Лингводидактические основы изучения грамматических структур в процессе обучения русскому языку студентов гуманитарных специальностей вузах РА

Այլ առարկաներ

Մեքենաների մասեր. Մաս 2 աշխատությունը մեքենաշինական ինժեներիայի դասական ուսումնական ձեռնարկի երկրորդ մասն է, որը նվիրված է մեքենաների բաղկացուցիչ տարրերի կառուցվածքի, հաշվարկի և նախագծման խորացված ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված մեքենաշինության, մեխանիկական ճարտարագիտության և արդյունաբերական տեխնիկայի ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում շարունակվում և ընդլայնվում են մեքենամասերի տեսական և կիրառական հիմքերը՝ ընդգրկելով ավելի բարդ հանգույցներ և կառուցվածքային համակարգեր, մանրամասն ներկայացվում են փոխանցման մեխանիզմները՝ ատամնավոր, շղթայական և գոտկային փոխանցումներ, դրանց աշխատանքային սկզբունքները, հաշվարկային մեթոդները և արդյունավետության գնահատումը, բացատրվում են առանցքների, լիսեռների և միացումների ամրության, կոշտության և դիմացկունության հաշվարկները, ինչպես նաև բեռների ազդեցության տակ առաջացող լարումների բաշխումը, աշխատությունը անդրադառնում է նաև շփման հանգույցներին, առանցքակալներին և շարժական միացումների նախագծման առանձնահատկություններին, ներկայացվում են հուսալիության ապահովման, մաշվածության նվազեցման և տեխնիկական սպասարկման ինժեներական լուծումները, գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեքենաների մասերի ճիշտ ընտրության և օպտիմալ նախագծման սկզբունքներին՝ արտադրողականության և շահագործման անվտանգության բարձրացման նպատակով, աշխատությունը համադրում է տեսական մեխանիկայի և մեքենաշինական նախագծման հիմքերը գործնական կիրառական մոտեցումների հետ՝ հանդիսանալով կարևոր ուսումնական աղբյուր բարդ մեխանիկական համակարգերի ուսումնասիրության և նախագծման համար։

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին արևելահայ իրականության մեջ մանկավարժական պարբերական մամուլի ձևավորման, կայացման և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը դիտարկում է մանկավարժական մամուլը ոչ միայն որպես կրթությանն ու դպրոցին վերաբերող տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես հասարակական-մշակութային և լուսավորական կարևոր հարթակ, որտեղ քննարկվում էին կրթության կազմակերպման, դպրոցի զարգացման, ուսուցչի դերի, դաստիարակության, կրթության մատչելիության և ազգային կրթական ինքնության հետ կապված հիմնահարցերը։ Աշխատության թեման 2008 թվականին պաշտպանված թեկնածուական ատենախոսության թեմա է, որի հեղինակը Անահիտ Խորենի Բրուտյանն է։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է այն շրջանը, երբ արևելահայ հասարակական կյանքում կրթական և լուսավորական գաղափարները սկսեցին առավել ակտիվորեն արտահայտվել պարբերական մամուլի միջոցով։ Այդ ժամանակաշրջանում Թիֆլիսը դարձավ արևելահայ մտավոր և հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոն, որտեղ 19-րդ դարի ընթացքում ձևավորվեց բազմազան պարբերական մամուլ, այդ թվում՝ մանկավարժական և մանկապատանեկան ուղղվածության հրատարակություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել մանկավարժական պարբերականների առաջացման նախադրյալները, դրանց խմբագրական քաղաքականությունը, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և ընթերցողական հասցեատերերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցի ուսումնասիրությունը, թե ինչպես էին պարբերականները արձագանքում ժամանակի կրթական խնդիրներին և ինչպիսի պատկերացումներ էին ձևավորում նոր դպրոցի, ուսուցման բովանդակության ու դաստիարակության նպատակների վերաբերյալ։ Այդ մամուլում կրթական թեմաները փոխկապակցվում էին հասարակական առաջընթացի և ազգային մշակույթի պահպանման խնդիրների հետ՝ կրթությունը դիտարկելով որպես հասարակության զարգացման և լուսավորության կարևոր միջոց։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել դպրոցի և կրթության հիմնախնդիրների ներկայացմանը, քանի որ 19-րդ դարի արևելահայ մանկավարժական մամուլում դպրոցական կյանքի, ուսուցման և կրթական կազմակերպման հարցերը կազմել են քննարկումների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Այս թեմայով հեղինակի առանձին ուսումնասիրություն նույնպես հրապարակվել է 2009 թվականին։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև կանանց կրթության խնդրի ներկայացումը, որը ևս 19-րդ դարի արևելահայ մանկավարժական մամուլի կարևոր թեմաներից էր։ Մամուլի էջերում արտացոլվում էին նաև ուսուցման մեթոդների կատարելագործման, ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության, դպրոցական կարգապահության, մայրենի լեզվով կրթության, գիտելիքների տարածման և երեխայի դաստիարակության վերաբերյալ ժամանակի պատկերացումները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է տարբեր պարբերականների համեմատական քննությունը՝ դրանց գաղափարական ուղղվածության, մանկավարժական հայացքների և հասարակական դիրքորոշումների տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Այդ համատեքստում արևելահայ մամուլի զարգացման ընդհանուր ընթացքը ներառում էր տարբեր գաղափարական ուղղություններ ներկայացնող պարբերականներ, որոնց շարքում հիշատակվում են «Հյուսիսափայլ», «Մեղու Հայաստանի», «Մշակ», «Փորձ», «Արձագանք», «Նոր-Դար» և այլ հրատարակություններ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող է ընդգրկել տվյալ ժամանակաշրջանի պարբերական մամուլի համարները, հոդվածները, խմբագրականները, մանկավարժական հրապարակումները, գրախոսությունները և այլ նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակի կրթական մտածողության զարգացումն ու մամուլի դերը այդ գործընթացում։ Կարևոր է նաև մամուլի պատմական պայմանների հաշվառումը․ 19-րդ դարի վերջին հայկական դպրոցների գործունեությունը ենթարկվում էր ցարական վարչական քաղաքականության սահմանափակումների, ինչը անմիջական ազդեցություն էր ունենում կրթական կյանքի և մանկավարժական մտքի զարգացման վրա։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս մանկավարժական մամուլի պատմությունը դիտարկել արևելահայ հասարակության կրթական, մշակութային և մտավոր զարգացման ավելի լայն գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժության պատմությամբ, հայ մամուլի պատմությամբ, հայագիտությամբ, լրագրագիտությամբ և 19-րդ դարի հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է արևելահայ մանկավարժական մամուլի ձևավորման ու զարգացման ընթացքը՝ բացահայտելով դրա առաջացման պատմական նախադրյալները, հիմնական թեմատիկ ուղղությունները, կրթական և լուսավորական նշանակությունը, ինչպես նաև այն դերը, որը պարբերական մամուլը կատարել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի հայկական կրթական մտքի և հասարակական գիտակցության զարգացման գործում։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Bacillus ցեղի մանրէներից տեխնոլոգիական արժեք ունեցող ռեկոմբինանտ α-ամիլազների շտամ-արտադրիչների ստացման և համապատասխան ֆերմենտների կենսաքիմիական բնութագրման ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են գենետիկ ինժեներիայի և մոլեկուլային կենսաբանության մեթոդները, որոնք կիրառվում են բարձր արտադրողականությամբ մանրէային շտամների կառուցման համար՝ նպատակ ունենալով ստանալ արդյունաբերական նշանակության ֆերմենտներ։ Հեղինակը վերլուծում է α-ամիլազների սինթեզի մեխանիզմները, դրանց ակտիվության օպտիմալ պայմանները, ջերմակայունությունը, pH-ի նկատմամբ կայունությունը և կատալիտիկ հատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ֆերմենտների արտադրության կենսատեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման ուղիները, ներառյալ կուլտիվացման պայմանների օպտիմալացումը, սննդանյութերի ընտրությունը և կենսառեակտորային համակարգերի կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված ռեկոմբինանտ ֆերմենտների կիրառությանը սննդարդյունաբերության, օսլայի վերամշակման, կենսավառելիքների արտադրության և այլ տեխնոլոգիական ոլորտներում։ Գիրքը նախատեսված է մանրէաբանների, կենսատեխնոլոգների, կենսաքիմիկոսների, ինժեներ-տեխնոլոգների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ գործնական կիրառությունների լայն շրջանակ։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ռենտգենյան ճառագայթների ֆոկուսացման և բյուրեղների կառուցվածքային անկատարությունների որոշման տեսական ու փորձարարական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել ռենտգենյան ճառագայթների տարածման և ֆոկուսացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև այդ ճառագայթների փոխազդեցության միջոցով բացահայտել բյուրեղային նյութերի կառուցվածքային շեղումները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ռենտգենյան ճառագայթների բյուրեղային նյութերում տարածման, անդրադարձման, բեկման և դիֆրակցիայի երևույթները, որոնց հիման վրա հնարավոր է ստանալ բյուրեղի ներքին կառուցվածքի վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկատվություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճառագայթների ֆոկուսացման մեթոդներին, ֆոկուսային պայմանների ձևավորմանը և ստացվող ճառագայթային փնջի տարածական բնութագրերի կառավարմանը։ Ռենտգենյան ճառագայթների արդյունավետ ֆոկուսացումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել փոքր չափերի նմուշներ կամ բյուրեղի առանձին հատվածներ և ստանալ բարձր տարածական լուծաչափով տվյալներ։ Աշխատության մյուս առանցքային ուղղությունը բյուրեղների կառուցվածքային անկատարությունների հայտնաբերումն է։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել բյուրեղային ցանցի տեղային խախտումները, դիսլոկացիաները, թափուր տեղերը, խառնուրդային ատոմների առկայությունը, միկրոլարվածությունները, դեֆորմացիաները և այլ կառուցվածքային շեղումներ։ Նման անկատարությունները կարող են էապես ազդել նյութի մեխանիկական, էլեկտրական, օպտիկական և այլ ֆիզիկական հատկությունների վրա, ուստի դրանց հայտնաբերման և բնութագրման ճշգրիտ մեթոդների մշակումը կարևոր նշանակություն ունի նյութագիտության և պինդ մարմնի ֆիզիկայի համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել ռենտգենյան դիֆրակցիայի և ցրման երևույթները, որոնց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս դատել բյուրեղային ցանցի կառուցվածքի և դրա շեղումների մասին։ Դիֆրակցիոն պատկերների, ինտենսիվության բաշխման, անդրադարձումների դիրքի և ձևի վերլուծությունը կարող է տեղեկատվություն տալ ինչպես բյուրեղային կառուցվածքի ընդհանուր պարամետրերի, այնպես էլ տեղային անկատարությունների բնույթի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ֆոկուսացված ռենտգենյան փնջի կիրառումը, որը կարող է բարձրացնել հետազոտության զգայունությունն ու տարածական ընտրողականությունը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել նաև ֆոկուսացման համակարգերի պարամետրերի և բյուրեղային նմուշի կառուցվածքային հատկությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև չափումների ճշգրտության վրա ազդող գործոնները։ Կարևոր խնդիր է տարբեր տեսակի կառուցվածքային անկատարությունների ռենտգենյան դրսևորումների տարբերակումը, քանի որ տարբեր դեֆեկտներ կարող են առաջացնել նմանատիպ, սակայն քանակապես տարբեր փոփոխություններ դիֆրակցիոն պատկերի մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բյուրեղների ոչ քայքայիչ ուսումնասիրության մեթոդների կատարելագործմանը և բարձր ճշգրտությամբ կառուցվածքային ախտորոշման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այսպիսի մեթոդաբանությունը կարող է կիրառվել կիսահաղորդչային նյութերի, օպտիկական բյուրեղների, մետաղների, համաձուլվածքների և այլ բյուրեղային նյութերի որակի ու կառուցվածքի վերահսկման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ռենտգենյան օպտիկայի, բյուրեղագիտության և նյութագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է ռենտգենյան ճառագայթների ֆոկուսացման և բյուրեղային կառուցվածքի ախտորոշման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով օգտագործել ռենտգենյան ճառագայթման առանձնահատկությունները բյուրեղների կառուցվածքային անկատարությունների հայտնաբերման, դասակարգման և բնութագրման համար։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Երվանդյան-Արտաշեսյան ժամանակաշրջանում Երևանի հյուսիս-արևելյան հատվածի պատմաաշխարհագրական և հնագիտական ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են տարածաշրջանի բնակեցման առանձնահատկությունները, բնակավայրերի հնարավոր տեղակայումը, տնտեսական գործունեության ձևերը և ռազմավարական նշանակությունը Արտաշեսյան թագավորության ընդհանուր տարածքային համակարգում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև տարածաշրջանի կապերը հարակից վարչական միավորների և առևտրային ուղիների հետ՝ ընդգծելով դրա դերը որպես հաղորդակցական և տնտեսական միջանցք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական գտածոների և տեղագրական տվյալների մեկնաբանությանը, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել բնակչության սոցիալական կառուցվածքի և նյութական մշակույթի որոշ առանձնահատկություններ։ Նյութը կարևոր է հնագետների, պատմաբանների և հին Հայաստանի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ նպաստելով Արտաշեսյան ժամանակաշրջանի տարածքային պատկերների ավելի ամբողջական վերակառուցմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ճարտարապետաշինարարական կրթության որակի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ գործոններ են պայմանավորում ճարտարապետության և շինարարության ոլորտում մասնագիտական կրթության որակը, ինչպես կարելի է կատարելագործել կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, նյութատեխնիկական բազան և բուհ-աշխատաշուկա կապը։ Այս ոլորտի կրթության առանձնահատկությունն այն է, որ մասնագետից պահանջվում է տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների համադրություն․ ապագա ճարտարապետը կամ շինարարական ոլորտի մասնագետը պետք է կարողանա ոչ միայն յուրացնել մասնագիտական գիտելիքներ, այլև դրանք կիրառել նախագծման, հաշվարկների, շինարարական գործընթացների, թվային մոդելավորման և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման ժամանակ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել կրթության որակի կառավարման ամբողջական համակարգը՝ սկսած կրթական ծրագրերի մշակման և հաստատման փուլից մինչև ուսուցման արդյունքների գնահատում և շրջանավարտների հետագա մասնագիտական գործունեության վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություն է կրթական ծրագրերի համապատասխանեցումը աշխատաշուկայի պահանջներին։ ՀՀ օրենսդրական շրջանակն էլ նախատեսում է, որ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները կրթական ծրագրերը մշակելիս հաշվի առնեն համապատասխան գործատուների մասնակցությունն ու առաջարկությունները, ինչը հատկապես կարևոր է մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող ճարտարապետաշինարարական կրթության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել գործատուների, մասնագիտական կազմակերպությունների, շրջանավարտների և ուսանողների կարծիքների պարբերական հավաքագրումը՝ կրթական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը բացահայտելու համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև ուսումնական գործընթացում ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Ճարտարապետաշինարարական մասնագիտությունների համար հատկապես կարևոր են համակարգչային նախագծումը, եռաչափ մոդելավորումը, շենքերի տեղեկատվական մոդելավորումը՝ BIM, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը, թվային նախագծման գործիքները, ինչպես նաև ինժեներական համակարգերի մոդելավորման և կառավարման ժամանակակից լուծումները։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ արդեն իրականացվել են կրթական ենթակառուցվածքների արդիականացման ծրագրեր․ մասնավորապես Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում ստեղծվել է «ՍՄԱՐԹԼԱԲ» կենտրոն, ներդրվել են IoT լաբորատորիա, համակարգչային լսարաններ և BIM մոտեցումներ։ Այս փորձը կարող է դիտարկվել որպես կրթության որակի կառավարման կատարելագործման գործնական ուղղություններից մեկը։ Մյուս կարևոր խնդիրը դասավանդման մեթոդների արդիականացումն է։ Ավանդական դասախոսական մոտեցումներին զուգահեռ կարող են կիրառվել նախագծահեն, խնդիրների վրա հիմնված, թիմային և հետազոտահեն ուսուցման մեթոդներ, որոնց միջոցով ուսանողը ոչ միայն ստանում է տեղեկատվություն, այլև սովորում է ինքնուրույն վերլուծել մասնագիտական խնդիրները, մշակել նախագծային լուծումներ, պաշտպանել իր որոշումները և աշխատել բազմամասնագիտական թիմում։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության դեպքում սա հատկապես կարևոր է, քանի որ իրական նախագծերում ճարտարապետները, կոնստրուկտորները, ինժեներները, դիզայներները և այլ մասնագետներ աշխատում են փոխկապակցված միջավայրում։ Կրթության որակի կառավարման կատարելագործման կարևոր ուղղություն է ուսանողների ուսումնառության արդյունքների գնահատման համակարգի բարելավումը։ Գնահատումը պետք է արտացոլի ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացումը, այլև մասնագիտական կարողությունների ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել նախագծերի, պորտֆոլիոների, գործնական աշխատանքների, լաբորատոր փորձերի, թիմային առաջադրանքների և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման արդյունքների գնահատման մեխանիզմներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել շրջանավարտի պատրաստվածության մասին։ Առանձին նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացումը։ Կրթության որակի բարձրացումը դժվար է ապահովել առանց դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, ժամանակակից մասնագիտական ծրագրերի յուրացման, միջազգային փորձի ուսումնասիրության և գիտահետազոտական գործունեության ակտիվացման։ Այս ուղղությամբ կրթական քաղաքականության մեջ նույնպես շեշտադրվում է կարողությունների զարգացումը, որակի ապահովման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուհի ներքին որակի ապահովման համակարգին։ Դրա արդյունավետությունը պահանջում է կրթական ծրագրերի պարբերական ինքնագնահատում, ուսանողների առաջադիմության և բավարարվածության ուսումնասիրություն, դասավանդման արդյունավետության գնահատում, շրջանավարտների զբաղվածության մոնիթորինգ և ստացված տվյալների հիման վրա բարելավման միջոցառումների իրականացում։ Այսպիսի մոտեցումը կրթության որակի կառավարումը վերածում է շարունակական գործընթացի, այլ ոչ թե միայն հավատարմագրման կամ արտաքին ստուգման համար իրականացվող գործողության։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև կրթական, գիտական և արտադրական գործունեության ինտեգրումը։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության արդյունավետության բարձրացման համար անհրաժեշտ է ուսանողներին հնարավորություն տալ մասնակցելու իրական նախագծերի, լաբորատոր և հետազոտական աշխատանքների, մասնագիտական պրակտիկաների և շինարարական կազմակերպությունների հետ համատեղ իրականացվող ծրագրերի։ Բուհի առաքելության մեջ նույնպես ընդգծվում է միջազգային չափանիշներին և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխան մասնագետների պատրաստումը, շարունակական կրթությունը և գիտահետազոտական գործունեությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեխանիզմները կարող են կիրառվել ճարտարապետաշինարարական կրթական ծրագրերի վերանայման, որակի ներքին կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ուսումնական լաբորատորիաների և թվային ենթակառուցվածքների զարգացման, դասախոսների վերապատրաստման և գործատուների հետ համագործակցության ամրապնդման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կրթության որակի կառավարումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթաց, որը ներառում է կրթական ծրագրերի արդիականացում, ուսուցման և գնահատման մեթոդների կատարելագործում, ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների ներդրում, դասախոսների մասնագիտական զարգացում, ուսանողների գործնական պատրաստվածության բարձրացում, գիտահետազոտական գործունեության խթանում և աշխատաշուկայի հետ շարունակական հետադարձ կապի ձևավորում։