Զբաղվածության հիմնախնդիրները և դրանց լուծման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

История

Այս աշխատությունը նվիրված է հնությունից հետո ազգագրության (էթնոգրաֆիայի) զարգացման պատմական ընթացքի և տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով այն գիտակարգային և մեթոդաբանական փոփոխությունները, որոնք ձևավորել են ժամանակակից մարդաբանությունն ու ազգագրական գիտությունը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են հին աշխարհի մասին պատկերացումները և վաղ ճանապարհորդական նկարագրությունները աստիճանաբար վերածվել համակարգված գիտական հետազոտության՝ կենտրոնանալով տարբեր ժողովուրդների մշակույթների, սովորույթների, սոցիալական կառուցվածքների և ինքնության ուսումնասիրության վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև միջնադարյան և նոր ժամանակների աղբյուրները, եվրոպական գիտական մտքի զարգացումը և գաղութային փորձառության ազդեցությունը ազգագրական գիտելիքի ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային հետազոտությունների մեթոդների առաջացմանը, համեմատական մարդաբանության ձևավորմանը և մշակութային հարաբերականության գաղափարի զարգացմանը։ Վերլուծվում են նաև ազգագրության կապերը պատմության, սոցիոլոգիայի և լեզվաբանության հետ՝ ընդգծելով դրա միջառարկայական բնույթը։ Գիրքը ներկայացնում է ազգագրության զարգացման ընդհանուր պատկերը հնությունից հետո՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն դարձել ժամանակակից սոցիալական գիտությունների կարևոր բաղադրիչ։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Տայք (պատմական տարածաշրջան Հարավային Կովկասում) վարչական և ժողովրդագրական կառուցվածքի զարգացման առանձնահատկություններին XVI դարից մինչև XIX դարի առաջին երեսնամյակ՝ ընդգծելով օսմանյան և տարածաշրջանային վարչական համակարգերի ազդեցությունը բնակչության կազմի, տեղաբաշխման և սոցիալ-տնտեսական կյանքի վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է այն գործընթացները, որոնց միջոցով տարածաշրջանը ինտեգրվել է Օսմանյան կայսրության վարչական կառուցվածքին, ձևավորվել են նոր հարկային և կառավարչական միավորներ, ինչպես նաև փոփոխվել են բնակչության էթնիկ և կրոնական հարաբերակցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական և քաղաքային բնակավայրերի ցանցին, տնտեսական գործունեության հիմնական ձևերին՝ գյուղատնտեսություն, անասնապահություն և տեղական արհեստներ, որոնք որոշել են բնակչության տեղաբաշխման առանձնահատկությունները։ Նյութը վերլուծում է նաև միգրացիոն գործընթացները, պատերազմների և վարչական վերաձևումների ազդեցությունը ժողովրդագրական պատկերի վրա, ինչպես նաև հարկային համակարգի դերը բնակչության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Կարևորվում են նաև եկեղեցական և համայնքային կառույցների ազդեցությունը տեղական ինքնակազմակերպման և մշակութային ինքնության պահպանման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Տայքի վարչաժողովրդագրական պատկերը տվյալ ժամանակաշրջանում ձևավորվել է բազմաշերտ պատմական գործընթացների արդյունքում՝ համադրելով քաղաքական վերահսկողությունը, տնտեսական պայմանները և տարածաշրջանային էթնոկրոնական փոփոխությունները։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական ֆունկցիաների տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորություններին գյուղատնտեսության ոլորտում։ Հետազոտության հիմքում այն տնտեսագիտական մոտեցումն է, որի միջոցով նկարագրվում է արտադրանքի ծավալի և արտադրության հիմնական գործոնների՝ հողի, աշխատանքի, կապիտալի, նյութական ռեսուրսների և այլ մուտքերի միջև քանակական փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են արտադրական ֆունկցիայի կառուցվածքը, դրա հիմնական տեսակները և տնտեսական նշանակությունը, ինչպես նաև տարբեր արտադրական գործոնների փոփոխության պայմաններում արդյունքի փոփոխությունը գնահատելու մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսության առանձնահատկություններին, որտեղ արտադրության արդյունքը մեծապես կախված է սահմանափակ բնական ռեսուրսներից, եղանակային պայմաններից, հողի որակից, աշխատուժի և տեխնիկայի օգտագործման մակարդակից։ Արտադրական ֆունկցիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս մաթեմատիկական եղանակով գնահատել, թե տարբեր ռեսուրսների ներգրավման փոփոխությունն ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ գյուղատնտեսական արտադրանքի ծավալի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել դասական արտադրական մոդելներ, այդ թվում՝ Քոբ-Դուգլասի տիպի ֆունկցիաներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել աշխատանքի և կապիտալի ներդրման հարաբերական ազդեցությունը արտադրության արդյունքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրության գործոնների սահմանային և միջին արտադրողականության, մասշտաբի էֆեկտի, ռեսուրսների փոխարինելիության և արտադրության օպտիմալ համակցության խնդիրներին։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների համար այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե ինչպիսի ռեսուրսային կառուցվածքի դեպքում կարելի է ստանալ առավել բարձր արտադրական արդյունք՝ հաշվի առնելով առկա սահմանափակումները։ Արտադրական ֆունկցիաների միջոցով հնարավոր է նաև գնահատել տեխնոլոգիական առաջընթացի, մեքենայացման, պարարտանյութերի, ոռոգման, սերմացուի որակի և այլ արտադրական գործոնների ազդեցությունը գյուղատնտեսության արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել վիճակագրական տվյալների հիման վրա համապատասխան ֆունկցիաների կառուցում, դրանց պարամետրերի գնահատում և ստացված արդյունքների տնտեսական մեկնաբանություն։ Նման մոդելավորումը թույլ է տալիս ոչ միայն նկարագրել գյուղատնտեսական արտադրության առկա վիճակը, այլև կանխատեսել տարբեր ռեսուրսային և տեխնոլոգիական փոփոխությունների հնարավոր արդյունքները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման, սահմանափակ ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման և արտադրական որոշումների գիտական հիմնավորման հնարավորություններով։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների գործունեության պլանավորման, ներդրումային որոշումների ընդունման, արտադրության ծավալների կանխատեսման և ռեսուրսների օպտիմալ բաշխման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, գյուղատնտեսական տնտեսագիտության մասնագետներին, տնտեսաչափներին, գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական գործակիցներով գծային ոչ ինքնավար դինամիկական համակարգերի բնութագրերի հաշվարկման արդյունավետ մեթոդների մշակմանը և համապատասխան հաշվողական գործընթացների ավտոմատացմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակից կախված պարամետրերով համակարգերի վարքագծի մաթեմատիկական նկարագրությունն է, երբ համակարգի գործակիցները որոշակի ժամանակահատվածից հետո կրկնվում են և ձևավորում պարբերական կառուցվածք։ Քննվում են նման համակարգերի շարժման, կայունության, անցումային և հաստատված ռեժիմների, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքի գնահատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պարբերական գործակիցների ազդեցությանը համակարգի ընդհանուր դինամիկայի վրա, քանի որ նույնիսկ գծային կառուցվածքի դեպքում ժամանակային պարբերականությունը կարող է առաջացնել բարդ վարքագիծ և պահանջել հատուկ վերլուծական ու թվային մոտեցումներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել հիմնարար լուծումների մատրիցների կառուցումը, վիճակի փոփոխության գնահատումը, բնութագրական ցուցանիշների որոշումը և կայունության պայմանների վերլուծությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Ֆլոկեի տեսության և գծային դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության համապատասխան մեթոդների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս պարբերական համակարգերի երկարաժամկետ վարքագիծը կապել մեկ պարբերության ընթացքում ստացվող բնութագրերի հետ։ Հաշվարկային մեթոդների մշակման ընթացքում ուսումնասիրվում են թվային ճշտության, ալգորիթմների կայունության, հաշվարկների արագության և ստացված արդյունքների հուսալիության խնդիրները։ Առանձին ուղղություն է կազմում հաշվողական ընթացակարգերի ավտոմատացումը, որի նպատակն է նվազեցնել բազմակի ձեռքով հաշվարկների անհրաժեշտությունը և ստեղծել համակարգված միջոցներ տարբեր պարամետրերով մոդելների արագ վերլուծության համար։ Այդպիսի ավտոմատացումը կարող է ընդգրկել սկզբնական տվյալների մշակումը, համակարգի պարամետրերի փոփոխումը, թվային լուծումների ստացումը, բնութագրերի հաշվարկը և արդյունքների համեմատական ներկայացումը։ Մշակվող մոտեցումները կիրառական նշանակություն կարող են ունենալ ավտոմատ կառավարման, մեխանիկական և էլեկտրատեխնիկական համակարգերի, տատանողական գործընթացների ու ժամանակից կախված այլ դինամիկական մոդելների ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, դինամիկական համակարգերի, թվային մեթոդների և հաշվողական ավտոմատացման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել պարբերական պարամետրերով ոչ ինքնավար համակարգերի վերլուծության արդյունավետությունն ու ճշգրտությունը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օմար Խայամի պոեզիայի ընկալմանն ու վերաիմաստավորմանը XX դարի գրականության և գեղագիտության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության ազդեցությունը տարբեր գրական միջավայրերի, մտածողության ձևերի և գեղարվեստական որոնումների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում Խայամի քառյակների փիլիսոփայական բովանդակությունն է, դրանցում արտահայտված կյանքի, մահվան, ժամանակի, սիրո, ճակատագրի, մարդու ազատության և գոյության իմաստի վերաբերյալ հարցադրումները, որոնք XX դարում ստացել են նոր մեկնաբանություններ։ Խայամի պոեզիան առանձնանում է աշխարհիկ կյանքի և մարդկային անհատի նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրությամբ։ Նրա քառյակներում հաճախ զգացվում է կյանքի անցողիկության գիտակցումը, ինչի պատճառով ներկա պահը, մարդկային ուրախությունը, սերը և գեղեցիկի ընկալումը ձեռք են բերում բացառիկ արժեք։ Սակայն այդ կենսասիրությունը միահյուսվում է խոր փիլիսոփայական կասկածի հետ․ մարդը փորձում է հասկանալ տիեզերքի օրենքները, իր գոյության սահմանները և այն հարցերը, որոնց վերջնական պատասխանները հաճախ անհասանելի են։ Հենց այս երկակիությունը՝ կյանքի վայելքի և գոյության անորոշության համադրությունը, Խայամի պոեզիան դարձնում է հատկապես հետաքրքիր XX դարի գեղագիտական մտածողության համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես է Խայամի ստեղծագործությունը տարբեր ժամանակներում ենթարկվել նոր ընթերցումների և ինչու է նրա պոեզիան շարունակել պահպանել իր արդիականությունը։ XX դարը, որը բնորոշվում էր համաշխարհային պատերազմներով, սոցիալական ու մշակութային ցնցումներով, արժեքային համակարգերի փոփոխությամբ և մարդու ներքին աշխարհի նկատմամբ մեծ հետաքրքրությամբ, նոր հնչեղություն է հաղորդել նրա փիլիսոփայական հարցադրումներին։ Մարդու գոյության անորոշությունը, կյանքի սահմանափակության զգացումը և անհատի՝ աշխարհում իր տեղը գտնելու ձգտումը համահունչ էին դարի բազմաթիվ գրական և փիլիսոփայական որոնումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խայամի պոեզիայի գեղագիտական արժեքին։ Քառյակի կարճ և խտացված ձևը հնարավորություն է տալիս սահմանափակ ծավալում արտահայտել ընդարձակ մտքեր ու զգացմունքներ։ Յուրաքանչյուր բանաստեղծական միավոր կարող է միաժամանակ պարունակել փիլիսոփայական դիտարկում, հուզական ապրում, կյանքի նկատմամբ վերաբերմունք և գեղագիտական պատկեր։ Այս խտացվածությունը Խայամի պոեզիային հաղորդում է հակիրճության և իմաստային բազմաշերտության յուրահատուկ համադրություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է նաև թարգմանությունների և տարբեր մշակույթներում Խայամի ընկալման խնդիրը։ Նրա պոեզիան տարբեր լեզուներով տարածվելով՝ հաճախ ստացել է նոր երանգներ, իսկ թարգմանիչներն ու գրականագետները տարբեր կերպ են մեկնաբանել նրա աշխարհայացքը։ Որոշ ընթերցումների մեջ նա ներկայանում է որպես կենսասիրության և վայելքի բանաստեղծ, մյուսներում՝ որպես խորապես փիլիսոփայական և սկեպտիկ մտածող, իսկ մեկ այլ մոտեցմամբ՝ որպես մարդուն և նրա ազատությանը մեծ արժեք տվող հեղինակ։ Այս բազմազան մեկնաբանությունները ցույց են տալիս, որ նրա ստեղծագործությունը չի սահմանափակվում մեկ գաղափարական կամ գեղագիտական մեկնաբանությամբ։ XX դարի գրական-գեղագիտական համատեքստում Խայամի պոեզիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև անդրադառնալ արևելյան և արևմտյան գրական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Նրա ստեղծագործության տարածումը նպաստել է արևելյան պոեզիայի նկատմամբ հետաքրքրության խորացմանը և ցույց տվել, որ տարբեր մշակույթների միջև կարող են գոյություն ունենալ ընդհանրական մարդկային հարցադրումներ։ Սիրո, մահվան, ժամանակի, երջանկության և գոյության իմաստի խնդիրները մշակութային սահմաններից դուրս են և յուրաքանչյուր ժամանակաշրջանում կարող են ստանալ նոր մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ Խայամի պոեզիան ներկայացնում է ոչ միայն որպես միջնադարյան արևելյան գրականության արժեքավոր երևույթ, այլև որպես հետագա դարերի համար շարունակաբար վերաիմաստավորվող գեղարվեստական և փիլիսոփայական ժառանգություն։ Նրա քառյակների պարզ թվացող ձևի ներքո թաքնված են բարդ գաղափարական շերտեր, որոնք ընթերցողին մղում են խորհելու մարդու գոյության, ժամանակի անկասելի ընթացքի և կյանքի արժեքի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արևելյան գրականությամբ, համաշխարհային պոեզիայով, XX դարի գրական գործընթացներով և գրական գեղագիտության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես է միջնադարյան պարսկական պոեզիայի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը վերաիմաստավորվել և նոր նշանակություն ստացել ժամանակակից գրական-գեղագիտական մտածողության շրջանակում։