Ցուցական դերանվան ուսուցումը: Օրինակելի դասի նմուշօրինակ:

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցիչների մասնագիտական վերապատրաստման կազմակերպման և դրա արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը շարունակական կրթության ժամանակակից հայեցակարգի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում մանկավարժի մասնագիտական զարգացման շարունակական բնույթն է, որի համաձայն մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների և մանկավարժական հմտությունների կատարելագործումը չի սահմանափակվում նախնական մասնագիտական կրթությամբ, այլ շարունակվում է աշխատանքային գործունեության ամբողջ ընթացքում։ Քննության են առնվում վերապատրաստման նպատակները, բովանդակությունը, կազմակերպման ձևերը և ուսուցիչների իրական մասնագիտական կարիքներին դրանց համապատասխանության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի մոտեցումների ուսումնասիրությանը, որոնք համադրում են տեսական գիտելիքների թարմացումը գործնական մանկավարժական փորձի զարգացման, նոր դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային գործիքների կիրառման և սովորողների անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ առկա, հեռավար և խառը վերապատրաստման ձևերի հնարավորություններին, փորձի փոխանակմանը, մասնագիտական համայնքներում համագործակցությանը, մենթորությանը, ինքնակրթությանը և դասավանդման սեփական փորձի վերլուծությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերապատրաստման արդյունավետության գնահատման խնդիրը, որը ենթադրում է ոչ միայն դասընթացին մասնակցության փաստի, այլև ձեռք բերված գիտելիքների և կարողությունների՝ ուսուցչի իրական մասնագիտական գործունեության վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրություն։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել ուսուցիչների մասնագիտական կարիքների նախնական գնահատումը, անհատական զարգացման նպատակների սահմանումը, հետադարձ կապի ապահովումը և վերապատրաստումից հետո մասնագիտական առաջընթացի դիտարկումը։ Շարունակական կրթությունը ներկայացվում է որպես ճկուն և երկարաժամկետ գործընթաց, որը հնարավորություն է տալիս արձագանքելու կրթական միջավայրի, ուսումնական ծրագրերի, տեխնոլոգիաների և հասարակության պահանջների փոփոխություններին։ Կարևորվում է նաև ուսուցչի ակտիվ մասնակցությունը սեփական մասնագիտական զարգացման պլանավորմանը՝ նրան դիտարկելով ոչ միայն որպես վերապատրաստման ծրագրերի մասնակից, այլև որպես սեփական փորձը վերլուծող և կատարելագործող մասնագետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մանկավարժության, մեծահասակների կրթության և կրթության կառավարման մոտեցումները՝ ուսուցիչների վերապատրաստման առավել նպատակային, շարունակական և գործնականորեն արդյունավետ համակարգերի ձևավորման հնարավորությունները բացահայտելու համար։

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է պերուացի նշանավոր գրող Մարիո Վարգաս Լյոսայի ստեղծագործական էվոլյուցիայի ուսումնասիրությանը՝ նրա գրական գործունեության տարբեր փուլերի, գեղարվեստական մտածողության փոփոխությունների և թեմատիկ ու ոճական զարգացումների համակողմանի վերլուծությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է հեղինակի ստեղծագործական ուղին՝ վաղ շրջանի գործերից մինչև հասուն և ուշ շրջանի վեպերն ու հրապարակախոսական երկերը՝ բացահայտելով այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել նրա գրական աշխարհայացքում և գեղարվեստական մեթոդներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա ստեղծագործություններում հասարակության, իշխանության, քաղաքականության, բռնության, անհատի ազատության, բարոյական ընտրության և մարդկային հարաբերությունների թեմաների զարգացմանը։ Նրա գրականության կարևոր առանձնահատկություններից է հասարակական և քաղաքական իրականության վերլուծությունը, որը հաճախ զուգորդվում է բազմաշերտ պատմողական կառուցվածքների, տարբեր ժամանակային հարթությունների և մի քանի պատմողական ձայների կիրառմամբ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև այն ճանապարհը, որով հեղինակի ստեղծագործություններում փոխվում է իրականության և գեղարվեստական երևակայության հարաբերակցությունը՝ վաղ շրջանի սոցիալական քննադատությունից դեպի ավելի բարդ, բազմաշերտ և երբեմն երգիծական կամ փիլիսոփայական մոտեցումներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լատինաամերիկյան գրական գործընթացների և համաշխարհային գրականության զարգացման համատեքստում նրա ստեղծագործական դիրքավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրողի արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկություններին, կերպարակերտման սկզբունքներին, երկխոսությունների կառուցմանը, ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը և վեպային կառուցվածքի նորարարական լուծումներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական ու հասարակական հայացքների փոփոխությանը և դրանց արտացոլմանը տարբեր ժամանակաշրջանների ստեղծագործություններում, ինչը թույլ է տալիս գրական էվոլյուցիան դիտարկել նաև հեղինակի մտավոր զարգացման համատեքստում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա գրական ժառանգության ներքին ամբողջականությունը՝ միաժամանակ ցույց տալով թեմատիկ, գաղափարական և ձևական փոփոխությունները, որոնք բնորոշ են տարբեր փուլերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների վերլուծության, այլև ժամանակակից լատինաամերիկյան արձակի զարգացման և համաշխարհային գրականության մեջ հեղինակի ունեցած նշանակության գնահատման տեսանկյունից։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է աշխատուժի միջազգային միգրացիայի կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են աշխատուժի միջազգային տեղաշարժի տնտեսական, սոցիալական և իրավական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը աշխատաշուկայի և երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանից աշխատուժի արտագնա տեղաշարժի պատճառներին, այդ թվում՝ զբաղվածության հնարավորություններին, աշխատավարձերի տարբերություններին, կենսամակարդակին, մասնագիտական զարգացման հեռանկարներին և այլ սոցիալ-տնտեսական գործոններին։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են նաև ներգաղթի հնարավոր ազդեցությունները Հայաստանի աշխատաշուկայի վրա, ինչպես նաև աշխատուժի պակասի կամ ավելցուկի ձևավորման և առանձին մասնագիտությունների պահանջարկի փոփոխության խնդիրները։ Քննության են առնվում միջազգային միգրացիայի կարգավորման պետական մեխանիզմները, միգրացիոն քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության և օրինական զբաղվածության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային համաձայնագրերի, միջպետական համագործակցության և միգրացիոն հոսքերի կառավարման մեխանիզմների նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտագաղթի հետևանքներին՝ աշխատուժի կորստին, մարդկային կապիտալի արտահոսքին, ժողովրդագրական փոփոխություններին և տնտեսության առանձին ճյուղերի աշխատուժով ապահովվածությանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են արտերկրում աշխատող քաղաքացիների կողմից դրամական փոխանցումների, մասնագիտական փորձի և կապերի միջոցով Հայաստանի տնտեսության վրա հնարավոր դրական ազդեցությունները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նաև վերադարձի միգրացիայի, վերաինտեգրման, մասնագիտական ներուժի պահպանման և շրջանաձև միգրացիայի խթանման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աշխատուժի միջազգային միգրացիայի կառավարման առկա խնդիրները և առաջարկելու այնպիսի կարգավորման մոտեցումներ, որոնք կարող են միաժամանակ նպաստել աշխատողների իրավունքների պաշտպանությանը, աշխատաշուկայի հավասարակշռությանը և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, միգրացիայի մասնագետների, սոցիոլոգների, ժողովրդագրագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և միգրացիոն գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական մտավոր սեփականության օբյեկտների տնտեսական գնահատման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական և իրավական միջավայրի առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Քննարկվում են արդյունաբերական սեփականության էությունը, դրա դերը նորարարական գործունեության, տեխնոլոգիական զարգացման և ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման գործընթացներում, ինչպես նաև մտավոր սեփականության օբյեկտների արժեքի ձևավորման հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուտերի, արտոնագրերի, օգտակար մոդելների, արդյունաբերական նմուշների և ապրանքային նշանների գնահատման տնտեսական մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են գնահատման ծախսային, եկամտային և համեմատական մոտեցումները, դրանց կիրառման հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև ոչ նյութական ակտիվների արժեքի որոշման վրա ազդող իրավական, շուկայական և տեխնոլոգիական գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում մտավոր սեփականության առևտրայնացման, լիցենզավորման, տեխնոլոգիաների փոխանցման և ներդրումային գործընթացներում դրա օգտագործման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են Հայաստանի Հանրապետությունում արդյունաբերական սեփականության գնահատման իրավական և ինստիտուցիոնալ պայմանները, տեղեկատվական ապահովման խնդիրները, գնահատման չափանիշների կատարելագործումը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են մտավոր սեփականության արդյունավետ կառավարման, նորարարական ձեռնարկատիրության խթանման և գիտատեխնիկական արդյունքների տնտեսական շրջանառության ընդլայնման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, գնահատողների, մտավոր սեփականության մասնագետների, իրավաբանների, նորարարությունների կառավարման փորձագետների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Գիրքը ներկայացնում է տնտեսության զարգացման պատմական ընթացքը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից փուլ, բացահայտելով տնտեսական համակարգերի ձևավորման, փոխակերպման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր դարաշրջանների տնտեսական կառույցները, արտադրական հարաբերությունների էվոլյուցիան, առևտրի, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության զարգացման փուլերը, ինչպես նաև պետական տնտեսական քաղաքականության փոփոխությունները պատմական տարբեր ժամանակահատվածներում։ Հեղինակները վերլուծում են ֆեոդալական, կապիտալիստական և պլանային տնտեսությունների առանձնահատկությունները, արդյունաբերական հեղափոխությունների ազդեցությունը համաշխարհային տնտեսության վրա, ինչպես նաև գլոբալացման գործընթացների ձևավորումը և դրանց հետևանքները ազգային տնտեսությունների համար։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում նաև տնտեսական մտքի զարգացման պատմությանը, տարբեր դպրոցների և տեսությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև տնտեսական ճգնաժամերի և վերելքների պատճառահետևանքային կապերին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տնտեսական պատմության հիմնական փուլերի և դրանց ազդեցության մասին ժամանակակից տնտեսական համակարգերի ձևավորման վրա՝ օգտակար լինելով ուսանողների, հետազոտողների և տնտեսագիտությամբ հետաքրքրվողների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ջոն Դոս Պասոսի վեպերի փորձարարական բնույթին, նրա գեղարվեստական մեթոդների, կառուցվածքային նորարարությունների և մոդեռնիստական գրականության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության քննությանը։ Դոս Պասոսի ստեղծագործական աշխարհում ավանդական վիպական պատմելաձևը ենթարկվում է էական փոփոխությունների․ անհատի կյանքի պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մեկ կենտրոնական հերոսի շուրջ զարգացող ամբողջական սյուժե, այլև որպես բազմաթիվ մարդկանց ճակատագրերից, հասարակական իրադարձություններից, քաղաքական գործընթացներից, լրատվական նյութերից, հիշողություններից և ներքին ապրումներից կազմված բարդ ամբողջություն։ Նրա փորձարարական վեպերի գլխավոր առանձնահատկություններից մեկը բազմաձայնությունն է, որի շնորհիվ ընթերցողը միաժամանակ հանդիպում է տարբեր սոցիալական շերտերի ներկայացուցիչների, նրանց աշխարհայացքների, խնդիրների և հակասությունների։ Այս կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս անհատի պատմությունը կապել հասարակության ընդհանուր կյանքի հետ և ցույց տալ, որ մարդու ճակատագիրը հաճախ ձևավորվում է ոչ միայն սեփական ընտրությունների, այլև տնտեսական, քաղաքական և սոցիալական ուժերի ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում հեղինակի կիրառած կինեմատոգրաֆիական մտածողությունը։ Տեսարանների արագ փոփոխությունը, տարբեր ժամանակային և տարածական հարթությունների միավորումը, կտրուկ անցումները և զուգահեռ պատմությունների զարգացումը ստեղծում են շարժուն ու դինամիկ պատում, որը հիշեցնում է կինոմոնտաժի սկզբունքները։ Այդպիսի կառուցվածքը կոտրում է ավանդական ժամանակագրական հաջորդականությունը և ընթերցողին ստիպում է ինքնուրույն կապեր ստեղծել տարբեր դրվագների ու կերպարների միջև։ Նորարարական կարևոր հնարք է նաև տարբեր տեսակի նյութերի համադրումը։ Գեղարվեստական պատմությանը զուգահեռ կարող են հայտնվել թերթային վերնագրեր, հանրային իրադարձությունների արձագանքներ, կենսագրական հատվածներ և ներքին մենախոսություններ։ Այս եղանակով վեպի գեղարվեստական տարածքը ընդլայնվում է՝ ընդգրկելով ոչ միայն հերոսների անձնական կյանքը, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական իրականությունը։ Դոս Պասոսի մոտ հատկապես կարևոր է անհատի և զանգվածային հասարակության փոխհարաբերությունը։ Նրա կերպարները հաճախ հայտնվում են արագ փոփոխվող Ամերիկայի սոցիալական և տնտեսական միջավայրում, որտեղ քաղաքային զարգացումը, արդյունաբերացումը, կապիտալիստական հարաբերությունները, պատերազմները և քաղաքական հակասությունները անմիջական ազդեցություն են ունենում մարդու կյանքի վրա։ Այս համատեքստում վեպը դառնում է ոչ միայն անձնական ճակատագրերի պատմություն, այլև մի ամբողջ հասարակության գեղարվեստական պատկերը։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև հեղինակի լեզվական ու ոճական բազմազանությանը։ Տարբեր կերպարների համար օգտագործվող խոսքային առանձնահատկությունները, ներքին մենախոսությունը, փաստագրական նյութի և գեղարվեստական պատումի միաձուլումը ստեղծում են բազմաշերտ տեքստ, որտեղ միաժամանակ գործում են տարբեր ձայներ և տեսանկյուններ։ Դրանով հեղինակը հրաժարվում է միակողմանի պատմողի դիրքից և ընթերցողին ավելի ակտիվ դեր է տալիս։ Փորձարարական ձևը նաև հնարավորություն է տալիս վերանայել իրականության ներկայացման ավանդական սկզբունքները։ Դոս Պասոսի համար իրականությունը մեկ ամբողջական և միանշանակ պատմություն չէ․ այն կազմված է բազմաթիվ անհատական ընկալումներից, իրար հակասող տեսակետներից և երբեմն անկապ թվացող, բայց ընդհանուր ժամանակաշրջանի մեջ փոխկապակցված իրադարձություններից։ Հենց այդ պատճառով նրա վեպերի կառուցվածքային մասնատվածությունը ոչ թե պարզապես ձևական հնարք է, այլ ժամանակակից աշխարհի բարդությունն արտահայտելու գեղարվեստական միջոց։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ջոն Դոս Պասոսի փորձարարական վեպը կարևոր դեր ունի ամերիկյան մոդեռնիստական գրականության մեջ։ Նրա ստեղծագործական նորարարությունները՝ բազմակենտրոն կառուցվածքը, կինոմոնտաժային սկզբունքների կիրառումը, փաստագրական և գեղարվեստական նյութի համադրությունը, ներքին մենախոսությունը և բազմաձայն պատումը, ընդլայնում են վեպի արտահայտչական հնարավորությունները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականությամբ, մոդեռնիզմով, XX դարի վեպի պատմությամբ և գրական ձևերի զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես է Դոս Պասոսը փոխակերպում ավանդական վիպական կառուցվածքը և այն դարձնում ժամանակակից հասարակության բազմաշերտ իրականությունը ներկայացնելու միջոց։