Վճռաբեկությունը որպես դատական ակտերի վերանայման ձև ՀՀ քրեական դատավարությունում

История

Պատմագիտական, քաղաքական պատմության և աղբյուրագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1988–1991 թվականներին Արցախյան հիմնահարցի վերաբերյալ Խորհրդային Միության կուսակցական և պետական մարմինների ընդունած որոշումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Արցախյան շարժման ծավալման պատմական նախադրյալները, Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի շուրջ ձևավորված քաղաքական իրավիճակը և խորհրդային իշխանության կենտրոնական մարմինների արձագանքը տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԽՄԿԿ կենտրոնական ղեկավարության, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի, կառավարության և այլ իրավասու կառույցների որոշումներին, պաշտոնական հայտարարություններին ու իրավական ակտերին։ Վերլուծվում են այդ փաստաթղթերի ընդունման քաղաքական և իրավական հանգամանքները, դրանց բովանդակությունը և հնարավոր ազդեցությունը հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ու Լեռնային Ղարաբաղի կառավարման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են միութենական և հանրապետական իշխանությունների լիազորությունների հարաբերակցությունը, տարածքային ու ազգային հարցերի կարգավորման խորհրդային մոտեցումները և սահմանադրաիրավական հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել պաշտոնական արձանագրությունները, կուսակցական փաստաթղթերը, պետական որոշումները, ժամանակի մամուլի հրապարակումները և պատմական այլ սկզբնաղբյուրներ։ Անդրադարձ է կատարվում 1988–1991 թվականների քաղաքական զարգացումների ժամանակագրությանը, խորհրդային կառավարման համակարգի ճգնաժամին և ԽՍՀՄ փլուզման նախօրեին Արցախյան հիմնահարցի շուրջ ձևավորված իրավիճակին։ Կարևորվում է կուսակցական-պետական որոշումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը՝ դրանց իրավական հիմքերը, քաղաքական նպատակները և գործնական հետևանքները պատմական համատեքստում գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Արցախյան հիմնահարցի պատմության փաստագրական ուսումնասիրությանը և խորհրդային ազգային քաղաքականության առանձնահատկությունների առավել ամբողջական լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի և ԽՍՀՄ պատմության, քաղաքական գիտության, միջազգային հարաբերությունների, իրավագիտության և պատմական աղբյուրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1197 թվականին Տիֆլիսում տեղի ունեցած միջեկեղեցական և հասարակական հակասությունների ուսումնասիրությանը, որոնք կապված էին Զատկի տոնակատարության ժամանակագրական հաշվարկների և տարբեր եկեղեցական ավանդույթների միջև առաջացած տարաձայնությունների հետ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում միջնադարյան քրիստոնեական համայնքներում օրացուցային հաշվարկների, եկեղեցական տոների որոշման և դրանց շուրջ ձևավորված հակասությունների պատմական նշանակությունն է։ Հատկապես կարևորվում է այն միջավայրը, որտեղ տարբեր դավանական և եկեղեցական ավանդույթների ներկայացուցիչներ համատեղ գոյակցում էին Տիֆլիսի բազմազգ ու բազմակրոն հասարակության մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու միջնադարյան քաղաքի կրոնական կյանքը, եկեղեցական համայնքների փոխհարաբերությունները և այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում տոնացույցի վերաբերյալ տարբեր մոտեցումները կարող էին վերածվել ավելի լայն հասարակական կամ եկեղեցական հակամարտության։ Քննության առարկա է դառնում նաև «շեղված» կամ «սխալ» Զատկի վերաբերյալ պատկերացումը, որը կապված էր տարբեր օրացուցային համակարգերի և Զատկի ամսաթվի հաշվարկման առանձնահատկությունների հետ։ Այս հարցի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն եկեղեցական օրացույցի պատմությունը հասկանալու, այլև միջնադարյան քրիստոնեական աշխարհում ժամանակի հաշվարկի, տոնական ծեսերի և դավանական ինքնության փոխկապակցվածությունը բացահայտելու համար։ Աշխատությունը պատմական իրադարձությունը դիտարկում է իր ժամանակաշրջանի քաղաքական և մշակութային ընդհանուր միջավայրում՝ անդրադառնալով Տիֆլիսի և տարածաշրջանի եկեղեցական կյանքի առանձնահատկություններին։ Այն կարող է հետաքրքրել միջնադարի պատմությամբ, եկեղեցու պատմությամբ, քրիստոնեական տոնացույցների զարգացմամբ, վրացագիտությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ուսումնասիրության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է համեմատաբար նեղ, սակայն միջնադարյան հասարակության աշխարհընկալման համար կարևոր մի խնդրի՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էին կրոնական ժամանակի հաշվարկի և ծիսական կարգի շուրջ տարաձայնությունները ազդեցություն ունենալ տարբեր համայնքների հարաբերությունների վրա։

Экология

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունների և դրա կազմակերպման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման գաղափարների տարածման կարևորությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Աշխատանքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության էությունը որպես կրթական համակարգի բաղադրիչ, որի նպատակն է ձևավորել շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք, զարգացնել բնապահպանական գիտելիքներ և խթանել էկոլոգիապես գիտակից վարքագիծ տարբեր տարիքային խմբերի շրջանում։ Քննարկվում են բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են դրա միջառարկայական բնույթով, գործնական ուղղվածությամբ և հասարակական լայն ընդգրկմամբ՝ ներառելով ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն կրթության մակարդակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության կազմակերպման համակարգին՝ պետական քաղաքականության, կրթական ծրագրերի, ուսումնական պլանների և արտադասարանական միջոցառումների դերի վերլուծությամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են նաև այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ բնապահպանական կրթության զարգացմանը, ներառյալ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակումները, մասնագիտական կադրերի պակասը և հասարակական իրազեկվածության ոչ բավարար մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի արդիականացում, միջազգային համագործակցության ընդլայնում և նոր ուսուցողական մեթոդների կիրառություն։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել բնապահպանական կրթության դերը որպես կայուն զարգացման և բնության պահպանության ապահովման կարևոր գործոն ՀՀ-ում։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերենի փիլիսոփայական տերմինների իմաստային և կառուցվածքային ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ձևավորման, զարգացման և գործածության առանձնահատկությունները հայերեն գիտական լեզվի համակարգում։ Գրքում վերլուծվում են փիլիսոփայական բառապաշարի հիմնական շերտերը, դրանց աղբյուրները՝ ներառյալ հին հայերենը, միջնադարյան թարգմանական գրականությունը և նոր ժամանակների գիտական լեզվաստեղծումը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է տերմինների իմաստային դաշտերը, համանունային և բազմիմաստ հարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ բառակազմական և ձևաբանական մակարդակներում։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև հայերեն փիլիսոփայական լեզվի ձևավորման գործընթացը համաշխարհային փիլիսոփայական մտքի ազդեցության համատեքստում՝ ցույց տալով թարգմանական ավանդույթի դերը նոր հասկացությունների ներմուծման և համարժեք տերմինաբանության ստեղծման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տերմինաբանական համակարգերի միասնականացման, լեզվական ճշգրտության և գիտական ոճի զարգացման խնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, փիլիսոփաների, հայագետների, թարգմանաբանների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի պատկերացում հայերեն փիլիսոփայական տերմինաբանության ձևավորման և զարգացման մասին։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու ողնաշարի շարժունակության տարիքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման մեթոդիկային։ Գրքում ներկայացվում են ողնաշարի անատոմիական և կենսամեխանիկական հիմքերը, շարժունակության վրա ազդող գործոնները և տարիքային փոփոխությունների դինամիկան։ Հեղինակը վերլուծում է մանկական, դեռահասային, չափահաս և տարեց տարիքում ողնաշարի շարժունակության ցուցանիշների տարբերությունները՝ ընդգծելով մկանային-կապանային համակարգի դերը կեցվածքի և շարժողական ֆունկցիաների պահպանման գործում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ողնաշարի շարժունակության զարգացման և պահպանման մեթոդները՝ ներառյալ բուժական ֆիզկուլտուրայի վարժությունները, ձգման համակարգերը, շարժողական ռեժիմների կազմակերպումը և կանխարգելիչ միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճիշտ կեցվածքի ձևավորմանը, հիպոդինամիայի բացասական ազդեցության նվազեցմանը և ողնաշարի հիվանդությունների կանխարգելմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժիշկների, վերականգնողական թերապևտների, ֆիզկուլտուրայի մասնագետների, մարզիչների, ուսանողների և առողջ ապրելակերպով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական մոտեցումներ ողնաշարի շարժունակության բարելավման համար։

Медицина

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հեպատոբիլիար համակարգի հիվանդությունների ախտորոշման ժամանակակից վիրաբուժական մոտեցումներին՝ հատկապես գնահատելով ախտորոշիչ լապարոսկոպիայի և ներվիրահատական ուլտրաձայնային հետազոտության համակցված կիրառման արդյունավետությունը։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես այս երկու մեթոդների համադրությունը թույլ է տալիս ավելի ճշգրիտ պատկերացում ստանալ լյարդի, լեղուղիների և հարակից կառուցվածքների ախտաբանական փոփոխությունների վերաբերյալ՝ նվազեցնելով սխալ ախտորոշման հավանականությունը և բարձրացնելով վիրահատական որոշումների ճշգրտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնիկական իրականացման առանձնահատկություններին, վիրաբուժական մարտավարության ընտրությանը և տարբեր կլինիկական դեպքերում մեթոդների համատեղ կիրառման առավելություններին։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է, որ այս մոտեցումը նպաստում է նվազ ինվազիվ միջամտությունների զարգացմանը, հետվիրահատական բարդությունների նվազեցմանը և հիվանդների ընդհանուր բուժման արդյունքների բարելավմանը։