Готовые материалы

Տնտեսագիտական և բնապահպանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական գործունեության էկոլոգիական հետևանքների գնահատման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տնտեսական զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության փոխհարաբերությունները, բնական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները և տնտեսական գործունեության արդյունքում առաջացող բնապահպանական ազդեցությունների գնահատման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության և տնտեսական այլ ոլորտների գործունեության հնարավոր ազդեցություններին օդի, ջրային ռեսուրսների, հողային համակարգերի և կենսաբազմազանության վրա։ Վերլուծվում են շրջակա միջավայրին հասցվող վնասի տնտեսական գնահատման մեթոդները, էկոլոգիական ծախսերի հաշվարկման մոտեցումները, բնապահպանական ռիսկերի բացահայտման և տնտեսական որոշումների ընդունման գործընթացներում դրանց հաշվառման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են բնապահպանական ազդեցության գնահատման իրավական և կազմակերպական մեխանիզմները, պետական կարգավորման գործիքները, տնտեսական խթանների կիրառման հնարավորությունները և բնապահպանական պատասխանատվության ապահովման սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության բնական ռեսուրսների կառավարման, շրջակա միջավայրի աղտոտման կանխարգելման, էկոլոգիական վնասների նվազեցման և բնապահպանական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրմանը, տնտեսական աճի և էկոլոգիական անվտանգության նպատակների համադրմանը, ինչպես նաև բնապահպանական ցուցանիշների կիրառմանը տնտեսական գործունեության արդյունավետության գնահատման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բնապահպանական տնտեսագիտության, էկոլոգիայի, բնական ռեսուրսների կառավարման, տնտեսական քաղաքականության և Հայաստանի Հանրապետության կայուն զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լեզվաբանական և միջգիտակարգային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի փաստաթղթերի խոսույթային և լեզվագործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում դիվանագիտական խոսույթի տեսական հիմքերը, միջազգային քաղաքական հաղորդակցության լեզվական առանձնահատկությունները և պաշտոնական փաստաթղթերում կիրառվող արտահայտչական ու հաղորդակցական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի հայտարարությունների, առաջարկությունների և բանակցային գործընթացին առնչվող փաստաթղթերի լեզվական կառուցվածքին, բառապաշարին, իմաստային շեշտադրումներին և գործաբանական գործառույթներին։ Վերլուծվում են դիվանագիտական ձևակերպումների միջոցով քաղաքական դիրքորոշումների արտահայտման, բանակցային նպատակների ներկայացման, համաձայնության հասնելու և հակամարտության կարգավորման սկզբունքների հաղորդակցման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են լեզվական չեզոքության, երկիմաստության, ենթատեքստի, խոսքային ակտերի, եղանակավորության և գնահատողական արտահայտությունների կիրառման հնարավորությունները միջազգային դիվանագիտական փաստաթղթերում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են փաստաթղթերի տեքստային կազմակերպման, փաստարկման ռազմավարությունների, հաղորդակցական նպատակադրումների և լեզվական միջոցների ընտրության փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դիվանագիտական խոսույթի մեկնաբանման հիմնախնդիրներին, քաղաքական և իրավական հասկացությունների լեզվական ներկայացմանը, ինչպես նաև միջազգային միջնորդական գործընթացներում լեզվի նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել խոսույթի վերլուծության, լեզվագործաբանության, քաղաքական լեզվաբանության, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Փիլիսոփայական և մեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մեկնաբանության մեթոդի տեսական հիմքերի, պատմական զարգացման և փիլիսոփայական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մեկնաբանության հասկացությունը, դրա դերը ճանաչողության գործընթացում, իմաստի բացահայտման սկզբունքները և տեքստի, լեզվի ու մարդկային փորձառության ըմբռնման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հերմենևտիկայի՝ որպես մեկնաբանության տեսության և մեթոդաբանության ձևավորմանը, դրա զարգացման հիմնական փուլերին և փիլիսոփայական մտածողության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Վերլուծվում են մեկնաբանության և հասկացման փոխհարաբերությունները, նախնական գիտելիքների, պատմական համատեքստի, լեզվական կառուցվածքների և մշակութային պայմանների ազդեցությունը իմաստի ձևավորման ու ընկալման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են հերմենևտիկական շրջանի, մասի և ամբողջի փոխկապակցվածության, մեկնաբանողի և մեկնաբանվող նյութի հարաբերության, ինչպես նաև օբյեկտիվության ու սուբյեկտիվության հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են մեկնաբանության մեթոդի կիրառման հնարավորությունները փիլիսոփայության, պատմագիտության, գրականագիտության, մշակութաբանության և հումանիտար այլ գիտությունների ոլորտներում։ Անդրադարձ է կատարվում մեկնաբանության փիլիսոփայական նշանակությանը գիտելիքի ձևավորման, մարդկային հաղորդակցության, մշակութային արժեքների ըմբռնման և պատմական փորձառության իմաստավորման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայության պատմության, հերմենևտիկայի, իմացաբանության, գիտության մեթոդաբանության և հումանիտար գիտությունների տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Իրավագիտական և քրեաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անչափահասների հանցավորության կրիմինոլոգիական հիմնախնդիրների, դրանց առաջացման պատճառների, նպաստող պայմանների և կանխարգելման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անչափահասների հանցավորության հասկացությունը, առանձնահատկությունները, կառուցվածքը և զարգացման միտումները՝ հասարակական, տնտեսական, իրավական և հոգեբանական գործոնների փոխազդեցության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անչափահասների անձնային և տարիքային առանձնահատկություններին, ընտանեկան միջավայրի, կրթական հաստատությունների, հասակակիցների ազդեցության և սոցիալական պայմանների հնարավոր դերակատարությանը հակաիրավական վարքագծի ձևավորման գործընթացում։ Վերլուծվում են անչափահասների կողմից կատարվող իրավախախտումների պատճառական կապերը, սոցիալական հարմարվողականության դժվարությունները, իրավագիտակցության ձևավորման հիմնախնդիրները և կրկնահանցագործության կանխարգելման հնարավորությունները։ Քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ նախատեսված անչափահասների քրեական պատասխանատվության առանձնահատկությունները, նրանց իրավունքների պաշտպանության երաշխիքները և արդարադատության համակարգում կիրառվող հատուկ մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են հանցավորության կանխարգելման պետական և հասարակական միջոցառումները, վերասոցիալականացման ծրագրերը, վերականգնողական արդարադատության սկզբունքները և անչափահասների սոցիալական վերաինտեգրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում իրավապահ մարմինների, կրթական հաստատությունների, ընտանիքի և սոցիալական ծառայությունների համագործակցության նշանակությանը՝ անչափահասների իրավախախտումների կանխարգելման և նրանց օրինական շահերի պաշտպանության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեաբանության, քրեական իրավունքի, անչափահասների արդարադատության, իրավախախտումների կանխարգելման և Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Հոգեբանական և կլինիկահոգեբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ինքնաագրեսիայի հոգեբանական պատճառականության, դրա ձևավորմանը նպաստող գործոնների և կանխարգելման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ինքնաագրեսիայի հասկացությունը, հոգեբանական մեկնաբանությունները, անձի հուզական և վարքային կարգավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ինքնաուղղված բացասական վերաբերմունքի ձևավորման հնարավոր նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի ինքնագնահատականի, ներքին հակասությունների, հուզական լարվածության, սթրեսի, հոգեբանական պաշտպանության մեխանիզմների և միջանձնային հարաբերությունների ազդեցությանը ինքնաագրեսիվ վարքագծի առաջացման վրա։ Վերլուծվում են անհատական, ընտանեկան և սոցիալական միջավայրի գործոնների փոխազդեցությունները, հոգեբանական խոցելիության պայմանները և անձի հարմարվողական կարողությունների նշանակությունը։ Քննարկվում են ինքնաագրեսիայի հոգեբանական գնահատման, ռիսկի և պաշտպանական գործոնների բացահայտման, հուզական ինքնակարգավորման զարգացման և հոգեբանական աջակցության կազմակերպման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կանխարգելիչ աշխատանքի անհատական և խմբային մոտեցումները, հոգեբանական խորհրդատվության, հոգեկրթության, աջակցող միջավայրի ձևավորման և մասնագիտական վաղ միջամտության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանիքի, կրթական հաստատությունների և հոգեկան առողջության մասնագետների համագործակցության նշանակությանը՝ հոգեբանական բարեկեցության ամրապնդման և ինքնաագրեսիվ վարքագծի կանխարգելման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անձի հոգեբանության, կլինիկական հոգեբանության, զարգացման հոգեբանության, հոգեբանական խորհրդատվության և կանխարգելիչ հոգեկան առողջության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Թատերագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս ատենախոսությունը նվիրված է նացիստական Գերմանիայում ձևավորված թատերական առանձնահատուկ երևույթի՝ թինգշփիլի (Thingspiel) ուսումնասիրությանը՝ որպես նացիստական գաղափարախոսության քարոզչության և հասարակական գիտակցության վրա ազդեցություն գործելու միջոց։ Քննության են առնվում թինգշփիլի առաջացման պատմաքաղաքական նախադրյալները, դրա գաղափարական հիմքերը և նացիստական վարչակարգի մշակութային քաղաքականության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թինգշփիլի՝ որպես երգչախմբային, զանգվածային և ազգային-պաշտամունքային թատրոնի առանձնահատկություններին, բեմադրական կառուցվածքին, խորհրդանշական արտահայտչամիջոցներին և հանդիսատեսի ներգրավման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են թատերական ներկայացումների միջոցով զանգվածային ինքնության ձևավորման, հասարակության գաղափարական համախմբման և նացիստական «ազգային միաբանության» (Volksgemeinschaft) գաղափարի տարածման նպատակները։ Քննարկվում են թինգշփիլի գեղարվեստական և քարոզչական գործառույթների փոխհարաբերությունները, թատերական արվեստի քաղաքական գործիքավորման մեխանիզմները և զանգվածային ներկայացումների ազդեցության հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են թինգշփիլի կապերը գերմանական թատերական ավանդույթների, ծիսական ներկայացումների, քաղաքական խորհրդանշանների և ամբողջատիրական մշակույթի դրսևորումների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նացիստական գաղափարախոսության տարածման գործում թատրոնի օգտագործման պատմական փորձին, արվեստի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև քարոզչական թատրոնի գեղագիտական ու գաղափարական հակասություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թատերագիտության, գերմանական թատրոնի պատմության, մշակութաբանության, քաղաքական քարոզչության և ամբողջատիրական վարչակարգերի մշակութային քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում ապացուցման միջոցների իրավական կարգավորման, կիրառման և դրանց հետ կապված տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քաղաքացիական դատավարությունում ապացուցման հասկացությունը, դրա նպատակներն ու սկզբունքները, ապացույցների դերը գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և օրինական ու հիմնավորված դատական ակտերի կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապացուցման միջոցների տեսակներին, դրանց իրավական բնութագրերին, թույլատրելիության, վերաբերելիության, արժանահավատության և բավարարության գնահատման չափանիշներին։ Վերլուծվում են կողմերի բացատրությունների, վկաների ցուցմունքների, գրավոր և իրեղեն ապացույցների, փորձագետի եզրակացության, ինչպես նաև էլեկտրոնային ապացույցների ներկայացման, հետազոտման և գնահատման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ապացուցման բեռի բաշխման, ապացույցների ձեռքբերման և ներկայացման, դատավարության մասնակիցների իրավունքների իրականացման ու դատարանի լիազորությունների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության համապատասխան դրույթները, դատական պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանական դժվարությունները և ապացուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում արդար դատաքննության իրավունքի, կողմերի հավասարության և մրցակցության սկզբունքների ապահովման նշանակությանը, ինչպես նաև ապացուցման միջոցների կիրառման իրավական կառուցակարգերի կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական դատավարության, դատական իրավունքի, ապացուցողական իրավունքի և Հայաստանի Հանրապետության դատաիրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական և տնտեսամաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում հարկային բարեփոխումների քաղաքականության գնահատմանը՝ հաշվարկային ընդհանուր հավասարակշռության մոդելի կիրառման հիման վրա։ Քննության են առնվում հարկային համակարգի կառուցվածքը, հարկաբյուջետային քաղաքականության տեսական հիմունքները և հարկային փոփոխությունների ազդեցությունը ազգային տնտեսության հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային ընդհանուր հավասարակշռության մոդելի կառուցման սկզբունքներին, տնտեսական ոլորտների փոխկապակցվածության արտացոլմանը և հարկային քաղաքականության տարբեր սցենարների մոդելավորման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են ուղղակի և անուղղակի հարկերի փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները արտադրության ծավալների, սպառման, ներդրումների, զբաղվածության, գների և պետական բյուջեի եկամուտների վրա։ Քննարկվում են հարկային բարեփոխումների ազդեցությունները տնային տնտեսությունների եկամուտների բաշխման, բնակչության բարեկեցության, տնտեսական աճի և արտադրական ոլորտների մրցունակության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սոցիալական հաշվառման մատրիցի, տնտեսամաթեմատիկական հավասարումների և քանակական գնահատման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ հարկային փոփոխությունների ուղղակի և անուղղակի տնտեսական հետևանքները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում հարկային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման չափանիշներին, պետական եկամուտների ապահովման և տնտեսական զարգացման նպատակների համադրման հիմնախնդիրներին, ինչպես նաև բարեփոխումների հնարավոր սոցիալ-տնտեսական հետևանքներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հանրային ֆինանսների, հարկային քաղաքականության, մակրոտնտեսագիտության, տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման և Իրանի տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժական և նախադպրոցական կրթության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մանկական ստեղծագործությունների կիրառմանը՝ որպես ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների խոսքի հնչյունային կուլտուրայի ձևավորման և զարգացման արդյունավետ միջոց։ Քննության են առնվում նախադպրոցական տարիքի երեխաների խոսքի զարգացման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, հնչյունային կուլտուրայի էությունը, դրա հիմնական բաղադրիչները և նշանակությունը հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչյունների ճիշտ արտաբերման, հստակ առոգանության, խոսքի տեմպի, ռիթմի, շեշտադրության, հնչերանգի և խոսքային լսողության զարգացման խնդիրներին։ Վերլուծվում են մանկական բանաստեղծությունների, հեքիաթների, շուտասելուկների, հանելուկների, խաղիկների և այլ գրական ստեղծագործությունների մանկավարժական հնարավորությունները երեխաների խոսքային հմտությունների կատարելագործման տեսանկյունից։ Քննարկվում են գեղարվեստական տեքստերի արտահայտիչ ընթերցանության, արտասանության, դերային խաղերի, ստեղծագործական առաջադրանքների և խոսքային վարժությունների կազմակերպման մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են երեխաների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան գրական նյութերի ընտրության, ուսուցման խաղային մեթոդների կիրառման և խոսքի հնչյունային զարգացման արդյունքների գնահատման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դաստիարակի դերին, զարգացնող խոսքային միջավայրի ստեղծմանը և մանկական գրականության միջոցով երեխաների լեզվական ակտիվության, արտահայտչականության ու հաղորդակցական ինքնուրույնության խթանմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական մանկավարժության, խոսքի զարգացման մեթոդիկայի, մանկական գրականության և վաղ մանկության կրթության ոլորտների մասնագետների, դաստիարակների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ներմուծման փոխարինման և արտահանման խրախուսման քաղաքականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում ներմուծման փոխարինման և արտահանման խթանման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերը, դրանց դերը ազգային տնտեսության զարգացման, արտադրական ներուժի ընդլայնման և արտաքին տնտեսական կախվածության նվազեցման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրի կառուցվածքին, ներմուծվող և արտահանվող ապրանքների հիմնական խմբերին, տեղական արտադրության մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքերի ամրապնդման նախադրյալներին։ Վերլուծվում են ներմուծման փոխարինման քաղաքականության իրականացման տնտեսական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական խոչընդոտները, ինչպես նաև ներքին արտադրության զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Քննարկվում են արտահանման խրախուսման պետական գործիքները, ներդրումային միջավայրի բարելավման, արտադրանքի որակի բարձրացման, նորարարությունների ներդրման և արտաքին շուկաների հասանելիության ապահովման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են արտաքին առևտրի կարգավորման, մաքսային և հարկային քաղաքականության, միջազգային տնտեսական համագործակցության և առևտրային համաձայնագրերի հնարավոր ազդեցությունները Հայաստանի տնտեսության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ներմուծման փոխարինման և արտահանման խրախուսման քաղաքականությունների փոխկապակցվածությանը, դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշներին և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, միջազգային տնտեսագիտության, արտաքին առևտրի, տնտեսական քաղաքականության և Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու արժանապատվության սահմանադրաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրների, իրավական երաշխիքների և դրանց կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մարդու արժանապատվության հասկացության փիլիսոփայական և իրավական հիմքերը, դրա բովանդակությունը, սահմանադրական արժեքների համակարգում զբաղեցրած տեղը և մարդու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների հետ ունեցած փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ ամրագրված արժանապատվության անձեռնմխելիության սկզբունքին, դրա իրավական նշանակությանը և պետական իշխանության մարմինների՝ մարդու արժանապատվությունը հարգելու ու պաշտպանելու պարտավորություններին։ Վերլուծվում են մարդու արժանապատվության պաշտպանության ներպետական իրավական կառուցակարգերը, սահմանադրական արդարադատության դերը և դատական պաշտպանության հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավական փաստաթղթերում մարդու արժանապատվության պաշտպանության սկզբունքները, մարդու իրավունքների եվրոպական չափանիշները և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի սահմանադրաիրավական համակարգի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են անձի արժանապատվության պաշտպանության և այլ սահմանադրական իրավունքների փոխհարաբերությունները, իրավաչափ սահմանափակումների հիմնախնդիրները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանական դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սահմանադրական օրենսդրության և իրավական պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորություններին՝ մարդու արժանապատվության արդյունավետ պաշտպանության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, միջազգային իրավունքի, իրավունքի տեսության և Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր գրականության հավաքագրմանը, համակարգմանը և ընթերցողներին ներկայացմանը։ Ցանկում արտացոլվում են մշակութաբանության, արվեստագիտության, մշակութային շինարարության, մշակութալուսավորչական գործունեության, թանգարանագիտության, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ հրատարակված աշխատություններն ու պարբերական մամուլի նյութերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակույթի և արվեստի ոլորտների գիտական, տեսական, մեթոդական և գործնական նշանակություն ունեցող գրականության մատենագիտական նկարագրությանը։ Ներկայացվում են հայերեն և ռուսերեն հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկություններ՝ նպաստելով մասնագիտական գրականության որոնմանը և անհրաժեշտ աղբյուրների ընտրությանը։ Նյութերի համակարգման հիմքում ընկած են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքները, որոնց կիրառումը հնարավորություն է տալիս գրականությունը ներկայացնել ըստ թեմատիկ բաժինների և համապատասխան ենթաբաժինների։ Հրատարակությունը կարևոր տեղեկատվական նշանակություն ունի մշակույթի զարգացման, գեղարվեստական ստեղծագործության, մշակութային հաստատությունների գործունեության և արվեստի տարբեր ճյուղերի ուսումնասիրության համար։ Այն նպաստում է նոր հրատարակությունների մասին տեղեկատվության տարածմանը, գրադարանային հավաքածուների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և գիտահետազոտական աշխատանքների աղբյուրագիտական ապահովմանը։ Մատենագիտական ցանկը նախատեսված է մշակույթի և արվեստի ոլորտների գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների և համապատասխան գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ բանաստեղծ Հրաչյա Սարուխանի պոեզիայի ուսումնասիրությանը, նրա ստեղծագործական աշխարհայացքի, գեղարվեստական մտածողության և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում բանաստեղծի ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղագիտական հիմքերը, քնարական խոսքի կառուցվածքը, պատկերային համակարգը և անհատական ոճի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու ներաշխարհի, հայրենիքի, հիշողության, սիրո, ժամանակի, կյանքի ու գոյության իմաստավորման թեմաների հնարավոր դրսևորումներին նրա բանաստեղծական ժառանգության մեջ։ Վերլուծվում են բանաստեղծական լեզվի արտահայտչական հնարավորությունները, փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, պատկերավոր համեմատությունների և հուզական երանգավորման միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են քնարական հերոսի ինքնարտահայտման ձևերը, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունները, ազգային ու համամարդկային արժեքների գեղարվեստական արտացոլման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բանաստեղծությունների կառուցվածքային և տաղաչափական առանձնահատկությունները, ռիթմի, հնչերանգի և բառապաշարի դերը հեղինակի գեղարվեստական մտածողության արտահայտման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում Հրաչյա Սարուխանի պոեզիայի տեղին հայ նորագույն գրականության համատեքստում, նրա ստեղծագործական ինքնատիպության գնահատման և բանաստեղծական ավանդույթների հետ ունեցած առնչությունների ուսումնասիրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, ժամանակակից հայ պոեզիայի, գրականության տեսության, ոճագիտության և բանաստեղծական տեքստերի վերլուծության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և տեխնիկական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ծղոտի մշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը, համապատասխան մեքենասարքավորումների կառուցվածքային ու շահագործական պարամետրերի հիմնավորմանը, ինչպես նաև ծղոտի պահպանման համար նախատեսված ամբարների արդյունավետ նախագծման խնդիրներին։ Քննության են առնվում ծղոտի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, դրա հավաքման, տեղափոխման, մանրացման, խտացման և պահեստավորման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծղոտի մշակման ընթացքում կիրառվող մեքենաների աշխատանքային օրգանների կառուցվածքին, դրանց արտադրողականությանը, էներգատարությանը և տեխնոլոգիական գործընթացների որակի ապահովման պայմաններին։ Վերլուծվում են ծղոտի խոնավության, խտության, մասնիկների չափերի և այլ ֆիզիկական բնութագրերի ազդեցությունները մշակման ու պահպանման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են մեքենասարքավորումների տեխնիկական պարամետրերի ընտրության, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման, էներգետիկ ծախսերի նվազեցման և արտադրական գործընթացների մեքենայացման կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ամբարների տարողության, երկրաչափական չափերի, օդափոխության պայմանների, ծղոտի տեղաբաշխման և պահպանման ընթացքում որակական կորուստների նվազեցման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում տեսական հաշվարկների, փորձարարական հետազոտությունների և տեխնիկատնտեսական գնահատման մեթոդների կիրառմանը՝ մշակման տեխնոլոգիայի ու պահեստավորման համակարգերի արդյունավետությունը հիմնավորելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենայացման, ագրարային մեքենաշինության, հետբերքահավաքային տեխնոլոգիաների, գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և տեխնոլոգիական սարքավորումների նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։