Սյունիքի ժայռապատկերները

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության ոլորտում առկա գենդերային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ տեսանկյուններից։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են կանանց և տղամարդկանց մասնակցությունը աշխատանքի շուկայում, զբաղվածության և գործազրկության առանձնահատկությունները, մասնագիտական և ոլորտային բաշխվածությունը, աշխատանքի վարձատրության տարբերությունները, կարիերայի զարգացման հնարավորությունները և աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են աշխատաշուկայում գենդերային անհավասարությունը, այդ թվում՝ կրթության և մասնագիտության ընտրությունը, ընտանիքի և աշխատանքի համատեղման դժվարությունները, խնամքի պարտականությունների անհավասար բաշխումը, կարծրատիպերը, աշխատանքի պայմանները և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև կանանց տնտեսական ակտիվության և զբաղվածության ընդլայնման խոչընդոտների բացահայտումը, ինչպես նաև աշխատաշուկայում հավասար հնարավորությունների ապահովման անհրաժեշտության հիմնավորումը։ Քննարկվում են գենդերային հավասարության խթանման հնարավոր քաղաքականությունները, զբաղվածության պետական կարգավորման գործիքները, աշխատանքային օրենսդրության դերը և սոցիալ-տնտեսական միջոցառումները, որոնք կարող են նպաստել կանանց և տղամարդկանց համար առավել հավասար ու ներառական աշխատանքային միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, սոցիոլոգիայի, աշխատանքի և զբաղվածության, հանրային կառավարման ու գենդերային հետազոտությունների ոլորտների ուսանողների, մասնագետների, հետազոտողների և քաղաքականություն մշակողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ աշխատաշուկայում գենդերային անհավասարության դրսևորումների, դրանց պատճառների և հաղթահարման հնարավոր ուղիների վերաբերյալ։

Религия

Հրատարակությունը ներառում է Դավիթ թագավորին ավանդաբար վերագրվող սաղմոսները՝ Հին Կտակարանի հոգևոր, աղոթական և բանաստեղծական ժառանգության կարևորագույն ժողովածուներից մեկը։ Այն բաղկացած է Աստծուն ուղղված աղոթքներից, օրհներգություններից, փառաբանություններից, ապաշխարության խոսքերից և հավատքի արտահայտություններից։ Սաղմոսներում ներկայացված են մարդու հոգևոր ապրումները, կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ձգտումը, աստվածային օգնության և պաշտպանության ակնկալիքը, երախտագիտությունը, հույսն ու ապաշխարությունը։ Դրանց բովանդակությունն ընդգրկում է անհատական և համայնական աղոթքի տարբեր դրսևորումներ՝ արտահայտված պատկերավոր, հուզական և խորհրդանշական լեզվով։ Սաղմոսների ժողովածուն նշանակալի տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական պաշտամունքի և եկեղեցական ծիսակարգի մեջ՝ կիրառվելով ժամերգությունների, աղոթքների և հոգևոր ընթերցանության ընթացքում։ Հայ առաքելական եկեղեցու ավանդության մեջ այն կարևոր աղբյուր է հավատացյալների հոգևոր դաստիարակության և աստվածաշնչյան ուսմունքի տարածման համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայերեն կրոնական գրականության, աստվածաշնչյան բնագրերի տպագրության և XIX դարի Կոստանդնուպոլսի հայ հոգևոր ու մշակութային կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։

Информатика

Այս գիրքը հանդիսանում է համապարփակ ուղեցույց JavaScript ծրագրավորման լեզվի համար՝ ներկայացնելով ինչպես լեզվի հիմունքները, այնպես էլ ավելի առաջադեմ հնարավորությունները։ Այն բացատրում է փոփոխականների, տվյալների տիպերի, պայմանական օպերատորների, ցիկլերի և ֆունկցիաների կիրառությունը՝ օգնելով ընթերցողին ձևավորել ծրագրավորման տրամաբանական մտածողություն։ Գրքում ընդգրկված են նաև վեբ ծրագրավորման հիմնական գաղափարները՝ DOM մանիպուլյացիա, իրադարձությունների կառավարում, HTML և CSS-ի հետ փոխազդեցություն, ինչպես նաև բրաուզերային սցենարների ստեղծում։ Հեղինակը ներկայացնում է JavaScript-ի օբյեկտային և ֆունկցիոնալ ծրագրավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ժամանակակից վեբ հավելվածների կառուցման սկզբունքները։ Նյութը համադրված է գործնական օրինակներով և կոդային հատվածներով, որոնք օգնում են ամրապնդել գիտելիքները և կիրառել դրանք իրական նախագծերում։ Գիրքը օգտակար է սկսնակ և միջին մակարդակի ծրագրավորողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել JavaScript լեզուն և վեբ զարգացման հիմքերը JavaScript միջավայրում։

Право

Научная работа посвящена исследованию оснований международно-правовой ответственности государств за совершение геноцида, одного из наиболее тяжких международных преступлений, затрагивающих основы существования защищаемых международным правом человеческих групп. В центре внимания находится вопрос о том, при каких условиях действия или бездействие государства могут повлечь его международно-правовую ответственность, какие нормы регулируют такую ответственность, каким образом устанавливается связь между поведением государства и совершением геноцида и какие правовые последствия возникают при установлении нарушения. Существенное значение имеет разграничение индивидуальной уголовной ответственности физических лиц и международно-правовой ответственности государства. Геноцид может совершаться конкретными людьми, которые при наличии соответствующих оснований несут индивидуальную уголовную ответственность, однако это не исключает возможности возникновения самостоятельной ответственности государства в случае нарушения его международных обязательств. Такой подход закреплён, в частности, в Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него 1948 года, которая предусматривает обязательства государств предотвращать геноцид и наказывать виновных, а также устанавливает возможность рассмотрения споров между государствами о толковании, применении или выполнении Конвенции международным судебным органом. Важнейшей частью исследования является анализ самого понятия геноцида и его юридических признаков. Для квалификации деяния как геноцида имеет принципиальное значение наличие специального намерения уничтожить полностью или частично национальную, этническую, расовую или религиозную группу как таковую. В рамках исследования могут рассматриваться различные формы деяний, способных образовать состав геноцида: убийство членов защищаемой группы, причинение тяжкого физического или психического вреда, создание условий жизни, рассчитанных на физическое уничтожение группы, меры по предотвращению рождений и насильственная передача детей из одной группы в другую. Особое внимание уделяется вопросу об атрибуции поведения государству. Для возникновения международно-правовой ответственности необходимо установить, что соответствующее поведение может быть юридически отнесено к государству в соответствии с нормами международного права. Это может касаться действий государственных органов, должностных лиц и иных субъектов, чьё поведение при определённых обстоятельствах рассматривается как поведение государства. Отдельное направление исследования связано с ответственностью за бездействие. Международно-правовая обязанность государства не ограничивается непосредственным запретом участвовать в геноциде: при наличии соответствующих обстоятельств государство может нести ответственность за невыполнение обязанности по предотвращению геноцида. В этом контексте особое значение имеет вопрос о том, какие обстоятельства свидетельствуют о том, что государство знало или должно было знать о наличии серьёзного риска совершения геноцида и обладало возможностью предпринять разумные меры для его предотвращения. Важное место занимает анализ судебной практики Международного суда ООН, которая сформировала существенную часть современной доктрины ответственности государств в связи с Конвенцией о геноциде. Практика суда позволяет исследовать вопросы доказывания специального намерения, разграничения непосредственного участия и нарушения обязанности предотвращения, а также критерии, применяемые при установлении международно-правовой ответственности. Особую роль в этом отношении играет дело о применении Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него, рассматривавшее ответственность государства и содержание обязанности предотвращения. Работа также может рассматривать вопрос о соотношении различных форм нарушения международных обязательств. Государство может нести ответственность не только за непосредственное совершение запрещённых действий, но и за подстрекательство, пособничество или иные формы участия, если соответствующие действия подпадают под применимые нормы международного права. При этом юридическая квалификация каждого конкретного поведения требует установления фактических обстоятельств и применимых международно-правовых норм. Значительная часть исследования может быть посвящена правовым последствиям установленной ответственности. Согласно общим принципам права международной ответственности государств, последствия международно-противоправного деяния могут включать прекращение продолжающегося нарушения, предоставление гарантий неповторения в соответствующих случаях и полное возмещение причинённого вреда. Специфика ситуации с геноцидом обусловлена особой тяжестью нарушаемых обязательств и их значением для международного сообщества в целом. Отдельно рассматривается вопрос о характере обязательств по предотвращению и наказанию геноцида. Они имеют особое значение в системе международной защиты прав человека и направлены на недопущение уничтожения защищаемых групп. Поэтому исследование ответственности государств за невыполнение таких обязательств имеет не только теоретическое, но и существенное практическое значение. В работе могут быть также проанализированы проблемы доказывания и применения международно-правовых норм. Дела о геноциде отличаются высокой сложностью из-за необходимости установить масштаб и характер действий, фактическую связь между государственными структурами и конкретными деяниями, а в соответствующих случаях — наличие специального намерения. Это требует комплексной оценки документов, официальных заявлений, свидетельских показаний, характера совершённых действий и других доказательств. В целом исследование направлено на раскрытие механизма международно-правовой ответственности государств в ситуациях, связанных с геноцидом, и на определение критериев, позволяющих разграничить различные формы нарушения соответствующих международных обязательств. Его значение заключается в систематизации норм международного права и судебной практики, а также в выявлении проблем, возникающих при привлечении государств к ответственности за совершение геноцида, участие в нём либо невыполнение обязанности по его предотвращению и наказанию виновных.

География

Համաշխարհային օվկիանոսի ջրերի դինամիկան ընդգրկում է օվկիանոսային ջրերի շարժման բոլոր ձևերը՝ ալիքային շարժումները, մակընթացություն և տեղատվությունը, ինչպես նաև օվկիանոսային հոսանքները, որոնք պայմանավորված են քամիների ազդեցությամբ, Երկրի պտույտով (Կորիոլիսի ուժ), ջրի ջերմաստիճանային և աղային տարբերություններով։ Ալիքները հիմնականում ձևավորվում են քամիների ազդեցությամբ և կարևոր դեր ունեն ափերի ձևավորման ու էրոզիոն-կուտակային գործընթացներում, մակընթացությունները պայմանավորված են Լուսնի և Արեգակի ձգողական ուժերով և ազդում են ափամերձ էկոհամակարգերի ու նավագնացության վրա, իսկ օվկիանոսային հոսանքները ձևավորում են գլոբալ ջերմային և նյութափոխանակության համակարգ, որը տեղափոխում է ջերմություն, աղեր, սննդանյութեր և կենսաբանական օրգանիզմներ տարբեր լայնությունների միջև։ Համաշխարհային օվկիանոսը ունի հիմնարար դեր աշխարհագրական թաղանթում, քանի որ այն հանդիսանում է կլիմայի կարգավորիչ հիմնական գործոններից մեկը՝ մեղմելով մայրցամաքների կլիման, ապահովելով խոնավության շրջանառություն և մասնակցելով ջրաշրջանառության գլոբալ ցիկլին, ինչպես նաև ազդում է մթնոլորտի կազմի և ջերմային հավասարակշռության վրա։ Օվկիանոսային ջրերը նաև կենսաբազմազանության կարևոր միջավայր են՝ ապահովելով Երկրի կենսոլորտի զգալի մասը, սննդային և էկոլոգիական շղթաների հիմքը, իսկ տնտեսական տեսանկյունից ունեն մեծ նշանակություն՝ որպես ձկնորսության, ծովային տրանսպորտի, էներգետիկ և հանքային ռեսուրսների աղբյուր, ինչպես նաև մարդկային գործունեության և գլոբալ հաղորդակցության հիմնական միջավայրերից մեկը։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է ածականի բառաքերականական կարգերի ուսուցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը միջին դպրոցում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն արդյունավետ մեթոդներն ու մանկավարժական մոտեցումները, որոնց միջոցով աշակերտները կարող են առավել հեշտությամբ յուրացնել ածականի քերականական առանձնահատկությունները, տարբերակել դրա ձևաբանական հատկանիշները և ճիշտ կիրառել խոսքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ածականի՝ որպես խոսքի մասի հիմնական բնութագրերը, նրա իմաստային և քերականական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համապատասխան բառաքերականական կարգերի ձևավորման և տարբերակման եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական նյութի մատչելի և աստիճանական ներկայացմանը՝ հաշվի առնելով միջին դպրոցականների տարիքային և ճանաչողական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարևորում է տեսական գիտելիքների և գործնական վարժությունների համադրումը, քանի որ քերականական կանոնների արդյունավետ յուրացումը առավել ամբողջական է դառնում բառերի, բառակապակցությունների և նախադասությունների վերլուծության ու ինքնուրույն կիրառման միջոցով։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են ներկայացվել ավանդական և ժամանակակից ուսուցման մեթոդներ, ինտերակտիվ առաջադրանքներ, խմբային աշխատանքներ, լեզվական խաղեր և ՏՀՏ գործիքների կիրառման հնարավորություններ։ Կարևորվում է նաև աշակերտների լեզվական մտածողության, ինքնուրույն վերլուծելու կարողության և գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացման խնդիրը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ուսուցման ընթացքում հանդիպող դժվարություններին, աշակերտների կողմից թույլ տրվող բնորոշ սխալներին և դրանց հաղթահարման արդյունավետ ուղիներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ուսուցման գործընթացի համակարգված կազմակերպումը, որի դեպքում ածականի վերաբերյալ գիտելիքները կապվում են արդեն յուրացված քերականական նյութի հետ և աստիճանաբար կիրառվում ավելի բարդ լեզվական իրավիճակներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայոց լեզվի ուսուցիչներին, մեթոդիստներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին՝ միջին դպրոցում ածականի բառաքերականական կարգերի ուսուցումն առավել արդյունավետ, հետաքրքիր և աշակերտակենտրոն կազմակերպելու համար։