Ընթերցանության դասագիրք

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային գործունեության կազմակերպման մեջ հասարակական մասնակցության նշանակության, ձևերի և զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրադարանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գրականության պահպանման և ընթերցողներին սպասարկելու հաստատություն, այլև որպես հասարակական ու մշակութային հաղորդակցության կենտրոն, որի արդյունավետ գործունեությունը մեծապես պայմանավորված է համայնքի, ընթերցողների և տարբեր հասարակական կառույցների հետ համագործակցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել կամավորական մասնակցության, հասարակական խորհուրդների, ընթերցողական ակտիվի, մասնագիտական և մշակութային կազմակերպությունների հետ համագործակցության տարբեր ձևերը, ինչպես նաև դրանց դերը գրադարանի աշխատանքների կազմակերպման և զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավմանը գրքային ֆոնդերի հանրահռչակման, ընթերցանության խթանման, մշակութային միջոցառումների կազմակերպման, տեղեկատվական պահանջների բացահայտման և գրադարանային ծառայությունների կատարելագործման գործընթացներում։ Կարևոր ուղղություն է գրադարանի և համայնքի միջև հետադարձ կապի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատելու ընթերցողների հետաքրքրությունները և համապատասխանեցնելու ծառայությունները հասարակության կրթական, տեղեկատվական ու մշակութային պահանջներին։ Հասարակական հիմունքներով իրականացվող աշխատանքը կարող է դիտարկվել նաև որպես գրադարանային ռեսուրսների և մասնագիտական գործունեության լրացուցիչ աջակցման միջոց, հատկապես այն դեպքերում, երբ համայնքի ակտիվ անդամները մասնակցում են միջոցառումների, ցուցադրությունների, քննարկումների, գրքի տարածման և ընթերցողական մշակույթի զարգացման նախաձեռնություններին։ Միաժամանակ կարևորվում է նման մասնակցության կազմակերպված և նպատակային բնույթը, որպեսզի հասարակական աջակցությունը լրացնի մասնագիտական գրադարանային աշխատանքը և չփոխարինի մասնագիտական գործառույթներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրադարանների հասարակական նշանակության ընդլայնմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես կրթության, ինքնակրթության, մշակութային փոխանակման և համայնքային հաղորդակցության տարածքներ։ Այս տեսանկյունից հասարակական մասնակցությունը նպաստում է գրադարանի կապերի ամրապնդմանը տարբեր հաստատությունների, կրթական կազմակերպությունների, մշակութային կառույցների և ընթերցողական խմբերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է գրադարանային գործի հասարակական բաղադրիչը որպես գրադարանի և համայնքի փոխգործակցության կարևոր ուղղություն՝ ընդգծելով մասնակցային աշխատանքի դերը գրադարանային ծառայությունների զարգացման, ընթերցանության տարածման և հասարակության մշակութային կյանքի ակտիվացման գործում։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պատերազմի մասնակից և վետերան անձանց հոգեկան վիճակների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Իրանի և Իրաքի միջև պատերազմի ընթացքում ստացած ռազմական փորձի երկարաժամկետ հոգեբանական հետևանքներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մարտական գործողությունների, կյանքի համար վտանգավոր իրավիճակների, ֆիզիկական և հոգեբանական ծանրաբեռնվածության, կորստի ու երկարատև սթրեսի ազդեցությունը մարդու հոգեկան ոլորտի վրա և ուսումնասիրել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են հետպատերազմյան շրջանում հոգեկան վիճակների ձևավորումն ու դրսևորումը։ Աշխատության հիմքում այն դրույթն է, որ պատերազմական փորձառությունը կարող է խորապես ազդել մարդու հուզական, ճանաչողական և վարքային ոլորտների վրա, իսկ դրա հետևանքները կարող են պահպանվել նաև ռազմական գործողությունների ավարտից երկար ժամանակ անց։ Հետազոտության շրջանակում պատերազմը դիտարկվում է որպես ծայրահեղ սթրեսածին միջավայր, որտեղ մարդը կարող է պարբերաբար բախվել կյանքի կորստի վտանգի, բռնության, ֆիզիկական վնասվածքների, ընկերների և հարազատների մահվան, անորոշության, քնի խանգարման և մշտական վտանգի զգացման հետ։ Նման պայմաններում ձևավորվող հոգեբանական արձագանքները կարող են ունենալ տարբեր ինտենսիվություն և դրսևորվել ինչպես անմիջապես, այնպես էլ հետագա տարիներին։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է պատերազմի վետերանների հոգեկան վիճակների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Հեղինակը կարող է ուշադրություն դարձնել անհանգստության, վախի, հուզական լարվածության, դյուրագրգռության, տրամադրության անկման, ապատիայի, մեղքի զգացման, սոցիալական մեկուսացման և այլ հոգեբանական դրսևորումների առանձնահատկություններին։ Այս վիճակների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի հոգեբանական մեխանիզմներով է մարդը արձագանքում երկարատև և ինտենսիվ վտանգի պայմաններին, և ինչ փոփոխություններ կարող են պահպանվել խաղաղ ժամանակաշրջանում։ Առանձին կարևորություն ունի հետտրավմատիկ սթրեսային արձագանքների ուսումնասիրությունը։ Պատերազմի ընթացքում ստացած ծանր փորձառությունները որոշ անձանց մոտ կարող են հետագայում վերարտադրվել անցանկալի հիշողությունների, մղձավանջների, տրավմատիկ իրավիճակները հիշեցնող ազդակներից խուսափելու, գերզգոնության, քնի խանգարումների և ուժեղ հուզական արձագանքների միջոցով։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այս երևույթների տարածվածությունը, արտահայտվածության աստիճանը և դրանց փոխկապակցվածությունը վետերանի անձնային և սոցիալական առանձնահատկությունների հետ։ Միաժամանակ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել նորմատիվ հոգեբանական արձագանքները կլինիկական նշանակություն ունեցող խանգարումներից՝ խուսափելով պատերազմի բոլոր մասնակիցների փորձառությունը նույն կերպ մեկնաբանելուց։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև անհատական տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Նույնատիպ մարտական փորձառությունը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հոգեբանական հետևանքներ։ Դրանց վրա կարող են ազդել անձի նախապատերազմական հոգեբանական առանձնահատկությունները, տարիքը, մարտական փորձի տևողությունը, ստացած վնասվածքները, մարտական գործողությունների ինտենսիվությունը, կորստի փորձառությունը, սոցիալական աջակցությունը և հետպատերազմյան կյանքի պայմանները։ Այս գործոնների համադրությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վետերանների հոգեկան վիճակների բազմազանության մասին։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հուզական ոլորտի ուսումնասիրությունը։ Պատերազմական փորձառությունից հետո որոշ վետերանների մոտ կարող են պահպանվել բարձր տագնապայնություն, հուզական անկայունություն, զայրույթի վերահսկման դժվարություններ կամ բացասական հույզերի նկատմամբ բարձր զգայունություն։ Մյուսների դեպքում կարող է նկատվել հուզական բթացում, զգացմունքների արտահայտման նվազում կամ միջանձնային հարաբերություններից հեռանալու միտում։ Այս տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատերազմի հոգեբանական ազդեցության անհատական առանձնահատկությունները։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է գյուղմեքենաների մեքենամասերի շրջատաշման և ռանդման գործընթացներում մետաղահատ հաստոցների թրթռակայունության (vibration stability) տեսական և տեխնոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մեքենաշինության ճշգրիտ մշակման գործընթացների որակի և արտադրողականության բարձրացման խնդիրները։ Գրքում վերլուծվում են կտրող գործընթացների ընթացքում առաջացող ինքնաթրթռումների և հարկադրված տատանումների ֆիզիկական մեխանիզմները, դրանց ազդեցությունը մակերեսի որակի, գործիքի մաշվածության և մշակման ճշգրտության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի դինամիկ կայունության մաթեմատիկական մոդելավորմանը, որտեղ դիտարկվում են «մեքենա–գործիք–դետալ» համակարգի թրթռային բնութագրերը, սեփական հաճախականությունները և դամփֆինգի գործակիցները։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տեխնոլոգիական լուծումներ՝ կտրող ռեժիմների օպտիմալ ընտրություն, գործիքային համակարգերի կոշտության բարձրացում, հակաթրթռային սարքերի կիրառություն և կառավարման ադապտիվ մեթոդներ, որոնք նպաստում են գործընթացի կայունացմանը։ Վերլուծվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, որոնք հաստատում են առաջարկվող մոտեցումների արդյունավետությունը տարբեր մշակման պայմաններում։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համալիր գիտական և ինժեներական հիմք գյուղմեքենաշինության մեջ մետաղահատ գործընթացների թրթռակայունության բարելավման համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսերենի և հայերենի գոյականական համակարգերում առկայացման կարգի արտահայտման միջոցների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով երկու լեզուներում գոյականի որոշյալության, անորոշության, վերաբերության և խոսքային իրադրության հետ կապի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում առկայացումը դիտարկվում է որպես լեզվական կարգ, որի միջոցով խոսողը տվյալ առարկան կամ երևույթը ներկայացնում է որպես հաղորդակցական իրավիճակում որոշակիորեն ճանաչելի, արդեն հայտնի, նոր ներմուծվող կամ ընդհանրացված հասկացություն։ Քննության են առնվում ֆրանսերենի հոդային համակարգը և հայերենի համապատասխան քերականական ու շարահյուսական միջոցները՝ պարզաբանելով դրանց կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում որոշյալ և անորոշ նշանակությունների արտահայտմանը, հոդերի կիրառության պայմաններին, գոյականի թվի և շարահյուսական դիրքի ազդեցությանը, ինչպես նաև համատեքստի ու խոսքային իրավիճակի դերին։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ իմաստային առումով նման գործառույթները երկու լեզուներում միշտ չէ, որ արտահայտվում են նույն քերականական միջոցներով։ Ուսումնասիրվում են այն դեպքերը, երբ ֆրանսերենում պարտադիր կամ սովորական հոդային ձևին հայերենում կարող է համապատասխանել այլ ձևաբանական միջոց, բառային տարր, շարադասական առանձնահատկություն կամ համատեքստային մեկնաբանություն։ Կարևորվում է նաև ընդհանուր և վերացական հասկացություններ արտահայտող գոյականների գործածությունը, հատուկ անունների առկայացման առանձնահատկությունները և տարբեր շարահյուսական կառույցներում որոշյալության իմաստի փոփոխությունները։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել զուգադրական լեզվաբանության, իմաստաբանության և գործաբանության մոտեցումները՝ ձևի ու նշանակության փոխհարաբերությունը երկու լեզուներում համակարգված կերպով ներկայացնելու նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունն ունի նաև կիրառական նշանակություն օտար լեզվի ուսուցման և թարգմանության համար, քանի որ հոդերի և որոշյալության իմաստների ոչ համարժեք գործածությունը կարող է դժվարություններ առաջացնել հայախոս ֆրանսերեն սովորողների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ֆրանսերենի և հայերենի անվանական համակարգերի տիպաբանական առանձնահատկությունների, որոշյալության և առկայացման արտահայտման մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Экономика

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանքային արտագաղթի կարգավորման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով աշխատաշուկայի, սոցիալ-տնտեսական զարգացման և միգրացիոն քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել աշխատանքային արտագաղթի պատճառները, ծավալներն ու ուղղությունները, գնահատել դրա ազդեցությունը ազգային տնտեսության, ժողովրդագրական իրավիճակի և մարդկային կապիտալի ձևավորման վրա, ինչպես նաև առաջարկել կարգավորման արդյունավետ մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրվում են արտագաղթի հիմնական դրդապատճառները՝ զբաղվածության սահմանափակ հնարավորություններ, աշխատավարձերի ցածր մակարդակ, տարածաշրջանային անհավասար զարգացում և սոցիալական երաշխիքների պակաս։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատուժի արտահոսքի հետևանքներին՝ մասնագիտական ներուժի կորուստ, բնակչության ծերացում, ընտանիքների սոցիալական խնդիրների խորացում և տնտեսական զարգացման դանդաղում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պետական քաղաքականության գործիքները՝ զբաղվածության ծրագրեր, ներդրումային միջավայրի բարելավում, փոքր և միջին բիզնեսի զարգացում և վերադարձող միգրանտների ինտեգրման մեխանիզմներ։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը աշխատանքային միգրացիայի կարգավորման ոլորտում՝ ընդգծելով այն մոտեցումները, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության և միգրացիոն ուսումնասիրությունների ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ-ում աշխատանքային արտագաղթի արդյունավետ կարգավորմանը և մարդկային կապիտալի պահպանմանը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մարդու հիմնարար իրավունքներից մեկի՝ ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիության պաշտպանության սահմանադրաիրավական բովանդակության, երաշխիքների և իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում մարդու մարմնական ամբողջականության, հոգեբանական ինքնավարության, արժանապատվության և անձնական ազատության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Անձեռնմխելիության իրավունքը դիտարկվում է որպես մարդու ինքնուրույնության և արժանապատիվ գոյության կարևոր իրավական երաշխիք, որը ենթադրում է անհատի պաշտպանություն նրա մարմնի կամ հոգեկան ոլորտի նկատմամբ չարդարացված և կամայական միջամտություններից։ Ուսումնասիրվում են այս իրավունքի սահմանադրական բնույթը, դրա տեղը մարդու հիմնական իրավունքների համակարգում և փոխհարաբերությունները կյանքի, ազատության, անձնական կյանքի գաղտնիության, արժանապատվության և առողջության պահպանման հետ կապված իրավունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության պարտավորությունների երկու հիմնական ուղղություններին՝ մի կողմից պետական մարմինների կողմից անհիմն միջամտություններից զերծ մնալուն, մյուս կողմից անձին երրորդ անձանց հնարավոր ոտնձգություններից պաշտպանելու համար համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ երաշխիքներ ապահովելուն։ Քննվում են այն ընդհանուր պայմանները, որոնց առկայության դեպքում անձի ֆիզիկական կամ հոգեկան ոլորտին առնչվող միջամտությունը կարող է ենթարկվել իրավական գնահատման՝ հաշվի առնելով օրինականության, անհրաժեշտության, համաչափության և արդյունավետ իրավական պաշտպանության սկզբունքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անձի ազատ և տեղեկացված համաձայնության նշանակությունը բժշկական ու այլ միջամտությունների համատեքստում, ինչպես նաև այն իրավիճակների իրավական գնահատումը, երբ անձի ինքնուրույն որոշում կայացնելու հնարավորությունը սահմանափակված է։ Անդրադարձ է կատարվում խոշտանգումների, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի բացառման, հարկադրանքի կանխարգելման և անձի հոգեբանական ամբողջականության պաշտպանության ընդհանուր սահմանադրական երաշխիքներին։ Կարևորվում է նաև առավել խոցելի իրավիճակներում գտնվող անձանց իրավունքների պաշտպանության հարցը, երբ պետական վերահսկողության և արդյունավետ պաշտպանության անհրաժեշտությունը կարող է առանձնահատուկ նշանակություն ստանալ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ազգային սահմանադրական կարգավորումների և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների փոխհարաբերության վերլուծություն՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը իրավունքի բովանդակության մեկնաբանման և պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դատական պաշտպանության, իրավական վերահսկողության և խախտված իրավունքի վերականգնման նշանակությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը դիտարկել որպես համալիր սահմանադրաիրավական ինստիտուտ, որի արդյունավետ պաշտպանությունը պայմանավորված է իրավական հստակ կարգավորումներով, պետական մարմինների գործունեության սահմանափակումներով և մարդու արժանապատվության ու ինքնավարության նկատմամբ հետևողական հարգանքով։