Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային ներգնա զբոսաշրջության պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպիսի դեր և գործիքներ ունի պետությունը միջազգային զբոսաշրջային հոսքերի խթանման, զբոսաշրջային շուկայի զարգացման, ոլորտի մրցունակության բարձրացման և երկրի՝ որպես գրավիչ զբոսաշրջային ուղղության դիրքավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ներգնա զբոսաշրջության տնտեսական նշանակությունը, դրա ազդեցությունը զբաղվածության, եկամուտների, ներդրումների, տարածաշրջանային զարգացման և ծառայությունների ոլորտի ընդլայնման վրա, ինչպես նաև պետական քաղաքականության և մասնավոր հատվածի համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում զբոսաշրջության պետական կարգավորման մեխանիզմներին՝ օրենսդրական և վարչական կարգավորմանը, պետական ծրագրավորմանը, շուկայի խթանմանը, միջազգային համագործակցությանը, զբոսաշրջային արտադրանքի առաջխաղացմանը և ոլորտի մոնիթորինգին։ Հայաստանի համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկրի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը, միջազգային շուկաներում Հայաստանի ճանաչելիության բարձրացմանը, գովազդատեղեկատվական քաղաքականությանը, զբոսաշրջային երթուղիների զարգացմանը և օտարերկրյա զբոսաշրջային օպերատորների ու լրատվամիջոցների հետ համագործակցությանը։ Պետական ծրագրավորման փաստաթղթերում ևս որպես կարևոր ուղղություններ առանձնացվել են միջազգային շուկա Հայաստանի ինտեգրումը, մարքեթինգային քաղաքականության զարգացումը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների բարելավումը և զբոսաշրջության ոլորտում տվյալների ու մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների խնդիրը․ ճանապարհների, հյուրանոցային տնտեսության, զբոսաշրջային տների, երթուղիների և սպասարկման որակի զարգացումը դիտարկվում է որպես ներգնա զբոսաշրջության կայուն աճի նախապայման։ Միաժամանակ կարևորվում է պատմամշակութային և բնական ռեսուրսների պահպանությունն ու ռացիոնալ օգտագործումը, մարդկային ռեսուրսների զարգացումը և տեղական բնակչության ներգրավվածությունը զբոսաշրջային գործընթացներում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հիմնական խոչընդոտները, որոնք կարող են սահմանափակել Հայաստանի ներգնա զբոսաշրջության մրցունակությունը, և քննարկելու դրանց հաղթահարման պետական քաղաքականության հնարավոր ուղղությունները։ Այդպիսի ուղղությունների շարքում կարևոր են զբոսաշրջային արտադրանքի բազմազանեցումը, միջազգային մարքեթինգի արդյունավետության բարձրացումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը, ծառայությունների որակի բարելավումը, վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի զարգացումը, ինչպես նաև պետական, համայնքային և մասնավոր կառույցների ավելի արդյունավետ համագործակցությունը։ Թեման կարող է հետաքրքրել զբոսաշրջության և տնտեսագիտության մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, զբոսաշրջային ընկերությունների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է Հայաստանի զբոսաշրջային քաղաքականության և միջազգային ներգնա զբոսաշրջության զարգացման պետական մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է հուզական ինտելեկտի զարգացման անհատական նախադրյալների և դրա դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչ անհատական, հոգեբանական և սոցիալական գործոններ են նպաստում մարդու՝ սեփական և ուրիշների հույզերը ճանաչելու, հասկանալու, կառավարելու և դրանց համապատասխան արձագանքելու կարողությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հուզական ինտելեկտը դիտարկվում է որպես անձի կարևոր հոգեբանական ռեսուրս, որը կարող է նշանակալի դեր ունենալ միջանձնային հարաբերությունների, հաղորդակցության արդյունավետության, սոցիալական հարմարման, ինքնակարգավորման և վարքագծի կառավարման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում անհատական տարբերություններին՝ կապված խառնվածքի, ինքնագնահատականի, ինքնավերահսկման, կարեկցանքի, հաղորդակցական կարողությունների, սոցիալական փորձի և անձնային այլ առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր ուղղություն է հուզական ինտելեկտի հիմնական բաղադրիչների առանձնացումը և դրանց դրսևորման գնահատումը։ Դրանց շարքում կարող են ուսումնասիրվել սեփական հույզերի ճանաչումն ու ըմբռնումը, հուզական ինքնակարգավորումը, ուրիշների հուզական վիճակների ընկալումը, կարեկցանքը, սոցիալական փոխազդեցությունների արդյունավետ կառավարումը և համապատասխան արձագանքի ընտրությունը։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել հուզական ինտելեկտի մակարդակը, այլև բացահայտել դրա ձևավորման և զարգացման հետ կապված անհատական նախադրյալների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հոգեբանական գնահատման մեթոդների կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է չափել հուզական ինտելեկտի տարբեր բաղադրիչները, համեմատել տարբեր խմբերի ցուցանիշները և բացահայտել դրանց միջև առկա օրինաչափությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կրթական միջավայրում, մասնագիտական գործունեության ընթացքում, անձնային զարգացման ծրագրերում և հոգեբանական խորհրդատվության ոլորտում, քանի որ հուզական կարողությունների զարգացումը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ հաղորդակցությանը, կոնֆլիկտների կարգավորմանը և սոցիալական փոխհարաբերությունների բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, մանկավարժներին, սոցիալական աշխատողներին, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և անձի հոգեբանական զարգացման ու հուզական ինտելեկտի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է սալորենու տարբեր պատվաստակալների և ներմուծված մի շարք սորտերի գնահատմանը Արարատյան հարթավայրի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ուսումնասիրվող պատվաստակալներն ու սորտերը որքանով են հարմարվում տեղական միջավայրին, ինչպիսի աճի և զարգացման առանձնահատկություններ են դրսևորում և ինչ արտադրական արժեք կարող են ունենալ տարածաշրջանի պտղաբուծության համար։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սալորենու ծառերի աճի ուժը, պսակի ձևավորման առանձնահատկությունները, վեգետացիայի ընթացքը, ծաղկման և պտղաբերության ժամկետները, պտղի ձևավորումն ու հասունացումը, ինչպես նաև բերքատվության մակարդակը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալի և պատվաստված սորտի փոխազդեցությանը, քանի որ պատվաստակալի ընտրությունը կարող է էապես ազդել ծառի աճի ուժի, վաղ պտղաբերության, բերքատվության, պտղի որակի և շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության վրա։ Ներմուծված սորտերի գնահատման ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև դրանց դիմադրողականությունը տեղական կլիմայական պայմանների, ջերմային և ջրային ռեժիմի փոփոխությունների, ինչպես նաև հնարավոր հիվանդությունների ու վնասատուների նկատմամբ։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է առանձնացնել այն սորտերն ու պատվաստակալները, որոնք առավել լավ են հարմարվում Արարատյան հարթավայրի պայմաններին և կարող են ապահովել կայուն ու բարձրորակ բերք։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտագործվել պտղատու այգիների հիմնադրման ժամանակ սորտա-պատվաստակալային ճիշտ համակցությունների ընտրության, արտադրական տեխնոլոգիաների կատարելագործման և տեղական պայմաններին համապատասխան սալորենու տեսականու ընդլայնման համար։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ներմուծված սորտերի տեղայնացման տեսանկյունից, քանի որ դրանց արտադրական արժեքը կախված է ոչ միայն գենետիկական առանձնահատկություններից, այլև տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական և հողային պայմաններին հարմարվելու կարողությունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, ֆերմերներին, ուսանողներին և Արարատյան հարթավայրում պտղաբուծության զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենային խտանյութերի վերամշակման տեսական և տեխնոլոգիական հիմունքների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ստացված մոլիբդենային միացությունների կիրառմամբ ստանալ լեգիրող և նոր նյութեր։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը մոլիբդեն պարունակող հանքային հումքի արդյունավետ վերամշակումն է, դրա բաղադրիչների առանձնացումը և հետագա տեխնոլոգիական փուլերում ստացված նյութերի նպատակային օգտագործումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են մոլիբդենային խտանյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց բաղադրությունը, կառուցվածքը և վերամշակման ընթացքում ընթացող հիմնական քիմիական ու տեխնոլոգիական գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մոլիբդենի արժեքավոր միացությունների ստացման եղանակներին, դրանց մաքրությանը, հատկություններին և հետագա կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի տեխնոլոգիական գործընթացների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան բարձր արդյունավետությամբ վերամշակել հումքը, նվազեցնել օգտակար բաղադրիչների կորուստները և ստանալ պահանջվող հատկություններով վերջնական արտադրանք։ Ստացված մոլիբդենային միացությունների հիման վրա լեգիրող նյութերի ստացումը դիտարկվում է որպես մետաղների և համաձուլվածքների հատկությունների բարելավման հնարավոր ուղղություն, քանի որ մոլիբդենի ներմուծումը կարող է նպաստել նյութերի մեխանիկական ամրության, ջերմակայունության, կոռոզիոն դիմադրության և այլ կարևոր բնութագրերի բարձրացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է նոր նյութերի ստացման հնարավորությունը՝ կիրառելով մոլիբդեն պարունակող միացությունների հատուկ ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։ Աշխատության մեջ տեսական ուսումնասիրությունները կարող են զուգակցվել փորձարարական հետազոտությունների և տեխնոլոգիական գործընթացների մշակման հետ՝ պարզելու հումքի վերամշակման օպտիմալ պայմանները, ռեակցիաների ընթացքը, ստացվող նյութերի կազմն ու կառուցվածքը և դրանց կիրառական բնութագրերը։ Նման մոտեցումը կարևոր է հանքային հումքի համալիր օգտագործման, մետալուրգիական և քիմիական արտադրության արդյունավետության բարձրացման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող նյութերի ստացման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, մետալուրգներին, նյութագետներին, քիմիական տեխնոլոգների, հանքային հումքի վերամշակման մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական ու բնագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տեղական ինքնակառավարման համակարգում առաջացող սոցիալական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, դրանց պատճառների բացահայտմանը և հնարավոր լուծումների վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքի և բնակչության միջև փոխհարաբերություններն են, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով տեղական իշխանությունները կարող են արձագանքել բնակիչների սոցիալական կարիքներին և նպաստել համայնքի կենսապայմանների բարելավմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սոցիալական ծառայությունների կազմակերպումը, բնակչության տարբեր խմբերի կարիքների գնահատումը, սոցիալական պաշտպանության հասանելիությունը, զբաղվածության և աղքատության խնդիրները, սոցիալական անհավասարությունները, ինչպես նաև համայնքային մակարդակում սոցիալական աջակցության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների լիազորություններին, ֆինանսական և նյութական ռեսուրսներին, դրանց համագործակցությանը պետական կառավարման մարմինների, հասարակական կազմակերպությունների և համայնքային այլ կառույցների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համայնքային զարգացման ծրագրերի մշակմանը, բնակչության մասնակցությանը որոշումների կայացման գործընթացում և տեղական իշխանությունների հաշվետվողականությանը, քանի որ սոցիալական խնդիրների արդյունավետ լուծումը մեծապես կախված է բնակիչների իրական կարիքների բացահայտումից և նրանց ներգրավվածությունից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սոցիալապես խոցելի խմբերի՝ տարեցների, երեխաների, հաշմանդամություն ունեցող անձանց, ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների և այլ խմբերի խնդիրներին ու նրանց համար համայնքային մակարդակում համապատասխան աջակցության մեխանիզմների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեղական ինքնակառավարումը դիտարկել ոչ միայն որպես վարչական կառավարման համակարգ, այլև որպես բնակչության սոցիալական բարեկեցության, համայնքային համերաշխության և կյանքի որակի բարելավման կարևոր գործիք։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պետական և համայնքային կառավարման մասնագետներին, սոցիալական ոլորտի աշխատակիցներին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, համայնքային իշխանությունների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության և համայնքների սոցիալական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ուսանողների կենսա-սոցիալական կարգավիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ անթրոպոմետրիկ և մորֆոֆունկցիոնալ ցուցանիշների համադրմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ուսանողական տարիքում մարդու ֆիզիկական զարգացման, մարմնի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ վիճակի և սոցիալական միջավայրի փոխկապակցված առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել մարմնի հասակը, քաշը, մարմնի տարբեր հատվածների չափերը, մարմնի զանգվածի և համամասնությունների ցուցանիշները, ինչպես նաև այլ անթրոպոմետրիկ տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել երիտասարդների ֆիզիկական զարգացման մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող ցուցանիշներ՝ կապված սրտանոթային, շնչառական և այլ համակարգերի աշխատանքի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունները և ֆիզիոլոգիական վիճակը։ Հատուկ նշանակություն ունի կենսաբանական և սոցիալական գործոնների համատեղ ուսումնասիրությունը, քանի որ ուսանողի ֆիզիկական վիճակի վրա կարող են ազդել սննդակարգը, շարժողական ակտիվությունը, ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, քնի և հանգստի ռեժիմը, կենցաղային պայմանները և սոցիալական միջավայրը։ Տարբեր ցուցանիշների համալիր վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել անհատական ֆիզիկական առանձնահատկությունները, այլև բացահայտել որոշակի օրինաչափություններ տարբեր խմբերի միջև և գնահատել ուսանողական միջավայրի հնարավոր ազդեցությունը օրգանիզմի զարգացման ու ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ստացված տվյալների վիճակագրական մշակումը, ցուցանիշների փոխկապակցվածության բացահայտումը և ուսանողների ֆիզիկական ու ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման չափանիշների ձևավորումը։ Նման հետազոտությունները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կրթական և առողջապահական ծրագրերի մշակման, ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի կատարելագործման, ուսումնական ծանրաբեռնվածության օպտիմալացման և երիտասարդների առողջ ապրելակերպի խթանման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգներին, մարդաբաններին, կենսաբաններին, ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի մասնագետներին, առողջապահության ոլորտի հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և երիտասարդների ֆիզիկական զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Աշխատությունը նվիրված է էներգակիրների դերին Կասպից ծովի տարածաշրջանում գերտերությունների և տարածաշրջանային պետությունների ռազմավարությունների ու աշխարհաքաղաքական գործընթացների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում նավթի և բնական գազի պաշարներն են, դրանց արդյունահանումը, փոխադրումը և իրացման ուղղությունները, որոնք տարածաշրջանի երկրների համար ունեն ոչ միայն տնտեսական, այլև ռազմավարական և քաղաքական նշանակություն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են Կասպից ծովի էներգետիկ ռեսուրսների նկատմամբ տարբեր պետությունների հետաքրքրությունները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է էներգետիկ գործոնի փոխկապակցվածությունը արտաքին քաղաքականության, տնտեսական համագործակցության, անվտանգության և աշխարհաքաղաքական մրցակցության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են էներգակիրների նկատմամբ վերահսկողությունը, դրանց արտահանման ուղիները և ենթակառուցվածքները վերածվել քաղաքական ազդեցության կարևոր գործիքների։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Կասպից ծովի ավազանի երկրների՝ Ադրբեջանի, Ղազախստանի, Թուրքմենստանի, Իրանի և Ռուսաստանի շահերին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ԱՄՆ-ի, Եվրոպական երկրների և այլ խոշոր դերակատարների ռազմավարական հետաքրքրություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է էներգետիկ փոխադրումների երթուղիների խնդիրը, քանի որ նավթամուղների և գազատարների ընտրությունը կարող է էապես ազդել ինչպես արտահանող երկրների տնտեսական հնարավորությունների, այնպես էլ տարածաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների վրա։ Քննարկվում են նաև Կասպից ծովի իրավական կարգավիճակի, էներգետիկ նախագծերի, ներդրումների, տարածաշրջանային համագործակցության և անվտանգության հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տնտեսական շահերը միահյուսվում ռազմավարական և քաղաքական նպատակների հետ, և ինչու է Կասպից ծովի էներգետիկ ներուժը դարձել տարածաշրջանային ու միջազգային մրցակցության կարևոր բաղադրիչ։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տնտեսագետներին, էներգետիկ անվտանգության և աշխարհաքաղաքականության հետազոտողներին, դիվանագետներին, ուսանողներին և Կասպից ծովի տարածաշրջանի քաղաքական ու տնտեսական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց արտացոլմանը Հայաստանի զանգվածային լրատվամիջոցներում։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գործիչների, պետական կառույցների, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքացիների միջև հաղորդակցության գործընթացն է, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնց միջոցով քաղաքական տեղեկատվությունը ձևավորվում, փոխանցվում, մեկնաբանվում և ներկայացվում է մեդիա դաշտում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանի ԶԼՄ-ների դերը քաղաքական օրակարգի ձևավորման, հանրային կարծիքի վրա ազդեցության և քաղաքական գործընթացների լուսաբանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական հաղորդագրությունների բովանդակությանը, լեզվական ու ոճական առանձնահատկություններին, տեղեկատվության ընտրության և մատուցման սկզբունքներին, վերնագրերի ու մեկնաբանությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական իրադարձությունների ներկայացման տարբեր ձևերին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ԶԼՄ-ների և քաղաքական դերակատարների փոխհարաբերություններին՝ դիտարկելով, թե ինչպես են քաղաքական ուժերը փորձում մեդիա միջավայրի միջոցով ձևավորել իրենց հանրային կերպարը, տարածել իրենց տեսակետները և ազդել հասարակական տրամադրությունների վրա։ Կարևոր ուղղություն է քաղաքական տեղեկատվության բազմակողմանիության, օբյեկտիվության, հավասարակշռվածության և ընտրողական ներկայացման խնդիրների վերլուծությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական խոսույթի առանձնահատկությունները, քարոզչական և մանիպուլյատիվ մեխանիզմները, տեղեկատվական հակադրությունները, քաղաքական թեմաների շրջանակումը և մեդիայի ազդեցությունը քաղաքացիների քաղաքական ընկալումների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի մեդիա միջավայրի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով երկրի քաղաքական համակարգի, հասարակական հարաբերությունների և տեղեկատվական դաշտի փոփոխությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի դեր է կատարում մեդիան քաղաքական հաղորդակցման գործընթացում, ինչպես են քաղաքական իրադարձություններն ու գաղափարները վերափոխվում մեդիա բովանդակության և ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ այդ գործընթացը հանրային կարծիքի ու քաղաքական մասնակցության վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, լրագրողներին, մեդիա մասնագետներին, հաղորդակցության հետազոտողներին, սոցիոլոգներին, ուսանողներին և Հայաստանի քաղաքական ու տեղեկատվական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքային տնտեսության զարգացման հիմնական հիմնախնդիրների բացահայտմանը, դրանց պատճառների ուսումնասիրությանը և լուծման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքային տնտեսությունը դիտարկվում է որպես քաղաքի բնականոն կենսագործունեությունն ապահովող տնտեսական, սոցիալական և ենթակառուցվածքային համակարգերի ամբողջություն, որի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նշանակություն ունի բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, քաղաքային միջավայրի բարելավման և համայնքների կայուն զարգացման համար։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների տնտեսական ներուժին, տեղական բյուջեների ձևավորմանն ու օգտագործմանը, քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացմանը, բնակարանային տնտեսությանը, տրանսպորտին, կոմունալ ծառայություններին, աղբահանությանը և քաղաքային ծառայությունների արդյունավետ կազմակերպմանը։ Առանձին խնդիրներ կարող են կապված լինել քաղաքային տնտեսության ֆինանսավորման սահմանափակ հնարավորությունների, ենթակառուցվածքների մաշվածության, ներդրումների պակասի, տարածքային անհավասարությունների, գործազրկության, բնակչության արտահոսքի և քաղաքային կառավարման արդյունավետության հետ։ Աշխատությունը կարևորում է նաև քաղաքների տնտեսական զարգացման և տարածքային քաղաքականության փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով քաղաքները որպես երկրի տնտեսական ակտիվության, ծառայությունների, ձեռնարկատիրության և մարդկային կապիտալի կենտրոններ։ Հեղինակը վերլուծում է քաղաքային տնտեսության կառավարման գործող մեխանիզմները և քննարկում դրանց կատարելագործման հնարավորությունները՝ ներառյալ տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացումը, համայնքային ֆինանսների ամրապնդումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը, մասնավոր հատվածի ներգրավումը և քաղաքային ենթակառուցվածքների արդիականացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քաղաքային զարգացման երկարաժամկետ ծրագրավորմանը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառմանը, բնակավայրերի մրցունակության բարձրացմանը և բնակչության համար ավելի հարմարավետ ու կայուն քաղաքային միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, քաղաքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, համայնքային իշխանություններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Հայաստանի քաղաքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքային կրթական համակարգի կառավարման առանձնահատկությունների, կազմակերպական մեխանիզմների և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքային միջավայրում կրթության կառավարման գործընթացն է՝ հաշվի առնելով քաղաքի բնակչության կառուցվածքը, կրթական հաստատությունների բազմազանությունը, սոցիալ-տնտեսական պայմանները, տեղական կառավարման առանձնահատկությունները և կրթության նկատմամբ հասարակության աճող պահանջները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են կրթական համակարգի կառավարման տարբեր մակարդակների փոխհարաբերությունները, պետական և տեղական կառավարման մարմինների դերաբաշխումը, դպրոցների և այլ կրթական կազմակերպությունների ինքնուրույնության աստիճանը, ինչպես նաև կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրթության որակի ապահովմանը, կրթական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը, ֆինանսավորման մեխանիզմներին, մանկավարժական և վարչական կադրերի կառավարմանը, կրթական հաստատությունների նյութատեխնիկական պայմաններին և կրթական ծառայությունների հասանելիության ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև քաղաքային կրթական համակարգի և համայնքային զարգացման փոխկապակցվածությունը, քանի որ կրթության արդյունավետ կառավարումը կարող է ազդեցություն ունենալ քաղաքի սոցիալական, տնտեսական և մշակութային զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել կրթական համակարգի արդիականացման, թվայնացման, կառավարման նոր մեթոդների ներդրման, տվյալների վրա հիմնված որոշումների կայացման և կրթական հաստատությունների միջև համագործակցության զարգացման միտումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև քաղաքային կրթական միջավայրում սոցիալական անհավասարության նվազեցմանը, տարբեր խմբերի համար կրթության հավասար հնարավորությունների ստեղծմանը և կրթական ծառայությունների որակի տարածքային տարբերությունների հաղթահարմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքային կրթության կառավարման համակարգի ուժեղ և թույլ կողմերը, գնահատելու առկա կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունը և առանձնացնելու զարգացման այն ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել ավելի ճկուն, արդյունավետ և հասարակության կարիքներին համապատասխան կրթական համակարգի ձևավորմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կրթության կառավարման մասնագետներին, պետական և համայնքային կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, կրթական հաստատությունների ղեկավարներին, մանկավարժներին, հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև կրթական քաղաքականության և քաղաքային զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական ինստիտուտների ձևավորման, փոխակերպման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական ինստիտուտները դիտարկվում են որպես պետության և հասարակության փոխհարաբերությունները կազմակերպող առանցքային կառույցներ, որոնց գործունեությունն անմիջականորեն կապված է քաղաքական համակարգի կայունության, ժողովրդավարական կառավարման, իշխանության լեգիտիմության և հասարակական մասնակցության հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի անկախ պետականության ձևավորումից հետո քաղաքական համակարգի զարգացման հիմնական փուլերը, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների պատճառներն ու ուղղությունները, ինչպես նաև քաղաքական միջավայրի վերափոխման ազդեցությունը պետական կառավարման մեխանիզմների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների փոխհարաբերություններին, կուսակցական համակարգին, ընտրական ինստիտուտներին, քաղաքացիական հասարակության դերակատարությանը և քաղաքական մասնակցության ձևերին։ Հեղինակը փորձում է բացահայտել այն գործոնները, որոնք նպաստում են քաղաքական ինստիտուտների կայացմանը կամ, հակառակը, սահմանափակում դրանց արդյունավետությունը՝ դիտարկելով իրավական, սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական պայմանների փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների և ժողովրդավարական զարգացման կապը։ Քննարկվում են իշխանության հաշվետվողականության, քաղաքական մրցակցության, հանրային վերահսկողության, ընտրական գործընթացների, պետական կառավարման արդյունավետության և քաղաքացիների քաղաքական ներգրավվածության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են Հայաստանի քաղաքական ինստիտուտները փոփոխվել տարբեր ժամանակաշրջաններում, ինչպիսի մարտահրավերներ են առաջացել դրանց զարգացման ընթացքում և ինչ նշանակություն ունեն ինստիտուցիոնալ կայունությունն ու արդյունավետությունը երկրի քաղաքական համակարգի հետագա զարգացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի քաղաքական համակարգի և պետական ինստիտուտների զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը մատենագիտական տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, որը նվիրված է մշակույթի և արվեստի տարբեր ոլորտներին վերաբերող նոր գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Այն նպատակ ունի ընթերցողին, հետազոտողին և մասնագետին հնարավորություն տալու արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ գիտական ու մշակութային նյութերի մեջ։ Մատենագիտական ցանկում ընդգրկված աղբյուրները կարող են վերաբերել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, մշակույթի պատմությանը, արվեստագիտությանը և հարակից բնագավառներին՝ ձևավորելով մշակութային ժառանգության և ժամանակակից արվեստի վերաբերյալ գրականության բազմաբնույթ պատկեր։ Աշխատության հիմնական արժեքը նյութի համակարգված դասակարգման և որոնումը հեշտացնող մատենագիտական տվյալների ներկայացման մեջ է։ Նման ցանկը հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության նոր ուղղություններին, բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված կարևոր աշխատությունները և կազմելու հետագա հետազոտությունների համար անհրաժեշտ գրականության շրջանակը։ Այն կարող է օգտագործվել ինչպես ակադեմիական ուսումնասիրությունների և գիտական աշխատանքների նախապատրաստման, այնպես էլ դասավանդման, գրադարանային աշխատանքի և ինքնակրթության նպատակներով։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, երաժշտագետների, թատերագետների, հետազոտողների, ուսանողների, դասախոսների և գրադարանների մասնագետների համար։ Միաժամանակ այն արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է մշակութային կյանքով և արվեստի տարբեր դրսևորումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ մեկտեղում և համակարգում է թեմատիկորեն լայն շրջանակ ընդգրկող գրականության մասին անհրաժեշտ մատենագիտական տեղեկությունները։

Գիրքը մատենագիտական բնույթի աշխատություն է՝ նվիրված հայ մեծանուն բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի կյանքի, ստեղծագործության և գրական ժառանգության վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացմանը։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Չարենցի ստեղծագործական գործունեության, նրա երկերի հրատարակությունների, տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերի, առանձին ստեղծագործությունների, ինչպես նաև բանաստեղծի մասին գրված գրականագիտական, քննադատական, կենսագրական և հետազոտական աշխատությունների մասին։ Մատենագիտության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ միայն տեղեկատու նշանակություն ունի, այլև կարող է ծառայել որպես հետազոտական գործիք՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և համակարգելով բանաստեղծի բազմաշերտ գրական ժառանգության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ գրականությունը։ Ներկայացված նյութերը կարող են ներառել Չարենցի ստեղծագործությունների տարբեր հրատարակություններ, ժողովածուներ, թարգմանություններ, մամուլում հրապարակված նյութեր և նրա կյանքի ու գործունեությանն առնչվող այլ աղբյուրներ։ Առանձին արժեք են ներկայացնում այն մատենագիտական տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու Չարենցի երկերի հրատարակման պատմությանը և նրա ստեղծագործության շուրջ ձևավորված գրականագիտական մտքի զարգացմանը։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է հայ գրականության ուսումնասիրողների, գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների, գրադարանավարների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են Չարենցի ստեղծագործության կամ 20-րդ դարի հայ գրականության պատմության ուսումնասիրությամբ։ Այն նաև արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել բանաստեղծի գրական ժառանգությունը և դրա վերաբերյալ ձևավորված գիտական ու քննադատական գրականությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի արտաքին առևտրի վրա Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությանն անդամակցության հնարավոր ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ որպես վերլուծության կոնկրետ օրինակ դիտարկելով ձեռագործ գորգերի ոլորտը։ Ուսումնասիրության հիմքում միջազգային առևտրի ազատականացման, շուկաների հասանելիության ընդլայնման, մրցակցության ուժեղացման և առևտրային քաղաքականության փոփոխությունների ազդեցության գնահատումն է Իրանի տնտեսության և հատկապես ավանդական արտադրության կարևոր ճյուղերից մեկի վրա։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են Իրանի արտաքին առևտրի ընդհանուր առանձնահատկությունները, երկրի միջազգային տնտեսական կապերը, առևտրային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և համաշխարհային առևտրային համակարգին ավելի սերտ ինտեգրվելու հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագործ գորգերի արտադրությանն ու արտահանմանը, որը Իրանի պատմամշակութային ժառանգության և ոչ նավթային արտահանման ավանդական ուղղություններից է։ Վերլուծվում են այս արտադրանքի միջազգային շուկայում մրցունակության վրա ազդող գործոնները, արտահանման աշխարհագրությունը, շուկաների հասանելիությունը, մաքսային և առևտրային սահմանափակումները, միջազգային մրցակցությունը և արտադրության ու արտահանման զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ԱՀԿ անդամակցության պայմաններում առաջացող հնարավոր առավելություններն ու ռիսկերը՝ ներառյալ առևտրային խոչընդոտների նվազեցումը, նոր շուկաների հասանելիության ընդլայնումը, օտարերկրյա գործընկերների հետ տնտեսական կապերի խորացումը և իրանական արտադրողների նկատմամբ միջազգային մրցակցության աճը։ Ձեռագործ գորգերի օրինակը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել, թե ինչպես կարող են միջազգային առևտրային կանոնների փոփոխությունները անդրադառնալ ավանդական արտադրության, արտահանման ծավալների, արտադրողների մրցունակության և ազգային շուկայի վրա։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների և արտաքին առևտրի մասնագետներին, Իրանի տնտեսությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ինչպես նաև միջազգային առևտրային քաղաքականությամբ, ԱՀԿ գործունեությամբ և ավանդական արտադրանքի համաշխարհային շուկաներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու մասնագետներին։