Զարկերակային գերճնշման և նրա ռիսկի գործոնների տարածվածությունը Երևան քաղաքի չափահաս բնակչության շրջանում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման պետական խթանման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական տնտեսական քաղաքականության այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդլայնել հայկական արտադրանքի ներկայությունը արտաքին շուկաներում, բարձրացնել արտահանողների մրցունակությունը և ապահովել արտահանման կայուն աճ։ Աշխատության մեջ արտահանումը դիտարկվում է որպես տնտեսական զարգացման, արտադրության ընդլայնման, նոր շուկաների յուրացման, զբաղվածության ավելացման և ազգային տնտեսության միջազգային ինտեգրման կարևոր գործոն։ Ուսումնասիրվում են արտահանման ծավալների և կառուցվածքի վրա ազդող տնտեսական պայմանները, արտադրողների մրցունակության խնդիրները, արտաքին շուկաների հասանելիությունը, մաքսային և վարչարարական ընթացակարգերը, ֆինանսավորման հնարավորությունները և արտահանման հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության տարբեր գործիքներին՝ արտահանման ֆինանսավորմանը, ապահովագրությանը, տեղեկատվական և մարքեթինգային աջակցությանը, միջազգային ցուցահանդեսներին ու տոնավաճառներին մասնակցության խթանմանը, արտադրանքի որակի և միջազգային չափանիշներին համապատասխանության ապահովմանը։ Պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություն է դիտարկվում նաև արտահանողների համար բարենպաստ իրավական և գործարար միջավայրի ձևավորումը, վարչարարական խոչընդոտների նվազեցումը և արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի առաջխաղացմանն ուղղված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների զարգացումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է արտահանման պետական խթանման համալիր մոտեցումը, որի շրջանակում ֆինանսական աջակցության միջոցները պետք է զուգակցվեն տեղեկատվական, խորհրդատվական, ենթակառուցվածքային և կազմակերպական աջակցությամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի արտահանման ներուժի օգտագործման, արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքի բարելավման, ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի մասնաբաժնի մեծացման և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների դիրքերի ամրապնդման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, արտաքին տնտեսական գործունեության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, արտահանող ընկերությունների ղեկավարների և վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ արտահանման պետական աջակցության արդյունավետ համակարգը կարող է նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը, ներդրումային ակտիվության աճին, հայկական արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը և երկրի արտաքին տնտեսական դիրքերի ամրապնդմանը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միգրացիոն քաղաքականության սահմանադրաիրավական հիմքերի, դրա ձևավորման և իրականացման մեխանիզմների, ինչպես նաև ոլորտում առկա տեսական ու կիրառական խնդիրների համալիր իրավագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում միգրացիոն քաղաքականության տեղն ու նշանակությունն է պետական քաղաքականության և սահմանադրաիրավական կարգավորման համակարգում՝ այն դիտարկելով մարդու հիմնական իրավունքների, պետական կառավարման, ազգային անվտանգության և միջազգային իրավական պարտավորությունների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Քննվում են միգրացիոն գործընթացների իրավական կարգավորման սկզբունքները, պետական մարմինների իրավասությունների բաշխումը և ոլորտի ինստիտուցիոնալ կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անձի ազատ տեղաշարժի, բնակության վայրի ընտրության, Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս գալու և վերադառնալու, օտարերկրացիների իրավական կարգավիճակի, ապաստանի և փախստականների պաշտպանության հետ առնչվող սահմանադրաիրավական հարցերին։ Հետազոտվում է նաև պետության իրավունքն ու պարտականությունը՝ սահմանելու միգրացիոն գործընթացների կառավարման այնպիսի մեխանիզմներ, որոնք համատեղելի են մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային շահերի ապահովման սկզբունքների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միգրացիոն քաղաքականության պատմական զարգացմանը և օրենսդրական կարգավորումների փոփոխություններին՝ հնարավորություն տալով բացահայտել իրավական համակարգի ձևավորման հիմնական միտումները։ Քննվում են աշխատանքային միգրացիայի, արտագաղթի և ներգաղթի, վերադարձի ու վերաինտեգրման, անկանոն միգրացիայի և հարկադիր տեղահանության հետ կապված իրավական հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում միգրացիոն քաղաքականության իրականացման համար պատասխանատու պետական կառույցների գործունեության համակարգմանը, նրանց գործառույթների արդյունավետությանը և իրավական կարգավորումների գործնական կիրառության ընթացքում առաջացող խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում միգրացիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես բնակչության տարածական տեղաշարժ, այլև որպես սահմանադրական իրավունքի բազմաթիվ ինստիտուտների հետ առնչվող բազմաշերտ հասարակական երևույթ։ Վերլուծվում է ազգային օրենսդրության և միջազգային իրավական չափանիշների փոխհարաբերությունը՝ մարդու արժանապատվության, իրավահավասարության և իրավական պաշտպանության սկզբունքների տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև միգրացիոն քաղաքականության արդյունավետության գնահատման և իրավական կարգավորման շարունակական կատարելագործման անհրաժեշտությունը՝ հասարակական ու ժողովրդագրական փոփոխություններին համապատասխան։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է սահմանադրական իրավունքի, միգրացիոն իրավունքի, մարդու իրավունքների և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ ներկայացնելով միգրացիոն գործընթացների պետական կարգավորման ամբողջական իրավական համակարգի ձևավորման ու զարգացման հիմնախնդիրները։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մարդու իրավունքների գաղափարի մեթոդաբանական, պատմափիլիսոփայական և տեսաիրավական հիմքերի համալիր ուսումնասիրությանը՝ մարդու իրավունքները դիտարկելով որպես իրավական, փիլիսոփայական և հասարակական մտքի զարգացման ընթացքում ձևավորված բազմաշերտ երևույթ։ Հետազոտության առանցքում մարդու ազատության, արժանապատվության, հավասարության և արդարության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորումն ու դրանց աստիճանական վերածումն է իրավական սկզբունքների և ինստիտուտների։ Պատմափիլիսոփայական տեսանկյունից քննվում են մարդու բնական իրավունքների, պետության և անհատի հարաբերությունների, հասարակական պայմանագրի, իրավական հավասարության և անձնական ազատության վերաբերյալ տարբեր գաղափարական ավանդույթներ՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը ժամանակակից իրավական մտածողության ձևավորման վրա։ Մեթոդաբանական հատվածում կարևորվում են մարդու իրավունքների ուսումնասիրության տարբեր մոտեցումները՝ իրավաբանական, պատմական, համեմատական, համակարգային և փիլիսոփայական, որոնք հնարավորություն են տալիս նույն երևույթը վերլուծել տարբեր մակարդակներում։ Տեսաիրավական առումով դիտարկվում են մարդու իրավունք հասկացության բովանդակությունը, իրավունքների դասակարգման սկզբունքները, անհատի իրավական կարգավիճակը, իրավունքների և ազատությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև իրավունքների և համապատասխան պարտականությունների կապը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության դերին՝ մարդու իրավունքները ճանաչելու, հարգելու և իրավական պաշտպանության մեխանիզմներ ապահովելու համատեքստում։ Քննվում է նաև մարդու իրավունքների համընդհանուր բնույթի և դրանց իրականացման պատմական, սոցիալական ու մշակութային պայմանների փոխհարաբերությունը։ Կարևոր խնդիրներից է իրավունքների հնարավոր սահմանափակումների իրավական բնույթի ուսումնասիրությունը և այն սկզբունքների վերլուծությունը, որոնց միջոցով իրավական համակարգը փորձում է հավասարակշռել անհատի ազատությունը, այլ անձանց իրավունքները և հանրային շահերը։ Անդրադարձ է կատարվում ազգային և միջազգային իրավական համակարգերի փոխազդեցությանը, մարդու իրավունքների պաշտպանության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին և իրավական պետության գաղափարի նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի տեսության, իրավունքի փիլիսոփայության, քաղաքական և իրավական մտքի պատմության ու մարդու իրավունքների տեսության մոտեցումները՝ ներկայացնելով մարդու իրավունքները որպես պատմականորեն զարգացող և ժամանակակից իրավակարգերի համար հիմնարար նշանակություն ունեցող համակարգ։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրոնային կրթական համակարգերում տեղեկատվության պաշտպանության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ուսումնական գործընթացում օգտագործվող թվային տվյալների, համակարգերի և տեղեկատվական ռեսուրսների անվտանգության ապահովման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրոնային կրթական միջավայրերի կառուցվածքը, դրանցում շրջանառվող տեղեկատվության տեսակները և այն հիմնական սպառնալիքները, որոնք կարող են վտանգել տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունն ու հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների և դասավանդողների անձնական տվյալների, ուսումնական նյութերի, գնահատականների, հաշվառման տվյալների և համակարգային տեղեկատվության պաշտպանության խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվական անվտանգության կազմակերպական և տեխնիկական միջոցները, այդ թվում՝ նույնականացման և թույլտվությունների կառավարման, մուտքի վերահսկման, տվյալների գաղտնագրման, պահուստավորման և անվտանգության մոնիթորինգի մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև էլեկտրոնային կրթական համակարգերի նկատմամբ հնարավոր կիբեռսպառնալիքներին, վնասաբեր ծրագրերին, չարտոնված մուտքերին, տվյալների արտահոսքին և օգտագործողների կողմից պայմանավորված անվտանգության ռիսկերին։ Կարևորվում է անվտանգության քաղաքականության մշակումը և կրթական հաստատությունների տեխնիկական ու կազմակերպական միջոցների համադրումը՝ տեղեկատվության պաշտպանության համալիր համակարգ ձևավորելու նպատակով։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև ռիսկերի գնահատման և կառավարման մոտեցումները, անվտանգության խոցելիությունների բացահայտման մեթոդները և համակարգերի պաշտպանվածության մակարդակի գնահատման չափանիշները։ Թվային կրթության տարածման պայմաններում այս խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ կրթական համակարգերի կայուն և անվտանգ աշխատանքը մեծապես կախված է տեղեկատվական ռեսուրսների պատշաճ պաշտպանությունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել էլեկտրոնային կրթական հարթակների անվտանգության բարձրացման, տվյալների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման և կրթական հաստատություններում տեղեկատվական անվտանգության արդյունավետ քաղաքականության ձևավորման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել տեղեկատվական անվտանգության մասնագետներին, ՏՏ ոլորտի հետազոտողներին, կրթական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, համակարգային ադմինիստրատորներին, կրթության կառավարման մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Культура

Թանգարանային գործունեությունը հանդիսանում է մշակութային և գիտական կարևոր ոլորտ, որի հիմնական նպատակն է պահպանել, ուսումնասիրել և հանրությանը ներկայացնել պատմական, մշակութային և գեղարվեստական արժեքները։ Թանգարանների գործունեության հիմնական ուղղություններից առաջինը հավաքածուների համալրումն ու պահպանությունն է, որի ընթացքում իրականացվում է տարբեր ժամանակաշրջաններին և մշակույթներին պատկանող առարկաների որոնում, ձեռքբերում, հաշվառում և պահպանություն։ Այս գործընթացը կարևոր նշանակություն ունի ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Մյուս կարևոր ուղղությունը գիտահետազոտական գործունեությունն է, որը ներառում է ցուցանմուշների ուսումնասիրություն, պատմական փաստերի վերլուծություն, գիտական հրապարակումների պատրաստում և մշակութային արժեքների վերաբերյալ նոր տեղեկությունների բացահայտում։ Թանգարանները նաև իրականացնում են ցուցադրական և ցուցահանդեսային գործունեություն՝ կազմակերպելով մշտական և ժամանակավոր ցուցադրություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս այցելուներին ծանոթանալ արվեստի, պատմության, հնագիտության, ազգագրության և այլ ոլորտների նյութերին։ Կարևոր դեր ունի նաև կրթամշակութային գործունեությունը, որի շրջանակում անցկացվում են էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ, ուսուցողական ծրագրեր, սեմինարներ և ինտերակտիվ միջոցառումներ՝ նպաստելով հասարակության կրթական և մշակութային զարգացմանը։ Ժամանակակից թանգարաններում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, վիրտուալ ցուցահանդեսների ստեղծմանը և առցանց հարթակների զարգացմանը, ինչը թանգարանային ծառայությունները դարձնում է առավել հասանելի լայն հասարակության համար։ Բացի այդ, թանգարանները համագործակցում են կրթական հաստատությունների, գիտական կենտրոնների և միջազգային կազմակերպությունների հետ՝ մշակութային կապերի ամրապնդման և փորձի փոխանակման նպատակով։ Այսպիսով, թանգարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները միտված են մշակութային ժառանգության պահպանմանը, գիտելիքների տարածմանը և հասարակության մշակութային կյանքի զարգացմանը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը նվիրված է գրադարանների կենտրոնացված համակարգի անցման նախապատրաստական աշխատանքներին և նախատեսված է գրադարանավարներին գործնական ու մեթոդական աջակցություն տրամադրելու համար։ Նյութում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում գրադարանային համակարգի վերակազմակերպման գործընթացը, որի նպատակն է առանձին գրադարանների գործունեությունը միավորել միասնական կառավարման, կազմակերպչական և մեթոդական սկզբունքների ներքո։ Կենտրոնացված համակարգի ձևավորումը ենթադրում է ոչ միայն կառավարման կառուցվածքի փոփոխություն, այլև ֆոնդերի հաշվառման, համալրման, մշակման, պահպանության, ընթերցողների սպասարկման և տեղեկատվական աշխատանքների միասնականացման անհրաժեշտություն։ Հրատարակությունը կարող է ներկայացնել այդ անցմանը նախորդող հիմնական կազմակերպչական քայլերը՝ գրադարանների գործունեության ուսումնասիրություն, առկա ֆոնդերի և նյութատեխնիկական ռեսուրսների հաշվառում, աշխատակազմի գործառույթների հստակեցում, փաստաթղթերի կարգավորում և կենտրոնացված կառավարման համար անհրաժեշտ մեթոդական հիմքերի նախապատրաստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային ֆոնդերի վիճակի գնահատմանը, գրականության հաշվառման ու դասակարգման միասնական մոտեցումների ներդրմանը և տարբեր ստորաբաժանումների աշխատանքի համակարգմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև գրադարանավարների պատրաստումը նոր կազմակերպական պայմաններին, քանի որ կենտրոնացված համակարգի արդյունավետ գործունեությունը պահանջում է ընդհանուր կանոնների, ընթացակարգերի և մասնագիտական մեթոդների միասնական կիրառում։ Նյութը կարող է պարունակել գործնական ցուցումներ փաստաթղթերի ձևակերպման, ֆոնդերի կազմակերպման, հաշվետվությունների կազմման, ընթերցողների սպասարկման և մեթոդական աշխատանքի իրականացման վերաբերյալ։ Կենտրոնացված համակարգի անցման կարևոր նպատակներից է առկա ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործումը և գրադարանների միջև համագործակցության ամրապնդումը, ինչը կարող է նպաստել գրականության համալրման, պահպանման և ընթերցողներին մատուցվող ծառայությունների արդյունավետության բարձրացմանը։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես իր ժամանակաշրջանի գրադարանային կառավարման և կազմակերպման սկզբունքների արտացոլող աղբյուր, քանի որ նման մեթոդական նյութերը փաստագրում են գրադարանային համակարգի կառավարման բարեփոխումների ընթացքը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, գրադարանավարներին, գրադարանային համակարգերի ղեկավարներին, մեթոդական ծառայությունների մասնագետներին և գրադարանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութի հիմնական արժեքը գործնական ուղղվածության մեջ է․ այն նախատեսված է օգնելու գրադարանավարին հասկանալ կենտրոնացված համակարգին անցման կազմակերպչական պահանջները, նախապատրաստել անհրաժեշտ աշխատանքները և ապահովել գրադարանային ծառայությունների հնարավորինս սահուն վերակազմակերպումը։