Синтез, in vitro и in silico исследование антихолинэстеразных свойств производных хромофора зеленого флуоресцентного белка

Ֆիզիկա

Աշխատությունը ներկայացնում է «Հաղորդիչներ և կիսահաղորդիչներ» թեմային վերաբերող հանձնարարական գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ, որը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար որպես ուսումնական և տեղեկատվական ուղեցույց։ Այն ընդգրկում է ինչպես դասական, այնպես էլ ժամանակակից գիտական աղբյուրներ, որոնք վերաբերում են նյութերի էլեկտրական հատկություններին, էլեկտրոնային կառուցվածքին և կիրառական ֆիզիկային։ Գրքում համակարգված կերպով ներկայացված են այն աշխատությունները, որոնք լուսաբանում են հաղորդիչների էլեկտրահաղորդականության մեխանիզմները, մետաղների և համաձուլվածքների հատկությունները, ինչպես նաև կիսահաղորդիչների էներգետիկ գոտիների կառուցվածքը և դրանց կիրառությունները էլեկտրոնային սարքավորումներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների և ինտեգրալ սխեմաների զարգացման վերաբերյալ գրականությանը։ Մատենագիտական ցանկը դասակարգված է ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ տեսական հիմունքներ, փորձարարական հետազոտություններ և կիրառական տեխնոլոգիաներ, ինչը հեշտացնում է տեղեկատվության որոնումը և օգտագործումը ուսումնական գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է ֆիզիկայի և ինժեներական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ նպաստելով նյութագիտության և էլեկտրոնիկայի հիմնարար գիտելիքների խորացմանը։

Lեզվաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է բառիմաստի ներլեզվական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ անգլերենից և հայերենից փոխառված բառերի օրինակների հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են լեզվում արդեն գործածության մեջ մտնող փոխառյալ բառերը ժամանակի ընթացքում ենթարկվում իմաստային փոփոխությունների, ինչպես են ձևավորվում դրանց նոր նշանակությունները և ինչպիսի ներլեզվական ու արտալեզվական գործոններ են պայմանավորում այդ փոփոխությունները։ Փոխառությունը սովորաբար չի սահմանափակվում միայն բառի՝ մեկ լեզվից մյուսը անցնելու գործընթացով․ նոր լեզվական միջավայրում հայտնվելով՝ բառը կարող է աստիճանաբար ձեռք բերել նոր իմաստներ, կորցնել սկզբնական նշանակության որոշ կողմեր, նեղացնել կամ ընդլայնել իր իմաստային ծավալը, ստանալ փոխաբերական կամ դարձվածային կիրառություններ և ներառվել տվյալ լեզվի բառապաշարային համակարգի մեջ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է փոխառյալ բառի սկզբնական նշանակության և ընդունող լեզվում ձևավորված իմաստների համեմատական քննությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե արդյոք փոխառված միավորը պահպանել է սկզբնաղբյուր լեզվի իմաստը, թե ենթարկվել է մասնագիտացման, ընդհանրացման, իմաստային տեղաշարժի կամ այլ փոփոխության։ Անգլերենի և հայերենի նյութի համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր լեզվական համակարգերում ընթացող իմաստային զարգացման ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը իմաստային փոփոխությունների դասակարգումն է։ Կարող են ուսումնասիրվել իմաստի ընդլայնման և նեղացման, իմաստի բարելավման կամ վատթարացման, փոխաբերականացման, իմաստային տեղափոխության և այլ գործընթացներ։ Յուրաքանչյուր փոփոխություն կարելի է դիտարկել կոնկրետ բառի պատմական կիրառության օրինակներով՝ պարզելու համար, թե ինչպես է փոխվել դրա իմաստային կառուցվածքը տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի փոխառությունների հարմարեցումը ընդունող լեզվի բառապաշարային համակարգին։ Փոխառված բառը գործածության մեջ մտնելով՝ կարող է ստանալ նոր բառակապակցություններ, մասնակցել նոր բառակազմական շղթաների ձևավորմանը և փոխհարաբերությունների մեջ մտնել տվյալ լեզվի արդեն գոյություն ունեցող բառերի հետ։ Այդ գործընթացը կարող է հանգեցնել նաև իմաստային նոր կապերի ձևավորմանը, որոնց արդյունքում փոխառությունը աստիճանաբար դառնում է լեզվի բնական և ակտիվ բառապաշարային միավոր։ Աշխատանքի մեջ կարող է կարևորվել նաև համատեքստի դերը։ Բառի իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն բառարանի սահմանմամբ, այլև այն միջավայրով, որտեղ այն գործածվում է։ Տարբեր ոլորտներում՝ տեխնոլոգիա, տնտեսություն, քաղաքականություն, գիտություն, մշակույթ կամ առօրյա հաղորդակցություն, նույն փոխառյալ բառը կարող է ստանալ տարբեր մասնավոր նշանակություններ։ Այս երևույթը հատկապես նկատելի է ժամանակակից լեզուներում, որտեղ միջազգային հաղորդակցությունը արագացնում է նոր բառերի և հասկացությունների ներթափանցումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է դիտարկվել նաև լեզվական և հասարակական փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը։ Նոր տեխնոլոգիաների, սոցիալական հարաբերությունների, մշակութային երևույթների և միջազգային շփումների զարգացումը ստեղծում է նոր հասկացությունների անվանման անհրաժեշտություն։ Անգլերենը ժամանակակից միջազգային հաղորդակցության մեջ ունեցած իր մեծ դերակատարության շնորհիվ բազմաթիվ ոլորտների համար դարձել է նոր բառապաշարի կարևոր աղբյուր, և այդ բառերի՝ հայերենում գործածության ընթացքում կարող են առաջանալ իմաստային յուրահատուկ փոփոխություններ։ Միաժամանակ հայերենից այլ լեզուներ անցած բառերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հակառակ ուղղությամբ ընթացող գործընթացները և պարզել, թե ինչպես է սկզբնաղբյուր լեզվի բառային միավորը փոխակերպվում օտար լեզվական միջավայրում։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է բացահայտել, որ նույն բառը տարբեր լեզուներում կարող է զարգացնել տարբեր իմաստային շերտեր։ Դա պայմանավորված է տվյալ լեզվի ներքին համակարգով, խոսողների մշակութային փորձով, բառի գործածության հաճախականությամբ և այլ բառերի հետ ունեցած հարաբերություններով։ Հետևաբար փոխառության հետագա իմաստային զարգացումը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես օտար բառի մեխանիկական ներմուծում, այլ որպես նոր լեզվական միջավայրում դրա վերաիմաստավորման և համակարգայնացման գործընթաց։ Հետազոտության կարևոր աղբյուրներ կարող են լինել տարբեր ժամանակաշրջանների բառարանները, գրական և հրապարակախոսական տեքստերը, մամուլի նյութերը, մասնագիտական գրականությունը և ժամանակակից էլեկտրոնային հաղորդակցության լեզվական օրինակները։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու բառի իմաստային փոփոխությանը ժամանակի ընթացքում և տարբերակելու կայուն, անցողիկ ու համատեքստային նշանակությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել ինչպես հայերենի և անգլերենի բառապաշարի ուսումնասիրության, այնպես էլ փոխառությունների տեսության և լեզվական շփումների հետազոտության համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փոխառյալ բառը դիտարկում է որպես լեզվական համակարգում շարունակաբար զարգացող միավոր։ Այն ցույց է տալիս, որ բառի՝ նոր լեզու անցնելուց հետո նրա պատմությունը չի ավարտվում․ հակառակը, նոր լեզվական միջավայրը կարող է առաջացնել իմաստային վերակազմավորումներ, նոր նշանակությունների ձևավորում և գործածական նոր ոլորտների ընդլայնում։ Այդ գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու լեզուների փոխազդեցությունը, բառապաշարի փոփոխության ներքին մեխանիզմները և բառիմաստի պատմական զարգացումը։

Տնտեսագիտություն

Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական վիճակի ազդեցությունը տնտեսության վրա արտահայտվում է բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, աղքատության մակարդակի, ժողովրդագրական իրավիճակի և սոցիալական ապահովության համակարգի միջոցով։ Սոցիալական պայմանների բարելավումը նպաստում է աշխատուժի որակի բարձրացմանը, սպառողական պահանջարկի աճին և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Ընդհակառակը՝ բարձր աղքատության մակարդակը, գործազրկությունը և սոցիալական անհավասարությունը սահմանափակում են ներքին շուկայի զարգացումը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ ՀՀ-ում սոցիալական վիճակի վրա մեծ ազդեցություն ունեն նաև միգրացիոն գործընթացները, որոնք հանգեցնում են աշխատուժի արտահոսքի և ժողովրդագրական խնդիրների խորացման։ Միաժամանակ սոցիալական աջակցության ծրագրերը և պետական քաղաքականությունը փորձում են մեղմել սոցիալական լարվածությունը և խթանել տնտեսական կայունությունը։ Սոցիալական և տնտեսական ոլորտների փոխկապվածությունը ցույց է տալիս, որ կայուն տնտեսական զարգացումը հնարավոր է միայն սոցիալական հավասարակշռության ապահովման պայմաններում։

Գրականություն

История русского литературного языка (XI – первая половина XIX вв.) աշխատությունը լեզվաբանության և պատմական լեզվաբանության ոլորտի հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ռուս գրական լեզվի զարգացման երկարատև պատմական գործընթացը XI դարից մինչև XIX դարի առաջին կեսը, այն բացատրում է գրաբար-եկեղեցական սլավոնական լեզվի ազդեցությունը, գրական նորմերի ձևավորումը և աշխարհիկ գրական լեզվի աստիճանական զարգացումը, գիրքը անդրադառնում է տարբեր դարաշրջանների լեզվական փոփոխություններին՝ հնչյունական, բառապաշարային և քերականական մակարդակներում, ինչպես նաև ընդգծում է գրողների և մշակութային գործիչների դերը լեզվի ստանդարտացման գործում, միաժամանակ վերլուծելով պատմական, սոցիալական և մշակութային գործոնների ազդեցությունը լեզվի էվոլյուցիայի վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության, ռուս գրականության պատմության և մշակութաբանության ուսումնասիրության համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդր Գլազունովի սիմֆոնիկ ոճի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով նրա ստեղծագործական մտածողության, երաժշտական լեզվի և սիմֆոնիկ ժանրում կիրառած գեղարվեստական սկզբունքների աստիճանական ձևավորումը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի ստեղծագործական ուղու տարբեր փուլերը և այն ազդեցությունները, որոնք նպաստել են նրա անհատական ոճի կայացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսական երաժշտական ավանդույթի, ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի և եվրոպական սիմֆոնիզմի ազդեցությանը, ինչպես նաև տարբեր գեղարվեստական ուղղությունների և ստեղծագործական անհատականությունների հետ ունեցած կապերին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են սիմֆոնիկ ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, թեմատիկ նյութի կազմակերպումը, մեղեդիական և հարմոնիկ լեզուն, ռիթմիկ կառուցվածքները, գործիքավորումը և երաժշտական ձևի զարգացման սկզբունքները։ Գլազունովի սիմֆոնիկ մտածողությունը ներկայացվում է որպես ավանդույթի և նորարարության փոխազդեցության արդյունք, որտեղ դասական ձևերի նկատմամբ հետաքրքրությունը համադրվում է ռոմանտիկական արտահայտչականության, ազգային երաժշտական տարրերի և հարուստ նվագախմբային գունավորման հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն գործընթացին, որի ընթացքում կոմպոզիտորի վաղ շրջանի ստեղծագործական որոնումները աստիճանաբար վերածվում են ավելի ամբողջական և ինքնատիպ սիմֆոնիկ ոճի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նրա սիմֆոնիկ երկերի գեղարվեստական ամբողջականությանը, թեմատիկ զարգացման տրամաբանությանը և նվագախմբային մտածողության առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը նաև բացահայտում է Գլազունովի տեղը ռուսական սիմֆոնիզմի պատմության մեջ և նրա ստեղծագործության նշանակությունը XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի երաժշտական մշակույթի համատեքստում։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կոմպոզիտորներին, կատարողներին, երաժշտական կրթության ոլորտի մասնագետներին, ուսանողներին և ռուսական ու եվրոպական սիմֆոնիկ երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Գլազունովի սիմֆոնիկ ոճի ձևավորման օրինաչափությունների, դրա գեղարվեստական աղբյուրների և ռուսական երաժշտության զարգացման գործում ունեցած նշանակության մասին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության ընթացքում դաստիարակչական կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն գիտելիքների, հմտությունների, արժեքային կողմնորոշումների և գործնական կարողությունների ամբողջությունն է, որոնք անհրաժեշտ են ուսուցչին սովորողների դաստիարակության նպատակները սահմանելու, համապատասխան գործունեություն պլանավորելու, կազմակերպելու և դրա արդյունքները գնահատելու համար։ Դաստիարակչական աշխատանքը դիտարկվում է որպես ուսուցչի մասնագիտական գործունեության կարևոր բաղադրիչ, որը սերտորեն կապված է ուսուցման, հաղորդակցության, դասարանի սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի և սովորողի անհատական զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բուհական մանկավարժական կրթության բովանդակությանը և այն պայմաններին, որոնց առկայությունը կարող է նպաստել տեսական գիտելիքները գործնական մանկավարժական գործողությունների վերածելուն։ Քննվում են ուսանողների մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացումը, մանկավարժական իրավիճակների վերլուծությունը, դաստիարակչական աշխատանքի նախագծումը, հաղորդակցական կարողությունների ձևավորումը և ինքնուրույն որոշումներ ընդունելու պատրաստվածությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանկավարժական պրակտիկան, որի ընթացքում ապագա ուսուցիչը հնարավորություն է ստանում իրական կրթական միջավայրում կիրառել ձեռք բերած գիտելիքները, դիտարկել սովորողների վարքը, կազմակերպել անհատական ու խմբային աշխատանք և գնահատել սեփական գործունեության արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում են նաև ռեֆլեքսիան և ինքնագնահատումը՝ որպես մասնագիտական զարգացման միջոցներ, որոնք օգնում են բացահայտել հաջողված գործողություններն ու հետագա կատարելագործման կարիքները։ Անդրադարձ է կատարվում դասախոսների և պրակտիկայի ղեկավարների մասնագիտական աջակցության, համագործակցային ուսուցման, խնդրահարույց մանկավարժական իրավիճակների քննարկման և ակտիվ ուսուցման մեթոդների նշանակությանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները հաշվի առնելու, հարգալից հաղորդակցություն ձևավորելու, դասարանական համայնքը կազմակերպելու և ընտանիքի հետ համագործակցելու կարողություններին։ Դաստիարակչական պատրաստվածությունը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին մեթոդների մեխանիկական յուրացում, այլ որպես ուսուցչի մասնագիտական մտածողության, պատասխանատվության և մանկավարժական մշակույթի համակարգային բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության տեսության, ուսուցիչների մասնագիտական կրթության և դաստիարակության մեթոդիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ապագա ուսուցչի արդյունավետ դաստիարակչական գործունեության համար անհրաժեշտ կրթական պայմանները։