիտական գիտություններ։ Հավաքածուն տրամադրում է հրատարակությունների գրականագիտական բնութագրիչներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակչություն, հրատարակման տարեթիվ, էջերի քանակ, նյութի ձևաչափ և թեմատիկ ուղղվածություն։ Աշխատությունը ծառայում է որպես գործիք գիտնականների, ուսանողների, գրադարանավարների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ հեշտացնելու գրականության որոնումն ու ընտրությունը, ինչպես նաև հետևելու երկրի գրական-գիտական ոլորտի զարգացման միտումներին տվյալ ժամանակաշրջանում։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ նոր գրականության մեջ ժողովրդական հեքիաթների գրական մշակման առանձնահատկությունների, գեղարվեստական սկզբունքների և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ ժողովրդական բանահյուսության և գրավոր գրականության փոխհարաբերությունները, բանավոր ավանդույթից գրական ստեղծագործություն անցման գործընթացները և հեքիաթային նյութի վերաիմաստավորման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական հեքիաթների սյուժեների, կերպարների, խորհրդանիշների և պատկերավորման միջոցների պահպանման ու փոփոխման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են գրողների անհատական ստեղծագործական մոտեցումները, հեղինակային միջամտության ձևերը, լեզվաոճական վերամշակումները և ժողովրդական պատմությունների գաղափարական ու գեղագիտական նոր մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Հովհաննես Թումանյանի, Ղազարոս Աղայանի և ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործություններում հեքիաթային ավանդույթների դրսևորումներին, ժողովրդական խոսքի գեղարվեստական օգտագործմանը և ազգային մտածողության արտահայտման միջոցներին։ Կարևորվում են հեքիաթների բարոյախրատական, դաստիարակչական և հասարակական գործառույթները, ինչպես նաև դրանցում արտացոլված արդարության, բարության, իմաստության և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Դիտարկվում են ժողովրդական սկզբնաղբյուրների և գրական տարբերակների համեմատական վերլուծության հնարավորությունները, հեքիաթների ժանրային փոխակերպումները և դրանց ազդեցությունը հայ մանկական ու ընդհանուր գեղարվեստական գրականության զարգացման վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականության պատմության, բանահյուսության և գրական փոխառնչությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանագետների, հայ գրականության պատմության մասնագետների, մանկավարժների, հետազոտողների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Право

Իրավագիտական և պետական կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության գործադիր իշխանության ինստիտուտի տեսական և կազմակերպաիրավական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գործադիր իշխանության հասկացությունը, դրա տեղը պետական իշխանության համակարգում, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և համապատասխան մարմինների իրավական կարգավիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործադիր մարմինների ձևավորման, լիազորությունների բաշխման, փոխհարաբերությունների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են գործադիր իշխանության կազմակերպման ու գործունեության սկզբունքները, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, պատասխանատվության և վերահսկողության մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև պետական կառավարման արդյունավետության, կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ կատարելագործման և գործադիր մարմինների գործունեության զարգացման վերաբերյալ տեսական ու իրավական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու տվյալ կառավարման համակարգի գործադիր իշխանության կառուցվածքն ու գործունեության իրավական հիմքերը՝ այն դիտարկելով համապատասխան ժամանակաշրջանի պետական կառավարման համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և քաղաքական ինստիտուտների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Изобразительное искусство Армянской ССР աշխատությունը արվեստագիտության և մշակութաբանության ոլորտի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ի կերպարվեստի զարգացման պատմությունը և հիմնական ուղղությունները, այն ընդգրկում է գեղանկարչության, քանդակագործության, գրաֆիկայի և կիրառական արվեստի ձևավորումը խորհրդային շրջանում, գիրքը վերլուծում է հայկական արվեստի դպրոցների կայացումը, նշանավոր արվեստագետների ստեղծագործական ուղին և նրանց ներդրումը ազգային ու խորհրդային մշակութային համատեքստում, միաժամանակ անդրադառնում է գեղարվեստական ոճերի փոփոխություններին, թեմատիկ ուղղություններին և արվեստի սոցիալական դերին հասարակության մեջ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր արվեստագիտության, մշակութային պատմության և հայկական կերպարվեստի ուսումնասիրության համար։

Журналистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող զանգվածային լրատվության միջոցների կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և մեդիա մենեջմենթի արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտմանը։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է լրատվամիջոցը ոչ միայն որպես տեղեկատվություն ստեղծող և տարածող կառույց, այլև որպես կազմակերպություն, որն ունի կառավարման, ֆինանսավորման, մարդկային ռեսուրսների, արտադրական գործընթացների, շուկայական դիրքավորման և զարգացման ռազմավարության խնդիրներ։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ հայկական լրատվական դաշտում տեղի ունեցած փոփոխությունները փոխել են նաև լրագրողական գործունեության, խմբագրական աշխատանքի կազմակերպման և լրատվական արտադրանքի տարածման եղանակները։ Աշխատության հեղինակ Անուշ Մարտիրոսյանը ուսումնասիրում է Հայաստանում գործող առաջատար լրատվամիջոցների կառավարման համակարգերը և փորձում է բացահայտել այն մեխանիզմներն ու գործիքները, որոնք կարող են նպաստել լրատվամիջոցի ավելի արդյունավետ կառավարմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է նաև հասկանալ լրատվական շուկայի մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական մակարդակների փոխկապակցվածությունը և բացահայտել հայաստանյան լրատվական տնտեսության առանձնահատկությունները շուկայական հարաբերությունների պայմաններում։ Աշխատության մեջ մեդիա մենեջմենթը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որտեղ խմբագրական և լրագրողական գործունեությունը պետք է համադրվի կառավարման և տնտեսական նպատակների հետ։ Կարևորվում են կազմակերպության կառուցվածքը, ղեկավարության որոշումների ընդունումը, աշխատանքային գործընթացների ճիշտ բաշխումը, մասնագիտական թիմի ձևավորումը, աշխատակիցների աշխատանքի կազմակերպումը և նյութական ու ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև լրատվական արտադրանքի ստեղծման գործընթացին՝ ցույց տալով, որ ժամանակակից մեդիա կազմակերպության հաջողությունը կախված է ոչ միայն լրագրողական նյութի որակից, այլև այն ստեղծելու, խմբագրելու, տարածելու և լսարանին հասցնելու գործընթացների արդյունավետ կազմակերպումից։ Հատուկ նշանակություն ունի լրատվամիջոցի տնտեսական կողմը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է այն հարցը, թե ինչպես կարող է լրատվամիջոցը գործել մրցակցային շուկայում, պահպանել իր լսարանը, ձևավորել կայուն բրենդ և միաժամանակ ապահովել իր գործունեության տնտեսական կենսունակությունը։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև բրենդի ստեղծման նշանակությունը․ ճանաչելի և վստահելի լրատվական բրենդը կարող է դառնալ կազմակերպության մրցակցային առավելություններից մեկը և նպաստել լսարանի ու ֆինանսական ռեսուրսների պահպանմանը։ ՀՀ լրատվական դաշտի օրինակների ուսումնասիրությունը աշխատանքին տալիս է գործնական ուղղվածություն։ Հեղինակը փորձում է տեսական մենեջմենթի սկզբունքները կապել իրական լրատվական կազմակերպությունների գործունեության հետ՝ ուսումնասիրելով դրանց կառավարման փորձը և առանձնահատկությունները։ Այդ մոտեցումը թույլ է տալիս գնահատել, թե միջազգային և ընդհանուր մենեջմենթի որ գործիքներն են կիրառելի հայկական մեդիա միջավայրում, և ինչպիսի հարմարեցումներ են անհրաժեշտ տեղական շուկայի պայմաններում։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է նաև խմբագրական աշխատանքի և կառավարման փոխհարաբերությունը։ Լրատվամիջոցում արդյունավետ կառավարումը պետք է կարողանա պահպանել լրագրողական աշխատանքի մասնագիտական տրամաբանությունը՝ միաժամանակ ապահովելով կազմակերպության ընդհանուր նպատակների իրականացումը։ Այս համատեքստում կարևոր են խմբագրական քաղաքականության ձևավորումը, նյութերի ընտրության ու պատրաստման գործընթացը, պատասխանատվության բաշխումը և ղեկավարության ու լրագրողների միջև արդյունավետ հաղորդակցությունը։ Հայկական մեդիա միջավայրի ուսումնասիրության համար նշանակություն ունի նաև ինքնակարգավորման և մասնագիտական էթիկայի հարցը։ Ներկայում Հայաստանի ԶԼՄ-ների ինքնակարգավորման նախաձեռնությունը միավորում է ավելի քան 100 լրատվամիջոց, իսկ նախաձեռնության շրջանակում գործում է ԶԼՄ-ների էթիկայի Դիտորդ մարմինը, որը գնահատում է անդամ լրատվամիջոցների գործողությունների և հրապարակումների համապատասխանությունը մասնագիտական էթիկայի սկզբունքներին։ Սա ցույց է տալիս, որ մեդիայի կառավարումը չի սահմանափակվում միայն ֆինանսական կամ կազմակերպչական արդյունավետությամբ․ լրատվամիջոցի երկարաժամկետ կայունության համար կարևոր են նաև վստահությունը, մասնագիտական հեղինակությունը, էթիկական չափանիշների պահպանումը և լսարանի հետ պատասխանատու հարաբերությունների ձևավորումը։ Աշխատության ընդհանուր արժեքը կայանում է նրանում, որ այն միավորում է լրագրության տեսությունը, կառավարման սկզբունքները և մեդիայի տնտեսական ուսումնասիրությունը՝ դրանք կիրառելով հենց ՀՀ լրատվամիջոցների օրինակների նկատմամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրության և մեդիա կառավարման ոլորտի ուսանողների, խմբագիրների, լրատվամիջոցների ղեկավարների, մեդիա հետազոտողների և այն մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական լրատվական շուկայի կազմակերպչական ու տնտեսական առանձնահատկություններով։