Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է նեյրոհամակարգիչների կառուցման համար նախատեսված տարրերի և սարքերի մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների, աշխատանքի սկզբունքների և արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում նեյրոհամակարգիչները դիտարկվում են որպես հաշվողական համակարգեր, որոնց աշխատանքային տրամաբանությունը որոշակիորեն նմանակում է կենսաբանական նյարդային համակարգերում տեղեկատվության զուգահեռ մշակման սկզբունքները։ Ուսումնասիրվում են արհեստական նեյրոնների և դրանց միջև կապերի ապարատային իրականացման հնարավորությունները, ազդանշանների ընդունման, մշակման, փոխանցման և կուտակման համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային հանգույցները, ինչպես նաև մեծ թվով տարրերի միասնական համակարգում կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տեխնիկական լուծումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել հաշվարկների արագությունը, ապահովել տվյալների զուգահեռ մշակում և նվազեցնել համակարգի էներգասպառումն ու ապարատային բարդությունը։ Քննության են առնվում նեյրոնային ցանցերի ապարատային իրականացման տարբեր կառուցվածքներ, հիշողության տարրերի և հաշվողական հանգույցների փոխազդեցությունը, կապերի կշիռների ներկայացման ու փոփոխման եղանակները և ուսուցման գործընթացների տեխնիկական ապահովման հնարավորությունները։ Վերլուծվում են առանձին տարրերի էլեկտրական բնութագրերը, արագագործությունը, կայունությունը, ճշգրտությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ զգայունությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մշակվող սարքերի համակարգչային մոդելավորմանը և փորձարարական հետազոտությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել դրանց աշխատանքը տարբեր ռեժիմներում և որոշել կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը ընդհանուր համակարգի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նեյրոհամակարգչային ճարտարապետությունների ընդլայնման և մեծ թվով հաշվողական տարրերի ինտեգրման հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ պատկերների և ազդանշանների ճանաչման, դասակարգման, կառավարման, կանխատեսման և տվյալների արագ մշակման համար նախատեսված մասնագիտացված հաշվողական համակարգերի զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը նպաստում է նեյրոնային հաշվարկների ապարատային հիմքերի կատարելագործմանը՝ համադրելով միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության և արհեստական նեյրոնային ցանցերի սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է հանցագործություն կատարած անձի բռնման ընթացքում վնաս պատճառելու քրեաիրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը, դրա ժամանակակից վիճակի գնահատմանը և հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում տվյալ իրավական ինստիտուտը դիտարկվում է քրեական իրավունքի այն կառուցակարգերի համատեքստում, որոնք որոշակի պայմանների առկայության դեպքում կարող են բացառել արարքի հանցավորությունը կամ ազդել դրա իրավական գնահատման վրա։ Վերլուծվում են անձին բռնելու իրավաչափ նպատակը, անհրաժեշտության և համաչափության պահանջները, ինչպես նաև այն իրավական սահմանները, որոնց շրջանակում հնարավոր է հարկադրանքի կիրառում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բռնման անհրաժեշտության և պատճառված վնասի բնույթի միջև հարաբերակցությանը, քանի որ իրավական գնահատման համար կարևոր է տարբերակել իրավաչափ գործողությունը սահմանազանցումից։ Քննության են առնվում այն հանգամանքները, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ կիրառված միջոցների իրավաչափությունը որոշելիս՝ ստեղծված իրավիճակը, վտանգի բնույթը, անձի վարքագիծը և այլ փաստական պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև անհրաժեշտ պաշտպանության և հանցանք կատարած անձի բռնման ընթացքում վնաս պատճառելու ինստիտուտների տարբերություններն ու փոխհարաբերությունները, քանի որ դրանց նպատակները և կիրառման իրավական հիմքերը կարող են տարբերվել։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գործող քրեական օրենսդրության համապատասխան դրույթների, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանման խնդիրների և տեսական մոտեցումների համադրումը։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքացու և իրավապահ մարմինների գործողությունների իրավական գնահատման առանձնահատկություններին, մարդու իրավունքների պաշտպանության պահանջներին և պետական հարկադրանքի սահմաններին։ Համեմատական իրավական ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև այլ երկրների համապատասխան կարգավորումները՝ տարբեր մոդելների առավելություններն ու խնդիրները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատության արդյունքում առանձնացվում են օրենսդրական ձևակերպումների հստակեցման, իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության ապահովման և իրավաչափ ու անհամաչափ գործողությունների տարբերակման չափանիշների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեական իրավունքի տեսության և իրավակիրառ գործունեության համար՝ նպաստելով անձի բռնման իրավական հիմքերի, թույլատրելի սահմանների և պատասխանատվության պայմանների առավել հստակ ու համակարգված ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենից ռուսերեն կատարվող թարգմանություններում լեզվաոճական օրինաչափ համապատասխանությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով երկու լեզուների կառուցվածքային, իմաստային և ոճական առանձնահատկությունների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ սկզբնաղբյուրի իմաստային բովանդակությունը, արտահայտչականությունը և ոճական երանգները հնարավոր է փոխանցել թարգմանվող լեզվով՝ հաշվի առնելով հայերենի և ռուսերենի համակարգային տարբերությունները։ Վերլուծվում են բառապաշարային համապատասխանությունները, բառերի իմաստային ծավալի տարբերությունները, դարձվածային միավորների, փոխաբերությունների, համեմատությունների և այլ արտահայտչամիջոցների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ բառացի համապատասխանությունը չի ապահովում սկզբնական միավորի լիարժեք իմաստային կամ ոճական վերարտադրությունը և անհրաժեշտ է կիրառել թարգմանական տարբեր փոխակերպումներ։ Քննության են առնվում նաև քերականական համապատասխանությունները՝ նախադասությունների կառուցվածքի, բառերի դասավորության, բայական ձևերի, ժամանակային հարաբերությունների և շարահյուսական կառույցների փոխանցման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեքստի գործառական ոճի պահպանմանը, քանի որ գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական և այլ բնույթի նյութերի թարգմանությունը պահանջում է տարբեր լեզվական միջոցների ընտրություն։ Ուսումնասիրվում է նաև հեղինակի անհատական ոճի, խոսքային առանձնահատկությունների, հուզական և գնահատողական երանգների հնարավորինս համարժեք վերարտադրումը։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են հայերեն և ռուսերեն տեքստերում պարբերաբար հանդիպող համապատասխանություններն ու տարբերությունները, որոնց հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել որոշակի թարգմանական օրինաչափություններ։ Անդրադարձ է կատարվում համարժեքության և համապատասխանության խնդիրներին, թարգմանչի լեզվական ընտրությանը և այն գործոններին, որոնք կարող են պայմանավորել սկզբնական կառուցվածքի փոփոխությունը՝ առանց հիմնական հաղորդակցական նպատակի կորստի։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ-ռուսական թարգմանական կապերի ուսումնասիրության, թարգմանության տեսության զարգացման և գործնական թարգմանության մեթոդների կատարելագործման համար՝ նպաստելով երկու լեզուների ոճական ու կառուցվածքային հնարավորությունների առավել խորքային ճանաչմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում խոշոր ձեռնարկությունների վերակազմավորման տնտեսական, կազմակերպական և կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերակազմավորումը դիտարկվում է որպես ձեռնարկությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, շուկայական պայմաններին հարմարվելու, ֆինանսական կայունության ամրապնդման և մրցունակության բարելավման կարևոր միջոց։ Վերլուծվում են խոշոր ձեռնարկությունների արտադրական, ֆինանսական և կառավարման կառուցվածքները, դրանց գործունեության արդյունավետության վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները, ինչպես նաև վերափոխումների անհրաժեշտություն առաջացնող տնտեսական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականության հարաբերությունների փոփոխությանը, կառավարման համակարգերի արդիականացմանը, արտադրական հզորությունների արդյունավետ օգտագործմանը, տեխնոլոգիական վերազինմանը և կազմակերպական կառուցվածքի կատարելագործմանը։ Քննության են առնվում ֆինանսական վերակազմավորման խնդիրները՝ պարտավորությունների կառավարումը, ծախսերի օպտիմալացումը, ներդրումային միջոցների ներգրավումը, ֆինանսական հոսքերի կարգավորումը և ձեռնարկությունների վճարունակության վերականգնման հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման դերը, քանի որ կազմակերպական փոփոխությունները կարող են ուղեկցվել աշխատուժի կառուցվածքի, մասնագիտական պահանջների և աշխատանքի կազմակերպման ձևերի փոփոխությամբ։ Հայաստանի տնտեսական միջավայրի համատեքստում ուսումնասիրվում են շուկայական հարաբերությունների զարգացման, սեփականաշնորհման գործընթացների, ներդրումային միջավայրի, մրցակցության և պետական տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունները խոշոր ձեռնարկությունների գործունեության վրա։ Վերլուծվում են վերակազմավորման տարբեր ձևերն ու մեխանիզմները, այդ թվում՝ ձեռնարկությունների միավորումը, բաժանումը, կառավարման կառուցվածքի փոփոխությունը, արտադրության մասնագիտացումը և ոչ արդյունավետ ստորաբաժանումների վերափոխումը։ Հետազոտության ընթացքում կարևորվում է յուրաքանչյուր ձեռնարկության տնտեսական վիճակի համալիր գնահատումը և այնպիսի ռազմավարության ընտրությունը, որը համապատասխանում է տվյալ կազմակերպության արտադրական հնարավորություններին ու շուկայական պայմաններին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վերակազմավորման ընթացքում առաջացող սոցիալական և տնտեսական հետևանքներին, հնարավոր ռիսկերին և դրանց կառավարման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի խոշոր ձեռնարկությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ֆինանսական առողջացման, արտադրական ներուժի առավել նպատակային օգտագործման և Հայաստանի տնտեսության մեջ դրանց կայուն զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում իրացվելիության կառավարման արդյունավետության բարձրացման և դրա բարելավման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իրացվելիությունը դիտարկվում է որպես առևտրային բանկերի ֆինանսական կայունության կարևոր բաղադրիչ, որը բնութագրում է բանկի՝ իր ընթացիկ և առաջիկա պարտավորությունները ժամանակին կատարելու կարողությունը՝ առանց գործունեության բնականոն ընթացքի էական խախտման։ Վերլուծվում են բանկերի ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, դրամական միջոցների հոսքերը, ավանդների ու վարկային պորտֆելի հարաբերակցությունը, բարձր իրացվելի ակտիվների ձևավորումը և ֆինանսավորման աղբյուրների կայունությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրացվելիության ռիսկի առաջացման պատճառներին, այդ թվում՝ ավանդների հնարավոր արտահոսքին, ակտիվների ու պարտավորությունների մարման ժամկետների անհամապատասխանությանը, վարկային պորտֆելի որակի փոփոխություններին և ֆինանսական շուկաների անկայունության ազդեցությանը։ Քննության են առնվում իրացվելիության գնահատման հիմնական ցուցանիշներն ու մեթոդները, ինչպես նաև բանկերի կողմից կիրառվող ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման գործիքները։ Կարևորվում է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կարգավորող և վերահսկողական դերը, քանի որ բանկային համակարգի կայունության ապահովումը կապված է իրացվելիության նկատմամբ սահմանվող պահանջների, ռիսկերի կառավարման համակարգերի և վերահսկողական մեխանիզմների արդյունավետ կիրառման հետ։ Հետազոտության ընթացքում դիտարկվում են կարճաժամկետ և երկարաժամկետ իրացվելիության կառավարման մոտեցումները, սթրեսային իրավիճակների գնահատումը, իրացվելիության հնարավոր ճգնաժամերի կանխատեսումը և արտակարգ ֆինանսավորման ծրագրերի ձևավորումը։ Վերլուծվում են նաև միջբանկային շուկայի, վերաֆինանսավորման հնարավորությունների, ավանդային բազայի ընդլայնման և ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրացվելիության ու շահութաբերության միջև հավասարակշռությանը, քանի որ չափազանց մեծ իրացվելի պաշարների պահպանումը կարող է սահմանափակել բանկի եկամտաբերությունը, իսկ դրանց անբավարար մակարդակը՝ մեծացնել ֆինանսական ռիսկերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանկերի ֆինանսական կայունության ամրապնդման, իրացվելիության ռիսկերի վաղ բացահայտման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման, ինչպես նաև Հայաստանի բանկային համակարգի հուսալի ու կայուն գործունեության ապահովման հնարավորությունների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի եկամուտների անհավասարության կարգավորման և դրանց մակարդակների միջև տարբերությունների մեղմման ուղղությամբ իրականացվող պետական քաղաքականության տնտեսական ու սոցիալական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բնակչության եկամուտների ձևավորման հիմնական աղբյուրները, աշխատավարձերի, կենսաթոշակների, սոցիալական վճարների և այլ եկամուտների նշանակությունը, ինչպես նաև հասարակության տարբեր խմբերի միջև դրանց բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկամուտների տարբերակման պատճառներին, աշխատաշուկայի վիճակին, զբաղվածության մակարդակին, աշխատանքի վարձատրության համակարգին, գնաճի և կենսապահովման ծախսերի ազդեցությանը բնակչության իրական եկամուտների ու գնողունակության վրա։ Քննության են առնվում պետության կողմից կիրառվող վերաբաշխման հիմնական գործիքները՝ հարկային քաղաքականությունը, սոցիալական ապահովության և աջակցության համակարգերը, պետական նպաստները, կենսաթոշակային մեխանիզմները և զբաղվածության խթանման ծրագրերը։ Վերլուծվում է, թե այդ գործիքների կիրառումն ինչպես կարող է նպաստել եկամուտների չափազանց մեծ տարբերությունների նվազեցմանը և սոցիալապես խոցելի խմբերի տնտեսական պաշտպանվածության բարձրացմանը։ Կարևորվում է նաև նվազագույն աշխատավարձի, աշխատանքի արտադրողականության, տնտեսական աճի և բնակչության բարեկեցության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի պայմաններում դիտարկվում են տարածքային և սոցիալական անհավասարությունները, աղքատության խնդիրները, քաղաքային ու գյուղական բնակչության եկամուտների ձևավորման առանձնահատկությունները և տնտեսական հնարավորությունների հասանելիության տարբերությունները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել վիճակագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ եկամուտների բաշխման կառուցվածքը, անհավասարության աստիճանը և պետական քաղաքականության արդյունքները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության միջև հավասարակշռության ապահովման խնդրին, քանի որ եկամուտների վերաբաշխման քաղաքականությունը պետք է միաժամանակ հաշվի առնի սոցիալական պաշտպանության և տնտեսական ակտիվության խթանման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, աղքատության նվազեցման, սոցիալական անհավասարության մեղմման և եկամուտների կարգավորման պետական քաղաքականության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրության համար։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունները։ Այն նախատեսված է եղել գիտնականների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական նյութերը ներառում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ հրապարակումներ։ Ցանկերում արտացոլվել են հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն հրատարակված համապատասխան նյութերը, ինչպես նաև հանրապետությունից դուրս լույս տեսած՝ հայկական մշակույթին և արվեստին առնչվող որոշ հրապարակումներ։ Նյութերը համակարգվել են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքներով, իսկ առանձին թեմատիկ բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվել են որոշակի կարգով, ինչը հեշտացրել է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու օգտագործումը։ Հրատարակության կառուցվածքը հնարավորություն է տվել ընթերցողին արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում շրջանառության մեջ մտած մասնագիտական գրականության մեջ, ընտրել անհրաժեշտ աշխատությունները և հետևել մշակույթի ու արվեստի տարբեր ոլորտներում կատարվող ուսումնասիրություններին։ Այն տեղեկություններ է տրամադրել գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ՝ կատարելով գիտական ու մասնագիտական տեղեկատվության տարածման կարևոր գործառույթ։ Նման մատենագիտական ցանկերը հատկապես արժեքավոր են նաև պատմամշակութային հետազոտությունների տեսանկյունից, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է վերականգնել որոշակի ժամանակաշրջանի հրատարակչական պատկերը, պարզել, թե մշակույթի և արվեստի որ ուղղություններն են առավել ակտիվ ուսումնասիրվել, և հետևել մասնագիտական գրականության զարգացման ընթացքին։ Հրատարակությունը միաժամանակ ներկայացնում է խորհրդային շրջանի հայկական գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր իրականացվում նոր մասնագիտական գրականության հաշվառումը, դասակարգումը և ընթերցողներին դրա վերաբերյալ տեղեկությունների տրամադրումը։

Աշխատությունը նվիրված է կասկադային կոդավորման համակարգերի կառուցվածքի, աշխատանքի սկզբունքների և արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ համակարգչային մոդելավորման մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տվյալների հաղորդման և պահպանման ընթացքում առաջացող սխալների հայտնաբերման ու ուղղման խնդիրները, ինչպես նաև տեղեկատվության հուսալի փոխանցման ապահովման համար կիրառվող կոդավորման մեխանիզմները։ Կասկադային մոտեցման դեպքում մի քանի կոդավորման փուլերի համատեղ կիրառումը հնարավորություն է տալիս օգտագործել տարբեր կոդերի առավելությունները և բարձրացնել համակարգի սխալակայունությունը։ Ուսումնասիրվում են ներքին և արտաքին կոդերի փոխազդեցությունը, դրանց պարամետրերի ընտրությունը, կոդավորման ու ապակոդավորման գործընթացները և ընդհանուր համակարգի արդյունավետության վրա դրանց ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդման կապուղում աղմուկի և տարբեր տեսակի խանգարումների պայմաններում համակարգի աշխատանքին՝ գնահատելով սխալների առաջացման և դրանց հաջող ուղղման հավանականությունները։ Համակարգչային մոդելավորման միջոցով հնարավոր է վերարտադրել հաղորդակցման տարբեր պայմաններ, փոփոխել կոդերի պարամետրերը և համեմատել ստացված արդյունքները՝ առանց իրական կապի համակարգի ամբողջական ֆիզիկական կառուցման անհրաժեշտության։ Վերլուծվում են սխալների հաճախականությունը, տվյալների փոխանցման հուսալիությունը, կոդային ավելցուկայնությունը, հաշվարկային բարդությունը և ապակոդավորման արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում նաև տարբեր կոդային կառուցվածքների համակցման հնարավորությունները և դրանց ընտրության չափանիշները՝ հաշվի առնելով հաղորդակցման համակարգի տեխնիկական պահանջները։ Մոդելավորման արդյունքները հնարավորություն են տալիս բացահայտել համակարգի թույլ կողմերը, գնահատել տարբեր կառուցվածքային լուծումների արդյունավետությունը և ընտրել տվյալ պայմաններին համապատասխան պարամետրեր։ Կարևորվում է նաև հաղորդման արագության և սխալակայունության միջև հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ լրացուցիչ պաշտպանիչ տվյալների օգտագործումը կարող է բարձրացնել հուսալիությունը, սակայն միաժամանակ մեծացնել փոխանցվող տեղեկատվության ծավալը և մշակման բարդությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել թվային կապի, անլար հաղորդակցության, արբանյակային համակարգերի, տվյալների պահպանման և այլ տեղեկատվական համակարգերի նախագծման ու կատարելագործման ժամանակ, որտեղ տեղեկատվության ճշգրիտ և հուսալի փոխանցումը հիմնական տեխնիկական պահանջներից է։

Աշխատությունը նվիրված է գերբարձր ամրությամբ պոլիմերային սոսինձների կիրառմամբ ստացված մետաղապոլիմերային միացությունների հոգնածային ամրության և երկարատև մեխանիկական բեռնվածքների նկատմամբ դիմադրության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է տարբեր բնույթի նյութերի միացման արդյունքում ձևավորվող համակարգերի վարքը կրկնվող և փոփոխական բեռնվածությունների պայմաններում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով սոսնձային շերտի, մետաղական մակերևույթի և դրանց սահմանային գոտու փոխազդեցությանը։ Քննության են առնվում լարումների բաշխման առանձնահատկությունները, ճաքերի առաջացման և զարգացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել միացության ծառայության տևողությունը։ Վերլուծվում է սոսնձային նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, առաձգականության, ամրության և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունը ամբողջ համակարգի հոգնածային դիմադրության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մետաղական մակերևույթի վիճակին և սոսնձային շերտի հաստությանը, քանի որ այդ պարամետրերը կարող են էական ազդեցություն ունենալ կապի ամրության և երկարատև հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են տարբեր բեռնման ռեժիմներում փորձանմուշների մեխանիկական բնութագրերը, բեռնվածության մեծության և կրկնությունների քանակի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև նյութի աստիճանական վնասման ընթացքը։ Փորձարարական արդյունքների հիման վրա հնարավոր է գնահատել միացությունների հոգնածային սահմանները, համեմատել տարբեր սոսնձային համակարգերի արդյունավետությունը և որոշել կառուցվածքի առավել կարևոր պարամետրերի ազդեցությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջերմաստիճանի, խոնավության և շահագործման այլ պայմանների հնարավոր ազդեցությանը սոսնձային կապի հատկությունների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են այն կառուցվածքների նախագծման համար, որտեղ մետաղական տարրերի ավանդական մեխանիկական կամ եռակցված միացումների փոխարեն նպատակահարմար է կիրառել բարձր ամրությամբ պոլիմերային սոսնձային տեխնոլոգիաներ։ Նման միացումները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել մեքենաշինության, տրանսպորտային տեխնիկայի, ավիացիոն կառուցվածքների և այլ ինժեներական ոլորտների համար, որտեղ պահանջվում են փոքր զանգված, բեռնվածությունների արդյունավետ փոխանցում և երկարատև շահագործման հուսալիություն։

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական կոոպերատիվի իրավական և տնտեսական բնույթի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես գործարարական հարաբերությունների ինքնուրույն մասնակից։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են կոոպերատիվների ստեղծման, պետական գրանցման, գործունեության կազմակերպման, կառավարման և դադարեցման իրավական հիմքերը, ինչպես նաև դրանց անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոոպերատիվի կազմակերպաիրավական կարգավիճակին, սեփականության ձևավորման առանձնահատկություններին, անդամների գույքային մասնակցությանը, կառավարման մարմինների իրավասություններին և որոշումների ընդունման մեխանիզմներին։ Քննության է առնվում գյուղատնտեսական կոոպերատիվների մասնակցությունը քաղաքացիաիրավական և գործարարական հարաբերություններին, այդ թվում՝ ապրանքների արտադրության, վերամշակման, պահպանման, մատակարարման, իրացման, ծառայությունների մատուցման և պայմանագրային հարաբերությունների ոլորտներում։ Վերլուծվում են կոոպերատիվի և նրա անդամների միջև առաջացող հարաբերությունները, եկամուտների ու ծախսերի բաշխման սկզբունքները, համատեղ գույքի օգտագործման առանձնահատկությունները և տնտեսական պատասխանատվության հարցերը։ Կարևորվում է գյուղատնտեսական կոոպերացիայի դերը փոքր և միջին տնտեսությունների հնարավորությունների համախմբման, արտադրական ծախսերի նվազեցման, տեխնիկական միջոցների համատեղ օգտագործման, ֆինանսական ու նյութական ռեսուրսների հասանելիության և շուկայում արտադրողների դիրքերի ամրապնդման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կոոպերատիվների հարաբերություններին մատակարարների, գնորդների, վերամշակող կազմակերպությունների, վարկային հաստատությունների և պետական մարմինների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կոոպերատիվի՝ որպես գործարարական հարաբերությունների սուբյեկտի իրավունակության, պայմանագրային ազատության և պատասխանատվության սահմանների բացահայտումը։ Քննության են առնվում նաև կոոպերատիվ կառավարման ժողովրդավարական սկզբունքները, անդամների մասնակցությունը որոշումների կայացմանը և նրանց տնտեսական շահերի պաշտպանության մեխանիզմները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գյուղատնտեսական կոոպերացիայի իրավական կարգավորման առկա խնդիրները և դրա զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպական ու իրավական պայմանները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության ընդլայնման, գործարարական հարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպման և գյուղատնտեսության ոլորտում կայուն տնտեսական գործունեության իրավական հիմքերի կատարելագործման ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական նշանակության լուսավորության համակարգերի արդյունավետության բարձրացմանը՝ էլեկտրամագնիսական համատեղելիության և լուսավորվածության պուլսացիաների նվազեցման խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերական տարածքներում կիրառվող լուսատեխնիկական սարքավորումների էլեկտրական և լուսային բնութագրերը, դրանց սնուցման համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները և էլեկտրական ցանցի պարամետրերի ազդեցությունը լուսավորության որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լուսային հոսքի և լուսավորվածության պարբերական տատանումներին, որոնք կարող են առաջանալ սնուցման լարման փոփոխությունների, էլեկտրոնային կառավարման սարքերի աշխատանքի, ցանցում առկա բարձր հաճախականության բաղադրիչների և այլ էլեկտրատեխնիկական գործոնների հետևանքով։ Քննության են առնվում պուլսացիաների մակարդակի գնահատման մեթոդները, դրանց առաջացման հիմնական պատճառները և տարբեր տեսակի լուսատուների ու սնուցման սարքերի ազդեցությունը այդ ցուցանիշների վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են լուսավորության համակարգերի էլեկտրամագնիսական համատեղելիության խնդիրները՝ գնահատելով ինչպես արտաքին էլեկտրամագնիսական խանգարումների ազդեցությունը լուսատեխնիկական սարքավորումների աշխատանքի վրա, այնպես էլ հենց այդ սարքավորումների կողմից էլեկտրական ցանցում առաջացվող խանգարումները։ Վերլուծվում են էներգիայի որակի, հարմոնիկ բաղադրիչների, լարման տատանումների, հզորության գործակցի և էլեկտրոնային սնուցման հանգույցների աշխատանքի հետ կապված տեխնիկական ցուցանիշները։ Կարևորվում է այնպիսի տեխնիկական լուծումների մշակումը, որոնք միաժամանակ հնարավորություն են տալիս նվազեցնել լուսավորվածության անցանկալի տատանումները, բարելավել էլեկտրամագնիսական համատեղելիությունը և բարձրացնել համակարգի էներգաարդյունավետությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել չափման, փորձարարական գնահատման և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում համակարգի վարքը ուսումնասիրելու և համապատասխան պարամետրերը օպտիմալացնելու նպատակով։ Ուշադրություն է դարձվում նաև արտադրական միջավայրում կայուն և որակյալ լուսավորության ապահովմանը, քանի որ լուսատեխնիկական ցուցանիշները կարևոր նշանակություն ունեն աշխատանքային պայմանների, տեսողական հարմարավետության և արտադրական գործընթացների կազմակերպման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել արդյունաբերական լուսավորության համակարգերի նախագծման և արդիականացման, համապատասխան էլեկտրատեխնիկական սարքավորումների ընտրության, էներգիայի սպառման արդյունավետության բարձրացման և լուսավորության որակական ցուցանիշների բարելավման ընթացքում։

Աշխատությունը նվիրված է անոթային ծագման էրեկտիլ դիսֆունկցիայի զարգացմանը նպաստող հիմնական ռիսկի գործոնների ուսումնասիրությանը և դրանց կլինիկական նշանակության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում խնդիրը դիտարկվում է որպես անոթային համակարգի վիճակի հետ սերտորեն կապված բազմագործոն խանգարում, որի առաջացման հիմքում կարող են լինել զարկերակային արյան հոսքի նվազումը, անոթային պատի կառուցվածքային ու գործառութային փոփոխությունները և էնդոթելի գործառույթի խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սրտանոթային հիվանդությունների հետ ընդհանուր ռիսկի գործոններին՝ զարկերակային գերճնշմանը, աթերոսկլերոզին, շաքարային դիաբետին, արյան լիպիդային կազմի խանգարումներին, ավելորդ քաշին, ֆիզիկական ակտիվության պակասին և ծխախոտի օգտագործմանը։ Քննության են առնվում նաև տարիքի, նյութափոխանակային խանգարումների, որոշ քրոնիկական հիվանդությունների և կենսակերպի առանձնահատկությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Կարևորվում է անոթային էնդոթելի դերը արյան շրջանառության կարգավորման մեջ, քանի որ դրա բնականոն գործունեության խանգարումը կարող է սահմանափակել համապատասխան հյուսվածքների արյունամատակարարումը։ Վերլուծվում են հիվանդների ընդհանուր առողջական վիճակը, սրտանոթային համակարգի ցուցանիշները, լաբորատոր տվյալները և առանձին ռիսկի գործոնների համակցված ազդեցությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր գործոնների միջև փոխկապակցվածության գնահատումը, քանի որ միաժամանակ մի քանի ռիսկի գործոնի առկայությունը կարող է բարձրացնել անոթային խանգարումների հավանականությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ ախտորոշման նշանակությանը և սրտանոթային ռիսկի համալիր գնահատման անհրաժեշտությանը, քանի որ նման կլինիկական դրսևորումները որոշ դեպքերում կարող են ուղեկցել ավելի ընդհանուր անոթային խնդիրներին։ Աշխատանքը կարևորում է կանխարգելիչ մոտեցումները, առողջ կենսակերպի պահպանումը և ուղեկցող հիվանդությունների պատշաճ վերահսկումը՝ որպես անոթային առողջության պահպանման ընդհանուր միջոցներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել ռիսկի խմբերի առանձնացման, ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործման և հիվանդների առողջական վիճակի համալիր գնահատման համար՝ նպաստելով ուրոլոգիական ու սրտանոթային խնդիրների միջև առկա փոխկապակցվածության ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Բաշալյանի գրական, հրապարակախոսական և խմբագրական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի 80-ական թվականներին արևմտահայ գրականության մեջ ձևավորված իրապաշտական շարժման ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորումն է, նրա մասնակցությունը նոր գրական սկզբունքների հաստատմանը և այն գաղափարագեղարվեստական առանձնահատկությունները, որոնցով նրա արձակը կապվում է ժամանակաշրջանի արևմտահայ գրական զարգացումների հետ։ 80-ականների իրապաշտական շարժումը համախմբել էր մի շարք նշանավոր գրողների ու մտավորականների, այդ թվում՝ Արփիար Արփիարյանին, Գրիգոր Զոհրապին, Տիգրան Կամսարականին, Մելքոն Կյուրճյանին և Լևոն Բաշալյանին, իսկ «Արևելք», «Մասիս» և հետագայում «Հայրենիք» պարբերականները կարևոր հարթակ էին նոր գրական մտածողության տարածման համար։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում գրողի արձակին, նրա պատմվածքներին, նորավեպերին, պատկերներին և հրապարակախոսական ժառանգությանը՝ բացահայտելով իրական կյանքի դիտարկման, հասարակական միջավայրի պատկերման և մարդու առօրյա խնդիրների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործական մեթոդի կարևոր հատկանիշներից է դիտողականությունը և կյանքի բազմակողմանի պատկերման ձգտումը, որը բնորոշ էր արևմտահայ իրապաշտական արձակի զարգացման այդ փուլին։ Քննության են առնվում կերպարների հոգեբանական նկարագրությունը, սոցիալական միջավայրի դերը, հասարակ մարդու ճակատագիրը, քաղաքային կյանքի պատկերները, բարոյական հակասությունները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունները։ Միաժամանակ վերլուծվում է գրողի լեզուն ու ոճը, պատմողական եղանակը, մանրամասների ընտրությունը և փոքր արձակ ժանրերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեությունը արևմտահայ մամուլում, քանի որ Բաշալյանը ոչ միայն ստեղծագործող էր, այլև ակտիվ խմբագիր ու հրապարակագիր, որը մասնակցում էր ժամանակի գրական կյանքի կազմակերպմանը և նոր սերնդի ձևավորմանը։ Գրողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արևմտահայ իրապաշտական արձակի ձևավորման, գրական մամուլի նշանակության և XIX դարավերջի արևմտահայ մտավոր ու մշակութային կյանքի զարգացման մասին։

Աշխատությունը նվիրված է ացետիլենային համակարգերի հիման վրա սնդիկ պարունակող օրգանական միացությունների ստացման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են չհագեցած ածխածնային համակարգերի և սնդիկ պարունակող բաղադրիչների փոխազդեցությունների ընդհանուր օրինաչափությունները, առաջացող մետաղօրգանական միացությունների կառուցվածքը, կայունությունը և ռեակցունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ացետիլենային կապի մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների մեխանիզմներին և այն կառուցվածքային ու էլեկտրոնային գործոններին, որոնք կարող են ազդել փոխարկումների ուղղության և վերջնական նյութերի հատկությունների վրա։ Վերլուծվում է տարբեր տեղակալիչների ազդեցությունը սկզբնական նյութերի ռեակցունակության վրա, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են առաջացող միացությունների հետագա քիմիական փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունները։ Քննության են առնվում կառուցվածքի և ռեակցունակության միջև կապերը, միջանկյալ մասնիկների առաջացման առանձնահատկությունները և տարբեր ռեակցիոն պայմանների ազդեցությունը փոխարկումների ընթացքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված նյութերի նույնականացմանն ու կառուցվածքի հաստատմանը՝ ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց բաղադրությունը և մոլեկուլային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է ացետիլենային համակարգերի և մետաղօրգանական միացությունների քիմիայի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնման, ինչպես նաև տարբեր կառուցվածքային գործոնների ազդեցության բացահայտման հետ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է նպաստել օրգանական սինթեզում նոր փոխարկումների և միջանկյալ միացությունների ուսումնասիրմանը՝ մետաղօրգանական քիմիայի ընդհանուր օրինաչափությունների տեսանկյունից։ Քանի որ սնդիկը և դրա միացությունները բարձր թունավորություն ունեցող նյութեր են, նման հետազոտություններն իրականացվում են մասնագիտացված լաբորատոր պայմաններում՝ համապատասխան անվտանգության և թափոնների կառավարման խիստ պահանջների պահպանմամբ։ Աշխատանքը գիտական նշանակություն ունի օրգանական և մետաղօրգանական քիմիայի զարգացման, ացետիլենային համակարգերի ռեակցունակության ուսումնասիրման և սնդիկ պարունակող օրգանական նյութերի կառուցվածքաքիմիական առանձնահատկությունների բացահայտման համար։