Новые возможности патогенетический обоснованного прогноза при лечении кровоточащих гастродуоденальных язв

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական սեփականության՝ որպես հանրային ռեսուրսի, արդյունավետ օգտագործման, պահպանման և կառավարման հարցերն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում պետական սեփականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետությանը պատկանող գույքի ամբողջություն, այլև որպես տնտեսական ներուժ, որի ճիշտ կառավարումը կարող է նպաստել պետական եկամուտների ավելացմանը, տնտեսական ակտիվության խթանմանը և հանրային շահի ապահովմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել պետական սեփականության կազմը, դրա հաշվառման, գնահատման, կառավարման և օգտագործման գործող մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական գույքի կառավարման գործընթացում ներգրավված կառույցների լիազորություններն ու պատասխանատվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ընկերությունների, անշարժ գույքի, հողային և այլ ակտիվների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությունը, քանի որ միայն գույքի պահպանությունը բավարար չէ դրա տնտեսական և սոցիալական արդյունավետությունը որոշելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել պետական ակտիվների եկամտաբերությունը, դրանց օգտագործման արդյունավետությունը, կառավարման ծախսերը, ներդրումային ներուժը և հանրային նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական սեփականության կառավարման թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և վերահսկողությանը։ Այդ գործոնները կարևոր են պետական ակտիվների ոչ արդյունավետ օգտագործման, չարաշահումների և կառավարչական ռիսկերի նվազեցման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական գույքի վարձակալության, օտարման, մասնավորեցման, հավատարմագրային կառավարման և այլ ձևերով օգտագործման արդյունավետությանը՝ գնահատելով դրանց տնտեսական և հասարակական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, այդ թվում՝ թվայնացված հաշվառմանը, պետական ակտիվների միասնական տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը, տվյալների վերլուծությանը և կատարողականի վրա հիմնված կառավարմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը և այլ երկրներում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետ մոդելները՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխան կիրառելի մոտեցումներ բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել պետական ակտիվների կառավարման ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական բարեփոխումներ, վերահսկողության մեխանիզմների կատարելագործում, կառավարման արդյունավետության չափման նոր ցուցանիշներ և պետական սեփականության տնտեսական ներուժի ավելի լիարժեք օգտագործման ուղիներ։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել պետական գույքի արդյունավետ օգտագործմանը, պետական բյուջեի եկամուտների ավելացմանը, կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը և հանրային ռեսուրսների նկատմամբ պատասխանատվության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, կառավարման փորձագետներին, պետական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և հանրային սեփականության կառավարման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության մարզերում զբոսաշրջության տարածքային զարգացման հիմնախնդիրները՝ ընդգծելով տարածաշրջանային անհավասար զարգացումը, ենթակառուցվածքների տարբեր մակարդակները և բնական ու մշակութային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, վերլուծվում են զբոսաշրջային հոսքերի բաշխվածությունը, տրանսպորտային հասանելիության խնդիրները և ծառայությունների որակի տարբերությունները, ներկայացվում են զբոսաշրջության զարգացման վրա ազդող սոցիալ-տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, քննարկվում են գյուղական, էկոտուրիզմի և մշակութային զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունները տարբեր մարզերում, առաջարկվում են տարածքային պլանավորման և պետական քաղաքականության բարելավման ուղիներ՝ ուղղված ներդրումների խթանմանը և տեղական համայնքների ներգրավվածության բարձրացմանը, ուսումնասիրվում են միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում, գիրքը միավորում է տեսական վերլուծությունը և կիրառական առաջարկությունները՝ նպատակ ունենալով նպաստել զբոսաշրջության հավասարակշռված և կայուն զարգացմանը ՀՀ մարզերում։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անտառների պահպանության, վերականգնման և կայուն կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անտառային էկոհամակարգերի նշանակությունը երկրի բնապահպանական հավասարակշռության, կենսաբազմազանության պահպանության, հողերի պաշտպանության, ջրային ռեսուրսների կարգավորման և կլիմայի փոփոխության բացասական ազդեցությունների մեղմման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել Հայաստանի անտառների ներկա վիճակը, դրանց տարածքային առանձնահատկությունները, անտառային ռեսուրսների օգտագործման հիմնական ուղղությունները և անտառային էկոհամակարգերի վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անտառահատումների, հրդեհների, վնասատուների և հիվանդությունների, հողերի դեգրադացիայի, ապօրինի ռեսուրսօգտագործման և կլիմայական փոփոխությունների հետևանքով առաջացող վտանգներին։ Առանձին կարևորություն է տրվում անտառների վերականգնման և ընդլայնման, բնական վերարտադրության խթանման, կենսաբազմազանության պահպանության և անտառային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև անտառների կառավարման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերին, պետական և համայնքային կառույցների դերակատարությանը, հասարակության մասնակցությանը և բնապահպանական իրազեկվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Կայուն կառավարման սկզբունքների կիրառումը դիտարկվում է որպես տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի հավասարակշռման կարևոր պայման՝ ապահովելու անտառային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանությունն ու արդյունավետ օգտագործումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի անտառային քաղաքականության կատարելագործմանը, պահպանության և վերականգնման ծրագրերի արդյունավետության բարձրացմանը և անտառային էկոհամակարգերի կայունության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անտառագետներին, բնապահպաններին, էկոլոգներին, բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, պետական և համայնքային կառավարման ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ֆրանսիացի հեղինակների ստեղծագործություններում ռուսերեն բառերի կիրառության ուսումնասիրությանը՝ կարևորելով այդ բառերի լեզվական, պատմամշակութային և հաղորդակցական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են ռուսական իրականությանը, կենցաղին, պետական կառավարմանը, հասարակական հարաբերություններին, կրոնական կյանքին, առօրյա մշակույթին և ազգային առանձնահատկություններին վերաբերող բառերն ու արտահայտությունները ներթափանցել ֆրանսերեն հեղինակների երկերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռուսերեն բառերի գործածության պատճառները, դրանց իմաստային շրջանակը, գործառույթները և այն ձևերը, որոնց միջոցով օտարալեզու հեղինակները ներկայացրել են Ռուսաստանի մասին իրենց պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել փոխառությունների հնչյունական, ուղղագրական և ձևաբանական հարմարեցմանը ֆրանսերեն լեզվական միջավայրում, ինչպես նաև դրանց իմաստային փոփոխություններին և կիրառության հաճախականությանը։ Ռուսերեն բառերի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական և մշակութային շփումների, ռուս-ֆրանսիական հարաբերությունների և եվրոպացիների կողմից Ռուսաստանի ընկալման պատմության ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ նման բառապաշարը ոչ միայն լեզվական փոխազդեցության արդյունք է, այլև պատմական վկայություն, որը կարող է տեղեկություններ հաղորդել ժամանակաշրջանի իրողությունների, առարկաների, պաշտոնների, սոցիալական խմբերի, սովորույթների և մշակութային երևույթների մասին։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռուսագիտության, ֆրանսագիտության, համեմատական լեզվաբանության, պատմական բառագիտության և մշակութաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ռուսական և արևմտաեվրոպական մշակույթների միջև լեզվական ու պատմական փոխառնչությունները։

Ինֆորմատիկա

Գիրքը նվիրված է սահմանափակ լեզուներում շարահյուսական միավորների ձևավորման և ընկալման ծրագրային մեթոդների մշակմանը՝ համադրելով տեսական լեզվաբանության և համակարգչային լեզվամշակման մոտեցումները։ Աշխատությունում քննարկվում են շարահյուսական կառուցվածքների ձևավորման սկզբունքները, լեզվական միավորների վերլուծության և ճանաչման ալգորիթմները, սահմանափակ լեզուների ֆորմալ նկարագրության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բնական լեզվի մշակման ոլորտում կիրառվող մոդելներն ու ծրագրային լուծումները։ Վերլուծվում են լեզվական տվյալների կառուցվածքային ներկայացման, ավտոմատ վերլուծության, տեքստերի մշակման և մեքենայական ընկալման մեխանիզմները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ծրագրային համակարգերի ճշգրտության և արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, համակարգչային լեզվաբանության և արհեստական բանականության ոլորտի մասնագետների, ծրագրավորողների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և լեզվաբանության մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Գրիգոր Զոհրապի «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն ներկայացնում է արևմտահայ նշանավոր գրողի, մտավորականի և հասարակական գործչի քնարական ստեղծագործությունները, որոնցում արտացոլված են մարդու ներաշխարհը, սիրո, կարոտի, կյանքի անցողիկության և հասարակական զգայունության թեմաները։ Թեև Զոհրապը առավել հայտնի է որպես բացառիկ վիպագիր և պատմվածքագիր, նրա պոեզիան ևս կարևոր տեղ ունի հայ գրականության մեջ՝ առանձնանալով նուրբ զգացմունքայնությամբ, հոգեբանական խորությամբ և գրական մշակվածությամբ։ Ժողովածուում ընդգրկված բանաստեղծությունները արտահայտում են հեղինակի մտահոգությունները մարդու ճակատագրի, բարոյական արժեքների և հասարակական իրականության վերաբերյալ։ Նրա քնարերգության մեջ հաճախ հանդիպում են միայնության, հիասթափության, հիշողության և մարդկային հարաբերությունների փխրունության մոտիվներ։ Զոհրապի ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն նաև սիրային ապրումները, ներքին հակասությունները և գեղեցկության որոնումը, որոնք ներկայացված են մեղմ, երբեմն էլ թախծոտ հնչերանգներով։ Հեղինակի լեզուն պարզ է, բայց միաժամանակ հարուստ պատկերներով և նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով, ինչը նրա պոեզիային հաղորդում է ինտիմ և անկեղծ բնույթ։ Նրա բանաստեղծություններում զգացվում է արևմտահայ մտավորականի աշխարհընկալումը, եվրոպական գրական ազդեցությունները և ազգային ինքնության հանդեպ խոր պատասխանատվությունը։ Զոհրապի գրական ոճը համադրում է ռեալիստական մտածողությունը և քնարական զգայունությունը, ինչի շնորհիվ նրա ստեղծագործությունները պահպանել են իրենց արդիականությունն ու հուզական ուժը։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր է ոչ միայն որպես գրողի ստեղծագործական ժառանգության մաս, այլև որպես արևմտահայ մշակութային և հոգևոր կյանքի արտացոլում։ Այն հետաքրքիր է հայ դասական պոեզիայի սիրահարների, գրականագետների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են բացահայտել Գրիգոր Զոհրապի բազմակողմանի գրական աշխարհը։