Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորող արտասահմանցի ուսանողների սննդային վարքագծի, փաստացի սննդակարգի և առողջական վիճակի հիգիենիկ գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ուսանողների ամենօրյա սննդի կառուցվածքը, սննդանյութերի ընդունման ընդհանուր առանձնահատկությունները, սննդի կազմակերպման պայմանները և դրանց հնարավոր կապը օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի ու ուսումնական կենսակերպի հետ են։ Քննվում են արտասահմանցի ուսանողների՝ նոր բնակլիմայական, սոցիալական և կենցաղային միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները, քանի որ բնակության վայրի փոփոխությունը կարող է ուղեկցվել սովորական սննդային ռեժիմի, սննդատեսակների ընտրության և առօրյա կենսակերպի փոփոխություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սննդակարգի բազմազանությանը, սննդի ընդունման պարբերականությանը, հիմնական սննդանյութերի հարաբերակցությանը և սննդային սովորությունների համապատասխանությանը առողջ սնուցման ընդհանուր հիգիենիկ սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև ուսումնական ծանրաբեռնվածության, ֆիզիկական ակտիվության, հանգստի ռեժիմի և կենցաղային պայմանների հնարավոր ազդեցությունները ուսանողների ընդհանուր ինքնազգացողության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում առողջական վիճակի գնահատումը՝ համապատասխան բժշկական և հիգիենիկ ցուցանիշների համադրման միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել սնուցման և առողջության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները՝ առանց դրանք ինքնաբերաբար պատճառահետևանքային կապ համարելու։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր խմբերի սննդային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով մշակութային սննդային ավանդույթները, Հայաստանում բնակվելու տևողությունը և ուսանողական կենցաղի պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հանրակացարաններում կամ այլ բնակության վայրերում սննդի կազմակերպման, հանրային սննդի ծառայությունների օգտագործման և սննդամթերքի ընտրության հետ կապված հիգիենիկ հարցերին։ Ստացված տվյալների համակարգումը կարող է ծառայել ուսանողական միջավայրում առողջ սնուցման կազմակերպման և կանխարգելիչ առողջապահական միջոցառումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի հիգիենայի, հանրային առողջության, սննդաբանության և ուսանողների առողջության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ արտասահմանցի ուսանողների սննդային և առողջական վիճակի համալիր բնութագիր ձևավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի հասարակական, տնտեսական և քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությանը 1929 թվականի խորքային վերափոխումների համատեքստում։ Քննության կենտրոնում խորհրդային տնտեսական և սոցիալական քաղաքականության փոփոխություններն են, որոնք կապված էին արագացված արդյունաբերականացման, գյուղատնտեսության կոլեկտիվացման, տնտեսության կենտրոնացված կառավարման ընդլայնման և հասարակական հարաբերությունների վերակազմավորման հետ։ Ուսումնասիրվում է հանրապետության տնտեսության վիճակը, արդյունաբերական արտադրության զարգացման ուղղությունները, նոր արտադրական կարողությունների ստեղծման քաղաքականությունը, կապիտալ ներդրումների նշանակությունը և աշխատուժի կառուցվածքում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսությանը, որտեղ պետական քաղաքականության փոփոխությունը էական ազդեցություն էր ունենում գյուղացիական տնտեսությունների կազմակերպման ձևերի, հողօգտագործման, արտադրության կառավարման և գյուղական հասարակության սոցիալական հարաբերությունների վրա։ Դիտարկվում են կոլեկտիվ տնտեսությունների ձևավորման սկզբնական գործընթացները, դրանց նկատմամբ գյուղացիության տարբեր խմբերի վերաբերմունքը և գյուղի ավանդական տնտեսական կառուցվածքի վերափոխման հետ կապված հակասությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառավարման և կուսակցական մարմինների դերակատարության ուսումնասիրությունը՝ տնտեսական ծրագրերի իրականացման, արտադրական ռեսուրսների կենտրոնացման և հասարակական կյանքի վերահսկման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև աշխատավորության սոցիալական վիճակին, քաղաքային բնակչության աճին, աշխատանքային հարաբերությունների փոփոխությանը և նոր տնտեսական քաղաքականությունից կենտրոնացված պլանային համակարգին անցնելու հետևանքներին։ Մշակութային և կրթական գործընթացները դիտարկվում են սոցիալական վերափոխումների ընդհանուր միջավայրում՝ ուշադրություն դարձնելով գրագիտության տարածմանը, մասնագիտական կադրերի պատրաստմանը և նոր հասարակական արժեքների հաստատմանն ուղղված քաղաքականությանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այդ փոփոխությունների հակասական կողմերը՝ վարչական մեթոդների ուժեղացումը, տնտեսական և սոցիալական ճնշումները և հասարակության տարբեր խմբերի առջև առաջացած դժվարությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս 1929 թվականը դիտարկել որպես Խորհրդային Հայաստանի պատմության կարևոր անցումային փուլ՝ բացահայտելով տնտեսական կառուցվածքի, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների վերափոխումների փոխկապակցված բնույթը։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի մասնագիտական բառապաշարի կարևոր շերտերից մեկի՝ դեղաբանության և դեղագործության ոլորտներում գործածվող տերմինների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մասնագիտական հասկացությունների անվանման ձևերը, տերմինների ծագումը, կառուցվածքը, իմաստային առանձնահատկությունները և հայերենի տերմինակազմական համակարգում դրանց զբաղեցրած տեղն են։ Քննվում են բնիկ և հայերեն լեզվական միջոցներով կազմված տերմինները, ինչպես նաև այլ լեզուներից փոխառված կամ միջազգային գիտական բառապաշարի հիման վրա ձևավորված անվանումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տերմինակազմության բառակազմական եղանակներին՝ ածանցմանը, բառաբարդմանը, բազմաբաղադրիչ անվանումների ձևավորմանը և մասնագիտական հասկացությունների հայերեն համարժեքների ստեղծմանը։ Ուսումնասիրվում են տերմինների իմաստային հարաբերությունները, հոմանիշության և տարբերակային ձևերի առկայությունը, բազմիմաստության հնարավոր դրսևորումները, ինչպես նաև ընդհանուր գործածության բառերի տերմինացման և մասնագիտական բառերի իմաստային մասնագիտացման գործընթացները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային տերմինաբանության ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե օտարալեզու անվանումները ինչպիսի հնչյունական, ուղղագրական և ձևաբանական հարմարեցումների են ենթարկվում հայերենում։ Դիտարկվում են նաև մասնագիտական բառապաշարի կանոնարկման և միասնականացման խնդիրները, քանի որ բժշկական ու դեղագործական հաղորդակցության հստակությունը մեծապես պայմանավորված է հասկացությունների միանշանակ և հետևողական անվանումներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մասնագիտական բառարանների, գիտական գրականության, ուսումնական նյութերի և ոլորտային այլ տեքստերի տվյալները՝ տերմինների իրական գործածությունը և զարգացման միտումները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում տերմինաբանական համակարգի շարունակական համալրմանը, որը կապված է գիտության, դեղագործական տեխնոլոգիաների և մասնագիտական հաղորդակցության զարգացման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, բառագիտության, բառակազմության և մասնագիտական լեզվի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ժամանակակից հայերենում դեղաբանական ու դեղագործական բառապաշարի ձևավորման, գործածության և կանոնարկման հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է կաթիլային ոռոգման համակարգերի նախագծման, կազմակերպման և արդյունավետ կիրառման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բնակլիմայական, հողային և գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ջրային ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման, մշակաբույսերի ջրապահովվածության բարելավման և ոռոգման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման խնդիրներն են։ Քննվում են կաթիլային ոռոգման տեխնոլոգիայի ընդհանուր սկզբունքները, ջրի նպատակային և հավասարաչափ մատակարարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համակարգի հիմնական կառուցվածքային տարրերի փոխկապակցված աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոռոգման ռեժիմի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով մշակաբույսերի կենսաբանական պահանջները, հողի ջրաֆիզիկական հատկությունները, տեղումների քանակը, օդի ջերմաստիճանը, գոլորշիացումը և տեղանքի բնական պայմանները։ Ուսումնասիրվում են ջրի բաշխման արդյունավետության, հողի խոնավության պահպանման և բույսերի արմատային գոտում անհրաժեշտ ջրային պայմանների ձևավորման հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համակարգերի շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրների ուսումնասիրությունը՝ կապված ջրի որակի, ֆիլտրման, խողովակաշարերի և ջրամատակարարման տարրերի աշխատանքի կայունության հետ։ Դիտարկվում են նաև տեղանքի ռելիեֆի և ջրի հասանելի ճնշման ազդեցությունները համակարգի աշխատանքի և ոռոգման հավասարաչափության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ավանդական և ջրախնայող ոռոգման եղանակների տեխնիկական, տնտեսական և ագրոնոմիական առանձնահատկությունները՝ գնահատելով դրանց համապատասխանությունը տարբեր գյուղատնտեսական պայմաններին։ Անդրադարձ է կատարվում կաթիլային ոռոգման ներդրման տնտեսական նպատակահարմարությանը, սկզբնական ներդրումների և հետագա շահագործման ծախսերի հարաբերակցությանը, աշխատանքի կազմակերպմանը և ջրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությանը։ Կարևորվում է նաև տեխնոլոգիայի կիրառման բնապահպանական նշանակությունը՝ հողերի ջրային ռեժիմի ավելի նպատակային կառավարման և սահմանափակ ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ոռոգման ճարտարագիտության, հողագիտության, ագրոնոմիայի և ջրային տնտեսության մոտեցումները՝ Հայաստանի գյուղատնտեսական պայմաններին համապատասխան կաթիլային ոռոգման համակարգերի կիրառման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է տեղական ծագման հրաբխային հանքային նյութերի օգտագործմամբ բետոնապոլիմերային կոմպոզիտների ստացման, դրանց կառուցվածքի ձևավորման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրության խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում բնական հրաբխային հումքի՝ որպես շինարարական կոմպոզիտային նյութերի բաղադրիչ օգտագործելու հնարավորությունների գնահատումն է՝ հաշվի առնելով դրա հանքաբանական կազմը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ծակոտկենությունը և կապակցող համակարգերի հետ փոխազդեցությունը։ Քննվում են հանքային և պոլիմերային բաղադրիչների համատեղման ընդհանուր սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է նպատակային կերպով փոփոխել նյութի կառուցվածքն ու շահագործական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պոլիմերային բաղադրիչների ազդեցությանը կոմպոզիտի ամրության, ջրակայունության, մաշակայունության, խոնավության ներթափանցման նկատմամբ դիմադրության և երկարատև շահագործման ընթացքում կառուցվածքային կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում է սկզբնական հումքի հատկությունների և պատրաստի նյութի բնութագրերի միջև կապը՝ պարզելու համար, թե հրաբխային նյութերի առանձնահատկություններն ինչպես կարող են ազդել կոմպոզիտային համակարգի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նյութի միկրոկառուցվածքի ձևավորման, հանքային մասնիկների և կապակցող միջավայրի փոխազդեցության, ինչպես նաև ծակոտկեն կառուցվածքի փոփոխությունների գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր բաղադրակազմերով ստացված նմուշների ֆիզիկական և մեխանիկական ցուցանիշները՝ առավել արդյունավետ կոմպոզիցիաների ընտրության տեսական և փորձարարական հիմքերը ձևավորելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղական հումքի կիրառման տնտեսական և բնապահպանական նշանակությանը, քանի որ տարածաշրջանում հասանելի բնական ռեսուրսների նպատակային օգտագործումը կարող է նպաստել ներմուծվող նյութերից կախվածության նվազեցմանը և շինանյութերի արտադրության ռեսուրսային արդյունավետության բարձրացմանը։ Դիտարկվում են նման կոմպոզիտների հնարավոր կիրառությունները տարբեր շինարարական տարրերում և կառուցվածքներում՝ դրանց ֆունկցիոնալ հատկությունների և շահագործման պայմանների համապատասխանության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարական նյութագիտության, կոմպոզիտային նյութերի տեխնոլոգիայի, պոլիմերային նյութագիտության և բնական հանքային հումքի ուսումնասիրման մոտեցումները՝ տեղական ռեսուրսների հիման վրա արդյունավետ և բարելավված հատկություններով շինարարական նյութերի ստեղծման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է շարժական հեռախոսային կապի համակարգերում հաղորդակցման կապուղիների մաթեմատիկական մոդելավորման, բնութագրերի գնահատման և աշխատանքի օպտիմալացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռադիոկապուղու միջոցով տեղեկատվության փոխանցման գործընթացն է՝ հաշվի առնելով ազդանշանի տարածման միջավայրի առանձնահատկությունները, աղմուկը, միջամտությունները, բազմուղի տարածումը, ազդանշանի թուլացումը և շարժական բաժանորդների տեղաշարժի հետևանքով առաջացող փոփոխությունները։ Քննվում են կապուղիների մոդելավորման տեսական սկզբունքները և այն մաթեմատիկական ու վիճակագրական մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել շարժական կապի համակարգի վարքը տարբեր պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազդանշանի որակի, թողունակության, կապի հուսալիության, սպեկտրային արդյունավետության և ռադիոռեսուրսների օգտագործման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են կապուղիների հատկությունների վրա բազային կայանների տեղաբաշխման, ծածկույթի տարածքի, հաճախականային ռեսուրսների բաշխման և բաժանորդային ծանրաբեռնվածության ազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օպտիմալացման խնդիրը, որի շրջանակում դիտարկվում են համակարգի սահմանափակ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, հաղորդման որակի պահպանման և սպասարկվող օգտվողների պահանջներին համապատասխան աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելներ, համակարգչային նմանակումներ և տարբեր սցենարների համեմատական վերլուծություններ՝ կապուղիների աշխատանքային բնութագրերի գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև շարժական կապի ցանցերում երթևեկության փոփոխականության և տարբեր բջիջների միջև ռեսուրսների բաշխման խնդիրներին, ինչպես նաև շարժվող բաժանորդի սպասարկման շարունակականության ապահովման նշանակությանը։ Մոդելավորման արդյունքները հնարավորություն են տալիս գնահատել տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա և հիմնավորել կապի որակի բարելավման համար առավել նպատակահարմար մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեռահաղորդակցության տեսության, ռադիոկապի, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալացման մեթոդները՝ շարժական հեռախոսային համակարգերի կապուղիների արդյունավետության, կայունության և ռեսուրսների օգտագործման բարելավման խնդիրները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է թվային տեխնոլոգիաների և հայագիտական հետազոտությունների փոխգործակցության արդյունքում ձևավորվող գիտական նոր ուղղության տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում հայոց լեզվին, գրականությանը, պատմությանը, մշակույթին, ձեռագրական և տպագիր ժառանգությանը վերաբերող նյութերի թվայնացման, համակարգման, պահպանման, մշակման և հետազոտական նպատակներով օգտագործման հնարավորություններն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թվային շտեմարանների, էլեկտրոնային գրադարանների, տեքստային կորպուսների, թվային բառարանների, մատենագիտական համակարգերի և մշակութային ժառանգության էլեկտրոնային հավաքածուների ստեղծման սկզբունքներին։ Դիտարկվում է համակարգչային մեթոդների կիրառությունը մեծածավալ հայերեն տեքստերի մշակման, որոնման, դասակարգման, լեզվաբանական վերլուծության և տարբեր աղբյուրների միջև կապերի բացահայտման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատմական աղբյուրների, ձեռագրերի, հնատիպ գրքերի, պարբերական մամուլի, վիմագրական նյութերի, լուսանկարների և այլ սկզբնաղբյուրների թվային ներկայացման խնդիրը՝ շեշտադրելով դրանց երկարաժամկետ պահպանության և գիտական հասանելիության նշանակությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են հայերենի տարբեր ուղղագրական համակարգերի, պատմական լեզվական շերտերի, բարբառների, տառատեսակների և ոչ միասնական թվային ձևաչափերի հետ կապված տեխնիկական ու լեզվաբանական դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում մետատվյալների միասնական չափանիշների, տվյալների փոխգործունակության, աղբյուրների հավաստիության, թվային հրատարակությունների գիտական սկզբունքների և տվյալների երկարաժամկետ պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև արհեստական բանականության, բնական լեզվի մշակման, մեքենայական ուսուցման և պատկերների թվային վերլուծության հնարավոր կիրառությունները հայագիտական նյութերի հետազոտության մեջ՝ միաժամանակ կարևորելով ավտոմատացված արդյունքների մասնագիտական ստուգումը և աղբյուրագիտական քննադատությունը։ Առանձին խնդիր են հեղինակային իրավունքը, թվային նյութերի հասանելիության պայմանները և գիտական տվյալների պատասխանատու օգտագործումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ավանդական հայագիտության և թվային հումանիտար գիտությունների փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով նոր հետազոտական գործիքների ընձեռած հնարավորությունները, դրանց կիրառման սահմանափակումները և այն գիտական, տեխնոլոգիական ու կազմակերպական մարտահրավերները, որոնց լուծումը կարևոր է հայագիտական ժառանգության ուսումնասիրման և պահպանման ժամանակակից համակարգերի զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1930-ական թվականներին ձևավորված բնակելի կառուցապատման զանգվածների արդիականացման և դրանց՝ որպես քաղաքաշինական ժառանգության պահպանության խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պատմական բնակելի թաղամասերի ճարտարապետական և քաղաքաշինական առանձնահատկությունների պահպանման ու ժամանակակից կենսական պահանջներին դրանց հարմարեցման միջև հավասարակշռության ապահովումն է։ Քննվում են տվյալ ժամանակաշրջանի բնակելի կառուցապատմանը բնորոշ հատակագծային սկզբունքները, փողոցային ցանցը, շենքերի տարածական փոխդասավորությունը, բակային համակարգերը, կանաչ տարածքները, կառուցապատման մասշտաբը և ճարտարապետական արտահայտչամիջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն արժեքավոր հատկանիշների բացահայտմանը, որոնց շնորհիվ առանձին շենքերից բացի ամբողջական բնակելի միջավայրը կարող է դիտարկվել որպես քաղաքաշինության պատմության հուշարձան։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի ընթացքում շենքերի ֆիզիկական մաշվածության, ինժեներական ենթակառուցվածքների հնացման, բնակարանային պահանջների փոփոխության և չհամակարգված վերակառուցումների հետևանքով առաջացող խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արդիականացման այնպիսի սկզբունքների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս բարելավել բնակելի պայմանները, շենքերի գործառական հնարավորությունները և ենթակառուցվածքները՝ հնարավորինս պահպանելով պատմական կառուցապատման տարածական կառուցվածքն ու ճարտարապետական ինքնությունը։ Դիտարկվում են վերականգնման, վերակառուցման, հարմարեցված օգտագործման և պահպանական միջամտությունների տարբեր մոտեցումներ՝ քաղաքաշինական ամբողջականության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև նոր կառուցապատման ազդեցությունը պատմական թաղամասերի ուրվագծի, մասշտաբի և տեսողական ընկալման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պահպանության իրավական և կազմակերպական մեխանիզմներին, տարածքների պատմամշակութային արժեքի գնահատման չափանիշներին և քաղաքաշինական փաստաթղթերում պահպանական պահանջների ներառման անհրաժեշտությանը։ Բնակելի զանգվածները դիտարկվում են ոչ միայն որպես շենքերի հավաքածու, այլև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի սոցիալական, ճարտարապետական և քաղաքաշինական գաղափարները մարմնավորող միասնական միջավայր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքաշինության պատմության, ճարտարապետական ժառանգության պահպանության, վերականգնման և բնակելի միջավայրի արդիականացման մոտեցումները՝ պատմական կառուցապատման արժեքների և ժամանակակից քաղաքային պահանջների համատեղման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի կորպորատիվ ռազմավարության ձևավորման, իրականացման և արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի երկարաժամկետ զարգացման նպատակների սահմանումը, մրցակցային դիրքի ամրապնդումը, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը և փոփոխվող տնտեսական միջավայրին հարմարվելու ռազմավարական կարողությունն են։ Քննվում են կորպորատիվ ռազմավարության հիմնական բաղադրիչները՝ բանկային գործունեության առաջնահերթ ուղղությունների ընտրությունը, ծառայությունների և հաճախորդների հատվածների զարգացումը, ֆինանսական ու մարդկային ռեսուրսների բաշխումը, կազմակերպական կառուցվածքի կատարելագործումը և ռիսկերի կառավարման համակարգի ինտեգրումը ընդհանուր ռազմավարական կառավարմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանկերի արտաքին և ներքին միջավայրի վերլուծությանը՝ հաշվի առնելով մրցակցությունը, ֆինանսական շուկայի փոփոխությունները, տեխնոլոգիական զարգացումը, հաճախորդների պահանջների փոփոխությունը և կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է ռազմավարական որոշումների կապը բանկի ֆինանսական արդյունքների հետ՝ դիտարկելով շահութաբերության, ակտիվների ու պարտավորությունների կառավարման, գործառնական արդյունավետության, կապիտալի օգտագործման և ռիսկայնության ցուցանիշները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ռազմավարության արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ բանկի հաջողությունը պայմանավորված է ոչ միայն կարճաժամկետ ֆինանսական արդյունքներով, այլև կայունությամբ, մրցունակությամբ, հաճախորդների հետ երկարաժամկետ հարաբերություններով և զարգացման ներուժով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանկային տեխնոլոգիաների, թվային ծառայությունների և նորարարությունների նշանակությանը՝ որպես ռազմավարական զարգացման և գործառնական արդյունավետության բարձրացման գործոնների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր առևտրային բանկերի գործունեության ցուցանիշները և ռազմավարական մոտեցումները՝ բացահայտելու դրանց միջև առկա ընդհանուր օրինաչափություններն ու տարբերությունները։ Ռազմավարության կատարելագործման ուղղությունները դիտարկվում են կառավարման համակարգի ճկունության, ռիսկերի վերահսկման, ծառայությունների զարգացման, ծախսերի արդյունավետ կառավարման և մրցակցային առավելությունների ձևավորման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, ռազմավարական կառավարման, ֆինանսական կառավարման և արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ առևտրային բանկերի երկարաժամկետ զարգացման մեխանիզմները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանում IX–XIV դարերում ձևավորված նվիրատվական արձանագրությունների պատմական, վիմագրական, իրավական և սոցիալ-տնտեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում եկեղեցիների, վանքերի, աշխարհիկ կառույցների և այլ հուշարձանների վրա պահպանված արձանագրություններն են, որոնցում արձանագրվել են հողերի, այգիների, ջրային ռեսուրսների, շինությունների, եկամուտների, շարժական գույքի և այլ արժեքների նվիրատվությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Դրանք դիտարկվում են որպես միջնադարյան հասարակության տնտեսական հարաբերությունները, սեփականության ձևերը, սոցիալական կառուցվածքը և հոգևոր հաստատությունների գործունեությունը լուսաբանող կարևոր սկզբնաղբյուրներ։ Քննվում են նվիրատուների սոցիալական կազմը, նվիրատվությունների շարժառիթները, ստացող հաստատությունների կարգավիճակը և նվիրաբերվող ունեցվածքի բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իշխանական տների, հոգևորականության, համայնքների և առանձին անձանց մասնակցությանը նվիրատվական հարաբերություններում՝ բացահայտելով նրանց տեղն ու դերը միջնադարյան Հայաստանի հասարակական և տնտեսական կյանքում։ Ուսումնասիրվում են արձանագրությունների կառուցվածքը, լեզուն, ձևակերպումները, իրավական բնույթի արտահայտությունները և նվիրատվության պայմանները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել սեփականության փոխանցման և դրա պաշտպանության ընդունված ձևերի մասին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նվիրատվությունների կապը վանական տնտեսության զարգացման, եկեղեցաշինության, կրթական ու հոգևոր գործունեության և մշակութային կենտրոնների պահպանման հետ։ Վիմագրական նյութի ժամանակագրական և տարածքային համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր պատմական շրջաններում նվիրատվական պրակտիկայի փոփոխություններն ու տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արձանագրությունների աղբյուրագիտական արժեքին՝ պատմագրական տեղեկությունների, ձեռագրային հիշատակարանների և այլ միջնադարյան նյութերի հետ դրանց համադրման տեսանկյունից։ Նման վկայությունները կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում տեղանունների, անձնանունների, պաշտոնների, հարկային պարտավորությունների և տնտեսական գործունեության տարբեր ձևերի վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց միջնադարյան պատմության, վիմագրության, աղբյուրագիտության և իրավունքի պատմության մոտեցումները՝ նվիրատվական հարաբերությունների միջոցով միջնադարյան Հայաստանի հասարակական, տնտեսական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում պայմանական կառուցվածքների միջոցով արտահայտվող բացահայտ և ներակա իմաստների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պայմանական հարաբերությունների իմաստային և գործաբանական բնույթն է՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն տեղեկատվությանը, որը խոսքում ուղղակիորեն չի արտահայտվում, սակայն ընկալվում է համատեքստի, հաղորդակցական իրավիճակի, խոսողի մտադրության և զրուցակիցների ընդհանուր գիտելիքների հիման վրա։ Քննվում են իրական, հավանական, ենթադրական և հակափաստական պայմաններ արտահայտող կառուցվածքները՝ պարզելու, թե դրանց քերականական ձևն ինչպես է փոխկապակցվում խոսքային իմաստի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ պայմանական ասույթը բառացի նշանակությունից բացի փոխանցում է ենթադրություն, ակնարկ, նախազգուշացում, խորհուրդ, խնդրանք, խոստում, գնահատական, պատճառահետևանքային կապ կամ խոսողի վերաբերմունք։ Ուսումնասիրվում է համատեքստի դերը ներակա բովանդակության մեկնաբանման մեջ, քանի որ նույն քերականական կառուցվածքը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր գործաբանական արժեքներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նախադրյալների, իմպլիկատուրաների և ենթատեքստային իմաստների հարաբերակցության վերլուծությունը՝ պայմանական ասույթի ամբողջական հաղորդակցական բովանդակությունը բացահայտելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև բայական ժամանակաձևերի, եղանակավորության, մոդալ բայերի և բառային ցուցիչների մասնակցությունը պայմանականության տարբեր աստիճանների արտահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել գրավոր և բանավոր խոսքից վերցված օրինակներ՝ բացահայտելու պայմանական կառույցների գործածության առանձնահատկությունները տարբեր խոսքային իրավիճակներում և ոճական միջավայրերում։ Անդրադարձ է կատարվում խոսողի և ունկնդրի միջև ընդհանուր գիտելիքի նշանակությանը, քանի որ ներակա իմաստի ճիշտ մեկնաբանությունը հաճախ պահանջում է ոչ միայն լեզվական կառուցվածքի ճանաչում, այլև տվյալ հաղորդակցական իրավիճակի վերաբերյալ համապատասխան պատկերացում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իմաստաբանության, լեզվագործաբանության, շարահյուսության և խոսույթի վերլուծության մոտեցումները՝ ժամանակակից անգլերենի պայմանական ասույթների իմաստային բազմաշերտությունը և դրանց հաղորդակցական գործառույթները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է շարժողական ակտիվության երկարատև սահմանափակման պայմաններում գլխուղեղի արյան շրջանառության կարգավորման ֆիզիոլոգիական և հարմարվողական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ուղեղային արյունահոսքի փոփոխությունները և այն կարգավորիչ համակարգերն են, որոնք ապահովում են գլխուղեղի հյուսվածքների համապատասխան արյունամատակարարումն ու նյութափոխանակային պահանջների բավարարումը օրգանիզմի ֆիզիկական ակտիվության նվազման պայմաններում։ Քննվում է հիպոկինեզիայի ազդեցությունը ընդհանուր և տարածաշրջանային հեմոդինամիկայի վրա՝ ուշադրություն դարձնելով անոթային տոնուսի, զարկերակային ճնշման, սրտանոթային համակարգի գործունեության և ուղեղային անոթների ինքնակարգավորման փոխկապակցվածությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում այն մեխանիզմներին, որոնց շնորհիվ ուղեղային անոթային համակարգը կարող է որոշակի սահմաններում պահպանել համեմատաբար կայուն արյունամատակարարում՝ չնայած ընդհանուր շրջանառության ցուցանիշների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են նյարդային, հումորալ և նյութափոխանակային կարգավորման գործոնները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր վերափոխումները շարժողական ակտիվության սահմանափակման ընթացքում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անոթային պատի ֆունկցիոնալ վիճակի, գլխուղեղի տարբեր շրջանների արյունամատակարարման և օրգանիզմի հարմարվողական պատասխանների գնահատումը։ Հիպոկինեզիան դիտարկվում է որպես գործոն, որը կարող է ազդել սրտանոթային համակարգի ընդհանուր հարմարվողական հնարավորությունների վրա և պայմանավորել արյան շրջանառության կարգավորման մեխանիզմների աստիճանական վերակազմավորում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների փոփոխությունները շարժողական սահմանափակման տարբեր փուլերում՝ պարզելու համար վաղ և ավելի երկարատև հարմարվողական արձագանքների առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնականոն շարժողական ակտիվության վերականգնման ժամանակ շրջանառության համակարգում տեղի ունեցող փոփոխություններին և հարմարվողական գործընթացների հնարավոր դարձելիությանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են երկարատև անշարժության կամ սահմանափակ շարժունակության ֆիզիոլոգիական հետևանքների ընդհանուր ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, սրտանոթային ֆիզիոլոգիայի և հեմոդինամիկայի մոտեցումները՝ շարժողական ակտիվության նվազման պայմաններում գլխուղեղի արյան շրջանառության կարգավորման օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական անվտանգության ձևավորման, պահպանման և ամրապնդման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսության կայուն զարգացման և արտաքին ու ներքին ռիսկերի նկատմամբ դիմադրողականության տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսական համակարգի այն գործոններն են, որոնք պայմանավորում են երկրի կարողությունը պահպանելու մակրոտնտեսական կայունությունը, ապահովելու ռազմավարական նշանակություն ունեցող ռեսուրսների հասանելիությունը, արդյունավետորեն օգտագործելու տնտեսական ներուժը և սահմանափակելու տարբեր բնույթի տնտեսական սպառնալիքների ազդեցությունը։ Քննվում են տնտեսական անվտանգության հասկացության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրա հիմնական բաղադրիչները և գնահատման համար կիրառվող ցուցանիշների համակարգը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական, էներգետիկ, պարենային, ներդրումային, արտաքին առևտրային և սոցիալ-տնտեսական անվտանգության փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, արտադրական կարողությունները, ներմուծումից կախվածության հնարավոր ռիսկերը, արտահանման զարգացման պայմանները, պետական ֆինանսների կայունությունը և ֆինանսական համակարգի նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունների նկատմամբ ազգային տնտեսության զգայունության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով փոքր և բաց տնտեսություններին բնորոշ մարտահրավերները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներդրումային միջավայրի, նորարարությունների, տեխնոլոգիական զարգացման, ենթակառուցվածքների և մարդկային կապիտալի դերին տնտեսական դիմադրողականության բարձրացման գործում։ Սոցիալական բաղադրիչը դիտարկվում է զբաղվածության, եկամուտների, աղքատության և բնակչության կենսամակարդակի հետ կապված խնդիրների շրջանակում, քանի որ երկարաժամկետ տնտեսական անվտանգությունը սերտորեն կապված է հասարակության սոցիալական կայունության հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տնտեսական անվտանգության ցուցանիշների գնահատման և հնարավոր ռիսկերի վաղ բացահայտման մեթոդաբանական մոտեցումները՝ տարբեր ոլորտների միջև գոյություն ունեցող փոխկախվածությունները հաշվի առնելով։ Տնտեսական անվտանգության ամրապնդման ուղղությունները դիտարկվում են տնտեսության կառուցվածքային բազմազանեցման, արտադրողականության բարձրացման, արտահանման հնարավորությունների ընդլայնման, ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման և ինստիտուցիոնալ համակարգերի կատարելագործման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, տնտեսական քաղաքականության, հանրային ֆինանսների և ազգային անվտանգության տնտեսագիտական մոտեցումները՝ երկրի երկարաժամկետ տնտեսական կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների հարթաթաթության պայմաններում բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի կիրառման մանկավարժական և վերականգնողական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի հենաշարժական համակարգի տարիքային առանձնահատկությունները, ոտնաթաթի կամարների ձևավորումը, շարժողական զարգացման օրինաչափությունները և ֆիզիկական վարժությունների դերն են՝ որպես համալիր վերականգնողական աշխատանքի բաղադրիչ։ Քննվում են հարթաթաթության հիմնական դրսևորումները, ոտնաթաթի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ազդեցությունը քայլքի, մարմնի հավասարակշռության, շարժումների համակարգման և ստորին վերջույթների ծանրաբեռնվածության բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախադպրոցական տարիքում ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով երեխաների շարժողական կարողությունները, զարգացման մակարդակը և վարժությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը պահպանելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրվում են բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի ծրագրերի կառուցման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց հաջորդականությունը և երեխայի ֆունկցիոնալ վիճակին համապատասխանեցնելու մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ոտնաթաթի և ստորին վերջույթների մկանային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի, շարժումների կոորդինացիայի, հավասարակշռության և ճիշտ շարժողական սովորությունների զարգացման գնահատումը։ Դիտարկվում է խաղային տարրերի կիրառման նշանակությունը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում շարժողական առաջադրանքների հետաքրքիր և հասանելի կազմակերպումը նպաստում է երեխայի ակտիվ մասնակցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ֆիզիկական զարգացման և ոտնաթաթի ֆունկցիոնալ վիճակի ցուցանիշները վերականգնողական աշխատանքի տարբեր փուլերում՝ կիրառվող մեթոդիկայի արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ծնողների, մանկավարժների և համապատասխան առողջապահական մասնագետների համագործակցության կարևորությանը, քանի որ երեխայի շարժողական ռեժիմի հետևողական կազմակերպումը պահանջում է անհատական մոտեցում և մասնագիտական գնահատում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի, մանկական վերականգնողական բժշկության, ֆիզիկական դաստիարակության և հենաշարժական համակարգի զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները՝ նախադպրոցականների շարժողական առողջության պահպանման և ֆունկցիոնալ հնարավորությունների բարելավման նպատակով։