Тенденции развития методических теорий билингвизма на современном этапе

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթության համակարգի կառավարման տեսական հիմքերի և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգը դիտարկելով որպես փոխկապակցված և բազմամակարդակ կառավարման ամբողջություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կրթության կառավարումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես վարչական գործառույթների իրականացում, այլև որպես կրթական քաղաքականության մշակման, ռազմավարական պլանավորման, որոշումների կայացման, կազմակերպական գործընթացների համակարգման, վերահսկողության և կրթության որակի ապահովման համալիր գործընթաց։ Աշխատությունը կարևորում է կրթական համակարգի կառավարման արդյունավետության և կրթության զարգացման միջև առկա անմիջական կապը՝ անդրադառնալով այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով պետական և տեղական կառավարման մարմինները, կրթական հաստատությունների ղեկավարները, մանկավարժները և այլ շահակիցներ մասնակցում են կրթական քաղաքականության իրականացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման տեսության հիմնական հասկացություններին և դրանց կիրառությանը կրթության ոլորտում՝ ներառելով կառավարման սկզբունքները, գործառույթները, կազմակերպական կառուցվածքները, պլանավորումը, որոշումների ընդունումը, վերահսկողությունը, գնահատումը և կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հայաստանի կրթական համակարգի համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու կրթական ոլորտում իրականացվող բարեփոխումների կառավարման խնդիրները, կրթական հաստատությունների ինքնուրույնության և հաշվետվողականության հարաբերակցությունը, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը և կրթության որակի ապահովման կազմակերպական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է տեսական դրույթների և գործնական կառավարման փորձի համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կրթության կառավարման իրական գործընթացներում առկա դժվարությունները, հակասությունները և զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև կրթական հաստատությունների կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրման համար՝ ընդգծելով ղեկավարի դերը կազմակերպության զարգացման ռազմավարության ձևավորման, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, մանկավարժական կոլեկտիվի գործունեության համակարգման և կրթական միջավայրի բարելավման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կրթության կառավարման խնդիրը ներկայացնում է որպես հասարակության զարգացման ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտ, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետ կառավարումը պայմանավորում է ոչ միայն կրթության կազմակերպման որակը, այլև մարդկային կապիտալի ձևավորումը, սոցիալական զարգացման հնարավորությունները և երկրի երկարաժամկետ զարգացման ներուժը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժներին, կրթական հաստատությունների ղեկավարներին, կրթական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Արմավիրի մարզի պայմաններում խաչածաղկավոր մշակաբույսերին վնասող լվիկների ուսումնասիրությանը և դրանց դեմ արդյունավետ պայքարի միջոցառումների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածաշրջանում տարածված վնասատու լվիկների տեսակային կազմը, դրանց կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունները, տարածվածության օրինաչափությունները և մշակաբույսերին հասցվող վնասի աստիճանը, ինչպես նաև մշակել վնասատուների թվաքանակը սահմանափակելու արդյունավետ միջոցառումներ։ Գիտական աղբյուրները հաստատում են, որ Արմավիրի մարզի ֆերմերային տնտեսություններում խաչածաղկավորների լվիկները վնասում են հատկապես կաղամբին, ծաղկակաղամբին, բողկին, ամսաբողկին, մանանեխին և այլ խաչածաղկավոր մշակաբույսերի, իսկ ուսումնասիրության ընթացքում մարզում արձանագրվել է լվիկների հինգ տեսակ՝ փորավոր, բացոտավոր, կապույտ, ալիքավոր և խաչածաղկավորների սև լվիկ։ Աշխատության մեջ կարող են մանրամասն ուսումնասիրվել վնասատուների զարգացման փուլերը, ձմեռման առանձնահատկությունները, բազմացման ինտենսիվությունը, սերունդների քանակը և սննդային բույսերի շրջանակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ լվիկները ձմեռումից հետո ակտիվանում են գարնանը, սկզբում սնվում խաչածաղկավոր մոլախոտերով, իսկ մշակաբույսերի հայտնվելուց հետո տեղափոխվում են կուլտուրական բույսերի վրա։ Մեծահասակ բզեզները հիմնականում վնասում են տերևների վերին հյուսվածքները՝ առաջացնելով բազմաթիվ մանր անցքեր, իսկ ուժեղ վարակվածության դեպքում հատկապես ծիլերն ու սածիլները կարող են չորանալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վնասատուների տարածվածության և վնասակարության գնահատումը՝ հաշվի առնելով Արմավիրի մարզի հողակլիմայական պայմանները, մշակաբույսերի աճեցման ժամկետները և ագրոտեխնիկական միջոցառումները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր սորտերի և մշակաբույսերի նկատմամբ վնասատուների նախընտրությունը, բույսերի զարգացման տարբեր փուլերում դրանց վնասակարության աստիճանը և լվիկների թվաքանակի սեզոնային փոփոխությունները։ Այսպիսի տվյալները հնարավորություն են տալիս որոշելու պայքարի առավել նպատակահարմար ժամկետները և միջոցառումների ինտենսիվությունը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև ագրոտեխնիկական և կանխարգելիչ միջոցառումների դերը։ Դրանց թվում են մշակաբույսերի ցանքի կամ տնկման ճիշտ ժամկետների ընտրությունը, դաշտերի և դրանց հարակից տարածքների մոլախոտերի վերահսկումը, բերքահավաքից հետո բուսական մնացորդների վերացումը, հողի համապատասխան մշակումը և առողջ տնկանյութի օգտագործումը։ Խաչածաղկավոր մշակաբույսերի դեպքում վաղ ցանքի նշանակությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն կարող է նպաստել բույսերի ավելի արագ զարգացմանը և վնասատուների կողմից դրանց առավել զգայուն փուլում հասցվող վնասի նվազեցմանը։ Հետազոտության առանձին հատված կարող է նվիրված լինել քիմիական պայքարի միջոցների արդյունավետության գնահատմանը՝ տարբեր միջատասպանների կիրառման, դրանց դեղաչափերի, մշակման ժամկետների և կրկնությունների համեմատությամբ։ Հայաստանի գյուղատնտեսական նյութերում խաչածաղկավոր մշակաբույսերի լվիկների դեմ նախատեսված են նաև վեգետացիայի ընթացքում համապատասխան միջատասպաններով սրսկման միջոցառումներ։ Միաժամանակ արդյունավետ բույսերի պաշտպանության ժամանակակից մոտեցումը ենթադրում է պայքարի տարբեր եղանակների համակցում՝ առաջնահերթությունը տալով կանխարգելմանը, ագրոտեխնիկական միջոցառումներին և վնասատուների թվաքանակի մշտադիտարկմանը, իսկ քիմիական միջոցները կիրառելով հիմնավորված անհրաժեշտության դեպքում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ Արմավիրի մարզը կարևոր գյուղատնտեսական տարածաշրջան է, և խաչածաղկավոր մշակաբույսերի վնասատուների դեմ արդյունավետ պայքարը կարող է անմիջականորեն նպաստել բերքատվության պահպանմանը, արտադրանքի որակի բարձրացմանը և գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական կորուստների նվազեցմանը։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին համապատասխան վնասատուների հայտնաբերման, հաշվառման, կանխարգելման և ոչնչացման համալիր միջոցառումներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսներին, բուսաբույծներին, միջատաբաններին, բույսերի պաշտպանության մասնագետներին, ֆերմերներին, ագրոնոմներին, գյուղատնտեսական բուհերի դասախոսներին և ուսանողներին։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Հյուսիս-արևելյան Այսրկովկասի խանությունների և Ռուսական կայսրություն հարաբերությունները XVIII դարի երկրորդ կեսին՝ ընդգծելով տարածաշրջանի քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացների առանձնահատկությունները։ Նշվում է, որ տվյալ ժամանակաշրջանում Այսրկովկասի խանական համակարգը բնութագրվում էր քաղաքական մասնատվածությամբ, որտեղ տարբեր խանություններ հանդես էին գալիս որպես կիսանկախ կամ ձևականորեն ենթակա միավորներ՝ հաճախ փոփոխվող դաշնակցային հարաբերություններով։ Վերլուծվում է, որ Ռուսական կայսրության հարավային ընդլայնման քաղաքականությունը, պայմանավորված ռազմավարական և տնտեսական շահերով, աստիճանաբար ուժեղացրել է նրա ներգրավվածությունը Կովկասյան տարածաշրջանում՝ ձևավորելով դիվանագիտական և ռազմական ճնշման բազմաշերտ մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական արշավանքների և պայմանագրային համակարգի դերին, որոնք փոխել են ուժերի հավասարակշռությունը և հիմք դրել տարածաշրջանի հետագա ինտեգրման գործընթացներին Ռուսական կայսրության կազմում։ Նշվում է նաև, որ խանությունների միջև ներքին հակասությունները և մրցակցությունը հաճախ նպաստել են արտաքին ուժերի ազդեցության խորացմանը՝ թույլ տալով Ռուսական կայսրությանը աստիճանաբար ամրապնդել իր դիրքերը Հյուսիսային Այսրկովկասում։ Ընդհանուր առմամբ, XVIII դարի երկրորդ կեսի այս հարաբերությունները դիտարկվում են որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ տեղական քաղաքական կառուցվածքները և կայսերական ընդլայնման քաղաքականությունը փոխազդելով ձևավորել են տարածաշրջանի պատմական զարգացման ուղղությունը։

Лингвистика

Academic English: Theory & Practice (A guide for students in higher education) աշխատությունը բարձրագույն կրթության ուսանողների համար նախատեսված ակադեմիական անգլերենի ուսումնական ձեռնարկ է, որը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վարժությունները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ակադեմիական գրավոր և բանավոր հաղորդակցման հմտությունները, այն բացատրում է ակադեմիական ոճի հիմնական առանձնահատկությունները՝ ձևական լեզու, օբյեկտիվություն, հստակ կառուցվածք և գիտական փաստարկման տրամաբանություն, գիրքը ներառում է ակադեմիական էսսեների, հետազոտական աշխատանքների, ամփոփումների և ներկայացումների պատրաստման ուղեցույցներ, ինչպես նաև անդրադառնում է մեջբերումների ճիշտ կիրառմանը և ակադեմիական ազնվության կանոններին, միաժամանակ տրամադրելով գործնական վարժություններ բառապաշարի ընդլայնման և գրավոր խոսքի կատարելագործման համար, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համալսարանական ուսանողների և գիտական գրավոր խոսք սովորողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Медицина

Աշխատանքը նվիրված է Candida ցեղին պատկանող սնկերի տարածվածության և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը աղիքային միկրոբիոցենոզի խանգարումների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում աղիքային միկրոֆլորայի հավասարակշռության փոփոխություններն են և դրանց հնարավոր կապը Candida սնկերի քանակական ու տարածական դրսևորումների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ աղիքային միկրոբիոցենոզը մարդու օրգանիզմի բնականոն կենսաբանական հավասարակշռության կարևոր բաղադրիչներից է, իսկ միկրոօրգանիզմների հարաբերակցության խախտումները կարող են փոխել տարբեր պայմանական ախտածին միկրոօրգանիզմների, այդ թվում՝ Candida ցեղի սնկերի, կենսաբանական վարքագիծն ու տարածվածությունը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում Candida սնկերի հայտնաբերման հաճախականությանը, դրանց տեսակային կազմին, հնարավոր ռիսկային գործոններին և աղիքային միկրոֆլորայի վիճակի հետ ունեցած փոխկապակցվածությանը։ Համաճարակաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել սնկերի առկայությունը, այլև գնահատել դրանց տարածվածության օրինաչափությունները տարբեր խմբերում և տարբեր պայմաններում՝ բացահայտելով հնարավոր նշանակալի գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև աղիքային միկրոբիոցենոզի փոփոխությունների բնույթը, մանրէային և սնկային բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, Candida-ի գերաճի կամ պահպանման համար նպաստավոր պայմանները և դրանց հնարավոր կլինիկական նշանակությունը։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի բժշկական մանրէաբանության, համաճարակաբանության, գաստրոէնտերոլոգիայի և կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման տեսանկյունից, քանի որ այն նպաստում է աղիքային միկրոէկոհամակարգում սնկային բաղադրիչի դերի ավելի լավ ըմբռնմանը։ Աշխատանքը նաև կարող է արժեքավոր լինել կանխարգելիչ և ախտորոշիչ մոտեցումների մշակման համար՝ օգնելով առանձնացնել այն պայմանները, որոնց դեպքում Candida սնկերի տարածվածության բարձրացումը կարող է առավել հավանական լինել։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է միկրոբիոլոգիական և համաճարակաբանական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով նկարագրել Candida ցեղի սնկերի տարածվածությունը աղիքային միկրոբիոցենոզի խանգարումների պայմաններում, բացահայտել դրա հիմնական օրինաչափությունները և գնահատել ուսումնասիրվող երևույթի գիտագործնական նշանակությունը։