Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության»

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի գոյականի և ածականի խոսքիմասային տարարժեքության երևույթի ուսումնասիրությանը և դրա ուսուցման մեթոդական հիմնախնդիրներին բուհական համակարգում։ Հետազոտության առանցքում այն լեզվական դեպքերն են, երբ բառը կամ բառաձևը կարող է դրսևորվել տարբեր խոսքի մասերի նշանակությամբ և գործառույթով՝ պայմանավորված համատեքստով, շարահյուսական դիրքով, իմաստային առանձնահատկություններով և խոսքային կիրառությամբ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է գոյականի և ածականի սահմանազատման խնդիրը, դրանց փոխադարձ անցումները, խոսքիմասային և խոսքիմաստային հատկանիշների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել տվյալ միավորի պատկանելությունը համապատասխան խոսքի մասին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարարժեքության դրսևորման տարբեր ձևերին, դրանց լեզվական պատճառներին և գործածական առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, որ խոսքի մասերի դասակարգումը միշտ չէ, որ կարող է հիմնվել միայն բառի բառարանային նշանակության վրա։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է տեսական նյութի ուսուցման մեթոդաբանությունը։ Քննարկվում են բուհական կրթական գործընթացում գոյականի և ածականի տարարժեքության վերաբերյալ գիտելիքների մատուցման, համակարգման և ամրապնդման արդյունավետ եղանակները, ինչպես նաև ուսանողների լեզվաբանական մտածողության և վերլուծական կարողությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսությամբ, բառագիտությամբ, քերականությամբ և լեզվի ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն համադրում է լեզվաբանական տեսական դիտարկումները և դրանց մանկավարժական կիրառությունը՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ ներկայացնել տարարժեքության էությունը և ձևավորել դրա ճանաչման ու վերլուծության գործնական հմտություններ։ Աշխատանքը 2009 թվականին հրատարակվել է որպես Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում պատրաստված թեկնածուական գիտական աշխատանքի սեղմագիր՝ 20 էջ ծավալով։

Культура

Գրքում ներկայացվում են մշակույթի բովանդակությունը, կառուցվածքը, գործառույթները և նրա դերը հասարակությունում՝ զուգորդված հայ մշակույթի առանձնահատկությունների ու պատմական փուլերի վերլուծությամբ։ Անդրադառնում է թե նյութական, թե հոգևոր մշակութային արժեքներին, մշակութային երևույթների ձևավորմանը, փոխանցման մեխանիզմներին և պահպանման գործընթացներին։ Աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, գիտնականների և մշակույթով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ մշակույթի տեսության և հայ մշակույթի պատմության վերաբերյալ, օգնելով հասկանալ մշակութային գործընթացների էվոլյուցիան և հայկական մշակույթի յուրահատկությունները։

Сельское хозяйство

Այս գիտատնտեսագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է գիտատեխնիկական տեղեկատվության դերի վերլուծությանը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման գործընթացում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տեղեկատվական համակարգերի, գիտական հետազոտությունների և տեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցությունը ագրարային ոլորտի զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է գիտելիքի փոխանցման մեխանիզմները՝ ներառյալ գյուղատնտեսական խորհրդատվական ծառայությունները, թվային հարթակները, տվյալների բազաները և նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրողականության բարձրացման վրա տեղեկատվության հասանելիության, ագրոտեխնիկական գիտելիքների կիրառման և որոշումների ընդունման գիտական հիմնավորվածության ազդեցությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների՝ արհեստական բանականության, հեռահար մոնիթորինգի և ճշգրիտ գյուղատնտեսության գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Հեղինակը առաջարկում է գիտատեխնիկական տեղեկատվության համակարգի կատարելագործման ուղիներ՝ ուղղված գիտելիքահեն գյուղատնտեսության զարգացմանը, նորարարությունների արագ տարածմանը և արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է ագրարային ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ինստիտուցիոնալ ճգնաժամի բնույթի, առաջացման նախադրյալների և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Մոդեռնության քաղաքական նախագծի պատմական ձևավորման և հիմնական միտումների համատեքստում։ Քննարկվում են ժամանակակից քաղաքական ինստիտուտների կայացման գաղափարական, սոցիալական և պատմական հիմքերը, քաղաքական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, պետության և հասարակության փոխհարաբերությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև արդիականացման գործընթացների ազդեցությունը քաղաքական համակարգերի զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Մոդեռնության քաղաքական նախագծի հիմնարար արժեքներին և գաղափարներին՝ բանականությանը, առաջընթացին, ազատությանը, իրավական պետությանը, ժողովրդավարությանը և քաղաքական ինստիտուտների ռացիոնալ կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում են ազգային պետության, ներկայացուցչական ժողովրդավարության, քաղաքացիական հասարակության և քաղաքական մասնակցության ինստիտուտների ձևավորման ու փոխակերպման գործընթացները։ Դիտարկվում են քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ հասարակական վստահության նվազման, ներկայացուցչական կառույցների լեգիտիմության, կառավարման արդյունավետության և քաղաքական համակարգերի հարմարվողականության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են գլոբալացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման, սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունների, մշակութային փոփոխությունների և քաղաքական հաղորդակցության նոր ձևերի ազդեցությունները ավանդական ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Մոդեռնության և հետմոդեռնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեսական քննարկումներին, քաղաքական արդիականացման տարբեր մոտեցումներին և ժամանակակից հասարակություններում ինստիտուցիոնալ վերափոխումների հնարավոր ուղղություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել քաղաքական փիլիսոփայության, ինստիտուցիոնալիզմի, սոցիոլոգիայի և քաղաքական տեսության տարբեր հայեցակարգեր՝ բացահայտելու քաղաքական ինստիտուտների ճգնաժամային դրսևորումների խորքային պատճառներն ու պատմական օրինաչափությունները։ Առանձնացվում են քաղաքական իշխանության լեգիտիմության վերաիմաստավորման, պետության կառավարման նոր մեխանիզմների ձևավորման և հասարակական պահանջմունքներին համապատասխան ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների իրականացման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից քաղաքական համակարգերի զարգացման տրամաբանության, ինստիտուցիոնալ ճգնաժամերի և արդիականացման գործընթացների փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական փիլիսոփայության մասնագետների, սոցիոլոգների, պատմաբանների, պետական կառավարման հետազոտողների և հասարակագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Մարիետտա Շահինյանի վիպագրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա ստեղծագործական զարգացման հիմնական փուլերը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և վեպերի ժանրային համակարգը։ Հեղինակը վերլուծում է գրողի ստեղծագործություններում արտացոլված գաղափարական, հասարակական և մշակութային խնդիրները, կերպարների հոգեբանական կերտման առանձնահատկությունները, սյուժետային կառուցվածքը, պատմողական տեխնիկան և լեզվաոճական միջոցները։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև վիպական ձևի զարգացման միտումներին, հեղինակի ստեղծագործական որոնումներին, ինչպես նաև նրա արձակի կապերին ռուսական և համաշխարհային գրական ավանդույթների հետ։ Գրքում ներկայացված գրականագիտական վերլուծություններն ու համեմատական դիտարկումները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Մարիետտա Շահինյանի վիպարվեստի գեղարվեստական արժեքի, ժանրային առանձնահատկությունների և գրական գործընթացում ունեցած նշանակալի դերի մասին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, դասախոսների, ուսանողների, հետազոտողների և ռուսական ու համաշխարհային գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Религия

Ժողովածուն նվիրված է Հայ առաքելական սուրբ եկեղեցու հոգևոր երգարվեստին և չափածո ստեղծագործությունների ավանդույթին։ Այն ներկայացնում է եկեղեցական կյանքի հետ կապված այնպիսի բանաստեղծական ու երգային երկեր, որոնց միջոցով արտահայտվում են քրիստոնեական հավատքը, աստվածապաշտությունը, սրբերի հանդեպ ակնածանքը և հոգևոր խորհրդածությունը։ Հայ հոգևոր տաղերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում ազգային գրականության և երաժշտական մշակույթի մեջ՝ միավորելով բանաստեղծական խոսքը, աղոթական բովանդակությունը և երգեցողության ավանդույթը։ Նման ժողովածուներում կարող են ընդգրկվել Աստծուն ուղղված փառաբանական երգեր, Քրիստոսի կյանքի ու փրկագործության թեմաներով ստեղծագործություններ, Աստվածածնի և սրբերի մեծարման տաղեր, ինչպես նաև ապաշխարության, աղոթքի, հույսի և հոգևոր վերածննդի գաղափարներ արտահայտող երկեր։ Դրանց գեղարվեստական առանձնահատկություններն են պատկերավոր լեզուն, խորհրդանշական արտահայտությունները, հուզականությունը, չափածո կառուցվածքը և երգեցողությանը հարմար ռիթմական կազմակերպումը։ Ժողովածուի նշանակությունը միայն գրական չէ․ հոգևոր երգերն ուղեկցել են եկեղեցական արարողություններին, նպաստել հավատացյալների համատեղ աղոթքին և փոխանցել քրիստոնեական ուսմունքի գաղափարները հասկանալի ու հիշվող ձևով։ Դրանք նաև պահպանել են հայ ժողովրդի հոգևոր հիշողությունը՝ կապելով գրավոր մշակույթը բանավոր և երաժշտական ավանդույթների հետ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ եկեղեցական երգարվեստի, հոգևոր պոեզիայի, տաղարանների կազմման սկզբունքների և 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։