Ուսուցիչների հետ տարվող աշխատանքը մասսայական գրադարաններում: Մեթոդական հանձնարարականներ

Литература

Այս գիրքը նվիրված է Վիլյամ Սարոյանի դրամատուրգիական ստեղծագործության խորքային փիլիսոփայական և աշխարհայացքային քննությանը՝ հատկապես էկզիստենցիալիզմի գաղափարների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, կյանքի իմաստի որոնման, մահվան և մարդկային արժանապատվության խնդիրներն են, որոնք Սարոյանի պիեսներում հաճախ արտահայտվում են ոչ միայն հերոսների խոսքի ու գործողությունների, այլև նրանց ներքին հակասությունների և աշխարհին ունեցած վերաբերմունքի միջոցով։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է Սարոյանը դրամատուրգիական կերպարների միջոցով ներկայացնում մարդուն որպես գոյաբանական անորոշության մեջ հայտնված անհատի, որը փորձում է հասկանալ իր տեղը աշխարհում և սեփական կյանքի արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Սարոյանի ստեղծագործություններում նույնիսկ տխրության, անհուսության, օտարման կամ մահվան թեմաների առկայության պայմաններում պահպանվում է կյանքի հանդեպ հավատը, մարդկային շփման անհրաժեշտությունը և բարության նկատմամբ վստահությունը։ Այս տեսանկյունից նրա դրամատուրգիան միաժամանակ կարող է ընկալվել և՛ որպես մարդու գոյության ողբերգական կողմերի ուսումնասիրություն, և՛ որպես կյանքի իմաստը մարդկային հարաբերությունների, սիրո, կարեկցանքի, ազատության ու ստեղծագործական ինքնարտահայտման միջոցով վերագտնելու փորձ։ Աշխատության մեջ էկզիստենցիալ գաղափարները դիտարկվում են ոչ թե որպես Սարոյանի ստեղծագործության վրա մեխանիկորեն կիրառվող փիլիսոփայական համակարգ, այլ որպես այն մտավոր և գեղարվեստական հարցադրումների շրջանակ, որոնց հետ նրա հերոսները մշտապես բախվում են։ Քննության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում կերպարների հոգեբանական կառուցվածքին, նրանց երկխոսություններին, կոնֆլիկտներին և դրամատիկական իրավիճակներին, որոնց միջոցով բացահայտվում է մարդու ազատության և սահմանափակվածության հակասությունը։ Սարոյանի հերոսները հաճախ կանգնած են ընտրության առաջ, սակայն նրանց ընտրությունները պայմանավորված են ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև սեփական խղճով, հիշողություններով, վախերով, ցանկություններով և պատասխանատվության զգացումով։ Այդ պատճառով նրանց վարքագիծը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու էկզիստենցիալիստական այն հիմնահարցը, թե որքանով է մարդն ազատ իր որոշումների մեջ և որքանով է ինքն անձամբ պատասխանատու իր գոյության ձևի համար։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև միայնության և օտարման թեմաներին։ Սարոյանի դրամատուրգիական աշխարհում մարդը կարող է շրջապատված լինել այլ մարդկանցով, բայց միևնույն ժամանակ ներքուստ մնալ միայնակ և չհասկացված։ Սակայն այդ մեկուսացումը վերջնական դատավճիռ չէ․ հաղորդակցությունը, փոխըմբռնումը և մարդկային մտերմությունը հաճախ դառնում են այն ուժերը, որոնք հնարավորություն են տալիս հաղթահարելու գոյաբանական դատարկության զգացումը։ Կարևոր է նաև մահվան թեմայի մեկնաբանությունը, քանի որ մահը Սարոյանի մոտ հաճախ ոչ միայն կյանքի ավարտի փաստ է, այլև կյանքի արժեքը գիտակցելու միջոց։ Մահվան գիտակցումը մարդուն ստիպում է ավելի սուր ընկալել ժամանակի սահմանափակությունը, հարաբերությունների կարևորությունը և սեփական գոյության իմաստը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ Սարոյանի դրամատուրգիան դիտարկում է ոչ միայն ազգային, մշակութային կամ կենսագրական առանձնահատկությունների տեսանկյունից, այլև համամարդկային փիլիսոփայական խնդիրների շրջանակում։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս նոր տեսանկյունից հասկանալու Սարոյանի հերոսների ներաշխարհը, նրանց հակասական վարքագիծը և կյանքի հանդեպ հաճախ միաժամանակ ողբերգական ու լավատեսական վերաբերմունքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ուսանողներին, Սարոյանի ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են գրականության միջոցով անդրադառնալ մարդու գոյության և կյանքի իմաստի հիմնարար հարցերին։

История

Պատմաժողովրդագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Փոքր Ասիայի հայկական բնակչության թվաքանակի, տարածքային բաշխման և ժողովրդագրական պատկերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր վարչական միավորներում և բնակավայրերում հայ բնակչության վերաբերյալ առկա վիճակագրական տեղեկությունները, դրանց հավաքագրման սկզբունքներն ու համադրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական տվյալների, հայկական հաստատությունների տեղեկությունների և այլ վիճակագրական աղբյուրների միջև առկա տարբերություններին ու դրանց գնահատման խնդիրներին։ Վերլուծվում են հայ բնակչության թվաքանակը և բնակեցման աշխարհագրությունը՝ տարածաշրջանի ընդհանուր ժողովրդագրական կառուցվածքի համատեքստում։ Քննարկվում են նաև վիճակագրական տվյալների արժանահավատության, հաշվառման մեթոդների և տարբեր աղբյուրներում ներկայացված ցուցանիշների համեմատության հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Փոքր Ասիայի հայ բնակչության ժողովրդագրական վիճակի և տարածքային տեղաբաշխման վերաբերյալ՝ համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, պատմական ժողովրդագրության, պատմական աշխարհագրության և Օսմանյան կայսրության բնակչության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քերականության տրամաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը Ալ-Ֆարաբիի լեզվափիլիսոփայական հայացքների շրջանակում՝ դրանք դիտարկելով նաև տիպաբանական տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում լեզվի և տրամաբանության փոխհարաբերությունն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես կարող են տրամաբանական կատեգորիաները, մտածողության կառուցվածքը և դատողության ձևերը արտահայտվել քերականական համակարգում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ալ-Ֆարաբիի պատկերացումները լեզվի, խոսքի, քերականության և տրամաբանության փոխկապակցվածության վերաբերյալ, ինչպես նաև այն տեսական սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է բացատրել քերականական երևույթների կառուցվածքային հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական և տրամաբանական կատեգորիաների հարաբերակցությանը, լեզվական ձևերի ու իմաստների փոխկապակցվածությանը և տարբեր լեզուների կառուցվածքային առանձնահատկությունների համեմատական դիտարկմանը։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել քերականական համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները և պարզել, թե որքանով են տրամաբանական ու իմաստային հարաբերությունները դրսևորվում տարբեր լեզվական կառուցվածքներում։ Աշխատությունը միավորում է լեզվաբանության, տրամաբանության և միջնադարյան փիլիսոփայության ուսումնասիրության մեթոդները՝ փորձելով ներկայացնել Ալ-Ֆարաբիի գիտական ժառանգության այն կողմերը, որոնք առնչվում են լեզվի կառուցվածքի և մտածողության ձևերի փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև լեզվաբանական մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու միջնադարյան արաբամուսուլմանական փիլիսոփայական ավանդույթի ազդեցությունը քերականական և տրամաբանական գաղափարների զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, արևելագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, լեզվաբանական տիպաբանության հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է որովայնի առաջային պատի ճողվածքների վիրաբուժական բուժման ժամանակ արհեստական ցանցային նյութերի կիրառման և հականեխիչ միջոցների օգտագործման հետ կապված խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են ճողվածքների վիրաբուժական բուժման հիմնական սկզբունքները, որովայնի պատի հյուսվածքների ամրացման նպատակով կիրառվող էքսպլանտատների առանձնահատկությունները և դրանց փոխազդեցությունն օրգանիզմի հյուսվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրահատական միջամտություններից հետո վարակային բարդությունների կանխարգելմանը, քանի որ օտար նյութի առկայությունը կարող է որոշակի պայմաններում ազդեցություն ունենալ տեղային բորբոքային և վարակային գործընթացների զարգացման վրա։ Վերլուծվում են հականեխիչների կիրառման հնարավորությունները՝ վիրահատական դաշտի և ցանցային նյութերի մանրէային աղտոտման նվազեցման, հետվիրահատական վերքերի պաշտպանության և բուժման արդյունքների բարելավման տեսանկյունից։ Քննարկվում են տարբեր մոտեցումների ազդեցությունը վերքի լավացման, հյուսվածքների վերականգնման, ցանցի ինտեգրման և հետվիրահատական բարդությունների առաջացման հաճախականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կիրառվող արհեստական նյութերի հատկություններին, դրանց ընտրության չափանիշներին և վիրաբուժական տեխնիկայի նշանակությանը։ Կարևորվում է հակամանրէային պաշտպանության արդյունավետ կազմակերպումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով հականեխիչ միջոցների հնարավոր ազդեցությունը հյուսվածքների և տեղադրված նյութի վրա։ Կլինիկական և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունն ու անվտանգությունը և հիմնավորել բուժման առավել նպատակահարմար մոտեցումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել որովայնի առաջային պատի ճողվածքների վիրաբուժական բուժման կատարելագործմանը, հետվիրահատական վարակային բարդությունների նվազեցմանը և բուժման արդյունքների բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ընդհանուր վիրաբույժների, հերնիոլոգիայի ոլորտի մասնագետների, կլինիկական հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Սույն աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի տարածքում երեխաների շրջանում տուբերկուլյոզի կլինիկո-էպիդեմիոլոգիական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով հիվանդության տարածվածության մակարդակը, սեռային և տարիքային խմբերի նկատմամբ ազդեցությունը, ինչպես նաև հիվանդության հարուցիչի, փոխանցման ուղիների և նախնական պաթոլոգիական գործոնների դերը։ Աշխատությունը վերլուծում է ախտանիշների դրսևորման առանձնահատկությունները, հիվանդության ընթացքը և հայտնաբերման միջոցները, ընդգրկելով ինչպես կլինիկական, այնպես էլ լաբորատոր հետազոտությունների արդյունքները, ինչը հնարավորություն է տալիս կազմել հիվանդության ընթացքի և ծանրության տարբեր պրոֆիլներ։ Ներկայացվում են հիվանդության կանխարգելման, վաղ հայտնաբերման և բուժման ռազմավարությունները, ինչպես նաև պետական առողջապահական քաղաքականության և մանկական առողջության պահպանման ծրագրերի ազդեցությունը։ Աշխատանքը կարևոր տեղեկատվական հիմք է հանդիսանում մանկական տուբերկուլյոզի վերահսկման, էպիդեմիոլոգիական մշտադիտարկման և առողջապահական միջոցառումների արդյունավետ պլանավորման համար՝ նպաստելով Հայաստանի երեխաների առողջության բարձրացմանն ու հիվանդության տարածման կանխարգելմանը։

Менеджмент

Պլանավորման էությունը կայանում է նպատակների նախապես սահմանման, դրանց հասնելու միջոցների ընտրության և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման գործընթացում, որի միջոցով կազմակերպությունը կամ անհատը նվազեցնում է անորոշությունը և ապահովում է նպատակային գործողությունների համակարգված իրականացում։ Պլանավորման տրամաբանությունը հիմնված է իրավիճակի վերլուծության, նպատակների ձևակերպման, այլընտրանքների գնահատման և լավագույն տարբերակի ընտրության վրա՝ հաշվի առնելով արտաքին և ներքին միջավայրի փոփոխականները, ռիսկերը և հնարավորությունները։ Պլանավորման փուլերը սովորաբար ընդգրկում են նախնական վերլուծությունը, նպատակադրման գործընթացը, ռազմավարական և մարտավարական տարբերակների մշակումը, դրանց գնահատումն ու ընտրությունը, ինչպես նաև իրականացվող գործողությունների մանրամասնեցումն ու վերահսկման մեխանիզմների սահմանումը։ Պլանավորման մակարդակները բաժանվում են ռազմավարական, տակտիկական և օպերատիվ մակարդակների, որտեղ ռազմավարական մակարդակը վերաբերում է երկարաժամկետ նպատակներին և ընդհանուր ուղղությանը, տակտիկականը՝ միջնաժամկետ ծրագրերին և ստորաբաժանումների գործունեությանը, իսկ օպերատիվը՝ կարճաժամկետ կոնկրետ գործողությունների կազմակերպմանը և ամենօրյա աշխատանքների իրականացմանը։ Այս համակարգը միասին ապահովում է կառավարման գործընթացի կառուցվածքայնություն և արդյունավետություն՝ թույլ տալով կազմակերպություններին ավելի կանխատեսելի և վերահսկելի կերպով հասնել իրենց նպատակներին։