Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է գազի գերձայնային հոսանքի ազդեցության տակ գտնվող գլանաձև թաղանթների տատանողական վարքի և կայունության տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարակապատ կառուցվածքի առաձգական դեֆորմացիաների և արտաքին աերոդինամիկական բեռնվածության փոխազդեցությունն է, որի հետևանքով համակարգում կարող են առաջանալ տարբեր բնույթի տատանումներ և կայունության կորստի երևույթներ։ Քննվում են գլանաձև թաղանթների երկրաչափական ու մեխանիկական բնութագրերը, սահմանային պայմանները, նյութի առաձգական հատկությունները և գազային միջավայրի շարժման պարամետրերը՝ որպես համակարգի դինամիկական արձագանքը պայմանավորող հիմնական գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շարժման դիֆերենցիալ հավասարումների ձևակերպմանը, կառուցվածքի սեփական տատանումների բնութագրերի որոշմանը և աերոդինամիկական ուժերի հաշվառմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե գազային հոսքի արագության փոփոխությունը ինչպես կարող է ազդել տատանումների հաճախականությունների, ձևերի և կայունության սահմանների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դինամիկական կայունության խնդիրը, մասնավորապես՝ այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում փոքր սկզբնական շեղումները կարող են պահպանվել սահմանափակ կամ ժամանակի ընթացքում աճել՝ հանգեցնելով կառուցվածքի կայուն վիճակի խախտման։ Դիտարկվում են աերոառաձգական փոխազդեցության առանձնահատկությունները և ֆլատերի նման անկայուն երևույթների առաջացման տեսական նախադրյալները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել առաձգականության տեսության, բարակ թաղանթների մեխանիկայի, աերոդինամիկայի, դիֆերենցիալ հավասարումների և կայունության տեսության մեթոդներ։ Թվային և վերլուծական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի վարքի վրա և սահմանել կայունության բնութագրական տիրույթները։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է բարձր արագությամբ գազային միջավայրում աշխատող բարակապատ ինժեներական կառուցվածքների դինամիկական հատկությունների տեսական ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կառուցվածքային մեխանիկայի և աերոառաձգականության մոտեցումները՝ բացահայտելով գերձայնային հոսքի ու գլանաձև առաձգական համակարգերի փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է վիրահատությունից հետո առաջացող թարախաբորբոքային և սեպտիկ բարդությունների զարգացման հավանականության գնահատման համար լիմֆոցիտների իոնափոխադրող համակարգերի ֆունկցիոնալ բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բջջաթաղանթով իոնների տեղափոխումն ապահովող մեխանիզմներն են և դրանց հնարավոր կապը օրգանիզմի իմունային արձագանքի, բորբոքային գործընթացների ու հետվիրահատական շրջանի ընթացքի հետ։ Լիմֆոցիտները դիտարկվում են որպես իմունային համակարգի կարևոր բաղադրիչներ, որոնց ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները կարող են արտացոլել օրգանիզմում զարգացող համակարգային գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բջջային իոնային հավասարակշռությանը, թաղանթային փոխադրիչների գործունեությանը և այն փոփոխություններին, որոնք կարող են ուղեկցել վիրաբուժական միջամտությունից հետո առաջացող բորբոքային արձագանքին։ Քննվում է լաբորատոր ցուցանիշների կանխատեսական նշանակությունը՝ պարզելու համար, թե դրանց փոփոխությունները որքանով կարող են նպաստել բարդությունների բարձր ռիսկ ունեցող հիվանդների վաղ հայտնաբերմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել լիմֆոցիտների ֆունկցիոնալ բնութագրերը կլինիկական և ընդհանուր լաբորատոր տվյալների հետ՝ գնահատելու առանձին ցուցանիշների և դրանց համակցությունների տեղեկատվական արժեքը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բջջաթաղանթային գործընթացների և իմունային համակարգի գործունեության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ իոնային հոմեոստազը մասնակցում է բջիջների ակտիվացման, ազդանշանային գործընթացների և ֆունկցիոնալ պատասխանների կարգավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կանխատեսման չափանիշների զգայունության և առանձնահատկության գնահատման անհրաժեշտությանը՝ դրանց կլինիկական կիրառելիությունը որոշելու տեսանկյունից։ Նման հետազոտությունները կարող են նպաստել հետվիրահատական հսկողության անհատականացմանը և բարդությունների ռիսկի ավելի հիմնավորված գնահատմանը՝ լրացնելով սովորական կլինիկական դիտարկումները կենսաբանական ցուցանիշներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վիրաբուժության, կլինիկական իմունաբանության, բջջային ֆիզիոլոգիայի և լաբորատոր ախտորոշման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով լիմֆոցիտների իոնափոխադրող համակարգերի հնարավոր նշանակությունը հետվիրահատական վարակային բարդությունների կանխատեսման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու և ուղղափառ-կաթողիկե եկեղեցական ավանդույթի միջև մերձեցման ու հնարավոր միության խնդրին՝ այն դիտարկելով աստվածաբանական, եկեղեցագիտական, պատմական և կանոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում քրիստոնեական եկեղեցիների միջև գոյություն ունեցող դավանական ընդհանրություններն ու տարբերություններն են, պատմական բաժանումների պատճառները և դրանց հաղթահարման համար առաջարկվող մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրիստոսաբանական հարցերին, եկեղեցու բնույթի և միասնության վերաբերյալ պատկերացումներին, եկեղեցական խորհուրդների ճանաչմանը, նվիրապետական կառուցվածքին, ծիսական ավանդույթներին և կանոնական հաղորդակցության հնարավորություններին։ Քննվում է, թե պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ձևավորվել հայկական և բյուզանդական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունները, ինչպիսի աստվածաբանական բանավեճեր են առաջացել և ինչ ազդեցություն են ունեցել քաղաքական ու մշակութային պայմանները միջեկեղեցական կապերի զարգացման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական միասնության հասկացության մեկնաբանությունը՝ տարբերակելով դավանական համաձայնության, ծիսական բազմազանության և վարչական ինքնուրույնության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երկխոսության այնպիսի միջոցների, ինչպիսիք են փոխադարձ աստվածաբանական քննարկումները, պատմական փաստաթղթերի համեմատական ուսումնասիրությունը, դավանական ձևակերպումների իմաստային ճշգրտումը և եկեղեցական ավանդությունների փոխադարձ ճանաչման հնարավորությունների գնահատումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական բաժանումների պատմությունը պայմանավորված է եղել ոչ միայն զուտ աստվածաբանական տարաձայնություններով, այլև լեզվական, մշակութային, քաղաքական և պատմական տարբերություններով։ Այս տեսանկյունից մերձեցումը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որը պահանջում է պատմական ժառանգության քննադատական ուսումնասիրություն և տարբեր ավանդույթների ինքնության նկատմամբ զգուշավոր վերաբերմունք։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր ժառանգությանը՝ որպես երկխոսության կարևոր հիմքի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է եկեղեցու պատմության, համեմատական աստվածաբանության, դավանաբանության և կանոնական իրավունքի մոտեցումները՝ լուսաբանելով հայկական և արևելաքրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունների պատմական փորձն ու միասնության շուրջ ձևավորված գաղափարները։

Աշխատությունը նվիրված է կաթնային անասնաբուծության տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը, արտադրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնների բացահայտմանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Շիրակի մարզի գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում կաթի արտադրության ծավալների, արտադրողականության, ինքնարժեքի, եկամտաբերության, նյութական և աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է տնտեսությունների արտադրական կառուցվածքը, կաթնատու նախիրների կազմը, կենդանիների մթերատվությունը, կերային բազայի վիճակը, աշխատանքի կազմակերպումը և արտադրական ծախսերի ձևավորման հիմնական աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել արտադրության արդյունավետությունը՝ անասնակերի ապահովվածությունից և կենդանիների արտադրողականությունից մինչև տեխնիկական հագեցվածություն, տնտեսությունների չափեր, իրացման հնարավորություններ և արտադրողների տնտեսական համագործակցություն։ Վերլուծվում է կաթի ինքնարժեքի կառուցվածքը և տարբեր ծախսային բաղադրիչների ազդեցությունը վերջնական տնտեսական արդյունքի վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արտադրության և իրացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ տնտեսության եկամտաբերությունը պայմանավորված է ոչ միայն ստացված կաթի քանակով, այլև որակով, շուկայական պայմաններով, վերամշակող կազմակերպությունների հետ հարաբերություններով և իրացման համակարգի կազմակերպմամբ։ Դիտարկվում են կաթի հավաքման, պահպանման, փոխադրման և վերամշակման ենթակառուցվածքների զարգացման տնտեսական նշանակությունը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական կոոպերացիայի հնարավոր դերը փոքր արտադրողների մրցունակության բարձրացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մարզի տնտեսությունների տնտեսական ցուցանիշները՝ առավել արդյունավետ կազմակերպական և արտադրական մոտեցումները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներդրումների, տեխնոլոգիական արդիականացման, տոհմասելեկցիոն աշխատանքի, կերարտադրության զարգացման և կառավարման կատարելագործման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, անասնաբուծության կազմակերպման և գյուղատնտեսական արտադրության կառավարման մոտեցումները՝ կաթի արտադրության արդյունավետության բարձրացման տնտեսական ներուժը գնահատելու և ոլորտի կայուն զարգացման հնարավոր ուղղությունները հիմնավորելու նպատակով։

Աշխատությունը պատմական և իրավաքաղաքական բնույթի ուսումնասիրություն է, որի առանցքում Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի իրադարձությունների, Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո պատասխանատվության խնդրի և Կոստանդնուպոլսում իրականացված դատական գործընթացների քննությունն է։ Հետազոտության կենտրոնում պետական և քաղաքական պաշտոնյաների գործունեության իրավական գնահատման փորձերն են, պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած զանգվածային բռնությունների վերաբերյալ ներկայացված մեղադրանքները և հետպատերազմյան պայմաններում դրանց քննության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Հայոց ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրման համար նշանակություն ունեցող դատավարական նյութերին, պաշտոնական փաստաթղթերին, վկայություններին և այլ պատմական աղբյուրներին։ Դատական գործընթացները դիտարկվում են ոչ միայն իրավական, այլև քաղաքական ու պատմական համատեքստում՝ հաշվի առնելով Օսմանյան կայսրության պարտությունը, պետական համակարգի վերափոխումները և միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող միջավայրը։ Քննվում է, թե ինչպես էին ձևակերպվում պատասխանատվության վերաբերյալ մեղադրանքները, ինչպիսի փաստաթղթեր էին ներգրավվում քննության մեջ և ինչ դեր էին կատարում պետական կառույցների ու պաշտոնատար անձանց գործողությունների վերաբերյալ նյութերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անհատական և պետական պատասխանատվության փոխհարաբերության խնդիրը, ինչպես նաև այն հարցը, թե զանգվածային հանցագործությունների քննության պատմական փորձը ինչ նշանակություն ունի միջազգային քրեական իրավունքի հետագա զարգացման ուսումնասիրության համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են համադրվել դատական արձանագրություններ, պաշտոնական հաղորդագրություններ, ժամանակակից մամուլի նյութեր, դիվանագիտական փաստաթղթեր և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր աղբյուրների տեղեկությունները քննադատաբար գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դատավարությունների իրականացման քաղաքական պայմաններին, իրավական սահմանափակումներին և դրանց արդյունքների շուրջ ձևավորված պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Այս նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետպատերազմյան արդարադատության փորձը դիտարկել որպես պատմական հիշողության, պատասխանատվության և զանգվածային հանցագործությունների իրավական գնահատման փոխկապակցված խնդիրների մաս։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է Հայոց ցեղասպանության պատմության, Օսմանյան կայսրության պատմության, իրավունքի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ հետպատերազմյան դատական գործընթացները ներկայացնելով իրենց պատմական և իրավական միջավայրում։

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի միջնադարյան ճարտարապետական և պատմամշակութային ժառանգության շրջանակում հայկական վանական համալիրներից մեկի տեղին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և պատմական նշանակությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վանական համալիրի ճարտարապետական հորինվածքն է, առանձին կառույցների փոխադարձ կապը, շինարարական լուծումները, հարդարանքը և դրանց հարաբերությունը տարածաշրջանի միջնադարյան ճարտարապետական ավանդույթների հետ։ Քննվում են եկեղեցական կառույցների հատակագծային և ծավալատարածական առանձնահատկությունները, շինարարական նյութերի կիրառությունը, ճակատների մշակումը, զարդաքանդակները և վիմագրական նյութերը՝ որպես հուշարձանի ժամանակագրության ու մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության կարևոր աղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համալիրի ձևավորման փուլերին և տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական փոփոխություններին՝ դրանք կապելով Վայոց ձորի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր կյանքի զարգացման հետ։ Վանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճարտարապետական հուշարձան, այլև որպես միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային կյանքի բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի բնակավայրերի, ճանապարհային կապերի, իշխանական կենտրոնների և այլ վանական հաստատությունների փոխհարաբերությունների մասին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հուշարձանի համեմատությունը Վայոց ձորի այլ միջնադարյան կառույցների հետ՝ բացահայտելու ընդհանուր ճարտարապետական սկզբունքները և տեղային առանձնահատկությունները։ Վիմագրերի, պատմական հիշատակությունների և նյութական մշակույթի տվյալների համադրումը կարող է նպաստել կառուցապատման փուլերի, հովանավորության և վանական կյանքի որոշ կողմերի վերականգնմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համալիրի բնական լանդշաֆտի հետ փոխհարաբերությանը, քանի որ տեղանքի ընտրությունը և կառույցների տարածական կազմակերպումը հայկական միջնադարյան ճարտարապետության կարևոր առանձնահատկություններից են։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի նաև պահպանության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով փաստագրել պատմական կառուցվածքը և գնահատել մշակութային ժառանգության արժեքը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, վիմագրագիտության և պատմական աշխարհագրության մոտեցումները՝ վանական համալիրը ներկայացնելով Վայոց ձորի միջնադարյան հուշարձանային համակարգի և հայկական մշակութային ժառանգության համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է կովկասյան գորշ տավարի ցեղի ներսում ձևավորված գծերի, ազգակցական խմբերի և ընտանիքների բուծման արդյունքների ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակության գնահատմանը հետագա տոհմասելեկցիոն աշխատանքներում։ Հետազոտության կենտրոնում ցեղի գենետիկական ու արտադրական ներուժի բացահայտումն է՝ կենդանիների ծագման, ազգակցական կապերի, մթերատու հատկանիշների և սերունդներին արժեքավոր հատկությունների փոխանցման առանձնահատկությունների համադրմամբ։ Քննվում է գծային և ընտանեկան բուծման դերը ցեղի ցանկալի հատկանիշների պահպանման, ամրապնդման և կատարելագործման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ծագումնաբանական խմբերի կենդանիների համեմատական գնահատմանը՝ հաշվի առնելով աճի և զարգացման, մարմնակազմության, վերարտադրողական կարողությունների, կենսունակության և մթերատվության ցուցանիշները։ Ուսումնասիրվում է, թե առանձին գծերի ու ընտանիքների ներսում որքանով են կայուն կերպով դրսևորվում տնտեսապես կարևոր հատկանիշները և ինչպես կարող են այդ տվյալներն օգտագործվել առավել արժեքավոր կենդանիների ընտրության ժամանակ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տոհմային ծագումնաբանության ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու հատկանիշների ժառանգական փոխանցմանը, գնահատելու նախնիների ազդեցությունը հետագա սերունդների վրա և առանձնացնելու բարձր սելեկցիոն արժեք ունեցող խմբերը։ Դիտարկվում է նաև գենետիկական բազմազանության պահպանման կարևորությունը, քանի որ ցեղի կատարելագործումը պահանջում է արդյունավետ ընտրության և ժառանգական բազմազանության պահպանման հավասարակշռված համադրում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր գծերի և ընտանիքների սերունդների արտադրական արդյունքները՝ գնահատելով դրանց կիրառելիությունը ցեղի հետագա կատարելագործման ծրագրերում։ Սելեկցիոն աշխատանքը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ գործընթաց, որտեղ անհատական ընտրությունը զուգակցվում է կենդանիների ծագման և ազգակցական խմբերի գնահատման հետ։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են տոհմային նախիրների կառուցվածքի բարելավման, արժեքավոր ժառանգական հատկանիշների պահպանման և տեղական պայմաններին հարմարված կենդանիների արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տավարաբուծության, կենդանիների գենետիկայի, տոհմային գործի և սելեկցիայի մոտեցումները՝ ցեղի ներսում ձևավորված ծագումնաբանական խմբերի արժեքը գիտականորեն գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության իրական հատվածում ընթացող գործընթացների քանակական վերլուծությանը, մաթեմատիկական մոդելավորմանը և հիմնական մակրոտնտեսական փոխկապակցվածությունների էկոնոմետրիկական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ապրանքների և ծառայությունների արտադրության, ներդրումների, զբաղվածության, սպառման, արտադրողականության և տնտեսական աճի միջև ձևավորվող հարաբերություններն են։ Իրական հատվածը դիտարկվում է որպես տնտեսության այն համակարգը, որտեղ ստեղծվում է ավելացված արժեք, ձևավորվում են եկամուտներ և իրականացվում են արտադրական ու ներդրումային գործընթացներ։ Քննվում են տնտեսության տարբեր ճյուղերի զարգացման միտումները, կառուցվածքային փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը ընդհանուր տնտեսական արդյունքի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վիճակագրական տվյալների հիման վրա տնտեսական ցուցանիշների միջև պատճառական և քանակական կապերի բացահայտմանը, համապատասխան մոդելների կառուցմանը և դրանց գնահատման մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել ռեգրեսիոն վերլուծության, ժամանակային շարքերի, դինամիկ մոդելների և կանխատեսման էկոնոմետրիկական մոտեցումներ՝ ուսումնասիրելու արտադրության ծավալների, կապիտալ ներդրումների, աշխատանքի արտադրողականության, ներքին պահանջարկի և այլ գործոնների փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կառուցված մոդելների վիճակագրական նշանակալիության, կայունության և կանխատեսման հնարավորությունների գնահատումը, ինչպես նաև տնտեսական տվյալներին բնորոշ միտումների և կառուցվածքային փոփոխությունների հաշվառումը։ Ուսումնասիրվում է նաև արտաքին տնտեսական պայմանների հնարավոր ազդեցությունը իրական հատվածի վրա՝ արտահանման, ներմուծման, ներդրումային հոսքերի և արտաքին պահանջարկի փոփոխությունների համատեքստում։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն տեղի ունեցած տնտեսական զարգացումները, այլև տարբեր գործոնների փոփոխությունների պայմաններում գնահատել հնարավոր արձագանքները և ձևավորել կանխատեսումներ։ Առանձին նշանակություն ունի տնտեսության ճյուղային կառուցվածքի և արտադրողականության ուսումնասիրությունը՝ երկարաժամկետ տնտեսական աճի աղբյուրները բացահայտելու տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, էկոնոմետրիկայի, տնտեսական վիճակագրության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով քանակապես գնահատել իրական հատվածի հիմնական օրինաչափությունները և զարգացնել տնտեսական գործընթացների վերլուծության ու կանխատեսման գործիքակազմը։

Աշխատությունը նվիրված է կենդանիների վարակիչ հիվանդության տարածման օրինաչափությունների, հայտնաբերման հնարավորությունների և կանխարգելիչ անասնաբուժական միջոցառումների գիտական ուսումնասիրությանը Հայաստանի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում համաճարակային գործընթացի ձևավորման վրա ազդող գործոններն են, հիվանդության տարածման տարածքային և ժամանակային առանձնահատկությունները, կենդանիների տարբեր խմբերի համաճարակաբանական նշանակությունը և անասնապահական տնտեսությունների միջև վարակի տարածման հնարավոր ուղիները։ Քննվում է անասնահամաճարակաբանական հսկողության դերը հիվանդության դեպքերի ժամանակին հայտնաբերման, տարածման միտումների գնահատման և անասնաբուժական ծառայությունների համապատասխան արձագանքի կազմակերպման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտորոշման ընդհանուր սկզբունքներին՝ կլինիկական դիտարկումների, համաճարակաբանական տվյալների և լաբորատոր հաստատման փոխլրացնող նշանակության տեսանկյունից։ Դիտարկվում է տարբերակիչ ախտորոշման կարևորությունը, քանի որ արտաքին դրսևորումների որոշ նմանություններ կարող են պահանջել մասնագիտական և լաբորատոր գնահատում։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետության ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ կենդանիների իմունային պաշտպանության ձևավորման և անասնահամաճարակային վերահսկողության ընդհանուր համակարգում պատվաստումների դերի գնահատումը։ Քննվում են նաև կանխարգելիչ ծրագրերի կազմակերպման, կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկման, տնտեսությունների միջև տեղեկատվության փոխանակման և անասնաբուժական ծառայությունների համակարգված աշխատանքի նշանակությունը։ Հայաստանի պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել տեղական անասնապահության կառուցվածքի, կենդանիների տեղաշարժերի, բնակլիմայական առանձնահատկությունների և տնտեսությունների կազմակերպման ընդհանուր համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հիվանդության տնտեսական հետևանքների գնահատումը, քանի որ վարակիչ հիվանդությունների բռնկումները կարող են ազդել կենդանիների մթերատվության, անասնապահական արտադրության, առևտրային հարաբերությունների և տնտեսությունների կայուն գործունեության վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական համաճարակաբանության, վարակաբանության, լաբորատոր ախտորոշման և կանխարգելիչ անասնաբուժության մոտեցումները՝ նպաստելով կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին գրավիտացիոն դաշտի առկայության պայմաններում քվանտային դաշտերի վարքագծի և դրանցից բխող ֆիզիկական երևույթների տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քվանտային դաշտի տեսության և կոր տարածաժամանակի երկրաչափության փոխկապակցվածությունն է, երբ գրավիտացիան դիտարկվում է որպես նախապես տրված դասական ֆոն, իսկ նյութի և ճառագայթման դաշտերը նկարագրվում են քվանտային սկզբունքներով։ Քննվում է, թե տարածաժամանակի կորությունը ինչպես կարող է փոփոխել մասնիկների և վակուումային վիճակների սովորական պատկերացումը, դաշտերի տատանումները և դիտորդների կողմից գրանցվող ֆիզիկական մեծությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կոր տարածաժամանակում վակուումի սահմանման խնդրին, քանի որ ընդհանուր դեպքում մասնիկի և վակուումի հասկացությունները կարող են կախված լինել դիտորդից և գրավիտացիոն ֆոնի հատկություններից։ Ուսումնասիրվում են արտաքին դաշտի ազդեցությամբ մասնիկների առաջացման հնարավոր երևույթները, վակուումային բևեռացումը, քվանտային դաշտերի էներգիա-իմպուլսային բնութագրերը և դրանց կապը տարածաժամանակի երկրաչափության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սև խոռոչների և ուժեղ գրավիտացիոն դաշտերի շրջակայքում առաջացող քվանտային ազդեցությունների տեսական վերլուծությունը, ինչպես նաև հորիզոնների առկայության պայմաններում ճառագայթային երևույթների մեկնաբանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընդարձակվող տիեզերական մոդելներ, որտեղ ժամանակից կախված երկրաչափությունը կարող է ազդեցություն ունենալ քվանտային դաշտերի վիճակների և մասնիկների առաջացման գործընթացների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում վերանորմավորման անհրաժեշտությանը, քանի որ տեղային ֆիզիկական մեծությունների հաշվարկներում առաջացող անվերջությունները պահանջում են համապատասխան տեսական մշակում։ Քննվում է նաև կիսադասական գրավիտացիայի մոտեցումը, որտեղ քվանտային նյութի միջին էներգիա-իմպուլսային հատկությունները կարող են դիտարկվել որպես գրավիտացիոն դաշտի աղբյուր։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է սև խոռոչների ֆիզիկայի, վաղ Տիեզերքի տեսության և քվանտային գրավիտացիայի ավելի ընդհանուր խնդիրների ընկալման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քվանտային դաշտի տեսության, հարաբերականության ընդհանուր տեսության և տեսական տիեզերագիտության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով գրավիտացիոն ֆոնի ազդեցությամբ առաջացող քվանտային երևույթների ֆիզիկական և մաթեմատիկական առանձնահատկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Իսահակ Բաբելի արձակում իրադարձության գեղարվեստական կառուցման ձևերի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով մոդեռնիստական գրական փորձարարության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում պատմողական իրադարձության կազմակերպման սկզբունքներն են, սյուժետային գործողության կառուցվածքը, ժամանակի և տարածության հարաբերակցությունը, պատմողի դիրքը և այն ոճական միջոցները, որոնց շնորհիվ առանձին դրվագները ստանում են իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատուկ նշանակություն։ Քննվում է ավանդական պատճառահետևանքային պատմողական կառուցվածքների վերափոխումը, իրադարձությունների հատվածական ներկայացումը, ժամանակային ընդհատումները, լռությունները և չարտահայտված իմաստները, որոնք ընթերցողին ներգրավում են պատմողական ամբողջությունը վերակառուցելու գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրադարձության և պատմողական տեսանկյունի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես կարող է նույն իրականությունը տարբեր կերպ ընկալվել ու ներկայացվել պատմողի կամ կերպարների գիտակցության միջոցով։ Վերլուծվում են կարճ, խտացված դրվագների կառուցման սկզբունքները, հակադրությունների կիրառումը, անսպասելի անցումները և փաստագրական ու գեղարվեստական տարրերի համադրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական փորձարարության ուսումնասիրությունը՝ արտահայտչական խտության, փոխաբերականության, խոսքային տարբեր շերտերի և ռիթմավորված արձակի առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Իրադարձայնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին գործողությունների հաջորդականություն, այլև որպես կերպարի գիտակցության, ընկալման կամ արժեքային համակարգի փոփոխություն, որի արդյունքում նույնիսկ փոքր դրվագը կարող է ձեռք բերել սյուժետային մեծ նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է նաև մոդեռնիստական գեղագիտությանը բնորոշ մասնատվածության, բազմիմաստության և իրականության սուբյեկտիվ ընկալման դերը արձակ կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի պատմողական տեխնիկայի և 20-րդ դարի սկզբի գրական նորարարությունների փոխհարաբերությանը՝ նրա արձակը դիտարկելով ռուսալեզու մոդեռնիստական մշակույթի ավելի լայն զարգացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նարատոլոգիայի, գրականության տեսության, ոճաբանության և մոդեռնիզմի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով իրադարձության կառուցման բազմազան եղանակներն ու դրանց նշանակությունը Բաբելի արձակի գեղարվեստական համակարգում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անվտանգության միջավայրի, արտաքին և ներքին մարտահրավերների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և պետության խոցելիության վրա ազդող գործոնների վերլուծությանը։ Քննարկման կենտրոնում Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական իրավիճակն է, որտեղ պատմական հակամարտությունները, սահմանային խնդիրները, տարածաշրջանային ուժերի շահերը և միջազգային դերակատարների քաղաքականությունը փոխկապակցվում են միմյանց հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի և հարևան պետությունների հարաբերություններին, սահմանների անվտանգության խնդիրներին և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությանը երկրի քաղաքական ու հասարակական կյանքի վրա։ Անվտանգության հասկացությունը դիտարկվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական, տնտեսական, էներգետիկ, ժողովրդագրական և ենթակառուցվածքային բաղադրիչները։ Վերլուծվում է փոքր պետության աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը, հաղորդակցությունների և արտաքին շուկաների հասանելիության հարցը, ինչպես նաև արտաքին տնտեսական կապերի կայունության դերը երկրի դիմակայունության ապահովման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող համակարգում Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունների և սահմանափակումների քննարկումը՝ առանց անվտանգության խնդիրը որևէ մեկ գործոնի կամ դերակատարի ազդեցությամբ բացատրելու։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանային համագործակցության, դիվանագիտական բանակցությունների, միջազգային կազմակերպությունների և երկկողմ հարաբերությունների հնարավոր դերերին՝ լարվածության նվազեցման ու երկարաժամկետ կայունության ձևավորման տեսանկյունից։ Ներքին դիմակայունության համատեքստում կարող են դիտարկվել պետական ինստիտուտների գործունեությունը, տնտեսական կայունությունը, հասարակական համախմբվածությունը, տեղեկատվական միջավայրը և ճգնաժամերին արձագանքելու կարողությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս անվտանգության խնդիրը ներկայացնել ոչ թե որպես անփոփոխ իրավիճակ, այլ որպես տարբեր քաղաքական, տնտեսական և տարածաշրջանային գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող գործընթաց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների, անվտանգության ուսումնասիրությունների, տարածաշրջանագիտության և աշխարհաքաղաքական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի անվտանգության միջավայրի բազմաշերտ բնույթն ու դրա վրա ազդող հիմնական գործոնների փոխկապակցվածությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում սուր թորշոմած կաթվածների համաճարակաբանական իրավիճակի գնահատմանը՝ պոլիոմիելիտի վերացման և դրա նկատմամբ շարունակական համաճարակաբանական հսկողության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում սուր թորշոմած կաթվածների դեպքերի հայտնաբերման, գրանցման, համաճարակաբանական հետազոտության և լաբորատոր վերահսկողության համակարգի արդյունավետությունն է, քանի որ նման դեպքերի հսկողությունը պոլիովիրուսի հնարավոր շրջանառությունը ժամանակին բացահայտելու հիմնական մեխանիզմներից է։ Քննվում են տարբեր տարիներին արձանագրված դեպքերի տարածվածության, տարիքային և տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունների համաճարակաբանական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հսկողության համակարգի զգայունությանը և այն ցուցանիշներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հնարավոր դեպքերի ժամանակին հայտնաբերման ու հետազոտման որակը։ Դիտարկվում է վիրուսաբանական հետազոտությունների դերը՝ պոլիովիրուսով պայմանավորված և այլ ծագման կաթվածային վիճակները տարբերակելու ու պոլիոմիելիտի բացակայությունը համաճարակաբանական տվյալներով հիմնավորելու տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև պատվաստումային ծրագրերի և բնակչության իմունային պաշտպանության նշանակությունը, ինչպես նաև համաճարակաբանական հսկողության շարունակականության անհրաժեշտությունը նույնիսկ այն պայմաններում, երբ հիվանդության տեղային փոխանցում չի արձանագրվում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ծագման սուր թորշոմած կաթվածների համաճարակաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հսկողության համակարգի կարողությունը՝ հայտնաբերելու կլինիկական առումով պոլիոմիելիտին նմանվող դեպքերը և ապահովելու դրանց հետագա ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տվյալների հավաքագրման, բժշկական հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանցման, դեպքերի հետագա վերահսկման և միջազգային չափանիշների հետ համադրելի ցուցանիշների կիրառման նշանակությանը։ Նման հետազոտությունը կարևոր է պոլիոմիելիտից ազատ կարգավիճակի պահպանման և հնարավոր համաճարակաբանական վտանգների վաղ հայտնաբերման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է համաճարակաբանության, վարակաբանության, վիրուսաբանության և հանրային առողջության մոտեցումները՝ գնահատելով սուր թորշոմած կաթվածների հսկողության համակարգը որպես պոլիոմիելիտի վերացման գործընթացի կարևոր բաղադրիչ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական եկեղեցու քրիստոնեական հավատքի դավանական հիմքերի, աստվածաբանական սկզբունքների և դրանց պատմական ձևավորման ներկայացմանն ու մեկնաբանությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում քրիստոնեական վարդապետության հիմնարար դրույթներն են՝ Աստծո, Սուրբ Երրորդության, Հիսուս Քրիստոսի անձի և փրկագործական առաքելության, Սուրբ Հոգու, եկեղեցու, խորհուրդների, հարության և հավիտենական կյանքի վերաբերյալ եկեղեցական ուսմունքը։ Դավանաբանական դրույթները դիտարկվում են Սուրբ Գրքի, եկեղեցական ավանդության, վաղ քրիստոնեական հայրերի ժառանգության և տիեզերական ժողովների պատմական համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Հայ եկեղեցու քրիստոսաբանական ընկալումներին և այն աստվածաբանական լեզվին, որով տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևակերպվել ու պաշտպանվել են եկեղեցու դավանական դիրքորոշումները։ Քննվում է նաև հավատքի հանգանակների նշանակությունը՝ որպես քրիստոնեական ուսմունքի հիմնական դրույթների համառոտ և համակարգված արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ աստվածաբանական մտքի պատմական զարգացումը, որի ընթացքում համընդհանուր քրիստոնեական վարդապետությունը մեկնաբանվել է հայկական եկեղեցական և մշակութային միջավայրում՝ արտացոլվելով մատենագրության, ծիսական ավանդության, քարոզչության և հոգևոր կրթության մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում եկեղեցական խորհուրդների աստվածաբանական նշանակությանը, աղոթքի ու պաշտամունքի դերին և քրիստոնեական հավատքի ու բարոյական կյանքի փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Հայ եկեղեցու դավանական ինքնության հարաբերությունները քրիստոնեական այլ ավանդույթների հետ՝ ներկայացնելով պատմականորեն ձևավորված ընդհանրություններն ու աստվածաբանական տարբերությունները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն եկեղեցու դավանաբանական համակարգը հասկանալու, այլև հայ միջնադարյան ու նոր շրջանի հոգևոր մշակույթի բազմաթիվ երևույթների գաղափարական հիմքերը բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աստվածաբանության, եկեղեցու պատմության, հայրաբանության և հայ քրիստոնեական մատենագրության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայ եկեղեցու հավատքային ավանդույթը որպես պատմականորեն զարգացած և համակարգված քրիստոնեական աշխարհայացք։