Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության և շարակցական հյուսվածքի որոշ համակարգային հիվանդությունների համակցված ընթացքի կլինիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող է միաժամանակ երկու տարբեր հիվանդաբանական գործընթացների առկայությունը փոխել դրանց կլինիկական դրսևորումները, ընթացքը, ախտորոշման առանձնահատկությունները և բուժման նկատմամբ արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերական հիվանդությանը բնորոշ բորբոքային գործընթացների և շարակցական հյուսվածքի համակարգային ախտահարումների միջև հնարավոր փոխազդեցություններին։ Քննության են առնվում հիվանդությունների կլինիկական նշանների հաճախականությունը և արտահայտվածությունը, ախտանշանների համակցությունները, հիվանդության ակտիվության ցուցանիշները, ինչպես նաև տարբեր օրգանների և համակարգերի ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքների գնահատմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրելու բորբոքային գործընթացի ակտիվությունը և տարբերակելու համակցված հիվանդությունների դրսևորումները։ Ուսումնասիրվում են նաև իմունաբանական և ժառանգական գործոնների հնարավոր նշանակությունը, հիվանդությունների զարգացման մեխանիզմների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և դրանց ազդեցությունը կլինիկական պատկերի ձևավորման վրա։ Համակցված ընթացքի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում տարբերակիչ ախտորոշումը, քանի որ առանձին ախտանշաններ կարող են հանդիպել միաժամանակ մի քանի հիվանդությունների ժամանակ և դժվարացնել դրանց ճշգրիտ գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել առանձին հիվանդություններով և դրանց համակցությամբ հիվանդների կլինիկական ու լաբորատոր տվյալները՝ բացահայտելու համար առավել բնորոշ օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հիվանդության ընթացքի երկարաժամկետ վերահսկման, բարդությունների կանխարգելման և բուժական մոտեցումների անհատականացման կարևորությանը։ Վերլուծվում է նաև կիրառվող բուժման արդյունավետության գնահատման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով համակցված հիվանդությունների առանձնահատկությունները և դեղորայքային ազդեցությունների հնարավոր փոխազդեցությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ռևմատոլոգիական և ժառանգական բորբոքային հիվանդությունների կլինիկական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով համակցված դեպքերի ավելի ճշգրիտ ճանաչմանը, հիվանդների վիճակի համալիր գնահատմանը և բժշկական հսկողության ու բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի և անգլերենի դարձվածաբանական համակարգերում մարմնի մասերի անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական-տիպաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն դարձվածային միավորները, որոնց բաղադրիչներից մեկը մարդու մարմնի որևէ մասի անվանում է՝ գլուխ, աչք, ձեռք, ոտք, սիրտ, բերան, լեզու, ականջ և այլն։ Նման միավորները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական կառույցներ, այլև որպես ժողովրդի մտածողությունը, մշակութային պատկերացումները, արժեքային համակարգը և աշխարհի ընկալման առանձնահատկությունները արտահայտող միջոցներ։ Վերլուծվում են դարձվածների իմաստային կառուցվածքը, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, փոխաբերական նշանակության ձևավորման մեխանիզմները և խոսքում դրանց գործածության պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու լեզուներում հանդիպող իմաստային և կառուցվածքային համապատասխանություններին՝ բացահայտելով ամբողջական կամ մասնակի համարժեք դարձվածները, ինչպես նաև այն միավորները, որոնք հատուկ են միայն լեզուներից մեկին։ Քննության են առնվում այն դեպքերը, երբ նույն մարմնի մասի անվանումը հայերենում և անգլերենում մասնակցում է տարբեր փոխաբերական իմաստների ձևավորմանը կամ, հակառակը, նույն գաղափարը երկու լեզուներում արտահայտվում է տարբեր մարմնական բաղադրիչներով։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու հույզերի, բնավորության, մտավոր գործունեության, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների, աշխատանքի և առօրյա գործողությունների արտահայտման մեջ նման դարձվածների գործառույթները։ Զուգադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համընդհանուր լեզվամտածողական օրինաչափությունները և ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մարդու մարմինը վերածվում վերացական հասկացությունների լեզվական արտահայտման կարևոր աղբյուրի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դարձվածների դասակարգմանը ըստ իմաստային խմբերի, կառուցվածքային տիպերի և գործառական հատկանիշների, ինչպես նաև դրանց թարգմանության ընթացքում առաջացող համարժեքության խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ դարձվածաբանության, զուգադրական և տիպաբանական լեզվաբանության, թարգմանաբանության ու լեզվամշակութաբանության համար, ինչպես նաև նպաստել հայերեն և անգլերեն դարձվածաբանական համակարգերի ընդհանրությունների ու տարբերությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ասինխրոն գեներատորով ինքնավար էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրման և դրանց հաշվարկային ու վերլուծական գնահատման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենտրոնացված էլեկտրական ցանցից անկախ գործող էներգահամակարգերի կառուցվածքային և ռեժիմային առանձնահատկությունները, որոնցում էլեկտրաէներգիայի աղբյուրի հիմնական տարրերից մեկը ասինխրոն գեներատորն է։ Ուսումնասիրվում են գեներատորի էլեկտրամագնիսական և էլեկտրամեխանիկական գործընթացները, լարման ու հաճախականության ձևավորման պայմանները, ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև բեռնվածքի փոփոխության ազդեցությունը համակարգի կայուն աշխատանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասինխրոն գեներատորի գրգռման և ռեակտիվ հզորության փոխհատուցման խնդիրներին, քանի որ ինքնավար աշխատանքի պայմաններում անհրաժեշտ է ապահովել համապատասխան էլեկտրական պարամետրերի պահպանում առանց արտաքին էլեկտրական ցանցի անմիջական աջակցության։ Քննության են առնվում տարբեր բնույթի բեռնվածքների միացման և անջատման ժամանակ առաջացող անցումային գործընթացները, համակարգի կայունությունը և էլեկտրաէներգիայի որակի ցուցանիշների փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հաշվարկային մոդելների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել գեներատորի, շարժիչային սկզբնական աղբյուրի, փոխհատուցող սարքերի և սպառողների փոխազդեցությունը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Մշակվող հետազոտական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս գնահատելու համակարգի վարքը ինչպես հաստատված, այնպես էլ անցումային ռեժիմներում, որոշելու հիմնական պարամետրերի թույլատրելի սահմանները և բացահայտելու աշխատանքի արդյունավետության վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները։ Դիտարկվում են նաև կարգավորման և կառավարման հնարավորությունները՝ ուղղված լարման ու հաճախականության կայունացմանը, էներգետիկական կորուստների նվազեցմանը և գեներատորի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ռեժիմներ և կանխատեսել համակարգի արձագանքը բեռնվածքի կամ արտադրության պայմանների փոփոխություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ փոքր հզորության ինքնավար էլեկտրամատակարարման համակարգերի, հեռավոր բնակավայրերի և արդյունաբերական օբյեկտների տեղային էներգահամակարգերի, ինչպես նաև վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների վրա հիմնված գեներացնող համակարգերի նախագծման և շահագործման համար։ Աշխատությունը նպաստում է ինքնավար էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հուսալիության, կայունության և էներգաարդյունավետության բարձրացման գիտատեխնիկական խնդիրների լուծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական հերոսական էպոսի տարբեր պատումներից համահավաք բնագրերի ձևավորման սկզբունքների, մեթոդաբանության և գիտական նպատակների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում բանավոր ավանդության ընթացքում ձևավորված բազմաթիվ տարբերակների գրառման, հավաքման, դասակարգման, համեմատության և գիտական մշակման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե տարբեր ժամանակներում և տարբեր բանասացներից գրանցված պատումները ինչ սկզբունքներով կարող են համադրվել՝ պահպանելով ժողովրդական ստեղծագործության լեզվական, բովանդակային և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են պատումների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, սյուժետային դրվագների տարբերակները, կերպարների նկարագրությունները, իրադարձությունների հաջորդականությունը, տեղական առանձնահատկությունները և բանասացների անհատական ստեղծագործական ներդրումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համահավաք բնագիր կազմելու ընթացքում նյութի ընտրության չափանիշներին և տարբեր պատումներից հատվածների համադրման հիմնավորմանը։ Քննության է առնվում նաև բանավոր ստեղծագործությունը գրավոր ամբողջական տեքստի վերածելու խնդիրը, քանի որ նման աշխատանքում անհրաժեշտ է միաժամանակ պահպանել սկզբնաղբյուրների ինքնատիպությունը և ներկայացնել էպիկական պատումի հնարավորինս ամբողջական կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են բնագրագիտական խմբագրման սկզբունքները, բարբառային և լեզվական առանձնահատկությունների փոխանցման եղանակները, կրկնվող կամ տարբերակվող հատվածների մշակումը և գիտական մեկնաբանությունների նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համահավաք բնագրերի ստեղծման պատմամշակութային նպատակներին՝ ազգային բանավոր ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և հետագա սերունդներին փոխանցմանը։ Նման բնագրերը կարևոր աղբյուր են էպոսի կառուցվածքի, կերպարային համակարգի, առասպելաբանական շերտերի, ժողովրդական աշխարհընկալման, պատմական հիշողության և գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրման համար։ Միաժամանակ ընդգծվում է առանձին պատումների ինքնուրույն արժեքը, քանի որ համահավաք տարբերակը չի փոխարինում սկզբնական գրառումներին, այլ դրանց համեմատական ուսումնասիրության և ընդհանրացման արդյունք է։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ բանագիտության, էպոսագիտության, բնագրագիտության և գրականագիտության համար՝ նպաստելով ազգային էպիկական ժառանգության գիտական ուսումնասիրման մեթոդների ու դրա պահպանման սկզբունքների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ արձակագրության ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի փոքրածավալ արձակ ստեղծագործությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմվածքները, նորավեպային բնույթի գործերը, մանրապատումները և փոքր արձակի այլ ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց կառուցվածքին, կերպարային համակարգին, պատմողական եղանակներին և լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական անցյալի և ժամանակակից իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային հիշողության, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, բարոյական արժեքների ու անհատի ներաշխարհի արտացոլմանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է սահմանափակ ծավալի պայմաններում ձևավորվում ամբողջական գեղարվեստական միջավայր, զարգանում գործողությունը և բացահայտվում կերպարների հոգեբանությունն ու աշխարհընկալումը։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային խոսքի և կերպարների խոսքի հարաբերակցությունը, երկխոսությունների կառուցումը, նկարագրությունների գործառույթը, ենթատեքստի կիրառումը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական ռիթմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, պատմական ու ժողովրդական լեզվաշերտերի օգտագործմանը և դրանց միջոցով ստեղծվող ազգային ու ժամանակային միջավայրին։ Քննության են առնվում նաև իրականության և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությունները, պատմական նյութի գրական մշակման սկզբունքները և անցյալի իրադարձությունները ժամանակակից ընթերցողի համար իմաստավորելու հեղինակային մոտեցումները։ Փոքր արձակի ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սեղմ շարադրանքի, արտահայտչական մանրամասների, խորհրդանշական պատկերների և հակիրճ բնութագրումների նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ամբողջականության ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում կերպարակերտման եղանակներին, գործողությունների զարգացման տրամաբանությանը և գեղարվեստական տարածության ու ժամանակի կազմակերպմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել արձակագրի փոքր ժանրերի գեղարվեստական համակարգի մասին, գնահատել դրանց տեղը հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մեջ և բացահայտել դրանց նշանակությունը 20-րդ դարի հայ արձակի զարգացման համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է կրկնակի Ֆուրիեի շարքերի զուգամիտության և տարամիտության հիմնարար խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց եռանկյունային և սեկտորային մասնակի գումարների վարքին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի այն կարևոր խնդիրը, թե ինչ պայմաններում է պարբերական ֆունկցիայի Ֆուրիեի ներկայացումը մոտենում սկզբնական ֆունկցիային և ինչպես է արդյունքը կախված շարքերի գումարման համար ընտրված տիրույթների երկրաչափական կառուցվածքից։ Քննության են առնվում կրկնակի Ֆուրիեի գործակիցները, մասնակի գումարների տարբեր ձևերը և դրանց սահմանային վարքը։ Եռանկյունային գումարների դեպքում հաճախականությունների բազմությունից ընտրվում են համապատասխան եռանկյունաձև տիրույթներում տեղակայված անդամները, իսկ սեկտորային մոտեցման դեպքում դիտարկվում են որոշակի անկյունային հատվածներին համապատասխանող հաճախականություններ։ Նման տարբերությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե հաճախականությունների ընտրման եղանակն ինչպես կարող է ազդել շարքի վերականգնողական հատկությունների և տարամիտության առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այնպիսի ֆունկցիաների կամ ֆունկցիաների դասերի բացահայտումը, որոնց համար նշված մասնակի գումարները որոշ կետերում կամ բազմությունների վրա չեն ցուցաբերում կայուն սահմանային վարք։ Դիտարկվում են տարամիտության առաջացման մաթեմատիկական պայմանները, մասնակի գումարների մեծությունների հնարավոր աճը, տարբեր գումարման եղանակների առանձնահատկությունները և դրանց փոխադարձ կապերը։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր դեր ունեն իրական և հարմոնիկ անալիզի մեթոդները, ինտեգրելի ֆունկցիաների հատկությունները, Ֆուրիեի գործակիցների գնահատումները և համապատասխան միջուկների վարքի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրաչափական ձևերով սահմանված մասնակի գումարների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ բազմաչափ Ֆուրիեի շարքերի կառուցվածքը և ցույց տալ, որ մեկչափ դեպքից բազմաչափ դեպքի անցնելիս առաջանում են նոր և ավելի բարդ երևույթներ։ Աշխատության արդյունքները տեսական նշանակություն ունեն Ֆուրիեի անալիզի, ֆունկցիաների տեսության և բազմաչափ հարմոնիկ անալիզի զարգացման համար, ինչպես նաև նպաստում են բազմակի շարքերի սահմանային հատկությունների և տարբեր գումարման մեթոդների վերաբերյալ մաթեմատիկական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ փոփոխվող տնտեսական և կազմակերպական միջավայրի պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում մարդկային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես կազմակերպության մրցունակության, արտադրողականության և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր գործոն, իսկ դրանց արդյունավետ կառավարումը՝ փոփոխություններին հարմարվելու հիմնական նախապայմաններից մեկը։ Վերլուծվում են աշխատակիցների հավաքագրման և ընտրության, աշխատանքի կազմակերպման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, կատարողականի գնահատման, մոտիվացիայի և վարձատրության համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպական փոփոխությունների ազդեցությանը աշխատակիցների վարքագծի, աշխատանքի արդյունավետության և մասնագիտական պահանջների վրա։ Քննության են առնվում տեխնոլոգիական զարգացումների, թվայնացման, աշխատանքի նոր ձևերի, մրցակցային միջավայրի և կառավարման մոտեցումների փոփոխության հետևանքով մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգում առաջացող նոր խնդիրները։ Կարևորվում է աշխատակիցների գիտելիքների ու կարողությունների շարունակական զարգացումը, քանի որ կազմակերպության հաջող հարմարվողականությունը մեծապես կախված է անձնակազմի պատրաստվածությունից և նոր պայմաններում արդյունավետ աշխատելու կարողությունից։ Վերլուծվում են նաև կազմակերպական մշակույթի, ղեկավարության ոճի, ներքին հաղորդակցության և աշխատակիցների ներգրավվածության ազդեցությունները փոփոխությունների իրականացման արդյունքների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոփոխությունների նկատմամբ հնարավոր դիմադրության պատճառների բացահայտումը և դրա նվազեցման կառավարչական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի կազմակերպությունների օրինակով դիտարկվում են աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները, որակյալ մասնագետների ներգրավման և պահպանման խնդիրները, մասնագիտական հմտությունների պահանջարկի փոփոխությունները և ժամանակակից կառավարման մեթոդների ներդրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման թվային գործիքների կիրառմանը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունմանը և անձնակազմի կառավարման գործընթացների ավտոմատացմանը։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա կազմակերպության ռազմավարական նպատակները համադրել աշխատակիցների մասնագիտական զարգացման և արդյունավետ աշխատանքի խթանման հետ։ Աշխատությունը գործնական նշանակություն ունի կազմակերպությունների կառավարման համակարգերի կատարելագործման, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, փոփոխությունների արդյունավետ իրականացման և Հայաստանի կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից ու ճկուն մեխանիզմների զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերի բնակլիմայական ու արտադրական պայմաններում բուծվող մազեխ ցեղի և կորիդելի տիպի ոչխարների մթերատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենդանիների հիմնական տնտեսական և կենսաբանական հատկանիշները՝ կենդանի զանգվածը, աճի ու զարգացման ցուցանիշները, բրդային և կաթնային մթերատվությունը, վերարտադրողական հատկությունները և տեղական պայմաններին հարմարվողականությունը։ Մազեխը Հայաստանի տեղական կոպտաբուրդ ոչխարների ցեղերից է, իսկ հանրապետությունում բուծվում են նաև կորիդելի տիպին պատկանող կիսանրբագեղմ մսաբրդատու ոչխարներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սեռային խմբերի կենդանիների մարմնակազմական ու մթերատու հատկանիշներին, կերային պայմանների ազդեցությանը և արոտավայրային պահվածքի առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում բրդի քանակական ու որակական ցուցանիշները՝ խուզված բրդի զանգվածը, մաքուր բրդի ելքը, մանրաթելի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական հատկությունները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ոչխարների տնտեսական արժեքի գնահատման համար։ Մազեխ ցեղի վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտությունները ևս ընդգծում են բրդի ֆիզիկական և տեխնիկական հատկանիշների, կենդանիների սեռատարիքային խմբերի և բուծման պայմանների համեմատական գնահատման կարևորությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև կաթնային մթերատվությունը և կաթի բաղադրությունը, քանի որ մազեխ ու կորիդելի տիպի ոչխարների կաթնային ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրություններ նախկինում իրականացվել են Հայաստանի տարբեր գոտիներում։ Կարևորվում են կենդանիների վերարտադրողական հատկությունները, մատղաշի պահպանությունը, աճի ինտենսիվությունը և կերի օգտագործման արդյունավետությունը։ Կոտայքի և Գեղարքունիքի բնական պայմանների համատեքստում գնահատվում է նաև կենդանիների հարմարվողականությունը բարձրադիր և արոտավայրային տնտեսավարման պայմաններին։ Տարբեր խմբերի ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց արտադրական առավելություններն ու առանձնահատկությունները և գնահատել հետագա ընտրասերման աշխատանքների հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանում ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման, տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանման, կենդանիների մթերատու հատկությունների կատարելագործման և տարբեր բնակլիմայական գոտիներին համապատասխան բուծման ու ընտրասերման մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի և նախալեռնային գոտու պայմաններում ոռոգելի գյուղատնտեսական հողերի տարածքային կազմակերպման և հողաշինարարական մեթոդների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, գյուղատնտեսական նշանակության տարածքների կազմակերպման և ոռոգման համակարգերի հետ դրանց փոխկապակցման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանի բնական և գյուղատնտեսական պայմաններին՝ ռելիեֆին, հողային ծածկույթին, ջրային ռեսուրսների հասանելիությանը, կլիմայական առանձնահատկություններին և մշակաբույսերի տարածքային տեղաբաշխմանը։ Վերլուծվում են ոռոգելի հողատարածքների չափերը, ձևը և տեղադիրքը, դաշտերի ու հողամասերի սահմանների կազմակերպումը, ճանապարհային և ոռոգման ենթակառուցվածքների տեղաբաշխումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական աշխատանքների արդյունավետության վրա։ Քննության են առնվում ջրային ռեսուրսների նպատակային օգտագործման և ոռոգման ջրի կորուստների նվազեցման հնարավորությունները՝ հողաշինարարական կազմակերպումը համապատասխանեցնելով տարածքի բնական պայմաններին և գյուղատնտեսական արտադրության պահանջներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի բերրիության պահպանման, էրոզիայի, աղակալման, գերխոնավացման և հողերի որակի վատթարացման այլ գործընթացների կանխարգելման խնդիրներին։ Նախալեռնային տարածքների դեպքում հատկապես կարևորվում են ռելիեֆի առանձնահատկությունների հաշվառումը, լանջային տարածքների նպատակահարմար օգտագործումը և հողապաշտպան միջոցառումների ներառումը տարածքային կազմակերպման համակարգում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել հողագիտական, գեոդեզիական, քարտեզագրական և տարածական վերլուծության մեթոդներ՝ հողատարածքների վիճակը գնահատելու և դրանց կազմակերպման առավել արդյունավետ տարբերակներ մշակելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գյուղացիական տնտեսությունների հողամասերի մասնատվածության, հողօգտագործման կառուցվածքի և գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների հասանելիության խնդիրներին։ Հողաշինարարական բարելավված լուծումների կիրառումը կարող է նպաստել ոռոգման համակարգերի առավել արդյունավետ շահագործմանը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի օգտագործման պայմանների բարելավմանը, արտադրական ծախսերի նվազեցմանը և հողային ու ջրային ռեսուրսների պահպանությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Արարատյան հարթավայրի և հարակից նախալեռնային տարածքների գյուղատնտեսական հողերի կայուն կառավարման, ոռոգելի երկրագործության արդյունավետության բարձրացման և հողային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության համար։

Աշխատությունը նվիրված է ջերմային էլեկտրակայանների կոնդենսացիոն տեղակայանքների շահագործման արդյունավետ պայմանների ուսումնասիրությանը և դրանց աշխատանքի էներգետիկ ցուցանիշների բարելավման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է կոնդենսացիոն համակարգերի դերը շոգետուրբինային էներգաբլոկների ընդհանուր աշխատանքում, քանի որ դրանց տեխնիկական վիճակը և շահագործման ռեժիմները անմիջականորեն կապված են ջերմային ցիկլի արդյունավետության ու էլեկտրաէներգիայի արտադրության տնտեսական ցուցանիշների հետ։ Վերլուծվում են կոնդենսատորներում ընթացող ջերմափոխանակության գործընթացները, գոլորշու խտացման պայմանները, հովացման ջրի ջերմաստիճանի և ծախսի ազդեցությունը, ինչպես նաև կոնդենսատորում անհրաժեշտ ճնշման պահպանման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին միջավայրի պայմանների, էներգաբլոկի բեռնվածության, ջերմափոխանակման մակերևույթների վիճակի և սարքավորումների շահագործման առանձնահատկությունների ազդեցությանը համակարգի արդյունավետության վրա։ Քննության են առնվում ջերմափոխանակման մակերևույթների աղտոտման, օդի ներթափանցման և հովացման համակարգի աշխատանքի հետ կապված գործոնները, որոնք կարող են վատթարացնել ջերմափոխանակությունը և բարձրացնել էներգետիկ կորուստները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր շահագործման ռեժիմների համեմատական գնահատումը և այնպիսի պայմանների որոշումը, որոնց դեպքում հնարավոր է ապահովել սարքավորումների առավել արդյունավետ աշխատանք՝ հաշվի առնելով տեխնիկական սահմանափակումներն ու փոփոխվող բեռնվածությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կոնդենսացիոն համակարգերի աշխատանքի վերահսկման, տեխնիկական վիճակի գնահատման և հիմնական պարամետրերի օպտիմալ կառավարման հնարավորությունները։ Մաթեմատիկական մոդելավորման, հաշվարկային վերլուծության և փորձարարական տվյալների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս գնահատել առանձին գործոնների ազդեցությունը կայանի ընդհանուր արդյունավետության վրա և մշակել շահագործման բարելավված մոտեցումներ։ Կարևորվում է նաև օժանդակ սարքավորումների էներգասպառման նվազեցումը և հովացման համակարգերի աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպումը։ Առաջարկվող մեթոդները կարող են նպաստել վառելիքի տեսակարար ծախսի նվազեցմանը, սարքավորումների աշխատանքի հուսալիության բարձրացմանը և էներգետիկ ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատությունը գործնական նշանակություն ունի գործող ջերմային էլեկտրակայանների տեխնիկական և տնտեսական ցուցանիշների բարելավման, էներգետիկ կորուստների նվազեցման և կոնդենսացիոն տեղակայանքների շահագործման արդյունավետ կառավարման համար։

Աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական 3-մեթիլպիրազոլի հիման վրա բազմաֆունկցիոնալ պիրազոլային ածանցյալների ստացման և դրանց քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում պիրազոլային համակարգը դիտարկվում է որպես օրգանական քիմիայի կարևոր հետերոցիկլային կառուցվածք, որի տարբեր ածանցյալները կարող են ունենալ արժեքավոր ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններ։ Ուսումնասիրվում են սկզբնական միացության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծման հնարավորությունները և ստացվող նոր ածանցյալների կառուցվածքի ու հատկությունների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաֆունկցիոնալ միացությունների ձևավորմանը, որոնց մոլեկուլներում միաժամանակ առկա են տարբեր քիմիական խմբեր և համապատասխանաբար հնարավոր են հետագա կառուցվածքային փոխակերպումներ։ Քննության են առնվում օրգանական փոխարկումների ընդհանուր օրինաչափությունները, ռեակցիաների ուղղության վրա ազդող կառուցվածքային և էլեկտրոնային գործոնները, ինչպես նաև ստացվող նյութերի կայունությունն ու ռեակցունակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սինթեզված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից վերլուծական ու սպեկտրային մեթոդների կիրառմամբ։ Վերլուծվում է տարբեր տեղակալիչների ազդեցությունը պիրազոլային օղակի հատկությունների վրա և գնահատվում են ստացված ածանցյալների հետագա քիմիական ձևափոխման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արդյունաբերական հասանելիություն ունեցող սկզբնական նյութի արդյունավետ օգտագործումը՝ նոր օրգանական միացությունների դասերի ձևավորման տեսանկյունից։ Ստացված նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել հետերոցիկլային միացությունների հետագա գիտական ուսումնասիրությունների, նյութագիտության, ագրոքիմիայի և կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր նյութերի որոնման համար։ Աշխատությունը նպաստում է պիրազոլային միացությունների քիմիայի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը, նոր կառուցվածքային ածանցյալների հատկությունների բացահայտմանը և օրգանական սինթեզում արդյունաբերական հումքի կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։

Նյութը նվիրված է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններին և դրանց վերաբերյալ հայկական ու ադրբեջանական կողմերի պաշտոնական ներկայացուցիչների ներկայացրած դիրքորոշումների համադրմանը։ Հրապարակման հիմքում երկու բարձրաստիճան պաշտոնյաների՝ Հայաստանի հատուկ հանձնարարություններով դեսպան Էդմոն Մարուքյանի և Ադրբեջանի նախագահի արտաքին քաղաքականության հարցերով խորհրդական Հիքմեթ Հաջիևի հարցազրույցներն են, որոնց միջոցով ներկայացվում են հակամարտության պատճառների, ռազմական գործողությունների դադարեցման, հրադադարի կայունության և հետագա խաղաղ բանակցությունների վերաբերյալ երկու կողմերի տեսակետները։ Նյութում հայկական կողմի ներկայացուցիչը ռազմական գործողությունները ներկայացնում է որպես Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության անվտանգությանն ուղղված սպառնալիք և ուշադրություն է հրավիրում բնակչության իրավունքների ու անվտանգության երաշխիքների խնդրի վրա։ Ադրբեջանական կողմի ներկայացուցիչն իր հերթին գործողությունները բնութագրում է որպես սահմանափակ ռազմական գործողություն և շեշտադրում է զինված կազմավորումների զինաթափման ու տարածաշրջանի հայ բնակչության հետ հետագա շփումների և վերաինտեգրման վերաբերյալ Ադրբեջանի պաշտոնական մոտեցումը։ Այս ձևաչափը հնարավորություն է տալիս նույն իրադարձությունների վերաբերյալ դիտարկել միմյանցից էապես տարբերվող պաշտոնական մեկնաբանությունները՝ առանց դրանք նույնականացնելու անկախ փաստական գնահատականի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հրադադարի պահպանման հնարավորությանը և այն հարցին, թե ստեղծված իրավիճակը ինչ ազդեցություն կարող էր ունենալ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև ընթացող խաղաղության գործընթացի վրա։ Հրապարակումը նաև արտացոլում է 2023 թվականի սեպտեմբերի իրադարձությունների անմիջական քաղաքական և մարդասիրական համատեքստը, երբ ռազմական գործողությունների դադարեցումից հետո սկսվեցին քննարկումներ տարածաշրջանի հետագա կառավարման և բնակչության ապագայի շուրջ։ Նյութը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել միջազգային հարաբերությունների, հակամարտությունների ուսումնասիրության, Հարավային Կովկասի ժամանակակից պատմության և քաղաքական հաղորդակցության տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքը, այլև հակամարտող կողմերի պաշտոնական խոսույթը, փաստարկման ձևերը և միևնույն գործընթացի վերաբերյալ տարբեր քաղաքական մեկնաբանությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում մասնավոր իրավունքի զարգացման և կատարելագործման արդիական հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում մասնավոր իրավունքը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց միջև գույքային ու անձնական ոչ գույքային հարաբերությունները կարգավորող իրավական համակարգի կարևոր ոլորտ։ Քննության են առնվում քաղաքացիական օրենսդրության զարգացման հիմնական միտումները, իրավական կարգավորման արդյունավետությունը, օրենսդրական բացերի և հակասությունների հաղթահարման հնարավորությունները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականության իրավունքի, պայմանագրային հարաբերությունների, պարտավորությունների կատարման, քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության, վնասի հատուցման և ժառանգական հարաբերությունների կարգավորման հարցերին։ Վերլուծվում են պայմանագրի ազատության, կողմերի իրավահավասարության, բարեխղճության, սեփականության անձեռնմխելիության և մասնավոր գործերին կամայական միջամտության անթույլատրելիության սկզբունքների նշանակությունը քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման համար։ Կարևորվում են նաև ձեռնարկատիրական հարաբերությունների իրավական կարգավորման, իրավաբանական անձանց գործունեության, կորպորատիվ կառավարման և տնտեսական շրջանառության մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել մասնավոր իրավունքի նոր ոլորտների զարգացման խնդիրները, որոնք պայմանավորված են թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ, էլեկտրոնային գործարքների ընդլայնմամբ և տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դատական պաշտպանության արդյունավետությանը և քաղաքացիաիրավական վեճերի լուծման մեխանիզմներին, քանի որ մասնավոր իրավունքների իրական պաշտպանությունը կախված է ոչ միայն օրենսդրական նորմերի առկայությունից, այլև դրանց հետևողական կիրառությունից։ Համեմատական իրավական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի իրավակարգավորումները դիտարկել այլ իրավական համակարգերի փորձի համատեքստում և բացահայտել զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մասնավոր իրավունքի տեսության և պրակտիկայի զարգացման համար՝ նպաստելով քաղաքացիական օրենսդրության համակարգված կատարելագործմանը, իրավական որոշակիության ամրապնդմանը և մասնավոր հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքների ու օրինական շահերի առավել արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական մշտադիտարկման ինստիտուտի ձևավորման, իրավական բովանդակության և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Սահմանադրական մշտադիտարկումը գիտական գրականության մեջ դիտարկվում է որպես սահմանադրականության իրական վիճակի շարունակական և համակարգային բացահայտման ու գնահատման մեխանիզմ, որը կապված է սահմանադրական հավասարակշռության պահպանման և խախտումների հայտնաբերման հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սահմանադրական վերահսկողության, սահմանադրական արդարադատության և մշտադիտարկման փոխհարաբերությունները՝ առանձնացնելով դրանց գործառույթները և կիրառման առանձնահատկությունները։ Ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել Սահմանադրության սկզբունքների ու արժեքների իրացումը պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների տարբեր ոլորտներում։ Քննության են առնվում պետական իշխանության մարմինների գործունեության սահմանադրականության գնահատման, իրավական բացերի և անորոշությունների բացահայտման, մարդու հիմնական իրավունքների պաշտպանության և իրավունքի գերակայության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Հայաստանում սահմանադրական մշտադիտարկման հայեցակարգը մասնագիտական քննարկման առարկա է դարձել նաև սահմանադրական արդարադատությանը նվիրված միջազգային հարթակներում. մասնավորապես, 2016 թվականին Երևանում անցկացված միջազգային խորհրդաժողովում քննարկվել են իրավունքի գերակայության չափանիշների կիրառումը սահմանադրական մշտադիտարկման ընթացքում և սահմանադրական դատարանների դերը իրավական բացերի ու անորոշությունների հաղթահարման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մշտադիտարկման իրականացման համար անհրաժեշտ ինստիտուցիոնալ և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությունը, ներառյալ սահմանադրական ախտորոշման չափանիշների և գնահատման ցուցիչների ձևավորումը։ Հայաստանում այս ուղղությամբ գիտական ուսումնասիրությունները ներառում են նաև սահմանադրականության մակարդակի գնահատման ցուցիչների և համապատասխան մեթոդաբանական մոտեցումների մշակման խնդիրները։ Վերլուծվում են ինստիտուտի կայացմանը խոչընդոտող իրավական և կազմակերպական խնդիրները, տարբեր պետական մարմինների գործառույթների փոխկապակցվածությունը և մշտադիտարկման արդյունքների գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի սահմանադրական իրավունքի տեսության զարգացման, սահմանադրական վերահսկողության մեխանիզմների ուսումնասիրության և Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրականության վիճակի համակարգային գնահատման գիտական ու իրավական հիմքերի կատարելագործման տեսանկյունից։