Զինվորական հանցագործությունների քրեաիրավական և կրիմինոլոգիական բնութագիրը

История

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի կարևորագույն քաղաքային կենտրոններից մեկի՝ Դվինի նյութական մշակույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով վաղ միջնադարի նշանակալի ժամանակաշրջան։ Հետազոտության հիմքում ընկած են Դվինի պեղումների ընթացքում հայտնաբերված հնագիտական նյութերը, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքի տնտեսական, արհեստագործական, կենցաղային և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները։ Դվինը միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, վարչական, առևտրական և արհեստագործական կարևոր կենտրոններից էր, ուստի նրա նյութական ժառանգությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն առանձին բնակավայրի, այլև ամբողջ տարածաշրջանի պատմության վերակազմության համար։ Աշխատության շրջանակում նյութական մշակույթը դիտարկվում է որպես պատմական զարգացման անմիջական վկայություն՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու բնակելի միջավայրը, կենցաղային իրերը, խեցեղենը, ապակե և մետաղական առարկաները, արհեստագործական արտադրանքի տեսակներն ու տեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հնագիտական գտածոների քննությունը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում քաղաքի բնակչության առօրյայի, արտադրական հմտությունների, տնտեսական զբաղմունքների, առևտրական փոխհարաբերությունների և մշակութային ազդեցությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյութական հուշարձանների համադրությունը պատմական ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների հետ, քանի որ այն օգնում է բացահայտելու քաղաքի զարգացման, փոփոխությունների և շարունակականության գործընթացները։ Հետազոտությունը նպաստում է նաև միջնադարյան Հայաստանի քաղաքային մշակույթի, արհեստների մասնագիտացման, տեղական արտադրության և արտաքին կապերի ուսումնասիրությանը։ Այն արժեքավոր գիտական աղբյուր է Դվինի հնագիտության, վաղ միջնադարյան Հայաստանի պատմության, քաղաքաշինության և նյութական մշակույթի վերաբերյալ հետազոտությունների համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների և Հայաստանի պատմական քաղաքների ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Культура

Այս աշխատանքը նվիրված է հայ նշանավոր նկարիչ Հակոբ Հակոբյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները, թեմատիկ ուղղվածությունը և կերպարվեստային լուծումները։ Նյութում վերլուծվում է Հակոբ Հակոբյանի արվեստի զարգացման ուղին՝ սկսած վաղ շրջանի ստեղծագործություններից մինչև հասուն շրջանի աշխատանքները, որտեղ առավել հստակ արտահայտվում են մարդու միայնության, քաղաքային և գյուղական միջավայրի հակադրության, ինչպես նաև հասարակական-հոգեբանական խորքային դիտարկումների թեմաները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նկարչի գունային մտածողությանը, կոմպոզիցիոն կառուցվածքներին և ձևի ու բովանդակության փոխհարաբերությանը, որոնք ձևավորում են նրա արվեստի յուրահատուկ, մինիմալիստական և խորապես խորհրդանշական ոճը։ Նյութում ընդգծվում է նաև Հակոբյանի ստեղծագործությունների կապը եվրոպական և խորհրդային կերպարվեստի ավանդույթների հետ՝ միաժամանակ ցույց տալով նրա ինքնատիպ ազգային գեղագիտական ընկալումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հակոբ Հակոբյանին որպես հայ կերպարվեստի կարևոր ներկայացուցիչ, որի արվեստը միավորում է փիլիսոփայական խորություն, սոցիալական դիտարկում և գեղագիտական լակոնիզմ։

Религия

Հրատարակությունը պարունակում է քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սրբազան բնագիրը՝ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի և փրկագործական առաքելության մասին ավետարանական վկայությունները։ Այն ընթերցողին ծանոթացնում է Քրիստոսի ծննդյան, մկրտության, հանրային ծառայության, առակների, հրաշքների, աշակերտների հետ հարաբերությունների, խաչելության և հարության պատմություններին։ Ավետարանական պատումները ներկայացնում են քրիստոնեական վարդապետության առանցքային գաղափարները՝ Աստծո և մերձավորի հանդեպ սերը, հավատարմությունը, ներողամտությունը, գթասրտությունը, խոնարհությունն ու հոգևոր մաքրությունը։ Դրանց բարոյական պատգամները կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես անհատի հոգևոր դաստիարակության, այնպես էլ համայնքային և եկեղեցական կյանքի համար։ Ավետարանը քրիստոնեական պաշտամունքի, քարոզչության և աղոթական ընթերցանության հիմնական աղբյուրներից է, իսկ դրա հայերեն հրատարակությունները դարեր շարունակ նպաստել են Սուրբ գրքի տարածմանը և հայերեն հոգևոր մշակույթի պահպանմանը։ Այս գիրքը կարող է ծառայել հավատացյալների անձնական ընթերցանության, քրիստոնեական ուսուցման և աստվածաշնչյան գիտելիքների խորացման համար։ Այն նաև կարևոր նշանակություն ունի հայ գրքի ու տպագրության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես հայերեն կրոնական գրականության ավանդույթի մաս։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի նոր մուսկատային սորտերից շշային եղանակով մուսկատային շամպայնի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրա տեխնոլոգիական ու որակական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նոր սորտերի ներուժը փրփրուն գինու արտադրության մեջ և մշակել այնպիսի տեխնոլոգիական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան պահպանել ու առավել լիարժեք արտահայտել մուսկատային խաղողին բնորոշ բույրային և համային հատկանիշները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նոր մուսկատային սորտերի խաղողի տեխնոլոգիական հատկությունները, հումքի քիմիական կազմը, հասունության աստիճանը և գինեգործական վերամշակման համար դրանց պիտանիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղողի նախնական վերամշակմանը, քաղցուի ստացման և մշակման պայմաններին, խմորման գործընթացների կառավարմանը և հիմքային գինու ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է շշային եղանակով երկրորդային խմորման և հետագա հասունացման գործընթացների ուսումնասիրությունը, որոնց պայմանները էական ազդեցություն ունեն փրփրուն գինու կառուցվածքի, գազավորվածության, բույրի և համային հավասարակշռության վրա։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական գործընթացի առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը, ջերմաստիճանային և ժամանակային ռեժիմները, խմորիչների ընտրությունը և հասունացման պայմանների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի որակի վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում գնահատվում են ստացված խմիչքի ֆիզիկաքիմիական և օրգանոլեպտիկ ցուցանիշները՝ ներառելով գույնը, բույրը, համը, փրփրունությունը և այլ բնութագրեր։ Կարևորվում է այնպիսի տեխնոլոգիական սխեմայի մշակումը, որը թույլ կտա առավել արդյունավետ օգտագործել նոր սորտերի առանձնահատկությունները և ստանալ կայուն որակական ցուցանիշներով արտադրանք։ Աշխատությունը միավորում է խաղողագործության և գինեգործության գիտական ու տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով գնահատել նոր մուսկատային սորտերի կիրառական արժեքը և դրանց հիման վրա յուրահատուկ բնութագրերով փրփրուն գինիների արտադրության հեռանկարները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայկական գինեգործության արտադրատեսակների բազմազանեցմանը, նոր տեխնոլոգիական լուծումների ներդրմանը և տեղական խաղողի սորտերի արդյունավետ օգտագործմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գինեգործներին, սննդի տեխնոլոգներին, խաղողագործության և գինեգործության ոլորտների մասնագետներին, արտադրության ինժեներներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆանիլամիդային միացությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը շան ստամոքսի և աղիքների ֆունկցիոնալ վիճակի վրա՝ փորձարարական ֆարմակոլոգիայի և մարսողական համակարգի ֆիզիոլոգիայի տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում դեղաբանական ազդեցության պայմաններում ստամոքսաղիքային համակարգի հիմնական ֆունկցիաների հնարավոր փոփոխություններն են՝ ներառելով ստամոքսային սեկրեցիան, շարժողական ակտիվությունը, աղիքային գործընթացները և մարսողական համակարգի ընդհանուր ֆունկցիոնալ արձագանքը։ Սուլֆանիլամիդները պատմականորեն կարևոր տեղ են զբաղեցրել հակամանրէային դեղաբանության զարգացման մեջ, իսկ դրանց ուսումնասիրությունները նպաստել են ոչ միայն բուժական ազդեցության, այլև տարբեր օրգան համակարգերի վրա հնարավոր կողմնակի և ֆիզիոլոգիական ազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր սուլֆանիլամիդային միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները՝ պարզելու, թե դրանց քիմիական և դեղաբանական տարբերությունները որքանով են կապված ստամոքսի ու աղիքների ֆունկցիոնալ արձագանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ստամոքսային հյութի արտազատման և դրա ֆիզիոլոգիական բնութագրերի փոփոխություններին, քանի որ պատմական փորձարարական ուսումնասիրություններում որոշ սուլֆոնամիդային միացությունների դեպքում ուսումնասիրվել է ստամոքսային սեկրեցիայի վրա ազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև աղիքային ներծծման և շարժողական գործընթացների ընդհանուր գնահատումը՝ որպես մարսողական համակարգի գործունեությունը բնութագրող փոխկապակցված երևույթներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են դիտարկվել դեղանյութերի համակարգային ազդեցության և օրգանիզմի ֆունկցիոնալ պատասխանների փոխհարաբերության համատեքստում։ Միաժամանակ նման աշխատանքները պատմական նշանակություն ունեն փորձարարական դեղաբանության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ կենդանական մոդելների միջոցով իրականացված ուսումնասիրությունները ժամանակին օգտագործվել են դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմների և օրգանային արձագանքների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնման համար։ Ժամանակակից տեսանկյունից նման տվյալները պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն՝ հաշվի առնելով հետազոտական մեթոդաբանության զարգացումը և կենդանիների մասնակցությամբ գիտական աշխատանքի ներկայիս բարեկեցության ու էթիկական չափանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փորձարարական ֆարմակոլոգիայի, մարսողական համակարգի ֆիզիոլոգիայի և անասնաբուժական դեղաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բնութագրել սուլֆանիլամիդային միացությունների և ստամոքսաղիքային համակարգի ֆունկցիոնալ գործընթացների միջև առկա փոխազդեցությունները։

Культура

Գիրքը նվիրված է հայ թատրոնի և կինոյի նշանավոր դերասան, բեմադրիչ և թատերական գործիչ Վաղարշ Վաղարշյանի ստեղծագործական անհատականության, գեղարվեստական մտածողության և բազմակողմանի գործունեության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում նրա դերասանական արվեստն է, բեմական կերպարների ստեղծման առանձնահատկությունները և այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց շնորհիվ նա նշանակալի հետք է թողել հայ նորագույն թատրոնի պատմության մեջ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դերասանի արվեստը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին դերերի և ներկայացումների նկարագրության, այլև նրա ստեղծագործական մտածողության, բեմական արտահայտչամիջոցների և կերպարի նկատմամբ անհատական մոտեցման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի, դիմախաղի, շարժման, ձայնի, ներքին հոգեբանական ապրումների և բեմական ներկայության համադրմանը, որոնց միջոցով դերասանը ստեղծում էր տարբեր բնույթի ու խորության կերպարներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նրա ստեղծագործական ճանապարհի, թատրոնում ունեցած դերակատարության և հայ դերասանական դպրոցի զարգացման գործում ունեցած ավանդի մասին։ Քննության են առնվում նաև նրա գործունեության տարբեր փուլերը, ստեղծագործական համագործակցությունները, թատերական և կինեմատոգրաֆիական աշխատանքները, ինչպես նաև ժամանակի մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նրա արվեստի վրա։ Վաղարշյանի կերպարը ներկայացվում է որպես արվեստագետ, որի համար դերասանական գործունեությունը ոչ միայն մասնագիտական կատարողականություն էր, այլև գաղափարների, մարդկային բնավորությունների և հասարակական իրականության գեղարվեստական մեկնաբանության միջոց։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ թատրոնի պատմությամբ, դերասանական արվեստով և 20-րդ դարի հայկական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն օգտակար է նաև թատերագետներին, արվեստաբաններին, դերասաններին, ռեժիսորներին, մշակույթի պատմաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ձգտում է բացահայտել Վաղարշ Վաղարշյանի արվեստի հիմնական առանձնահատկությունները և ներկայացնել նրան որպես ինքնատիպ ստեղծագործական մտածողությամբ արվեստագետ, որի գործունեությունը կարևոր դեր է ունեցել հայ թատրոնի մասնագիտական և գեղարվեստական զարգացման մեջ։