Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է XIV դարի հայ նշանավոր մանրանկարիչ Ավագ Ծաղկողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա արվեստի առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան հայկական մանրանկարչության զարգացման այն փուլն է, երբ ձեռագիր գրքերի ձևավորումը հասել էր բարձր գեղարվեստական կատարելության, իսկ մանրանկարիչները ստեղծագործական նոր մոտեցումներով հարստացնում էին ազգային պատկերագրական ավանդույթները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ավագ Ծաղկողի պահպանված ձեռագրերի և մանրանկարների թեմատիկ, ոճական, պատկերագրական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայկական և հարակից մշակույթների արվեստի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանրանկարների կոմպոզիցիոն կառուցվածքին, կերպարների արտահայտչականությանը, գունային լուծումներին, զարդանախշերին, ճարտարապետական և բնապատկերային տարրերին, ինչպես նաև ձեռագրի տեքստի և պատկերային համակարգի փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վարպետի անհատական ստեղծագործական ձեռագիրը և այն միջոցները, որոնցով նա վերաիմաստավորել ու զարգացրել է հայկական մանրանկարչության ավանդական պատկերագրական լեզուն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև մանրանկարների պատմական և մշակութային միջավայրի ուսումնասիրությանը, քանի որ արվեստագետի ստեղծագործությունը ձևավորվել է քաղաքական, կրոնական և մշակութային բարդ իրողություններով բնորոշվող ժամանակաշրջանում։ Աշխատության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել միջնադարյան ձեռագրային մշակույթի, գրքի գեղարվեստական ձևավորման, քրիստոնեական պատկերագրության և հայկական գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների մասին։ Ավագ Ծաղկողի արվեստը դիտարկվում է նաև հայկական մանրանկարչության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատել նրա տեղն ու նշանակությունը XIV դարի հայ արվեստի պատմության մեջ։ Վերլուծությունը արժեքավոր է ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների գեղարվեստական արժանիքների բացահայտման, այլև միջնադարյան Հայաստանի մշակութային կյանքի, գեղարվեստական կապերի և ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրագիտության մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն նպաստում է հայ մանրանկարչության ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը և ընդգծում է Ավագ Ծաղկողի ստեղծագործության նշանակությունը հայկական միջնադարյան արվեստի բազմադարյա զարգացման գործընթացում։

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2010 թվականներին Թուրքիայի Հանրապետության և Սիրիայի Արաբական Հանրապետության միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և տարածաշրջանային փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Մերձավոր Արևելքի հիմնական աշխարհաքաղաքական գործընթացների և տարածաշրջանային հակասությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում է երկու երկրների հարաբերությունների զարգացումը, դրանց վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, ինչպես նաև այն հանգամանքները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում նպաստել են ինչպես լարվածության խորացմանը, այնպես էլ երկկողմ հարաբերությունների կարգավորմանն ու համագործակցության ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներին, սահմանային և ջրային ռեսուրսների շուրջ տարաձայնություններին, Քրդական հարցին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքում ազդեցության և ռազմավարական դիրքերի համար ձևավորված մրցակցությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են Թուրքիայի և Սիրիայի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները փոխկապակցվել տարածաշրջանի ավելի լայն գործընթացների հետ և ինչպես են երրորդ երկրների ու միջազգային ուժերի քաղաքականությունները ներգործել երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրվում է նաև 1990-ականների ընթացքում հարաբերությունների սրման փուլը, երբ անվտանգության և տարածքային խնդիրները հասել էին բարձր լարվածության, ինչպես նաև հետագա բանակցային գործընթացները, որոնք հիմք ստեղծեցին հարաբերությունների աստիճանական բարելավման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում 1998 թվականի զարգացումներին և դրանց հաջորդած քաղաքական փոփոխություններին, որոնք էական ազդեցություն ունեցան երկու երկրների հարաբերությունների հետագա ընթացքի վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև 2000-ական թվականներին երկկողմ կապերի ակտիվացման գործընթացը, երբ քաղաքական երկխոսությանը զուգահեռ ընդլայնվեցին տնտեսական, առևտրային և այլ ոլորտներում համագործակցության հնարավորությունները։ Հեղինակը հարաբերությունների զարգացումը ներկայացնում է ոչ թե մեկուսացված երկկողմ գործընթացի, այլ տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցության ավելի լայն համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով Իրաքի իրավիճակը, արաբա-իսրայելական հակամարտությունը, ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների քաղաքականությունը Մերձավոր Արևելքում, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության փոփոխվող միջավայրը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ բացահայտում է հակամարտող շահերի պայմաններում երկկողմ հարաբերությունների վերափոխման մեխանիզմները և ցույց տալիս, թե ինչպես կարող են երկարատև տարաձայնություններից հետո ձևավորվել համագործակցության նոր ուղղություններ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, Մերձավոր Արևելքի տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների, դիվանագիտության և արտաքին քաղաքականության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով խորությամբ ուսումնասիրել տվյալ ժամանակահատվածում Թուրքիայի և Սիրիայի հարաբերությունների էվոլյուցիան և դրա կապը տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին էլեկտրաստատիկ դաշտերի կենսաբանական ազդեցությունների և դրանց առաջացման հիմքում ընկած մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենդանի համակարգերի վրա հաստատուն էլեկտրական դաշտերի ազդեցության առանձնահատկություններն են՝ սկսած բջջային և մոլեկուլային մակարդակներից մինչև ամբողջական օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական արձագանքները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող են արտաքին էլեկտրաստատիկ դաշտերը փոխազդել կենսաբանական թաղանթների, բջջային մակերեսների, իոնային համակարգերի և այլ կենսաբանական կառույցների հետ՝ առաջացնելով ֆիզիկական և կենսաքիմիական փոփոխություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտի ուժգնության, ազդեցության տևողության, կենսաբանական օբյեկտի առանձնահատկությունների և շրջակա միջավայրի պայմանների դերին, քանի որ այդ գործոնները կարող են էականորեն փոխել արձագանքի բնույթն ու արտահայտվածությունը։ Ուսումնասիրվում են արտաքին էլեկտրաստատիկ ազդեցությունների հնարավոր հետևանքները բջիջների ֆունկցիոնալ վիճակի, թաղանթային գործընթացների, նյութափոխանակության և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների վրա։ Միաժամանակ փորձ է արվում տարբերակել անմիջական ֆիզիկական ազդեցությունները երկրորդային կենսաբանական գործընթացներից և բացահայտել այն շղթաները, որոնց միջոցով արտաքին դաշտի ազդեցությունը կարող է վերածվել բջջային կամ օրգանիզմային արձագանքի։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև տարբեր փորձարարական տվյալների համադրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել արձանագրված կենսաբանական ազդեցությունների օրինաչափությունները, վերարտադրելիությունը և դրանց հնարավոր մեխանիզմների հիմնավորվածությունը։ Նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում կենսաֆիզիկայի տեսանկյունից, քանի որ այն կապում է էլեկտրամագնիսական երևույթների ֆիզիկական բնույթը կենդանի համակարգերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ հատկությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև կենսաբանական և բժշկական հետազոտությունների համար՝ նպաստելով արտաքին ֆիզիկական գործոնների ազդեցության վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և դրանց հնարավոր կիրառությունների ու սահմանափակումների ավելի լավ ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկոսների, ֆիզիկոսների, կենսաբանների, ֆիզիոլոգների, կենսաբժշկական հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների և դասախոսների համար։

Աշխատությունը նվիրված է վինիլացետատ–ջուր համակարգում պոլիմերների ջրային դիսպերսիաների ստացման բաղադրատոմսերի մշակմանը՝ ստատիկ, առանց էմուլգատորի պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ջրային միջավայրում պոլիմերացման գործընթացի կազմակերպման և կառավարման խնդիրը, որի լուծումը պահանջում է հաշվի առնել մոնոմերի, ջրի և ռեակցիայի այլ բաղադրիչների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև պոլիմերացման կինետիկական և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են առանց էմուլգատորի համակարգերում կայուն պոլիմերային դիսպերսիաների ձևավորման պայմանները, գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները և ստացվող արտադրանքի հատկությունների փոփոխությունը տարբեր տեխնոլոգիական ռեժիմների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրության ընտրությանը, բաղադրիչների հարաբերակցություններին, պոլիմերացման պայմաններին և այնպիսի պարամետրերի վերահսկմանը, որոնք որոշում են դիսպերսիայի կայունությունը, մասնիկների բնութագրերը և պոլիմերային նյութի որակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված դիսպերսիաների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը և դրանց կապի բացահայտումը սինթեզի պայմանների հետ։ Առանց էմուլգատորի համակարգի կիրառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պոլիմերացման մեխանիզմներն ավելի պարզեցված բաղադրությամբ և ստանալ նյութեր, որոնց հատկությունների վրա չեն ազդում ավանդական մակերևութաակտիվ հավելումների մնացորդները։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել նաև ստացված դիսպերսիաների կայունության, մասնիկների չափերի, պոլիմերային բաղադրության, ռեակցիայի ընթացքի և վերջնական արտադրանքի կիրառական հատկությունների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող բաղադրատոմսերի մշակումը նպատակ ունի որոշել այն պայմանների համակցությունները, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ պահանջվող բնութագրերով ջրային պոլիմերային համակարգեր և ապահովել սինթեզի վերարտադրելիություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պոլիմերների քիմիայի և տեխնոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ ջրային դիսպերսիաները լայնորեն կիրառվում են ծածկույթների, սոսինձների, կապակցանյութերի և այլ պոլիմերային նյութերի արտադրության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես վինիլային մոնոմերների ջրային միջավայրում պոլիմերացման և էմուլգատորազուրկ դիսպերսիաների ստացման ուսումնասիրության նյութ։

Աշխատությունը ներկայացնում է 1988 թվականին Հայաստանի գիտահետազոտական կազմակերպություններում իրականացված գիտական գործունեության, կատարված աշխատանքների և դրանց արդյունքների վերլուծությունը՝ միաժամանակ առաջարկելով հետազոտական գործընթացի կազմակերպման և գնահատման մեթոդական մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գիտական հետազոտությունների արդյունավետության, թեմատիկ ուղղությունների, կատարված աշխատանքների բովանդակության և ստացված արդյունքների համակարգված գնահատման խնդիրներն են։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում հանրապետության գիտական համակարգի գործունեության, հետազոտական աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքների և տարբեր գիտական ուղղությունների զարգացման առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատանքներում ներկայացված արդյունքները դիտարկվում են ոչ միայն փաստագրական, այլև վերլուծական տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով հետազոտությունների նպատակների համապատասխանությանը, կիրառված մեթոդներին, գիտական և գործնական նշանակությանը, ինչպես նաև ստացված արդյունքների հետագա օգտագործման հնարավորություններին։ Առանձին կարևորություն ունեն մեթոդական հանձնարարականները, որոնք ուղղված են գիտահետազոտական աշխատանքների պլանավորման, իրականացման, արդյունքների ամփոփման և գնահատման գործընթացների կատարելագործմանը։ Դրանք կարող են ներառել հետազոտության նպատակների հստակեցման, թեմաների ընտրության, աշխատանքների փուլային կազմակերպման, գիտական արդյունքների ձևակերպման և դրանց արդյունավետության որոշման հետ կապված մոտեցումներ։ Աշխատության վերլուծական բնույթը թույլ է տալիս բացահայտել գիտական ծրագրերի իրականացման ընթացքում առկա ձեռքբերումներն ու խնդիրները, գնահատել հետազոտությունների համապատասխանությունը տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական և տնտեսական պահանջներին և առանձնացնել հետագա զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Պատմական տեսանկյունից նյութը արժեքավոր է նաև նրանով, որ արտացոլում է Հայաստանի գիտական համակարգի զարգացման որոշակի փուլը և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել խորհրդային շրջանի վերջին տարիներին գիտահետազոտական գործունեության կազմակերպման ձևերն ու առաջնահերթությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գիտության պատմությամբ, գիտական կառավարման համակարգերով, հետազոտությունների մեթոդաբանությամբ և Հայաստանի գիտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Այն կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ նաև գիտական աշխատանքի կազմակերպման ժամանակակից մեթոդների ուսումնասիրման համատեքստում՝ հնարավորություն տալով համադրել պատմական փորձը և հետազոտական գործունեության արդյունավետության գնահատման ընդհանուր սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է տեքստերի համեմատման խնդիրների լուծման համար բջջային ավտոմատների սինթեզի տեսական և գործնական մոտեցումների ուսումնասիրմանը՝ հաշվողական կլաստերի միջավայրում դրանց արդյունավետ կիրառման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է տեքստային տվյալների մշակման և համեմատման ալգորիթմների կատարելագործման խնդիրը, որը հատկապես արդիական է մեծածավալ տեղեկատվության արագ վերլուծության, որոնման, կրկնությունների հայտնաբերման, տեքստերի նմանության որոշման և տվյալների ավտոմատ դասակարգման համակարգերում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են բջջային ավտոմատների կառուցման և սինթեզի սկզբունքները, դրանց վիճակների և անցումների կազմակերպման եղանակները, ինչպես նաև տեքստերի համեմատման գործընթացում ավտոմատացված հաշվարկների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ալգորիթմական լուծումների մշակմանը, որոնք կարող են արդյունավետորեն օգտագործել զուգահեռ հաշվարկների հնարավորությունները։ Հաշվողական կլաստերի միջավայրի կիրառումը հնարավորություն է տալիս բարդ և մեծածավալ տեքստային խնդիրները բաժանել առանձին ենթախնդիրների և դրանք մշակել միաժամանակ մի քանի հաշվողական հանգույցների միջոցով՝ կրճատելով հաշվարկների կատարման ժամանակը և բարձրացնելով համակարգի արտադրողականությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բջջային ավտոմատների սինթեզի գործընթացի օպտիմալացումը՝ հաշվի առնելով հիշողության օգտագործումը, հաշվարկային բարդությունը, տվյալների բաշխումը և կլաստերի հանգույցների միջև աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպումը։ Տեքստերի համեմատման համար առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել տարբեր չափերի և կառուցվածքի տեքստային զանգվածների մշակման ժամանակ՝ ներառյալ մեծածավալ տվյալների շտեմարանները, էլեկտրոնային փաստաթղթերը և տեղեկատվական համակարգերում պահպանվող տեքստային ռեսուրսները։ Աշխատությունը միավորում է ավտոմատների տեսության, ալգորիթմների, զուգահեռ և բաշխված հաշվարկների, ինչպես նաև տեքստային տվյալների մշակման գաղափարները՝ ձևավորելով միջառարկայական մոտեցում։ Կարևորվում է ոչ միայն տեսական մոդելի կառուցումը, այլև դրա գործնական իրագործման և արդյունավետության գնահատման խնդիրը, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ալգորիթմական լուծումներ և բացահայտել դրանց կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել համակարգչային գիտության, կիրառական մաթեմատիկայի, ծրագրավորման և բարձր արտադրողականությամբ հաշվողական համակարգերի ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են ալգորիթմների նախագծմամբ, տեքստերի ավտոմատ մշակմամբ, զուգահեռ հաշվարկներով և հաշվողական համակարգերի օպտիմալացմամբ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հյուսիսային հատվածում՝ տեխնածին ազդեցության պայմաններում ձևավորվող ջրային ռեսուրսների որակի և դրանց գյուղատնտեսական նշանակության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուշադրության կենտրոնում Դեբեդ գետն է և նրա հիմնական վտակները՝ Փամբակը, Ձորագետը և Շնողը, որոնց ջրերի քիմիական կազմի, ոռոգման հատկությունների և էկոլոգիական վիճակի փոփոխությունները դիտարկվում են տարբեր տարածքային ու սեզոնային պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ տվյալ գետավազանը գտնվում է արդյունաբերական գործունեության և բնակավայրերի ազդեցության ներքո, ինչի հետևանքով ջրային համակարգ կարող են ներթափանցել տարբեր քիմիական աղտոտիչներ, այդ թվում՝ ծանր մետաղներ և հանքային միացություններ։ Հետազոտության շրջանակում ջրերի նմուշառումն իրականացվել է նախապես ընտրված դիտակետերում՝ հնարավորություն տալով գնահատել ջրի քիմիական կազմի փոփոխությունները գետերի հոսքի ուղղությամբ և տարվա տարբեր եղանակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրերի հանքայնացման աստիճանին, իոնային կազմին, միջավայրի ռեակցիային, ծանր մետաղների պարունակությանը և այնպիսի ցուցանիշներին, որոնք որոշիչ նշանակություն ունեն ոռոգման համար ջրի պիտանիությունը գնահատելիս։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է նաև ջրի որակի ազդեցության ուսումնասիրությունը հողի սննդատարրերի ռեժիմի, կենսաբանական ակտիվության և միկրոտարրերի պարունակության վրա։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ջրային ռեսուրսների վիճակը դիտարկել ոչ միայն որպես հիդրոքիմիական խնդիր, այլև որպես գյուղատնտեսական և էկոլոգիական անվտանգության հարց։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տալիս, որ տեխնածին ազդեցության պայմաններում ջրի որակը կարող է էականորեն փոփոխվել գետի տարբեր հատվածներում, իսկ աղտոտիչների կոնցենտրացիաները կարող են պայմանավորված լինել ինչպես արդյունաբերական գործունեությամբ, այնպես էլ հոսքի սեզոնային տատանումներով։ Ջրի հոսքի նվազման ժամանակ որոշ նյութերի հարաբերական պարունակության աճը կարող է մեծացնել դրանց ազդեցությունը ոռոգվող հողերի և գյուղատնտեսական արտադրության վրա։ Հատկապես կարևոր է ծանր մետաղների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց կուտակումը ջրային և հողային համակարգերում կարող է երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ էկոհամակարգերի բնական հավասարակշռության և գյուղատնտեսական հողերի բերրիության վրա։ Աշխատանքը միաժամանակ ընդգծում է, որ աղտոտված ոռոգման ջրի օգտագործումը կարող է հանգեցնել հողի սննդային ռեժիմի փոփոխությունների, մասնավորապես՝ շարժուն ազոտի, ֆոսֆորի և կալիումի պարունակության նվազման, ինչն իր հերթին կարող է անդրադառնալ հողի բերրիության վրա։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն համադրում է ջրի քիմիական վերլուծությունը, ոռոգման հատկությունների գնահատումը և ջրային ռեսուրսների ազդեցությունը հողային էկոհամակարգերի վրա՝ ձևավորելով խնդրի համալիր պատկեր։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Լոռու մարզի բնապահպանական խնդիրների ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության, արդյունաբերական աղտոտման վերահսկման և բնապահպանական քաղաքականության մշակման ոլորտներում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում էկոլոգիայի, ագրոէկոլոգիայի, հիդրոքիմիայի, բնապահպանության, հողագիտության և ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների և հետազոտողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական համակարգում գործարքային ծախքերի ձևավորման, գնահատման և նվազեցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում գործարքային ծախքերը դիտարկվում են որպես տնտեսական գործունեության կարևոր բաղադրիչ, որոնք առաջանում են ոչ միայն ապրանքների և ծառայությունների անմիջական արտադրության կամ փոխանակման ընթացքում, այլև տեղեկատվության որոնման, պայմանագրերի կնքման, բանակցությունների, վերահսկողության, իրավական պաշտպանության, գործարքների իրականացման և տնտեսական հարաբերությունների համակարգման գործընթացներում։ Աշխատանքի առանցքում Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունների վերլուծությունն է՝ հաշվի առնելով ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, իրավական և վարչական կարգավորումները, շուկայական հարաբերությունների զարգացման մակարդակը, պետական կառավարման արդյունավետությունը և տնտեսավարող սուբյեկտների միջև փոխհարաբերությունների բնույթը։ Հեղինակը կարևորում է այն հանգամանքը, որ գործարքային ծախքերի բարձր մակարդակը կարող է սահմանափակել ձեռնարկատիրական ակտիվությունը, նվազեցնել ներդրումային գրավչությունը, խոչընդոտել շուկաների արդյունավետ աշխատանքին և բացասաբար անդրադառնալ տնտեսական աճի վրա։ Միաժամանակ ներկայացվում են այն մեխանիզմներն ու մոտեցումները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է բացահայտել նման ծախքերի հիմնական աղբյուրները, չափել դրանց ազդեցությունը տնտեսական գործունեության վրա և մշակել դրանց նվազեցման արդյունավետ ուղիներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տեղեկատվության հասանելիությանը, պայմանագրային հարաբերությունների հուսալիությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը, պետական և մասնավոր կառույցների փոխգործակցությանը, բյուրոկրատական ընթացակարգերի պարզեցմանը և ինստիտուցիոնալ միջավայրի բարելավմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև Հայաստանի տնտեսության մրցունակության բարձրացման տեսանկյունից, քանի որ գործարքների իրականացման հետ կապված ժամանակային, ֆինանսական և կազմակերպչական կորուստների նվազեցումը հնարավորություն է տալիս ռեսուրսներն ավելի արդյունավետ ուղղել արտադրողական գործունեության, նորարարության և ներդրումների զարգացմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում տնտեսագիտության, կառավարման, պետական կարգավորման և գործարար միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար՝ առաջարկելով տեսական մոտեցումների և Հայաստանի պայմաններում դրանց կիրառման համադրություն։ Այն կարող է օգտակար լինել ուսանողների, հետազոտողների, տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և գործարարների համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ հասկանալ այն ոչ ուղղակի ծախսերը, որոնք ազդում են տնտեսական որոշումների, շուկայական փոխհարաբերությունների և կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության վրա։

Աշխատությունը ներկայացնում է 1977 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների հիշարժան տարեթվերի և կարևոր իրադարձությունների տեղեկատու, որը նախատեսված է պատմական, հասարակական, մշակութային և գիտական նշանակություն ունեցող ամսաթվերի համակարգված ներկայացման համար։ Նյութում մեկտեղվում են տարբեր ժամանակաշրջանների և բնագավառների հետ կապված տարեդարձեր, հիշատակի օրեր, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարեթվեր, պատմական իրադարձությունների տարելիցներ, ինչպես նաև մշակույթի, գրականության, գիտության և հասարակական կյանքի կարևոր իրադարձություններ։ Ամսաթվերի ժամանակագրական դասավորությունը հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր ամսվա ընթացքում արագ գտնել համապատասխան հիշարժան դեպքը կամ տարեդարձը և օգտագործել տեղեկությունը կրթական, մշակութային, գրադարանային ու կազմակերպչական նպատակներով։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ նյութ դասախոսների, ուսուցիչների, գրադարանավարների, մշակույթի աշխատողների և տարբեր միջոցառումներ կազմակերպող մասնագետների համար։ Հատկապես օգտակար է այն գրականության և տեղեկատվական աշխատանքի ընթացքում, երբ անհրաժեշտ է հիշատակի օրերի, նշանավոր գործիչների տարեդարձերի կամ պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ ժամանակին և համակարգված տեղեկատվություն տրամադրել։ Նման տեղեկատուները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն հիշատակել առանձին ամսաթվեր, այլև դրանք կապել համապատասխան պատմական և մշակութային գործընթացների հետ՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական ու մշակութային գիտելիքների տարածմանը։ Աշխատության կառուցվածքը, որը հիմնված է տարվա առաջին երեք ամիսների հաջորդականության վրա, այն դարձնում է գործնական օգտագործման համար հարմար օրացուցային տեղեկատու։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարաններում և մշակութային հաստատություններում թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, հուշ-ցերեկույթների, գիտաժողովների և այլ միջոցառումների պլանավորման ժամանակ։ Միաժամանակ այն արժեքավոր է որպես ժամանակաշրջանի տեղեկատվական մշակույթի և մատենագիտական-տեղեկատու աշխատանքի օրինակ, քանի որ արտացոլում է հիշարժան ամսաթվերի հավաքագրման, դասակարգման և հանրությանը ներկայացնելու խորհրդային շրջանի մոտեցումները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, մշակութաբաններին, գրականագետներին, մանկավարժներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին և XX դարի երկրորդ կեսի տեղեկատվական ու մշակութային հրատարակությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդիսանում է տարվա առաջին եռամսյակի կարևոր պատմական, մշակութային և հասարակական ամսաթվերը համակարգող գործնական տեղեկատու, որը նպաստում է հիշարժան իրադարձությունների և նշանավոր անձանց մասին տեղեկատվության պահպանմանը, տարածմանը և կրթական ու մշակութային նպատակներով օգտագործմանը։

Աշխատությունը ներկայացնում է Կովկասում կենդանիների ակլիմատիզացիայի և ուսումնասիրման նպատակով ստեղծված մասնագիտական հասարակության գործունեությունը կարգավորող կանոնադրական փաստաթուղթը։ Այն արտացոլում է XX դարի սկզբի Կովկասում կենդանական աշխարհի գիտական ուսումնասիրության, օգտակար կենդանատեսակների պահպանման, բազմացման և նոր տեսակների տարածաշրջան ներմուծման կազմակերպչական ու գիտական մոտեցումները։ Հասարակության գործունեության առանցքում Կովկասի կենդանական աշխարհի համակողմանի ուսումնասիրությունն էր, տարածաշրջանային ֆաունայի վերաբերյալ գիտելիքների տարածումը, արդեն գոյություն ունեցող օգտակար կաթնասունների պահպանման ու բազմացման խթանումը և նոր տեսակների ակլիմատիզացիան։ Կարևոր նպատակներից էր նաև գիտականորեն կազմակերպված ակլիմատիզացիոն-կենդանաբանական այգու ստեղծումն ու համապատասխան օժանդակ հաստատությունների ձևավորումը, ինչը պետք է հնարավորություն տար կենդանիներին նոր բնական և կիսաբնական պայմաններում ուսումնասիրելու, նրանց հարմարվողականության առանձնահատկությունները բացահայտելու և օգտակար տեսակների տարածման հնարավորությունները գնահատելու։ Կանոնադրությունը, որպես կազմակերպության գործունեության իրավական և վարչական հիմք, կարող էր սահմանել հասարակության նպատակները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը, ընդհանուր ժողովների անցկացման կարգը, ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրները և հասարակության գործունեության կազմակերպման այլ սկզբունքներ։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ կենդանիների ակլիմատիզացիան այդ ժամանակաշրջանում դիտարկվում էր ոչ միայն որպես կենդանաբանական, այլև գյուղատնտեսական և տնտեսական նշանակություն ունեցող գործընթաց։ Նոր կենդանատեսակների ներմուծումը և տեղական պայմաններին դրանց հարմարվելու հնարավորությունների ուսումնասիրությունը կապվում էին կենդանական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, որսորդական տնտեսության զարգացման և օգտակար տեսակների բազմացման հետ։ Հասարակության գործունեության մեջ գիտական հետազոտությունները զուգակցվում էին հանրակրթական և գիտամշակութային աշխատանքների հետ։ Կազմակերպվում էին հրապարակային ժողովներ և գիտական զեկուցումներ, որոնց միջոցով տարածվում էին կենդանիների ուսումնասիրման, պահպանության և ակլիմատիզացիայի վերաբերյալ գիտելիքները։ Այս գործունեությունը նպաստում էր Կովկասի կենդանական աշխարհի նկատմամբ գիտական հետաքրքրության մեծացմանը և տարածաշրջանի ֆաունայի վերաբերյալ համակարգված տեղեկությունների տարածմանը։ Հասարակության գործունեությունը կարևոր էր նաև բնության պահպանության գաղափարների զարգացման տեսանկյունից։ Կենդանիների պահպանության, հազվագյուտ տեսակների նկատմամբ ուշադրության և բնական հարստությունների ռացիոնալ օգտագործման հարցերը աստիճանաբար ընդգրկվում էին գիտական ու հասարակական կազմակերպությունների օրակարգում։ Այդ համատեքստում կանոնադրությունը կարելի է դիտարկել որպես ոչ միայն մեկ կազմակերպության ներքին գործունեությունը կարգավորող փաստաթուղթ, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի բնագիտական մտածողության, կենդանաբանության զարգացման և բնության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի արտահայտություն։ Փաստաթուղթը արժեքավոր է պատմագիտական և գիտության պատմության ուսումնասիրությունների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել նախահեղափոխական Կովկասում կենդանաբանական գիտությունների, ակլիմատիզացիայի և բնապահպանական նախաձեռնությունների ինստիտուցիոնալ զարգացման մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել կենդանաբաններին, կենսաբաններին, բնապահպանության մասնագետներին, գիտության պատմաբաններին, Կովկասի բնության և մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև գրադարանագիտական և մատենագիտական ուսումնասիրություններ կատարող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր պատմական աղբյուր է, որն արտացոլում է Կովկասում կենդանիների գիտական ուսումնասիրման, պահպանության, բազմացման և ակլիմատիզացիայի կազմակերպման սկզբունքները և ցույց է տալիս այն ինստիտուցիոնալ հիմքերը, որոնց վրա հետագայում զարգացան տարածաշրջանի կենդանաբանական և կենդանիների պահպանության կառույցները։

Աշխատությունը նվիրված է սեղմման ենթարկվող ուղղանկյուն թիթեղների տեղայնացված անկայունության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել այն պայմանները, որոնց դեպքում արտաքին սեղմող բեռնվածության ազդեցությամբ թիթեղի որոշակի հատվածում առաջանում է կայունության կորուստ, ինչպես նաև բացահայտել այդ երևույթի զարգացման օրինաչափությունները։ Թիթեղների կայունության խնդիրը կարևոր նշանակություն ունի շինարարական և մեքենաշինական կոնստրուկցիաների նախագծման համար, քանի որ բարակ կամ համեմատաբար բարակ տարրերի կրողունակությունը կարող է սահմանափակվել ոչ թե նյութի ամրության, այլ կայունության կորստի հետևանքով։ Աշխատությունում ուղղանկյուն թիթեղը դիտարկվում է որպես հարթ կառուցվածքային տարր, որի վարքագիծը կախված է երկրաչափական չափերից, հաստությունից, նյութի մեխանիկական հատկություններից, եզրային պայմաններից և կիրառվող սեղմող բեռնվածության բնույթից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղայնացված անկայունությանը, որի դեպքում դեֆորմացիաները չեն տարածվում ամբողջ թիթեղի վրա միատեսակ ձևով, այլ կենտրոնանում են որոշակի սահմանափակ հատվածներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել կրիտիկական բեռնվածության որոշման, անկայունության ձևերի բացահայտման և թիթեղի հետկրիտիկական վարքագծի վերլուծության խնդիրներ։ Կարևոր նշանակություն ունի թիթեղի երկարության և լայնության հարաբերակցության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրաչափական համամասնությունները կարող են էապես փոխել անկայունության ձևը և կրիտիկական բեռնվածության արժեքը։ Նույնքան կարևոր են եզրերի ամրացման պայմանները, որոնք կարող են տարբեր կերպ սահմանափակել թիթեղի տեղաշարժերն ու պտույտները և, հետևաբար, ազդել կայունության վրա։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել ազատ, հենված կամ ամրակցված եզրերով թիթեղներ, ինչպես նաև տարբեր եզրային պայմանների համակցություններ։ Տեսական վերլուծության ընթացքում կարող են կիրառվել առաձգականության և բարակ թիթեղների տեսության հավասարումները, էներգետիկ մեթոդներ, սեփականարժեքների խնդիրներ և թվային հաշվարկային եղանակներ։ Այդ մեթոդների օգնությամբ հնարավոր է որոշել կրիտիկական բեռնվածության մակարդակը, որի դեպքում թիթեղի նախնական հարթ վիճակը կորցնում է կայունությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրել անկայունության համապատասխան ձևերը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նախնական անկատարությունների ազդեցությանը, քանի որ իրական կոնստրուկցիաները երբեք ամբողջությամբ իդեալական երկրաչափական ձև չունեն։ Թիթեղի փոքր սկզբնական կորությունները, նյութի հատկությունների ոչ միատարրությունը կամ բեռնվածության ոչ կատարյալ կենտրոնացումը կարող են փոփոխել տեղայնացված անկայունության առաջացման պայմանները և դրա հետագա զարգացումը։ Հետկրիտիկական վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե կրիտիկական բեռնվածությունից հետո թիթեղը որքանով է պահպանում կրողունակությունը և ինչպիսի դեֆորմացիոն վիճակ է ձևավորվում։ Այս հարցը կարևոր է ինժեներական նախագծման տեսանկյունից, քանի որ կայունության սկզբնական կորուստը միշտ չէ, որ նշանակում է կառուցվածքի անմիջական փլուզում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել բարակ պատերով տարրերի և մետաղական կոնստրուկցիաների հաշվարկային մոդելների կատարելագործման, նյութի արդյունավետ օգտագործման և կառուցվածքների հուսալիության բարձրացման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել շինարարական մեխանիկայի, կիրառական մեխանիկայի, մեքենաշինության, մետաղական կոնստրուկցիաների նախագծման և առաձգականության տեսության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ սեղմվող ուղղանկյուն թիթեղների տեղայնացված անկայունության առաջացման մեխանիզմները, կրիտիկական պայմանները և հետկրիտիկական վարքագիծը՝ նպաստելով բարակ կառուցվածքային տարրերի կայունության ավելի ճշգրիտ հաշվարկին և դրանց նախագծման հուսալիության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը՝ կրթական բարեփոխումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության որակի շարունակական բարելավման, կրթական համակարգի արդիականացման, բուհերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում բարձրագույն կրթության որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման և ուսումնառության մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, դասախոսական կազմի մասնագիտական պատրաստվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական և տեղեկատվական ապահովվածությունը, կառավարման արդյունավետությունը, գիտահետազոտական գործունեությունը և կրթության վերջնարդյունքները։ Աշխատությունում կարևորվում է որակի ներքին և արտաքին ապահովման մեխանիզմների փոխկապակցվածությունը։ Ներքին որակի ապահովումը դիտարկվում է որպես բուհի ներսում կրթական գործընթացների մշտադիտարկման, գնահատման և շարունակական կատարելագործման համակարգ, իսկ արտաքին գնահատումը՝ որպես կրթական ծրագրերի և հաստատությունների գործունեության համապատասխանության ու արդյունավետության անկախ գնահատման միջոց։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կրթական ծրագրերի բովանդակության արդիականացման խնդիրը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքանով են բուհական կրթական ծրագրերը համապատասխանում գիտության և տեխնոլոգիաների զարգացմանը, աշխատաշուկայի պահանջներին, գործատուների ակնկալիքներին և ուսանողների մասնագիտական զարգացման կարիքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթության վերջնարդյունքների հստակ սահմանմանը, մասնագիտական և փոխանցելի հմտությունների ձևավորմանը, տեսական գիտելիքների ու գործնական կարողությունների համադրմանը և ուսանողակենտրոն ուսումնառության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև ուսանողների գիտելիքների և կարողությունների գնահատման համակարգի կատարելագործմանը։ Ժամանակակից բարձրագույն կրթության պայմաններում գնահատումը պետք է ոչ միայն արձանագրի ուսանողի յուրացրած գիտելիքների մակարդակը, այլև հնարավորություն տա բացահայտելու նրա վերլուծական, ստեղծագործական, գործնական և մասնագիտական կարողությունները։ Այդ պատճառով կարևորվում են բազմազան գնահատման մեթոդների կիրառումը, չափանիշների հստակությունը, գնահատման օբյեկտիվությունը և կրթական գործընթացի հետադարձ կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Բարձրագույն կրթության որակի ապահովման գործում առանցքային նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական և մանկավարժական զարգացումը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, նորագույն դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային տեխնոլոգիաների կիրառման, հետազոտահեն ուսուցման և միջազգային մասնագիտական համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Կրթության որակի բարելավումը կապվում է նաև դասախոսի գիտահետազոտական և մանկավարժական գործունեության փոխկապակցվածության հետ, քանի որ ժամանակակից բուհում գիտական նորարարությունները պետք է հնարավորինս արագ ներառվեն կրթական գործընթացում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է բուհերի կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատումը։ Դիտարկվում են կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության, որոշումների կայացման արդյունավետության, տվյալների վրա հիմնված կառավարման, ներքին հաղորդակցության և տարբեր շահակիցների մասնակցության հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների ներգրավվածությանը որակի ապահովման գործընթացներում, քանի որ նրանց կրթական փորձի, կարծիքների և առաջարկությունների ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ առկա խնդիրների բացահայտման և կրթական ծառայությունների բարելավման գործում։ Աշխատությունում կարևորվում է նաև բուհերի կապը գիտության, աշխատաշուկայի և հասարակության հետ։ Բարձրագույն կրթության որակը պայմանավորված է ոչ միայն լսարանում իրականացվող ուսուցմամբ, այլև գիտահետազոտական գործունեության, գործատուների հետ համագործակցության, արտադրական և մասնագիտական պրակտիկաների, շրջանավարտների զբաղվածության և նորարարական նախագծերի զարգացման հնարավորություններով։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են կրթություն–գիտություն և կրթություն–աշխատաշուկա կապերի ամրապնդման անհրաժեշտությունն ու դրանց իրականացման հնարավոր մեխանիզմները։ Կրթական բարեփոխումների համատեքստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բուհերի և կրթական ծրագրերի հավատարմագրման ու որակի արտաքին գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ որակի գնահատման չափանիշների հստակեցմանը, գնահատման գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը և բուհերի կողմից ինքնագնահատման արդյունքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի հավատարմագրումը պետք է ոչ միայն վերահսկողության գործիք լինի, այլև բուհի զարգացման, ինքնավերլուծության և շարունակական բարելավման գործընթացի խթան։ Աշխատությունում կարող են առանձնացվել ՀՀ բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնական խնդիրները՝ կրթական ծրագրերի ոչ միշտ բավարար համապատասխանությունը աշխատաշուկայի փոփոխվող պահանջներին, դասավանդման ավանդական մեթոդների գերակշռությունը, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման անհրաժեշտությունը, որակի ներքին մշակույթի ոչ լիարժեք կայացվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական հնարավորությունների տարբերությունները, կառավարման որոշակի խնդիրները և միջազգային համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Այդ խնդիրների լուծման նպատակով կարող են առաջարկվել կրթական ծրագրերի պարբերական վերանայում և թարմացում, որակի ներքին ապահովման մշակույթի ամրապնդում, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման համակարգի կատարելագործում, ուսանողների և գործատուների մասնակցության ընդլայնում, թվային կրթական տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառում, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության համակարգերի զարգացում և բուհերի կառավարման գործընթացների կատարելագործում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև որակի ապահովման չափելի ցուցանիշների և գնահատման մեխանիզմների կիրառումը, որոնք հնարավորություն կտան ոչ միայն արձանագրել առկա վիճակը, այլև գնահատել իրականացվող բարեփոխումների արդյունավետությունը և ժամանակին կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրթության ոլորտի պետական կառավարման մարմիններին, բուհերի ղեկավարներին, որակի ապահովման մասնագետներին, դասախոսներին, կրթական ծրագրերի մշակողներին, ուսանողներին, գործատուներին և բարձրագույն կրթության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բարձրագույն կրթության որակի ապահովումը ներկայացնում է որպես շարունակական, համակարգային և բազմակողմանի գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է կրթական ծրագրերի արդիականությունից, դասավանդման որակից, ուսանողների ակտիվ մասնակցությունից, դասախոսների մասնագիտական զարգացումից, արդյունավետ կառավարմանից, գիտության և կրթության ինտեգրումից, աշխատաշուկայի հետ համագործակցությունից և որակի շարունակական բարելավման մշակույթի ձևավորումից։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա գազապահեստարանի հեռանկարային ծավալների տնտեսական հիմնավորմանը՝ բնական գազի պահեստավորման անհրաժեշտությունը, հնարավորությունները և տնտեսական արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության հիմքում գազամատակարարման համակարգի կայունության և հուսալիության ապահովման խնդիրն է, քանի որ ստորգետնյա պահեստավորումը հնարավորություն է տալիս հավասարակշռել գազի սպառման սեզոնային տատանումները, ձևավորել ռազմավարական պաշարներ և բարձրացնել էներգետիկ համակարգի դիմակայունությունը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի գազի սպառման դինամիկան, պահանջարկի սեզոնային առանձնահատկությունները, գազամատակարարման համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են պահեստավորման անհրաժեշտ ծավալը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պահեստարանի ակտիվ և բուֆերային գազի հարաբերակցությանը, պահեստավորման երկրաբանական և տեխնիկական հնարավորություններին, ներարկման ու հանման հզորություններին և շահագործման ռեժիմներին։ Տնտեսական հիմնավորման կարևոր բաղադրիչ է տարբեր հեռանկարային ծավալների համեմատական գնահատումը՝ որոշելու համար, թե որ ծավալն է առավել նպատակահարմար Հայաստանի էներգետիկ համակարգի պահանջների և տնտեսական սահմանափակումների պայմաններում։ Հետազոտությունում կարող են հաշվարկվել ստորգետնյա պահեստարանի ստեղծման և ընդլայնման կապիտալ ներդրումները, հորատանցքերի և վերգետնյա ենթակառուցվածքների կառուցման ծախսերը, գազի ներարկման ու հանման սարքավորումների արժեքը, շահագործման և տեխնիկական սպասարկման ընթացիկ ծախսերը, ինչպես նաև պահեստարանի բնականոն գործունեության ապահովման այլ ծախսերը։ Կարևորվում է նաև տարբեր ծավալների դեպքում գազի մեկ միավորի պահեստավորման ինքնարժեքի փոփոխության ուսումնասիրությունը, քանի որ պահեստարանի տնտեսական արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն ընդհանուր ծավալից, այլև օգտագործման ինտենսիվությունից և ենթակառուցվածքների բեռնվածության մակարդակից։ Աշխատությունը կարող է ներառել գազի պահանջարկի կանխատեսում և դրա հիման վրա պահեստավորման անհրաժեշտ ծավալների որոշում՝ հաշվի առնելով բնակչության, արդյունաբերության, էներգետիկայի և այլ խոշոր սպառողների պահանջարկի փոփոխությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ձմեռային պիկային սպառման ժամանակահատվածների ուսումնասիրությունը, երբ պահեստարանից գազի արագ հանման հնարավորությունը կարող է նվազեցնել մատակարարման խափանումների ռիսկը և սահմանափակել լրացուցիչ ներմուծման անհրաժեշտությունը։ Տնտեսական տեսանկյունից կարող են գնահատվել նաև պահեստավորման արդյունքում առաջացող խնայողությունները, մատակարարման հուսալիության բարձրացման տնտեսական արժեքը և հնարավոր արտակարգ իրավիճակների կանխարգելման ազդեցությունը։ Աշխատությունում կարող են կիրառվել ներդրումային նախագծերի գնահատման մեթոդներ՝ զուտ ներկա արժեքի, ներքին եկամտաբերության նորմայի, ներդրումների վերադարձի ժամկետի, շահութաբերության և դրամական հոսքերի վերլուծության միջոցով։ Այդ հաշվարկները հնարավորություն են տալիս տարբեր սցենարների պայմաններում համեմատել ներդրումային ծախսերը և ակնկալվող տնտեսական արդյունքները։ Կարևոր է նաև ռիսկերի վերլուծությունը, քանի որ գազի պահանջարկի փոփոխությունը, գների տատանումները, ներմուծման պայմանները, փոխարժեքային գործոնները, տեխնիկական ծախսերը և տարածաշրջանային էներգետիկ իրավիճակը կարող են էապես ազդել ծրագրի վերջնական արդյունավետության վրա։ Հետազոտության արդյունքում կարող են հիմնավորվել Հայաստանի համար ստորգետնյա գազապահեստավորման առավել նպատակահարմար հեռանկարային ծավալները և դրանց ձևավորման փուլային մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև էներգետիկ անվտանգության ապահովման տեսանկյունից, քանի որ բավարար պահեստային պաշարների առկայությունը կարող է բարձրացնել գազամատակարարման համակարգի կայունությունը և նվազեցնել արտաքին մատակարարումներից առաջացող հնարավոր ռիսկերի ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի և տնտեսագիտության մասնագետներին, գազամատակարարման համակարգերի նախագծողներին, պետական կառավարման և էներգետիկ քաղաքականության ոլորտի մասնագետներին, ներդրումային ծրագրերի գնահատմամբ զբաղվող տնտեսագետներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է գազապահեստավորման տեխնիկական, էներգետիկ և տնտեսական խնդիրները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա գազապահեստարանի զարգացման անհրաժեշտությունը, որոշել տնտեսապես նպատակահարմար հեռանկարային ծավալները և գնահատել դրանց ստեղծման ու շահագործման արդյունավետությունը՝ էներգետիկ անվտանգության, գազամատակարարման հուսալիության և երկարաժամկետ տնտեսական շահերի համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործության հոգեբանական և հոգեվերլուծական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ գրողի գեղարվեստական աշխարհի ներքին կառուցվածքը, կերպարների հոգեբանական դրսևորումները և մարդկային վարքի խորքային շարժառիթները վերլուծելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես են մարդու գիտակցական և ենթագիտակցական ապրումները, ներքին հակասությունները, ցանկությունները, վախերը, մեղքի զգացումը, տառապանքը, սերը, կորուստը և ինքնության որոնումը վերածվում գեղարվեստական պատկերների ու կերպարային համակարգերի։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Թումանյանի ստեղծագործությունը դիտարկել ոչ միայն ազգային բանահյուսական, սոցիալական և փիլիսոփայական համատեքստերում, այլև մարդու հոգեկանի խորքային շերտերի արտահայտության տեսանկյունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի կերպարների հոգեբանական կառուցվածքին, նրանց ներքին մղումներին և արտաքին վարքի ու ներաշխարհի միջև առկա հարաբերություններին։ Կարող են ուսումնասիրվել մարդկային հարաբերությունների, ընտանեկան կապերի, սիրո, ծնողական զգացմունքների, սոցիալական ճնշումների և բարոյական ընտրության այնպիսի դրսևորումներ, որոնք բացահայտում են կերպարների հոգեկան բարդ աշխարհը։ Հոգեվերլուծական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև խորհրդանիշների, երազային կամ ենթագիտակցական պատկերների, կրկնվող մոտիվների և այլ խորքային իմաստային կառուցվածքների դերին։ Թումանյանի ստեղծագործություններում բնությունը, կենդանական աշխարհը, ճանապարհը, տունը, մութն ու լույսը, մահը և կյանքի շարունակականությունը կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես սյուժետային կամ գեղարվեստական բաղադրիչներ, այլև որպես հոգեբանական վիճակների ու ներքին գործընթացների խորհրդանշական արտահայտություններ։ Աշխատությունում կարևոր նշանակություն ունի նաև բանահյուսական նյութի և անհատական ստեղծագործական հոգեբանության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Թումանյանը հաճախ օգտագործում է ժողովրդական պատումներ, առասպելական ու հեքիաթային մոտիվներ, սակայն դրանք վերակազմավորում է՝ դրանց միջոցով արտահայտելով մարդու ներքին ապրումները, բարոյական հակասությունները և գոյաբանական հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև հեղինակի ստեղծագործության մեջ ողբերգականի և զավեշտականի համադրությունը՝ որպես մարդկային հոգեբանության հակասական կողմերի բացահայտման միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տառապանքի, կարեկցանքի, խղճի և արդարության թեմաներին, որոնք Թումանյանի գեղարվեստական աշխարհում հաճախ ձեռք են բերում ոչ միայն սոցիալական, այլև խորապես հոգեբանական նշանակություն։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև հեղինակի քնարական ստեղծագործությունների ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով անձնական զգացմունքի, ինքնախորհրդածության, միայնության, սիրո և հոգևոր որոնման արտահայտությունները։ Այս համատեքստում գրական տեքստը դիտարկվում է որպես ներաշխարհի բացահայտման միջոց, որտեղ արտաքին իրադարձությունները հաճախ զուգահեռվում են կերպարի կամ քնարական հերոսի ներքին փոփոխությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է հոգեբանական վերլուծության և հոգեվերլուծական մեկնաբանության սահմանների տարբերակումը՝ խուսափելով կերպարների և հեղինակային աշխարհի պարզեցված մեկնաբանություններից և փորձելով դրանք դիտարկել գեղարվեստական ամբողջության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, հոգեբանության և հոգեվերլուծության մասնագետներին, հայ գրականության հետազոտողներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Թումանյանի ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես մարդկային հոգեկանի բազմաշերտ արտահայտության հարուստ գեղարվեստական համակարգ՝ բացահայտելով նրա կերպարների ներքին աշխարհը, ենթագիտակցական մղումները, հոգեբանական հակասությունները և խորհրդանշական կառուցվածքները և ցույց տալով, թե ինչպես են այդ բաղադրիչները ձևավորում գրողի ստեղծագործության խորքային գեղագիտական ու փիլիսոփայական նշանակությունը։