Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության կարգավորման հիմնախնդիրների և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պարտադիր ապահովագրության տնտեսական և իրավական էությունը, դրա կիրառման նպատակները, ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև համակարգի արդյունավետ գործունեությունն ապահովող հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավտոտրանսպորտային պատահարների հետևանքով երրորդ անձանց պատճառված գույքային և անձնական վնասների փոխհատուցման գործընթացին, ապահովագրական ռիսկերի գնահատմանը, ապահովագրավճարների ձևավորմանը և հատուցումների կազմակերպմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ՀՀ-ում գործող կարգավորման առանձնահատկությունները, ապահովագրական շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական և իրավական գործոնները, ինչպես նաև համակարգի առջև ծառացած խնդիրները։ Քննության են առնվում ապահովագրական ընկերությունների գործունեության, վերահսկողության, վնասների գնահատման, հատուցումների տրամադրման և ապահովագրական պայմանների կատարելագործման հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարտադիր ապահովագրության համակարգի արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարների ռիսկերը, վարորդների և տրանսպորտային միջոցների սեփականատերերի վարքագիծը, ապահովագրական մշակույթի մակարդակը և շուկայի մրցակցային միջավայրը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային փորձին և դրա կիրառման հնարավորություններին Հայաստանի պայմաններում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի թափանցիկությունը, արդյունավետությունը և ապահովագրված անձանց իրավունքների պաշտպանության մակարդակը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել պարտադիր ապահովագրության օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ կարգավորման կատարելագործման, ապահովագրական ծառայությունների որակի բարձրացման և վնասների արդարացի ու արդյունավետ փոխհատուցման մեխանիզմների զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ապահովագրության և ֆինանսների մասնագետներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցներին, պետական կարգավորող մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է բանկային վերահսկողության համակարգի կատարելագործման ուղիների և դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը վարկային քաղաքականության արդյունավետության վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բանկային վերահսկողության էությունը, նպատակները, սկզբունքները և հիմնական մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց դերը ֆինանսական համակարգի կայունության և բանկերի գործունեության արդյունավետության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային ռիսկերի կառավարմանը, վարկավորման գործընթացի վերահսկողությանը, բանկերի ակտիվների որակի գնահատմանը և այն գործիքներին, որոնց միջոցով վերահսկող մարմինները կարող են նպաստել պատասխանատու ու կայուն վարկային քաղաքականության ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է վերահսկողության և վարկային քաղաքականության փոխկապակցվածությունը՝ գնահատելով, թե վերահսկողական պահանջների, նորմատիվների և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմների փոփոխություններն ինչպես կարող են ազդել վարկային ռեսուրսների բաշխման, վարկավորման ծավալների, վարկերի որակի և բանկերի ֆինանսական կայունության վրա։ ՀՀ բանկային համակարգի նյութերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող վերահսկողության համակարգի հիմնական առավելություններն ու խնդիրները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել դրա արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բանկային վերահսկողության կատարելագործման հնարավոր ուղիների ներկայացումը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ռիսկերի կառավարման մոտեցումները, վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը և ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման պահանջները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել վարկային քաղաքականության ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը, վարկային ռիսկերի նվազեցմանը, բանկային համակարգի կայունության ամրապնդմանը և վերահսկողության մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բանկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, վերահսկողության և ռիսկերի կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի Հանրապետությունում հայ բնակչության էթնոկրոնական վերափոխումների ուսումնասիրությանը 1923–2005 թվականների ընթացքում՝ պատմական, հասարակական և կրոնական գործընթացների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հանրապետության ձևավորումից հետո հայ համայնքի ժողովրդագրական, ազգային և կրոնական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական, իրավական, սոցիալական և մշակութային գործոնները, որոնք ազդել են համայնքի ինքնության պահպանման և վերափոխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքային կառույցների, եկեղեցական կյանքի, կրթական հաստատությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը, ինչպես նաև դրանց դերին ազգային ու կրոնական ինքնության պահպանման գործընթացում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև բնակչության թվաքանակի և տեղաբաշխման փոփոխությունները, ներքին և արտաքին միգրացիոն գործընթացները, քաղաքային միջավայրի ազդեցությունը, միջհամայնքային հարաբերությունները և հասարակության մեջ ինտեգրման տարբեր դրսևորումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում էթնիկական և կրոնական ինքնության փոխակերպումներին՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են քաղաքական ու սոցիալական պայմանները ներգործել հայերի ազգային ինքնագիտակցության, կրոնական պատկանելիության և համայնքային կյանքի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև հայ համայնքի և Թուրքիայի պետական ու հասարակական ինստիտուտների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում առաջացած մարտահրավերները։ Ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել փոփոխությունների երկարաժամկետ ընթացքին և առանձնացնել դրանց տարբեր փուլերի առանձնահատկությունները՝ հանրապետության հիմնադրումից մինչև XXI դարի սկզբի իրավիճակը։ Հետազոտությունը կարևոր է Թուրքիայի հայ համայնքի պատմության, ազգային փոքրամասնությունների խնդիրների, էթնիկ և կրոնական ինքնության, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի հասարակական-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, թուրքագետներին, կրոնագետներին, ազգագրագետներին, սոցիոլոգներին, ժողովրդագրագետներին և ազգային փոքրամասնությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Մովսես Խորենացու պատմագրական երկի և Աստվածաշնչի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով աստվածաշնչյան նյութի, գաղափարների, կերպարների և պատմողական սկզբունքների դերը հայ պատմագրության ձևավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են աստվածաշնչյան գրքերի և պատմագրական շարադրանքի միջև առկա բովանդակային, գաղափարական և կառուցվածքային կապերը, ինչպես նաև սուրբգրային պատումների, մեջբերումների ու ակնարկների կիրառությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով աստվածաշնչյան պատմությունները, կերպարներն ու բարոյական-կրոնական գաղափարները ներառվում են հայ ժողովրդի ծագման, անցյալի և պատմական իրադարձությունների ներկայացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու պատմագրի աշխարհայացքը և նրա կողմից պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման աստվածաշնչյան հիմքերը՝ միաժամանակ բացահայտելով պատմության, կրոնի և ազգային ինքնագիտակցության փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև աստվածաշնչյան կերպարների և իրադարձությունների հետ համեմատություններին, որոնք կարող են ծառայել որպես պատմական դեպքերի գնահատման, հերոսների բնութագրման կամ բարոյական եզրահանգումների միջոց։ Աշխատության մեջ կարող են քննվել սուրբգրային տեքստի ուղղակի և անուղղակի ազդեցությունները, աստվածաշնչյան պատկերների ու լեզվական ձևակերպումների կիրառությունը, ինչպես նաև դրանց վերաիմաստավորումը հայկական պատմական միջավայրում։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հայ պատմագրության վաղ շրջանի մտավոր և հոգևոր հիմքերը և այն դերը, որ ունեցել է քրիստոնեական աշխարհայացքը ազգային պատմության մեկնաբանության գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայ միջնադարյան գրականության, պատմագրության և աստվածաբանական մտքի փոխհարաբերությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, աստվածաշնչագետներին, միջնադարագետներին, բանասերներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Ասիայի տարածքում ձևավորված թուրքերենի բարբառների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է տարբեր բարբառներում գործածվող բառերի և արտահայտությունների կազմը, դրանց ծագումը, իմաստային դաշտերը, տարածքային տարածվածությունը և գործածության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական կենցաղին, գյուղատնտեսությանը, արհեստներին, բնությանը, ընտանեկան և հասարակական հարաբերություններին վերաբերող բառապաշարին, քանի որ նման բառային միավորները հաճախ անմիջականորեն արտացոլում են տվյալ տարածաշրջանի պատմական ու մշակութային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև բարբառային բառերի և գրական թուրքերենի բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելու համար հնչյունական, իմաստային և ձևաբանական տարբերությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառությունները, դրանց տարածման ուղիները և տեղական լեզվական շփումների ազդեցությունը բարբառային բառապաշարի ձևավորման վրա։ Փոքրասիական բարբառների բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու թուրքերենի տարածքային բազմազանության, պատմական զարգացման և լեզվական փոխազդեցությունների մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև լեզվամշակութային տեսանկյունից, քանի որ բարբառային բառապաշարում պահպանվում են տվյալ համայնքների կենցաղի, ավանդույթների, զբաղմունքի և պատմական փորձի հետ կապված բազմաթիվ լեզվական վկայություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել թուրքերենի բարբառային քարտեզագրման, պատմական բառագիտության և համեմատական լեզվաբանության հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել թուրքագետներին, բարբառագետներին, լեզվաբաններին, բառագետներին, պատմական լեզվաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև Փոքր Ասիայի լեզվական և մշակութային պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Հրատարակությունը նվիրված է «Ակոս» պարբերականի հետադարձ մատենագիտական ուսումնասիրությանը՝ համակարգված կերպով ներկայացնելով դրա էջերում տարբեր ժամանակաշրջաններում հրապարակված նյութերի և հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ընթերցողին և հետազոտողին հնարավորություն տալ կողմնորոշվելու պարբերականի հարուստ բովանդակության մեջ, գտնելու անհրաժեշտ հրապարակումները և ուսումնասիրելու դրանց թեմատիկ ու ժամանակագրական ընդգրկումը։ Մատենագիտությունը կարող է ներառել հոդվածների, հաղորդումների, հարցազրույցների, գրական և մշակութային նյութերի, հասարակական-քաղաքական հրապարակումների, ինչպես նաև այլ բնույթի տպագիր նյութերի մատենագիտական նկարագրություններ։ Նյութերի համակարգումն ու դասակարգումը հնարավորություն են տալիս հետևելու պարբերականի բովանդակային ուղղություններին, թեմաների փոփոխությանը և տարբեր ժամանակահատվածներում դրա հրապարակային օրակարգի զարգացմանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես հայ մամուլի պատմության ուսումնասիրության օժանդակ աղբյուր, քանի որ մատենագիտական գրառումների միջոցով փաստագրվում է պարբերականի գործունեությունն ու դրա էջերում արտացոլված հասարակական, մշակութային և քաղաքական կյանքը։ Այն կարող է նպաստել նաև հայ համայնքային մամուլի, հայ-թուրքական հասարակական ու մշակութային փոխառնչությունների, գրականության, լրագրության և ժամանակակից հայ մտքի տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետադարձ մատենագիտությունը հատկապես օգտակար է գիտական հետազոտությունների, թեմատիկ գրականության որոնման, աղբյուրագիտական աշխատանքների և պարբերականի բովանդակության համակարգված վերլուծության համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, լրագրության և մամուլի պատմության մասնագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, մշակութաբաններին, հայագետներին, հետազոտողներին և «Ակոս» պարբերականի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Euphorbiaceae ընտանիքին պատկանող Euphorbia ցեղի կենսահամակարգային և ֆիտոաշխարհագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Հյուսիսարևելյան Իրանի տարածքում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տվյալ տարածաշրջանում տարածված տեսակների բազմազանությունը, դրանց տաքսոնոմիական առանձնահատկությունները, տարածման օրինաչափությունները և էկոլոգիական պայմանների հետ ունեցած փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսակների նույնականացմանը, մորֆոլոգիական հատկանիշների համեմատությանը և դրանց համակարգաբանական դիրքի ճշգրտմանը, ինչը կարևոր է տարածաշրջանային ֆլորայի կազմի և բազմազանության ամբողջական գնահատման համար։ Ֆիտոաշխարհագրական վերլուծության միջոցով դիտարկվում են տեսակների տարածման արեալները, աշխարհագրական խմբավորումները և այն բնական գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց տարածվածությունը Հյուսիսարևելյան Իրանի տարբեր բնակավայրերում։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են հաշվի առնվել կլիմայական պայմանները, բարձրությունը ծովի մակարդակից, հողային առանձնահատկությունները, խոնավության մակարդակը և բուսական համակեցությունների բնույթը՝ պարզելու համար դրանց ազդեցությունը Euphorbia ցեղի տեսակների տարածման վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տարածաշրջանի բուսական աշխարհի կենսաբազմազանության ուսումնասիրման, հազվադեպ կամ սահմանափակ տարածում ունեցող տեսակների բացահայտման և բնական բուսական ռեսուրսների պահպանության խնդիրների տեսանկյունից։ Տվյալների համակարգված ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նաև Իրանի ֆլորայի տաքսոնոմիական և աշխարհագրական պատկերի կատարելագործմանը և հարակից տարածաշրջանների բուսական աշխարհի հետ համեմատական ուսումնասիրությունների իրականացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բուսաբաններին, տաքսոնոմներին, ֆիտոաշխարհագրագետներին, էկոլոգներին, կենսաբազմազանության պահպանության մասնագետներին, գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ավագ դպրոցում ռուսերենի բայական նախածանցավոր բառակազմության ուսուցման տեսական և մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռուսերեն բայերի նախածանցավորման համակարգն է, նախածանցների միջոցով նոր բառերի և իմաստային տարբերակների ձևավորումը, ինչպես նաև այդ երևույթների յուրացման առանձնահատկությունները հայախոս սովորողների կողմից։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ռուսերեն բայական նախածանցների իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները, դրանց միացումը տարբեր բայական հիմքերի հետ, բառիմաստի և բայի տեսակի փոփոխությունները, ինչպես նաև տարածական, ժամանակային, ուղղության, ավարտվածության և այլ իմաստների արտահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայախոս աշակերտների համար առաջացող դժվարություններին, որոնք կարող են պայմանավորված լինել հայերենի և ռուսերենի բառակազմական ու քերականական համակարգերի տարբերություններով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ուսուցման արդյունավետ մեթոդների և վարժությունների համակարգի մշակումը, որը կարող է նպաստել սովորողների կողմից նախածանցավոր բայերի ճիշտ ընկալմանը, կազմությանը և գործածությանը։ Դիտարկվում են բառային և համատեքստային վարժություններ, համեմատական մեթոդներ, բառակազմական վերլուծություն, բառապաշարի ակտիվացման և խոսքային հմտությունների զարգացման միջոցներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցման հաջորդականության, նյութի ընտրության և սովորողների լեզվական կարողություններին համապատասխան առաջադրանքների կառուցման սկզբունքներին։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ռուսերենի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործմանը հայկական ավագ դպրոցում՝ հատկապես բայական բառակազմության և բառապաշարի ուսուցման ոլորտում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ռուսաց լեզվի ուսուցիչներին, մեթոդիստներին, լեզվաբաններին, մանկավարժական բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և ռուսերենի՝ որպես օտար լեզվի ուսուցման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ջերմային ռեժիմների պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ջերմաստիճանային պայմանների ազդեցությունը կոմպոզիտային նյութերի ձևավորման գործընթացի, կառուցվածքի և վերջնական ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պոլիմերային մատրիցի և լցանյութերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, խառնման և ձևավորման գործընթացները, ջերմային մշակման պայմանները, ինչպես նաև տարբեր ջերմաստիճանների և տաքացման ռեժիմների ազդեցությունը նյութի կառուցվածքային ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ջերմային ռեժիմի փոփոխությունը կարող է ազդել պոլիմերի հալման, կարծրացման կամ այլ փոխակերպումների ընթացքի, բաղադրիչների համատեղելիության և կոմպոզիտի վերջնական կառուցվածքային միատարրության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել ստացված նյութերի մեխանիկական ամրությունը, ջերմակայունությունը, դեֆորմացիոն հատկությունները, խտությունը և այլ տեխնիկական ցուցանիշներ՝ տարբեր պայմաններում ստացված նմուշների համեմատության միջոցով։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման առավել արդյունավետ ջերմային պայմանները և օպտիմալացնելու տեխնոլոգիական գործընթացը՝ անհրաժեշտ հատկություններով նյութ ստանալու նպատակով։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տարբեր նշանակության պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի արտադրության, տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման և նյութերի շահագործական հատկությունների բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, պոլիմերային տեխնոլոգիայի մասնագետներին, ինժեներներին, արտադրական ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկության ինովացիաների կառավարման ռազմավարության ձևավորման և իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես կարող են ձեռնարկությունները մշակել և կիրառել նորարարական զարգացման ռազմավարություններ՝ բարձրացնելու մրցունակությունը, արտադրության արդյունավետությունը և շուկայական դիրքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինովացիոն գործունեության պլանավորմանը, նորարարական նախագծերի ընտրությանը և գնահատմանը, ֆինանսավորման աղբյուրներին, տեխնոլոգիական նորարարությունների ներդրմանը և դրանց կառավարման կազմակերպական մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են ձեռնարկությունների ինովացիոն ակտիվության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, մարդկային կապիտալը, տեխնոլոգիական կարողությունները, շուկայի պահանջարկը, մրցակցային միջավայրը և պետական տնտեսական քաղաքականությունը։ ՀՀ օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական ձեռնարկությունների համար բնորոշ խնդիրներն ու սահմանափակումները և գնահատելու ինովացիոն կառավարման ռազմավարությունների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության, ներդրումային խթանների, գիտության և բիզնեսի համագործակցության ու տեխնոլոգիական ձեռներեցության զարգացման մեխանիզմներին։ Կարևորվում է ինովացիոն ռազմավարության և ձեռնարկության ընդհանուր զարգացման ռազմավարության փոխկապակցվածությունը, քանի որ նորարարական լուծումների արդյունավետ կառավարումը կարող է նպաստել արտադրողականության բարձրացմանը, նոր շուկաների ձևավորմանը և երկարաժամկետ տնտեսական կայունությանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ Հայաստանի ձեռնարկություններում ինովացիոն գործունեության կազմակերպման և կառավարման կատարելագործման, մրցունակության բարձրացման և նորարարական ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման և բիզնեսի մասնագետներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը հանդիսանում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների մատենագիտական ընթացիկ տեղեկատու, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել տվյալ ոլորտներին առնչվող նոր գրականությունն ու տեղեկատվական նյութերը։ Այն կարող է ընդգրկել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ, կատալոգներ ու այլ հրատարակություններ։ Նյութերի մատենագիտական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ, գտնել անհրաժեշտ աղբյուրները և հետևել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի ու արվեստի ուսումնասիրության զարգացմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի փաստագրական աղբյուր, քանի որ մատենագիտական գրառումների միջոցով արտացոլվում է այն գիտական, քննադատական և տեղեկատվական գրականությունը, որը շրջանառվել է ՀՍՍՀ-ում։ Այն կարող է օգտակար լինել մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների ուսումնասիրությունների համար՝ հնարավորություն տալով հետազոտողներին համակարգված կերպով բացահայտել անհրաժեշտ գրականությունը և կազմել թեմատիկ մատենագիտական շտեմարաններ։ Նման ընթացիկ տեղեկատուները հատկապես արժեքավոր են գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքում, գիտական հետազոտությունների նախապատրաստման, գրականության որոնման և մատենագիտական ուսումնասիրությունների իրականացման ժամանակ։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, մատենագետներին, գրադարանավարներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և հայկական մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Մկրտիչ Խրիմյանի հասարակական և քաղաքական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա դերակատարությունը XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի սկզբի հայ ազգային-հասարակական կյանքի կարևորագույն գործընթացներում։ Հետազոտության շրջանակում լուսաբանվում է նրա գործունեությունը հոգևոր, կրթական, հասարակական և ազգային-քաղաքական ոլորտներում, ինչպես նաև նրա գաղափարական հայացքների ձևավորումն ու զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման, կրթության և մշակույթի զարգացման, հասարակական համախմբման և հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանության ուղղությամբ նրա նախաձեռնություններին։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև նրա հարաբերությունները ժամանակի հասարակական և քաղաքական գործիչների հետ, ազգային հարցի վերաբերյալ դիրքորոշումները և այն քաղաքական ու պատմական պայմանները, որոնցում ծավալվել է նրա գործունեությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արևմտահայության խնդիրներին, Օսմանյան կայսրության պայմաններում հայ բնակչության սոցիալական ու քաղաքական դրությանը և այդ խնդիրների վերաբերյալ նրա արտահայտած տեսակետներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է նա իր հասարակական գործունեությունը կապել ազգային շահերի պաշտպանության, կրթական առաջընթացի և հասարակական կյանքի բարեփոխման գաղափարների հետ։ Աշխատությունը նաև արժեքավոր է նրա գործունեությունը ժամանակաշրջանի ավելի լայն քաղաքական իրադարձությունների համատեքստում դիտարկելու տեսանկյունից՝ բացահայտելով նրա ազդեցությունը հայ ազգային-ազատագրական մտքի և հասարակական գիտակցության զարգացման վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, հասարակական-քաղաքական մտքի, եկեղեցու պատմության, ազգային շարժումների և հայագիտության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և XIX դարի հայ հասարակական կյանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Հոդվածը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության մեջ Ռուսաստանի դերակատարության ուսումնասիրությանը՝ առանձնացնելով այն որպես տարածաշրջանային գործընթացների վրա էական ազդեցություն ունեցող առանցքային ուժ։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում է Ռուսաստանի քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմավարական ներգրավվածությունը Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը հակամարտության կարգավորման գործընթացի և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի երկրների միջև ձևավորված հարաբերություններին, Մոսկվայի շահերին և այն գործիքներին, որոնց միջոցով Ռուսաստանը կարող է ազդել հակամարտության զարգացման, բանակցային գործընթացների և կողմերի միջև ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հոդվածը հակամարտությունը դիտարկում է ոչ միայն երկկողմ հարաբերությունների շրջանակում, այլև ավելի լայն աշխարհաքաղաքական համատեքստում՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանում արտաքին դերակատարների մրցակցությունը և Ռուսաստանի ռազմավարական առաջնահերթությունները։ Ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչ նշանակություն կարող է ունենալ Ռուսաստանի դիրքորոշումը հակամարտության սրման կամ կարգավորման տարբեր փուլերում, ինչպես նաև տարածաշրջանային կայունության և անվտանգության ապահովման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում դիվանագիտական միջնորդությանը, քաղաքական ազդեցության մեխանիզմներին և այն հնարավորություններին ու սահմանափակումներին, որոնք պայմանավորում են Ռուսաստանի դերակատարությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, տարածաշրջանային անվտանգության և աշխարհաքաղաքականության մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Հոդվածը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի երկարատև հակամարտության քաղաքական զարգացումներին և այն նոր աշխարհաքաղաքական շահերին, որոնք ժամանակի ընթացքում փոխել են տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունն ու հակամարտության շուրջ միջազգային դիրքավորումները։ Հեղինակը հակամարտությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև երկարամյա վեճ, այլև որպես ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների բաղադրիչ, որի վրա ազդեցություն են ունենում հարևան և միջազգային դերակատարների ռազմավարական շահերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի՝ Ադրբեջանի նկատմամբ քաղաքական և ռազմավարական աջակցության ակտիվացմանը և դրա հնարավոր հետևանքներին տարածաշրջանային հավասարակշռության համար։ Հոդվածում քննարկվում են այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում նախկինում երկար ժամանակ ձգձգվող հակամարտությունը ձեռք է բերել նոր դինամիկա, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք նպաստել են դրա միջազգային նշանակության վերաիմաստավորմանը։ Վերլուծության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններին, Թուրքիայի տարածաշրջանային դերակատարությանը, արտաքին քաղաքական շահերի բախմանը և Հարավային Կովկասում ազդեցության համար ձևավորվող մրցակցությանը։ Հոդվածը կարևոր է նրանով, որ հակամարտության խնդիրը ներկայացնում է լայն աշխարհաքաղաքական համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են տարածաշրջանային պետությունների ռազմավարական առաջնահերթությունները վերափոխել երկարատև հակամարտությունների ընթացքը։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, տարածաշրջանագիտության, անվտանգության և ժամանակակից պատմության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։