UNIDO 2017

История

Աշխատությունը նվիրված է միհրականության ծագման, տարածման և զարգացման ուսումնասիրությանը Առաջավոր Ասիայի ու Միջերկրածովյան ավազանի հին հասարակությունների քաղաքական, կրոնական և հոգևոր համակարգերի համատեքստում։ Դիտարկվում են Միհր աստվածության պաշտամունքի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա գաղափարական հիմքերը և տարբեր ժողովուրդների կրոնական պատկերացումների հետ փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միհրական ավանդույթների տարածման ուղիներին, տարբեր տարածաշրջաններում դրանց դրսևորումներին և տեղական հավատալիքների ազդեցությամբ տեղի ունեցած փոփոխություններին։ Վերլուծվում են պաշտամունքի խորհրդանշական համակարգը, ծիսական առանձնահատկությունները, աստվածաբանական պատկերացումները և դրանց տեղը հին հասարակությունների հոգևոր կյանքում։ Քննարկվում են նաև կրոնի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, Միհրի կերպարի հնարավոր առնչությունները թագավորական իշխանության, ռազմական միջավայրի, պայմանագրային հարաբերությունների և հասարակական կարգի գաղափարների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում իրանական աշխարհում, Փոքր Ասիայում, Հայաստանում և Միջերկրածովյան տարածաշրջանում ձևավորված կրոնամշակութային կապերին՝ ընդգծելով տարբեր ավանդույթների փոխազդեցության նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են գրավոր, հնագիտական, պատկերագրական և վիմագրական աղբյուրների ընձեռած հնարավորությունները միհրականության պատմական զարգացման վերակազմության համար։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարածաշրջաններում Միհրի պաշտամունքի դրսևորումների տարբերակումը՝ դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, կրոնագետների, հնագետների, արևելագետների, մշակութաբանների, հայագետների և հին աշխարհի քաղաքական ու կրոնական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները, բնական և կլիմայական ռիսկերի ազդեցությունը գյուղատնտեսական տնտեսությունների գործունեության վրա, ինչպես նաև այդ ռիսկերի կառավարման գործում ապահովագրության դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական մշակաբույսերի, անասնապահության և գյուղատնտեսական արտադրության այլ ուղղությունների ապահովագրական մեխանիզմներին, ապահովագրական ծածկույթի ձևավորման սկզբունքներին, ապահովագրավճարների և փոխհատուցումների հարաբերակցությանը, ինչպես նաև ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության ու արդյունավետության խնդիրներին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական ապահովագրության համակարգում պետության, ապահովագրական ընկերությունների և գյուղացիական տնտեսությունների փոխհարաբերությունները, պետական աջակցության նշանակությունը և ապահովագրական ռիսկերի գնահատման ու կառավարման մեթոդները։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա հնարավոր կիրառումը Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի գյուղատնտեսության կառուցվածքը, փոքր տնտեսությունների գերակշռությունը, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցությունը և ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական խնդիրները և առաջարկելու դրա կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման մեխանիզմների բարելավման, թվային գործիքների կիրառման, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացման և գյուղատնտեսների ապահովագրական իրազեկվածության ընդլայնման միջոցով։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների և ֆինանսական կայունության պաշտպանությանը, աղետային ռիսկերի տնտեսական հետևանքների նվազեցմանը և գյուղատնտեսության երկարաժամկետ զարգացման համար ավելի կայուն ֆինանսական միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ապահովագրական ոլորտի մասնագետներին, գյուղատնտեսության ոլորտի պատասխանատուներին, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցներին, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Психология

Հոգեբանական, սոցիալ-հոգեբանական և քրեաբանական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է ազատազրկման պայմաններում գտնվող անձանց ինքնավերաբերմունքի առանձնահատկությունների, սեփական անձի նկատմամբ ձևավորված գնահատականների և քրեակատարողական միջավայրին հոգեբանական ու սոցիալական հարմարման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է անձի ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, ինքնաընդունման, ինքնահարգանքի և սեփական հնարավորությունների ընկալման ազդեցության բացահայտման հետ՝ հաշվի առնելով ազատազրկման պայմաններում առաջացող հոգեբանական դժվարությունները, սոցիալական հարաբերությունների փոփոխությունները և անձի վարքագծային հարմարման առանձնահատկությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ինքնավերաբերմունքի հոգեբանական էությունը, դրա կառուցվածքային բաղադրիչները, ձևավորման մեխանիզմները և անձի սոցիալական վարքագծի կարգավորման գործում ունեցած նշանակությունը։ Ինքնավերաբերմունքը դիտարկվում է որպես անձի ինքնագիտակցության կարևոր բաղադրիչ, որն արտահայտում է սեփական անձի նկատմամբ հուզական, գնահատողական և իմաստային վերաբերմունքը։ Այն կարող է ներառել սեփական արժանիքների և սահմանափակումների գիտակցումը, ինքնավստահությունը, ինքնաքննադատությունը, ինքնաընդունումը և սեփական վարքագծի նկատմամբ պատասխանատվության ընկալումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազատազրկման պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը անձի հոգեբանական վիճակի, սոցիալական ինքնության և միջանձնային հարաբերությունների վրա։ Քրեակատարողական հաստատությունում գտնվելը կարող է ուղեկցվել սովորական կենսակերպի փոփոխությամբ, անձնական ազատության սահմանափակմամբ, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի հետ հարաբերությունների վերակազմակերպմամբ, ինչպես նաև հաստատության ներքին կանոններին ու սոցիալական պահանջներին հարմարվելու անհրաժեշտությամբ։ Նման պայմաններում անձի ինքնավերաբերմունքը կարող է կարևոր դեր ունենալ հուզական կայունության, ինքնակարգավորման, հաղորդակցական վարքագծի և առօրյա դժվարություններին արձագանքելու եղանակների ձևավորման գործում։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ինքնագնահատականի և հարմարման փոխհարաբերությունները, քանի որ սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքը կարող է կապված լինել սոցիալական իրավիճակների ընկալման, միջանձնային փոխգործակցության և հոգեբանական դժվարությունները հաղթահարելու ռազմավարությունների հետ։ Միաժամանակ ինքնավերաբերմունքի ազդեցությունը չի կարելի դիտարկել մեկուսացված ձևով, քանի որ հարմարման գործընթացը պայմանավորված է նաև անձի կենսափորձով, սոցիալական աջակցությամբ, հաստատության պայմաններով, միջանձնային հարաբերություններով և անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններով։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հոգեբանական հարմարման հիմնական մեխանիզմները, սթրեսային իրավիճակներին դիմակայելու կարողությունները, հուզական ինքնակարգավորումը և փոփոխված սոցիալական միջավայրում վարքագծի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում անձի ինքնընկալման և սոցիալական կարգավիճակի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ ազատազրկման ընթացքում սեփական կյանքի, ապագայի և հասարակության մեջ ունեցած տեղի վերագնահատման արդյունքում։ Կարևոր նշանակություն ունի ինքնավերաբերմունքի դրական և բացասական դրսևորումների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց հնարավոր կապը հուզական լարվածության, անհանգստության, սոցիալական մեկուսացման, միջանձնային հակասությունների և համագործակցային վարքագծի հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատապարտյալների հարմարման գործընթացի սոցիալ-հոգեբանական բաղադրիչների վերլուծությունը, մասնավորապես՝ խմբային հարաբերությունների, հաղորդակցական հմտությունների, սոցիալական նորմերի ընկալման և հաստատության միջավայրում սեփական դիրքի ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընտանիքի հետ կապերի պահպանման, սոցիալական աջակցության, կրթական ծրագրերին մասնակցության և մասնագիտական զբաղվածության նշանակությունը անձի հոգեբանական կայունության ու հարմարման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի անձի ինքնավերաբերմունքի և պատասխանատվության գիտակցման փոխհարաբերությունները, քանի որ սեփական վարքագծի գնահատումը և անձնական փոփոխությունների հնարավորության ընկալումը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ վերասոցիալականացման գործընթացում։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում ինքնաճանաչման, անձնական նպատակների ձևավորման, ինքնակարգավորման և սոցիալականորեն ընդունելի վարքագծային ռազմավարությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև քրեակատարողական հոգեբանության կիրառական խնդիրներին, հոգեբանական աջակցության կազմակերպմանը և անձի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանող վերականգնողական ու կրթական ծրագրերի մշակմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հոգեբանական խորհրդատվության, խմբային աշխատանքի, սոցիալական հմտությունների զարգացման և ինքնագնահատականի հավասարակշռված ձևավորման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցաթերթերի, ինքնավերաբերմունքի գնահատման մեթոդիկաների, սոցիալ-հոգեբանական հարմարման չափման գործիքների, անհատական հարցազրույցների, դիտարկումների և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ինքնավերաբերմունքի տարբեր բաղադրիչների և հարմարման ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը, համեմատելու անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները և գնահատելու դրանց նշանակությունը քրեակատարողական միջավայրում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ նման հետազոտություններում հայտնաբերված վիճակագրական կապերը ինքնին չեն ապացուցում պատճառահետևանքային ազդեցություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հետազոտության էթիկական սկզբունքները՝ մասնակցության կամավորությունը, անձնական տվյալների գաղտնիությունը, հոգեբանական անվտանգության ապահովումը և մասնակիցների արժանապատվության նկատմամբ հարգանքը։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անձի ինքնագիտակցության, սոցիալական հարմարման և քրեակատարողական միջավայրի փոխազդեցության հոգեբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությամբ։ Աշխատության կիրառական արժեքը կապված է դատապարտյալների հոգեբանական աջակցության արդյունավետության բարձրացման, հարմարման դժվարությունների վաղ հայտնաբերման, անհատական վերասոցիալականացման ծրագրերի կատարելագործման և ազատազրկման պայմաններում անձի հոգեբանական բարեկեցության պահպանման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբաններին, սոցիալական աշխատողներին, քրեաբաններին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, վերասոցիալականացման ծրագրերի մշակողներին, իրավաբաններին, մանկավարժներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի հոգեբանական, սոցիալական, քրեաբանական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով դատապարտյալների ինքնավերաբերմունքի առանձնահատկությունների, հոգեբանական հարմարման մեխանիզմների, սոցիալական հարաբերությունների և անձի վերասոցիալականացման գործընթացների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Экономика

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մակրոտնտեսական կարգավորման համակարգի ձևավորման, գործունեության և կատարելագործման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տնտեսական աճի, գնաճի, զբաղվածության, ներդրումների, պետական ֆինանսների և արտաքին տնտեսական հավասարակշռության կարգավորման հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականության գործիքներին, դրանց փոխազդեցությանը և տնտեսության հիմնական ցուցանիշների վրա ունեցած ազդեցության գնահատմանը։ Վերլուծվում են պետական եկամուտների ու ծախսերի կառավարման, դրամական շրջանառության, ներդրումային ակտիվության խթանման և տնտեսական տատանումների մեղմման հնարավոր մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև ներքին և արտաքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունները, մակրոտնտեսական անհավասարակշռությունների առաջացման պատճառները և դրանց կարգավորմանն ուղղված քաղաքականության մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու մակրոտնտեսական կառավարման փոխկապակցված բաղադրիչները և առանձնացնելու կարգավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, պետական տնտեսական քաղաքականության, հանրային ֆինանսների և տնտեսական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Արևելյան Հայաստանի տարածքում ձկնորսության զարգացման պատմական և ազգագրական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով այն որպես տեղական բնակչության տնտեսական կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված ձկնորսական եղանակները, գործիքները և ավանդական տեխնոլոգիաները, որոնք ձևավորվել են բնական միջավայրի՝ գետերի, լճերի և ջրային ռեսուրսների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային կազմակերպման ձևերին, որտեղ ձկնորսությունը հաճախ իրականացվել է ինչպես անհատական, այնպես էլ կոլեկտիվ ձևերով՝ պայմանավորված սեզոնայնությամբ և տնտեսական անհրաժեշտությամբ։ Բացի տնտեսական կողմից, ներկայացվում են նաև ձկնորսության հետ կապված ժողովրդական հավատալիքները, սովորույթները և կենցաղային մշակույթի տարրերը, որոնք արտացոլում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների ավանդական պատկերացումները։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը այս ոլորտի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արդյունաբերական զարգացումները և նոր տնտեսական հարաբերությունները աստիճանաբար փոխել ավանդական ձկնորսության ձևերը և դրա դերը տեղական համայնքների կյանքում։

Биология

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ծառաբնակ սնկերի խմբի կենսաբանական առանձնահատկություններին և դրանց կենսատեխնոլոգիական հնարավորությունների գնահատմանը՝ ընդգրկելով տեսակների էկոլոգիական դերը անտառային էկոհամակարգերում և կենսաքիմիական ակտիվության հիմնական ուղղությունները։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են այս սնկերը մասնակցում փայտանյութի քայքայման գործընթացներին՝ արտադրելով լիգնինոլիտիկ և ցելյուլոլիտիկ ֆերմենտներ, որոնք ապահովում են բարդ օրգանական նյութերի տարրալուծումը և նյութերի շրջանառությունը բնական միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սնկերի ֆիզիոլոգիական հարմարվողականությանը տարբեր կլիմայական պայմաններում, ինչպես նաև նրանց կենսաքիմիական պոտենցիալին՝ կիրառման համար կենսատեխնոլոգիայում, ներառյալ կենսավառելիքների արտադրությունը, կենսամաքրման գործընթացները և արդյունաբերական ֆերմենտների ստացումը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տեսակային բազմազանության պահպանման կարևորությունը և դրանց ուսումնասիրության նշանակությունը ինչպես էկոլոգիական, այնպես էլ կիրառական գիտությունների զարգացման տեսանկյունից։