Ереван (1957)

Լրագրություն

Այս տարեգիրքը ներկայացնում է 2020 թվականի ընթացքում ԶԼՄ-ներում արձանագրված հիմնական հրապարակումների, արձագանքների և տեղեկատվական հոսքերի համակարգված հավաքածու՝ կենտրոնանալով հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային թեմաների վրա։ Նյութում մեդիա դաշտը դիտարկվում է որպես սոցիալական գործընթացների արտացոլման և հասարակական կարծիքի ձևավորման կարևոր հարթակ, որտեղ ամփոփվում են տարվա ընթացքում առավել քննարկված իրադարձությունները, պաշտոնական հայտարարությունները, օրենսդրական փոփոխությունները և հանրային քննարկումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեդիայի դերին տեղեկատվության տարածման, հանրային ընկալումների ձևավորման և քաղաքական օրակարգի կառուցման մեջ՝ ընդգծելով ինչպես պետական, այնպես էլ անկախ լրատվամիջոցների արձագանքների բազմազանությունը։ Տարեգիրքը նաև ծառայում է որպես տեղեկատվական-վերլուծական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել 2020 թվականի մեդիա միջավայրի դինամիկան, թեմատիկ շեշտադրումները և տեղեկատվական ազդեցության հիմնական ուղղությունները։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հանրաքվեի՝ որպես անմիջական ժողովրդավարության կարևորագույն ինստիտուտի, իրավական և կազմակերպական զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիների կողմից պետական և հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի վերաբերյալ անմիջականորեն որոշում կայացնելու հնարավորությունն է, ինչպես նաև այդ գործընթացի սահմանադրական, օրենսդրական և գործնական երաշխիքների կատարելագործումը։ Աշխատության մեջ հանրաքվեն դիտարկվում է որպես ժողովրդի իշխանության իրականացման ձև, որի միջոցով քաղաքացիները կարող են անմիջականորեն արտահայտել իրենց կամքը՝ առանց բացառապես ներկայացուցչական մարմինների միջոցով որոշումների ընդունման։ Ուսումնասիրության շրջանակում բացահայտվում է հանրաքվեի էությունը, դրա տեղը ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և փոխհարաբերությունը ժողովրդաիշխանության, ներկայացուցչական ժողովրդավարության, քաղաքական մասնակցության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման հետ։ Աշխատանքում կարևորվում է այն գաղափարը, որ հանրաքվեի արդյունավետ կիրառումը կարող է բարձրացնել քաղաքացիների մասնակցությունը հանրային կառավարմանը, նպաստել հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի շուրջ հանրային քննարկումների ակտիվացմանը և ամրապնդել պետական ինստիտուտների նկատմամբ քաղաքացիների վստահությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հանրաքվեի սահմանադրաիրավական հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են հանրաքվեի նշանակությունը, դրա անցկացման իրավական հիմքերը, նախաձեռնության սուբյեկտները, հանրաքվեի դրվող հարցերի շրջանակը, քվեարկության կազմակերպման սկզբունքները և ընդունված որոշումների իրավական ուժը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն սահմանափակումներին, որոնք նախատեսվում են որոշակի հարցերի վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու համար՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել սահմանադրական կարգը, մարդու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները և պետական կառավարման կայունությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է հանրաքվեի նախաձեռնության և կազմակերպման ընթացակարգը։ Քաղաքացիների մասնակցության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է նրանով, թե որքան մատչելի են նախաձեռնության իրականացման իրավական մեխանիզմները, ինչ պահանջներ են ներկայացվում ստորագրությունների հավաքագրմանը, ինչպես է ստուգվում նախաձեռնության օրինականությունը և ինչ ժամկետներում են իրականացվում համապատասխան գործընթացները։ Այս համատեքստում ուսումնասիրության առարկա են դառնում նաև հանրաքվեի կազմակերպման ընթացքում պետական և ընտրական մարմինների լիազորությունների ու պատասխանատվության հարցերը։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է ընտրական և հանրաքվեի գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Քվեարկության նկատմամբ հասարակական վստահությունը պահանջում է հստակ կանոններ, վերահսկելի ընթացակարգեր, տեղեկատվության հասանելիություն և ընտրական գործընթացի բոլոր փուլերի օրինականության ապահովում։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև քվեարկության արդյունքների ամփոփման, վերահսկողության, բողոքարկման և հնարավոր իրավախախտումների կանխարգելման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանրաքվեի ընթացքում քաղաքացիների իրազեկվածության խնդրին։ Հանրաքվեի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն քվեարկության տեխնիկական կազմակերպումից, այլև քաղաքացիների՝ հարցի էությունը հասկանալու և տեղեկացված որոշում կայացնելու հնարավորությունից։ Այդ պատճառով կարևոր են հանրային քննարկումները, պաշտոնական տեղեկատվության հասանելիությունը, տարբեր տեսակետների ներկայացման հավասար հնարավորությունները և հանրային բանավեճի պատշաճ կազմակերպումը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական ուժերի, քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, զանգվածային լրատվության միջոցների և այլ հանրային դերակատարների դերը հանրաքվեի նախընտրական գործընթացում։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հանրաքվեի և ներկայացուցչական ժողովրդավարության փոխհարաբերությունը։ Հանրաքվեն կարող է լրացնել խորհրդարանական և տեղական ներկայացուցչական կառավարման մեխանիզմները՝ քաղաքացիներին հնարավորություն տալով անմիջականորեն արտահայտվել որոշակի կարևոր հարցերի շուրջ։ Միաժամանակ դրա կիրառումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ չթուլացնի ներկայացուցչական ինստիտուտների դերը և չվերածվի բարդ քաղաքական կամ իրավական հարցերի չափազանց պարզեցված լուծման միջոցի։ Այս համատեքստում կարևորվում է հանրաքվեի կիրառման նպատակների, սահմանների և իրավական հետևանքների հստակ սահմանումը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը։ Տարբեր պետություններում հանրաքվեի ինստիտուտը ունի տարբեր իրավական մոդելներ՝ սկսած պարտադիր և խորհրդատվական հանրաքվեներից մինչև քաղաքացիական նախաձեռնությամբ անցկացվող հանրաքվեներ։ Այդ փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հանրաքվեի կազմակերպման արդյունավետ մեխանիզմները, հնարավոր ռիսկերը և Հայաստանի իրավական համակարգում կիրառելի բարեփոխումների ուղղությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հանրաքվեի ժամանակակից հիմնախնդիրների բացահայտումը։ Դրանց թվում կարող են լինել քաղաքացիների ցածր մասնակցությունը, հանրային իրազեկվածության պակասը, քաղաքական բևեռացումը, քարոզչական տեղեկատվության անհավասարակշռությունը, ապատեղեկատվության տարածումը, վարչական ռեսուրսի հնարավոր չարաշահումը և հանրաքվեի հարցերի ձևակերպման հստակության խնդիրը։ Այս երևույթները կարող են ազդել քաղաքացիների ազատ կամարտահայտության և հանրաքվեի արդյունքների նկատմամբ հասարակական վստահության վրա։ Ժամանակակից պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում նաև թվային միջավայրի ազդեցությունը։ Սոցիալական ցանցերը և առցանց տեղեկատվական հարթակները կարող են ընդլայնել քաղաքացիների իրազեկման և մասնակցության հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ ստեղծում են ապատեղեկատվության, մանիպուլյատիվ քարոզչության և հանրային կարծիքի նպատակային ազդեցության նոր ռիսկեր։ Հետևաբար հանրաքվեի ինստիտուտի կատարելագործումը պահանջում է նաև տեղեկատվական միջավայրի և թվային հաղորդակցության առանձնահատկությունների հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու հանրաքվեի՝ որպես անմիջական ժողովրդավարության ինստիտուտի, իրավական և գործնական զարգացման հիմնական խնդիրները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ։ Դրանց շարքում կարևոր են իրավական ընթացակարգերի հստակեցումը, քաղաքացիների իրազեկվածության բարձրացումը, հանրային քննարկումների զարգացումը, ընտրական գործընթացների թափանցիկության ամրապնդումը, վերահսկողության և բողոքարկման արդյունավետ մեխանիզմների կատարելագործումը, ապատեղեկատվության դեմ պայքարը և հանրաքվեի արդյունքների նկատմամբ հասարակական վստահության բարձրացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ընտրական գործընթացների փորձագետների, քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, ուսանողների և անմիջական ժողովրդավարության ու հանրային մասնակցության խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ գրող Գուրգեն Մահարու արձակի գեղարվեստական համակարգի առանձնահատկություններին՝ կենտրոնանալով նրա ստեղծագործությունների կառուցվածքային, լեզվական և գաղափարական շերտերի վերլուծության վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է Մահարու արձակին բնորոշ պատկերային մտածողությունը, որի միջոցով առօրյա իրականությունը ներկայացվում է խորքային հոգեբանական և գեղարվեստական մեկնաբանություններով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա լեզվական ոճին՝ հարուստ փոխաբերություններով, նուրբ հեգնանքով և հուզական լարվածությամբ, որոնք ձևավորում են հեղինակային յուրօրինակ ձայն։ Վերլուծվում են նաև թեմատիկ հիմնական ուղղությունները՝ մարդու ներաշխարհի հակասությունները, պատմական և սոցիալական իրականության ազդեցությունը անհատի ճակատագրի վրա, ինչպես նաև հիշողության և փորձառության դերակատարությունը ստեղծագործական կառուցվածքում։ Աշխատությունը ընդգծում է Մահարու արձակի պոետիկայի բազմաշերտ բնույթը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևի և բովանդակության փոխազդեցությունները ստեղծում խորապես անհատական և միաժամանակ համամարդկային գրական աշխարհ։

Գրականություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հրանտ Մաթևոսյանի արձակում կերպարների և համատեքստի տիպաբանությունը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործությունների մարդաբանական, սոցիալական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում վերլուծվում են Մաթևոսյանի հերոսների բնավորությունները, նրանց ներաշխարհը, գյուղական միջավայրի հետ կապը և ազգային մտածողության արտահայտությունները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես են կերպարները ձևավորվում պատմական, սոցիալական և մշակութային համատեքստերի ազդեցության ներքո, և ինչպես է այդ միջավայրը դառնում ստեղծագործության գաղափարական ու հոգեբանական հիմքը։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական ոճին, խորհրդանշական պատկերներին և մարդու ու բնության հարաբերությանը, որոնք կարևոր տեղ ունեն Մաթևոսյանի արձակում։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական և վերլուծական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորությամբ հասկանալ հեղինակի ստեղծագործական աշխարհը։

Մշակույթ

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին և մասնագետներին տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած կարևորագույն աշխատությունների մասին։ Այն ներառում է մշակութային կյանքի, արվեստի տարբեր բնագավառների, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացում։ Աշխատանքը կազմված է որպես ընթացիկ տեղեկատու, որը հնարավորություն է տալիս հետևել նոր հրատարակություններին, ուսումնասիրությունների ուղղություններին և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գիտական ու տեղեկատվական աղբյուրներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսանողների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական կյանքի ուսումնասիրմամբ ու համապատասխան գրականության որոնմամբ։

Քիմիա

Ցիստեինի ջրասուլֆօքսիդային լուծույթներում մոլեկուլային փոխազդեցությունները և քիմիական փոխակերպումները ներկայացնում են բարդ հավասարակշռված համակարգ, որտեղ լուծիչի՝ ջրի և սուլֆօքսիդների (օրինակ՝ դիմեթիլսուլֆօքսիդի) առանձնահատկությունները զգալի ազդեցություն են ունենում ամինաթթվի իոնացման, կոնֆորմացիայի և ռեակտիվության վրա։ Ցիստեինը, ունենալով թիոլային (-SH), ամինային և կարբօքսիլային խմբեր, կարող է մասնակցել ինչպես ներամոլեկուլային, այնպես էլ միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների՝ ձևավորելով ջրածնային կապեր, դիպոլ-դիպոլային փոխազդեցություններ և երբեմն դիսուլֆիդային կապերի առաջացման նախադրյալներ։ Ջրային միջավայրում ցիստեինը հիմնականում գտնվում է զվիտեր-իոնային վիճակում, մինչդեռ սուլֆօքսիդների հավելումը կարող է փոխել լուծույթի դիէլեկտրիկ հատկությունները և բարձրացնել թիոլ խմբի նուկլեոֆիլ ակտիվությունը՝ նպաստելով օքսիդացման-վերականգնման գործընթացների փոփոխությանը։ Դիմեթիլսուլֆօքսիդի նման լուծիչները կարող են նաև կայունացնել որոշ միջանկյալ կառուցվածքներ՝ փոփոխելով ցիստեինի կոնֆորմացիոն հավասարակշռությունը և ազդելով նրա ագրեգացիոն վարքի վրա։ Քիմիական փոխակերպումների տեսանկյունից հնարավոր են թիոլ խմբի օքսիդացում դեպի դիսուլֆիդներ (ցիստին), ինչպես նաև ռեդուկցիոն հակադարձ գործընթացներ՝ կախված միջավայրի օքսիդավերականգնման պոտենցիալից։ Բացի այդ, լուծիչի ազդեցությամբ կարող են փոփոխվել ցիստեինի pKa արժեքները, ինչը ազդում է նրա իոնացման աստիճանի և ռեակտիվության վրա տարբեր pH պայմաններում։ Մոլեկուլային մակարդակում կարևոր դեր ունեն նաև լուծիչ-լուծվող նյութ փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորում են հիդրատացման և սոլվատացման շերտեր՝ կարգավորելով էներգետիկ լանդշաֆտը և ռեակցիոն կինետիկան։ Ընդհանուր առմամբ, ցիստեինի ջրասուլֆօքսիդային համակարգերը ներկայացնում են բազմագործոն քիմիական միջավայր, որտեղ լուծիչի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները էականորեն վերահսկում են մոլեկուլային վարքը, հավասարակշռությունները և քիմիական փոխակերպումների ուղղվածությունը։