Ծննդաբերության խթանումն ու կարգավորումը պրոստագլանդիններով (Կլինիկափորձարարական հետազոտություն)

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է բնակչության միգրացիոն հոսքերի մոդելավորման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել միգրացիոն տեղաշարժերի ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունները, որոշել դրանց վրա ազդող սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և տարածքային հիմնական գործոնները և դրանց հիման վրա մշակել միգրացիոն հոսքերի գնահատման ու կանխատեսման արդյունավետ մոդելներ։ Աշխատությունում միգրացիան դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ծավալների և ուղղությունների վրա կարող են ազդել զբաղվածության մակարդակը, բնակչության եկամուտները, կենսամակարդակը, տնտեսական աճը, սոցիալական պայմանները, ժողովրդագրական կառուցվածքը, տարածաշրջանային անհավասարությունները և բնակավայրերի զարգացման տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պայմաններում արտաքին և ներքին միգրացիոն հոսքերի առանձնահատկություններին, դրանց ուղղություններին, ինտենսիվությանը, դինամիկային և տարածքային բաշխմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչն է միգրացիոն գործընթացների քանակական նկարագրությունը վիճակագրական ցուցանիշների միջոցով, որի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ներգաղթի և արտագաղթի ծավալները, միգրացիոն մնացորդը, հոսքերի ինտենսիվությունը, կառուցվածքը և ժամանակի ընթացքում դրանց փոփոխությունները։ Աշխատությունում կարևորվում է մաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելավորման կիրառումը՝ միգրացիայի վրա տարբեր գործոնների ազդեցությունը քանակապես գնահատելու և ապագա միտումները կանխատեսելու նպատակով։ Կարող են կիրառվել ռեգրեսիոն վերլուծության, ժամանակային շարքերի, հարաբերակցությունների և այլ քանակական մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտել միգրացիոն գործընթացների միջև առկա օրինաչափություններն ու փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի միգրացիայի տարածական բաղադրիչը, քանի որ Հայաստանի տարբեր մարզերի և բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական պայմանների տարբերությունները կարող են էապես ազդել բնակչության տեղաշարժերի ուղղությունների և ծավալների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու նաև միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխադարձ կապը։ Տնտեսական հնարավորությունների, աշխատատեղերի և եկամուտների փոփոխությունները կարող են խթանել կամ սահմանափակել բնակչության տեղաշարժը, մինչդեռ միգրացիան իր հերթին կարող է ազդեցություն ունենալ աշխատուժի առաջարկի, մարդկային կապիտալի, բնակչության տարածքային բաշխման և ժողովրդագրական կառուցվածքի վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է միգրացիոն հոսքերի կանխատեսումը, որը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության մշակման, աշխատաշուկայի պլանավորման, տարածքային զարգացման և հանրային ծառայությունների պահանջարկի գնահատման համար։ Հետազոտությունում կարևորվում է նաև կիրառվող մոդելների հավաստիության ստուգումը, կանխատեսումների ճշգրտության գնահատումը և տարբեր մոդելավորման մոտեցումների համեմատությունը՝ առավել արդյունավետ մեթոդաբանություն ընտրելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել միգրացիոն վիճակագրության ամբողջականության և հավաստիության խնդրին, քանի որ միգրացիոն հոսքերի ճիշտ մոդելավորումը մեծապես կախված է օգտագործվող տվյալների որակից, ժամանակային համադրելիությունից և տարածքային ընդգրկումից։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել միգրացիոն քաղաքականության կատարելագործման, բնակչության տարածքային տեղաշարժերի գնահատման, աշխատաշուկայի հավասարակշռման, ժողովրդագրական կանխատեսումների և սոցիալ-տնտեսական ծրագրերի մշակման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ժողովրդագիրներին, վիճակագիրներին, պետական կառավարման և տարածքային զարգացման մասնագետներին, ինչպես նաև միգրացիոն գործընթացների քանակական վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է միգրացիայի տեսական ուսումնասիրությունը և քանակական մոդելավորման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում բացահայտել բնակչության միգրացիոն հոսքերի ձևավորման հիմնական գործոնները, գնահատել դրանց ազդեցությունը և մշակել հոսքերի փոփոխությունների գիտականորեն հիմնավորված կանխատեսման մոտեցումներ։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բանկի վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման խնդրին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով վարիացիայի գործակցի կիրառմանը որպես քանակական գնահատման գործիքի։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է բանկի տրամադրած վարկերի պորտֆելի ռիսկայնությունը գնահատել վիճակագրական մեթոդների միջոցով և ստացված ցուցանիշների հիման վրա ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել վարկային քաղաքականության, ռիսկերի կառավարման և պորտֆելի կառուցվածքի վերաբերյալ։ Վարկային պորտֆելը բանկի ակտիվների կարևորագույն բաղադրիչներից է, իսկ դրա որակը և ռիսկայնությունը անմիջականորեն ազդում են բանկի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության և իրացվելիության վրա։ Վարկավորման գործընթացում բանկը մշտապես բախվում է այն հավանականությանը, որ վարկառուն ամբողջությամբ կամ ժամանակին չի կատարի իր պարտավորությունները։ Այդ պատճառով վարկային ռիսկի գնահատումը բանկային կառավարման առանցքային խնդիրներից է։ Վարկային պորտֆելի ռիսկը չի սահմանափակվում մեկ առանձին վարկառուի անվճարունակության հավանականությամբ։ Պորտֆելը ներառում է տարբեր չափերի, ժամկետների, տոկոսադրույքների, ոլորտների և վարկառուների խմբերի պատկանող բազմաթիվ վարկեր, և դրանց համակցված վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել առանձին վարկերի ռիսկայնությունից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պորտֆելի ամբողջական կառուցվածքը և դրա արդյունքների փոփոխականությունը։ Վարիացիայի գործակիցը վիճակագրական հարաբերական ցուցանիշ է, որը սովորաբար հաշվարկվում է ստանդարտ շեղման և միջին մեծության հարաբերությամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս գնահատել փոփոխականության աստիճանը՝ հաշվի առնելով տվյալների միջին մակարդակը։ Վարկային պորտֆելի ուսումնասիրության դեպքում այս ցուցանիշը կարող է օգտագործվել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց առանձին հատվածների ռիսկայնությունը համեմատելու համար, հատկապես այն իրավիճակներում, երբ բացարձակ չափերը տարբեր են։ Այս մոտեցման կարևոր առավելությունն այն է, որ վարիացիայի գործակիցը հարաբերական ցուցանիշ է և այդպիսով թույլ է տալիս համեմատել տարբեր մասշտաբներ ունեցող տվյալների շարքերի փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է հասկանալ վարկային պորտֆելի եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունը։ Բանկի համար բարձր եկամտաբերությամբ վարկային գործառնությունները կարող են գրավիչ լինել, սակայն դրանց հետ հաճախ կապված է նաև ավելի բարձր ռիսկ։ Հետևաբար արդյունավետ վարկային քաղաքականությունը պետք է ձգտի ոչ միայն առավելագույնի հասցնել եկամուտը, այլև պահպանել ռիսկի ընդունելի մակարդակ։ Վարիացիայի գործակցի միջոցով հնարավոր է լրացուցիչ տեղեկատվություն ստանալ եկամտաբերության կամ այլ ֆինանսական ցուցանիշների տատանողականության վերաբերյալ և համադրել այն միջին արդյունքների հետ։ Վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման ժամանակ կարող են դիտարկվել վարկերի վերադարձելիության, ժամկետանց պարտավորությունների, հնարավոր կորուստների, տոկոսային եկամուտների և այլ ցուցանիշների ժամանակային շարքերը։ Դրանց վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել փոփոխությունների միտումները և գնահատել պորտֆելի կայունությունը։ Եթե տվյալների փոփոխականությունը բարձր է, ապա դա կարող է վկայել պորտֆելի ավելի անկայուն բնույթի մասին և պահանջել ռիսկերի կառավարման լրացուցիչ միջոցառումներ։ Միաժամանակ վարիացիայի գործակիցը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և վիճակագրական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն մեկ գործակիցը չի կարող ամբողջությամբ արտացոլել վարկային ռիսկի բազմակողմ բնույթը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել վարկային պորտֆելի կառուցվածքային վերլուծությունը։ Պորտֆելը կարելի է բաժանել ըստ տնտեսության ոլորտների, վարկառուների տեսակների, վարկերի ժամկետների, արժույթների, ապահովվածության կամ այլ չափանիշների։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն հատվածները, որոնցում կենտրոնացած է ռիսկի առավել մեծ մասը։ Օրինակ՝ եթե վարկերի զգալի մասը կենտրոնացած է տնտեսության մեկ ոլորտում, տվյալ ոլորտի բացասական փոփոխությունները կարող են միաժամանակ ազդել բազմաթիվ վարկառուների վճարունակության վրա։ Այսպիսի կենտրոնացման ռիսկը կարևոր է հաշվի առնել պորտֆելի ընդհանուր գնահատման ժամանակ։ Վարիացիայի գործակցի մեթոդի կիրառումը կարող է նպաստել նաև տարբեր ժամանակահատվածների կամ պորտֆելների համեմատությանը։ Եթե հաշվարկված ցուցանիշը ժամանակի ընթացքում աճում է, դա կարող է նշանակել տվյալ ցուցանիշի հարաբերական անկայունության մեծացում, իսկ նվազումը՝ ավելի կայուն դինամիկա։ Սակայն արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև միջին արժեքի փոփոխությունը, տվյալների բաշխումը և արտաքին տնտեսական պայմանները։ Նույն վարիացիայի գործակիցը տարբեր տնտեսական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստ, ուստի ցուցանիշը պետք է դիտարկել ընդհանուր ֆինանսական համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ռիսկի գնահատման արդյունքների գործնական կիրառմանը։ Ստացված ցուցանիշները կարող են օգտագործվել վարկային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման, ռիսկային ոլորտների սահմանափակման, վարկավորման չափանիշների վերանայման և հնարավոր կորուստների նկատմամբ ավելի զգույշ մոտեցման ձևավորման համար։ Բանկի ղեկավարությունը կարող է համադրել վարիացիայի գործակցի տվյալները այլ ցուցանիշների հետ և որոշել, թե որ ուղղություններն են պահանջում առավել մանրամասն վերահսկողություն։ Դիվերսիֆիկացումը այս համատեքստում կարևոր գործիք է, քանի որ տարբեր ոլորտների և վարկառուների միջև ռիսկի բաշխումը կարող է նվազեցնել մեկ հատվածի բացասական փոփոխությունների ազդեցությունը ամբողջ պորտֆելի վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ վիճակագրական գործիքները կապվում են բանկային ռիսկերի կառավարման գործնական խնդիրների հետ։ Վարիացիայի գործակիցը համեմատաբար պարզ հաշվարկվող ցուցանիշ է, սակայն ճիշտ կիրառման դեպքում այն կարող է օգտակար տեղեկատվություն տրամադրել տվյալների հարաբերական փոփոխականության վերաբերյալ։ Այն կարող է ծառայել որպես նախնական կամ լրացուցիչ վերլուծական գործիք՝ ավելի բարդ ռիսկային մոդելների կողքին։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրա սահմանափակումները․ այն ինքնուրույն չի չափում դեֆոլտի հավանականությունը, չի նկարագրում կորուստների ամբողջ բաշխումը և չի փոխարինում բանկային ռիսկերի համապարփակ գնահատման մեթոդներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատումը պահանջում է ինչպես պորտֆելի կառուցվածքի, այնպես էլ դրա ֆինանսական արդյունքների փոփոխականության ուսումնասիրություն։ Վարիացիայի գործակիցը կարող է օգտակար լինել այդ գործընթացում՝ հնարավորություն տալով գնահատել ցուցանիշների հարաբերական տատանողականությունը և համեմատել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց հատվածների ռիսկային բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բանկային գործի, ֆինանսների, տնտեսագիտության և ռիսկերի կառավարման ոլորտների ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են վարկային պորտֆելի կառուցվածքը, ֆինանսական ռիսկերի քանակական գնահատումը և վիճակագրական մեթոդների կիրառումը բանկային կառավարման գործընթացներում։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մանկամահացության հիմնախնդրի սոցիալ-ժողովրդագրական ուսումնասիրությանը և Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դրա վիճակագրական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության առանցքում նորածինների և մինչև մեկ տարեկան երեխաների մահացության երևույթն է, դրա տարածվածության, դինամիկայի, կառուցվածքի և դրա վրա ազդող սոցիալական, ժողովրդագրական, բժշկական ու տնտեսական գործոնների վերլուծությունը։ Մանկամահացությունը ժողովրդագրական և հանրային առողջապահության կարևորագույն ցուցանիշներից է, քանի որ այն ոչ միայն արտացոլում է երեխաների առողջության և բժշկական օգնության մակարդակը, այլև որոշակի պատկերացում է տալիս բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, առողջապահական համակարգի արդյունավետության, մայրական և մանկական առողջության պահպանման հնարավորությունների ու կյանքի ընդհանուր որակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում վիճակագրական մոտեցման միջոցով կարող են ուսումնասիրվել մանկամահացության ցուցանիշների փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում, դրանց հարաբերակցությունը ծնելիության և ընդհանուր մահացության գործընթացների հետ, ինչպես նաև տարածքային և սոցիալ-ժողովրդագրական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երեխաների մահացության մակարդակը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ հղիության և ծննդաբերության ընթացքով, մոր առողջական վիճակով, վաղաժամ ծննդով, բնածին արատներով, վարակիչ և այլ հիվանդություններով, նորածնային խնամքի հասանելիությամբ, բժշկական ծառայությունների որակով, ընտանիքի սոցիալական պայմաններով և առողջապահական գիտելիքների մակարդակով։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել մանկամահացության փոփոխության հիմնական միտումները, գնահատել խնդրի մասշտաբները և առանձնացնել այն ժամանակահատվածներն ու պայմանները, որոնց ընթացքում արձանագրվել են առավել նշանակալի փոփոխություններ։ Վիճակագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև տարբեր ցուցանիշների համադրումը՝ բացարձակ թվերի, հարաբերական ցուցանիշների, գործակիցների և դինամիկայի միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խնդրի զարգացման մասին։ Աշխատությունը մանկամահացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես հասարակության սոցիալական և ժողովրդագրական զարգացման հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Երեխաների վաղ տարիքում մահացության բարձր մակարդակը կարող է ազդեցություն ունենալ բնակչության բնական վերարտադրության, կյանքի սպասվող տևողության, ընտանիքի ժողովրդագրական վարքագծի և երկրի ընդհանուր ժողովրդագրական ներուժի վրա։ Այդ պատճառով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ժողովրդագրական գործընթացների ավելի լայն համատեքստում, որտեղ ծնելիության, մահացության, բնակչության բնական շարժի և միգրացիայի միտումները փոխկապակցված են և իրենց ազդեցությունն են թողնում երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։

Физика

Էլեկտրոնախոռոչային անցումները կիսահաղորդչային ֆիզիկայի կարևոր գործընթացներից են, որոնք նկարագրում են էլեկտրոնի տեղափոխությունը վալենտային գոտուց դեպի հաղորդականության գոտի և դրա հետևանքով առաջացող «խոռոչի» (hole) ձևավորումը։ Երբ էլեկտրոնը ստանում է բավարար էներգիա՝ ջերմային, լուսային կամ էլեկտրական ազդեցությամբ, այն անցնում է ավելի բարձր էներգետիկ մակարդակ, թողնելով իր տեղում բաց տեղ, որը դիտարկվում է որպես դրական լիցք ունեցող խոռոչ։ Այս էլեկտրոն-խոռոչ զույգը կարող է շարժվել նյութի ներսում՝ մասնակցելով էլեկտրական հոսանքի ձևավորմանը և դառնալով կիսահաղորդչային սարքերի աշխատանքի հիմքը։ Էլեկտրոնախոռոչային անցումները հատկապես կարևոր են դիոդների, տրանզիստորների, արևային բջիջների և լուսադիոդների աշխատանքի համար, քանի որ դրանց միջոցով իրականացվում է էլեկտրական ազդանշանների կառավարումը, լույսի արտազատումը կամ էներգիայի փոխակերպումը։ Այս գործընթացը նաև կապված է վերամիավորման երևույթի հետ, երբ էլեկտրոնը կրկին լրացնում է խոռոչը՝ արձակելով էներգիա լույսի կամ ջերմության ձևով։

История

Աշխատությունը նվիրված է Ուրարտուի կրոնական համակարգում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող գերագույն եռյակի՝ Խալդի, Թեյշեբայի և Շիվինի աստվածությունների պաշտամունքի, խորհրդանշանների և պատկերագրության ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հնագիտական սկզբնաղբյուրների վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերականգնել ուրարտական դիցարանի գլխավոր աստվածությունների տեղն ու գործառույթները՝ ուսումնասիրելով նրանց մասին վկայող արձանագրությունները, տաճարային համալիրները, զոհաբերության վայրերը, զենքերը, կնիքները, զարդերը, պատկերաքանդակները, մետաղյա առարկաները և այլ նյութական հուշարձաններ։ Աշխատության մեջ Խալդին դիտարկվում է որպես ուրարտական պետության գլխավոր աստված և արքայական իշխանության գաղափարական հենարան, որի պաշտամունքը սերտորեն կապված էր ռազմական հաղթանակների, թագավորական իշխանության և պետականության հետ։ Թեյշեբայի կերպարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ամպրոպի, փոթորկի և ռազմական ուժի հետ կապված պատկերացումները, իսկ Շիվինիի կերպարը՝ արևային և երկնային պաշտամունքների նշանակությունը ուրարտական աշխարհայացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք աստվածությունների խորհրդանշական համակարգին, քանի որ նրանց ուղեկցող կենդանիները, զենքերը, բույսերը, երկնային մարմինների նշանները և այլ պատկերային տարրեր կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում յուրաքանչյուր աստվածության գործառույթի ու աստվածաբանական նշանակության մասին։ Հնագիտական նյութի միջոցով ուսումնասիրվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես էին այդ կերպարները ներկայացվում տարբեր առարկաների և հուշարձանների վրա, ինչպիսի գեղարվեստական կանոններով էին կառուցվում նրանց պատկերները և ինչպիսի փոփոխություններ էին տեղի ունենում պատկերագրական ավանդույթներում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև պաշտամունքային կյանքի վերակազմության տեսանկյունից, քանի որ տաճարների կառուցվածքը, զոհաբերության ծեսերի հետքերը, նվիրաբերական առարկաները և արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու կրոնական արարողությունների, աստվածներին մատուցվող զոհերի և արքայական իշխանության ու կրոնի փոխհարաբերությունների մասին։ Ուսումնասիրության մեջ հնագիտական սկզբնաղբյուրները դիտարկվում են փոխկապակցված՝ համադրելով նյութական մշակույթի տվյալները գրավոր վկայությունների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջականորեն ներկայացնելու ուրարտական կրոնական համակարգը։ Կարևորվում է նաև գերագույն եռյակի գաղափարի ուսումնասիրությունը որպես միասնական աստվածային համակարգ, որի շրջանակում տարբեր աստվածություններ ունեցել են միմյանց լրացնող գործառույթներ և ներկայացրել բնության, պատերազմի, արքայական իշխանության ու տիեզերական կարգի տարբեր կողմերը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, ուրարտագետներին, պատմաբաններին, կրոնագետներին, արվեստաբաններին և հին աշխարհի դիցաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն մշակույթների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հնագիտական սկզբնաղբյուրների միջոցով բացահայտելու Ուրարտուի կրոնական աշխարհայացքի առանցքային բաղադրիչներից մեկը և հասկանալու գերագույն աստվածությունների պաշտամունքի, խորհրդանշական համակարգի ու պատկերագրության փոխկապակցվածությունը։

Биология

Գրքում ուսումնասիրվում է կենսաբանական ակտիվ նյութերի ազդեցությունը ազատ ռադիկալային գործընթացների և բջջային թաղանթային կառույցների վրա, վերլուծվում են օքսիդատիվ սթրեսի ձևավորման մեխանիզմները և դրանց կապը բջջային մեմբրանների լիպիդային պերօքսիդացման հետ, ներկայացվում են հակաօքսիդանտ համակարգերի դերը ազատ ռադիկալների չեզոքացման գործընթացներում, դիտարկվում են կենսաբանական ակտիվ միացությունների՝ վիտամինների, ֆենոլային միացությունների և այլ բնական հակաօքսիդանտների ազդեցությունը բջջային կառուցվածքների կայունության վրա, ուսումնասիրվում են թաղանթային սպիտակուցների և լիպիդային շերտերի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները օքսիդատիվ գործոնների ազդեցությամբ, կիրառվում են փորձարարական և սպեկտրոսկոպիկ մեթոդներ՝ բջջային մակարդակում ընթացող գործընթացների գնահատման համար, աշխատանքը համադրում է տեսական կենսաքիմիան և կիրառական բիոֆիզիկան՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կենսաբանական ակտիվ նյութերի պաշտպանիչ դերը բջջային համակարգերում և դրանց հնարավոր կիրառությունները բժշկության ու կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում։