Բանաստեղծություններ Գրիգոր Զոհրապ

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գրաբարի նախդիրների համակարգին և դրանց գործածությանը հայ մատենագրության մեջ 5-11-րդ դարերի ընթացքում՝ ընդգծելով լեզվական կառուցվածքների զարգացման և իմաստային գործառույթների փոփոխությունները վաղ միջնադարյան հայերենում։ Դիտարկվում են գրաբարի նախդիրների հիմնական տեսակները, դրանց շարահյուսական դերը և կապակցական հնարավորությունները, ինչպես նաև այն ձևերը, որոնց միջոցով նախդիրները մասնակցում են գոյականական և բայական կառույցների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ գրաբարում նախդիրները հաճախ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես տարածական կամ ժամանակային հարաբերություններ արտահայտող միավորներ, այլ նաև որպես ավելի վերացական իմաստային կապերի ցուցիչներ, որոնք նպաստում են տեքստի տրամաբանական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում է 5-11-րդ դարերի հայ մատենագրության նյութը՝ ներառյալ պատմիչների, եկեղեցական հեղինակների և թարգմանական գրականության օրինակները, որոնցում պարզորոշ երևում է նախդիրների գործածության բազմազանությունն ու աստիճանական կայունացումը։ Քննարկվում է նաև հունարենից կատարված թարգմանությունների ազդեցությունը գրաբարի նախդիրային համակարգի վրա, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են լեզվական փոխառությունները նպաստել շարահյուսական նոր ձևերի ձևավորմանը։ Ընդգծվում է, որ գրաբարի նախդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լեզվաբանական տեսանկյունից, այլ նաև հայ մատենագրության տեքստային կառուցվածքի, ոճական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային զարգացման ավելի խոր ընկալման համար։

Culture

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի մասին նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ակնարկ՝ ընդգրկելով պատմության, մշակույթի, հասարակական-քաղաքական կյանքի, տնտեսության, իրավունքի, կրթության, արվեստի և բնական գիտությունների ոլորտներին նվիրված հրատարակություններ։ Ցանկում ներառված աշխատությունները արտացոլում են Հայաստանի ժամանակակից զարգացումները, պետականության կայացման գործընթացները, տարածաշրջանային դիրքավորումը և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, ինչպես նաև երկրի պատմամշակութային ժառանգության ուսումնասիրության նոր մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի վերաբերյալ գիտական մոնոգրաֆիաներին, հետազոտական ժողովածուներին, վիճակագրական և վերլուծական նյութերին, որոնք նպաստում են երկրի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացված գրքերը նախատեսված են հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, վերլուծաբանների և լայն ընթերցողական շրջանակի համար՝ ծառայելով որպես տեղեկատվական աղբյուր Հայաստանի մասին նոր գիտական և հրապարակային գրականության վերաբերյալ։

Literature

Աշխատության վերնագիրը միավորում է «Գրոց ու բրոց» արտահայտությունը և հայ ժողովրդական հերոսական էպոսի կարևորագույն կերպարների ու դրվագների՝ Սասունցի Դավթի և Մհերի դռան հիշատակումը։ Սասունցի Դավթի մասին ավանդազրույցները հայ բանավոր ստեղծագործության ամենանշանակալի ժառանգություններից են, որոնցում արտացոլվել են ժողովրդի պատմական հիշողությունը, ազատության ձգտումը, արդարության ընկալումները և հերոսական իդեալները։ Հայկական էպոսում Դավթի կերպարը մարմնավորում է քաջությունը, ինքնուրույնությունը և բռնության դեմ պայքարի գաղափարը, իսկ Մհերի դուռը կապված է էպոսի առասպելական աշխարհի, հերոսական ժառանգության և ժողովրդի ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Այս թեմաների հիշատակումը ստեղծագործությունը կապում է հայ բանահյուսական ավանդույթի, ազգային դյուցազներգության և դրա գրական մեկնաբանությունների հետ։ «Գրոց ու բրոց» ձևակերպումը կարող է մատնանշել գրավոր խոսքի, պատմողական նյութի կամ տարբեր գրական անդրադարձների հետ առնչություն, սակայն դրա ճշգրիտ նշանակությունը պետք է որոշել բնագրի բովանդակության հիման վրա։ Հայ ժողովրդական էպոսի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն գրականագիտական, այլև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ինքնության, հասարակական արժեքների և բանավոր ավանդության փոխանցման առանձնահատկությունները։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ էպոսագիտության, ժողովրդական ստեղծագործության գրավոր մշակման և 19-րդ դարի հայ գրական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ բանահյուսությամբ, ազգային էպոսի պատմությամբ և հայ գրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

History

Սա պատերազմական թեմայով խորապես հուզական և փիլիսոփայական վեպ է, որի հեղինակը Էրիխ Մարիա Ռեմարկ է, և այն ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերի ընթացքում մարդու կյանքի, մահվան և գոյատևման սահմանային իրավիճակները՝ կենտրոնանալով անհատի հոգեբանական ապրումների և պատերազմական իրականության դաժան ազդեցության վրա։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են կործանվող Գերմանիայում, որտեղ գլխավոր հերոսը՝ զինվոր Էռնստ Գրեբերը, վերադառնում է ռազմաճակատից կարճ արձակուրդի ընթացքում և բախվում է երկրի քայքայված վիճակին, մարդկային կորուստներին և բարոյական արժեքների փլուզմանը, ինչը ստիպում է նրան վերանայել իր պատկերացումները կյանքի և ապագայի մասին։ Ստեղծագործությունը ընդգծում է պատերազմական իրականության անիմաստությունը, անհատի միայնությունը և սիրո ու հույսի փխրունությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մարդիկ փորձում գտնել իմաստ կործանման և մահվան մշտական ներկայության պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ վեպը Ռեմարկի հակապատերազմական գրականության կարևոր օրինակներից է՝ խոր հոգեբանական վերլուծությամբ և մարդկային ճակատագրերի ցավոտ պատկերներով։

Chemistry

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է երկու տարբեր ամինաթթուներ պարունակող աղերի հայտնաբերման և ուսումնասիրության մեթոդներին, ինչպես նաև դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վերլուծությանը։ Գրքում ներկայացվում են ամինաթթվային աղերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, իոնացման վարքագիծը և լուծույթներում նրանց փոխազդեցությունների բնույթը։ Հեղինակը դիտարկում է անալիտիկ քիմիայի տարբեր մեթոդներ՝ քրոմատոգրաֆիա, սպեկտրոսկոպիա, տիտրաչափական և այլ փորձարարական մոտեցումներ, որոնք կիրառվում են նման բարդ խառնուրդների բաղադրության բացահայտման համար։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև ամինաթթուների միջև հնարավոր փոխազդեցությունները, դրանց աղերի ձևավորման պայմանները և կայունության գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լաբորատոր հետազոտությունների արդյունքների մեկնաբանությանը և այն մեթոդական մոտեցումներին, որոնք թույլ են տալիս տարբերակել և նույնականացնել միաժամանակ երկու ամինաթթու պարունակող համակարգերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի կենսաքիմիայի, դեղագործական քիմիայի, սննդաքիմիայի և անալիտիկ հետազոտությունների ոլորտներում՝ նպաստելով բարդ կենսօրգանական համակարգերի ավելի խորքային ըմբռնմանը և նոր հետազոտական մեթոդների զարգացմանը։

Economics

Վալյուտայի փոխարժեքի էությունը կայանում է նրանում, որ այն արտահայտում է մեկ երկրի արժույթի գինը այլ երկրի արժույթի նկատմամբ, այսինքն՝ ցույց է տալիս, թե որքան ազգային կամ արտասահմանյան դրամական միավոր է անհրաժեշտ մեկ այլ արժույթի մեկ միավոր ձեռք բերելու համար։ Փոխարժեքը հանդիսանում է միջազգային տնտեսական հարաբերությունների կարևոր ցուցանիշ, քանի որ այն ազդում է արտաքին առևտրի, ներդրումների, զբոսաշրջության և ընդհանուր տնտեսական կայունության վրա։ Փոխարժեքը կարող է ձևավորվել տարբեր համակարգերով՝ ազատ լողացող, երբ շուկան է որոշում արժույթի արժեքը՝ առաջարկի և պահանջարկի հիման վրա, կամ ֆիքսված, երբ պետությունը կամ կենտրոնական բանկը սահմանում է արժույթի կայուն փոխարժեք որոշակի արժույթի նկատմամբ։ Փոխարժեքի վրա ազդում են բազմաթիվ գործոններ՝ տնտեսական աճի մակարդակը, գնաճը, տոկոսադրույքները, արտաքին առևտրային հաշվեկշիռը, պետական պարտքը և քաղաքական կայունությունը։ Եթե երկրի տնտեսությունը ուժեղ է և ունի բարձր ներդրումային գրավչություն, նրա արժույթը սովորաբար արժևորվում է, իսկ տնտեսական անկայունության դեպքում՝ արժեզրկվում։ Վալյուտայի փոխարժեքը նաև կարևոր դեր ունի գնագոյացման մեջ, քանի որ այն որոշում է ներմուծվող և արտահանվող ապրանքների արժեքը և մրցունակությունը միջազգային շուկաներում։ Այսպիսով, փոխարժեքը ոչ միայն ֆինանսական ցուցանիշ է, այլև տնտեսության առողջության և արտաքին տնտեսական կապերի արդյունավետության կարևոր չափանիշ։