Աշոտ Երկաթ. թագավոր Հայոց

Այլ առարկաներ

BUSINESS COMMUNICATIONS (Coursebook) աշխատությունը ուսումնական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի զարգացնելու մասնագիտական հաղորդակցման հմտություններ բիզնես միջավայրում՝ ընդգրկելով գրավոր և բանավոր հաղորդակցության հիմնական ձևերը, ինչպիսիք են գործնական նամակագրությունը, էլեկտրոնային նամակների ճիշտ կառուցումը, հաշվետվությունների և առաջարկների պատրաստումը, ինչպես նաև ներկայացումների արդյունավետ իրականացումը, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում գործարար էթիկային, աշխատանքային միջավայրում հաղորդակցության կանոններին, միջմշակութային հաղորդակցության առանձնահատկություններին և բանակցությունների հիմունքներին, միաժամանակ տրամադրելով գործնական օրինակներ և վարժություններ, որոնք օգնում են ուսանողներին և մասնագետներին զարգացնել հստակ, համոզիչ և նպատակային հաղորդակցման կարողություններ, որոնք անհրաժեշտ են ժամանակակից գլոբալ բիզնես աշխարհում հաջող գործունեության համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆոնների և դրանց լուծույթների կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քվանտաքիմիական հաշվարկների և ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիայի մեթոդների համակցված կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել սուլֆոնային միացությունների մոլեկուլային կառուցվածքի, էլեկտրոնային վիճակի, քիմիական կապերի և միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները ինչպես առանձին մոլեկուլների, այնպես էլ լուծույթների միջավայրում։ Քվանտաքիմիական մեթոդները հնարավորություն են տալիս տեսականորեն հաշվարկել մոլեկուլների երկրաչափական կառուցվածքը, էներգետիկ բնութագրերը, էլեկտրոնային խտության բաշխումը, կապերի պարամետրերը և հնարավոր կայուն կոնֆորմացիաները։ Այս տվյալները կարող են օգտագործվել փորձարարական արդյունքների մեկնաբանման և տարբեր կառուցվածքային մոդելների համեմատության համար։ Ուսումնասիրության մյուս կարևոր ուղղությունը ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիան է, որի միջոցով հնարավոր է գրանցել մոլեկուլների տատանողական սպեկտրները և դրանց հիման վրա նույնականացնել բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերը, քիմիական կապերը և կառուցվածքային փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լուծույթների ուսումնասիրությանը, քանի որ լուծիչի բնույթը կարող է էապես փոխել ուսումնասիրվող նյութի մոլեկուլային վիճակը՝ առաջացնելով սոլվատացում, միջմոլեկուլային փոխազդեցություններ և սպեկտրային գծերի տեղաշարժեր կամ ինտենսիվության փոփոխություններ։ Քվանտաքիմիական հաշվարկների և փորձարարական սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված կերպով մեկնաբանել այդ փոփոխությունների պատճառները և որոշել լուծույթներում գերակշռող փոխազդեցությունների բնույթը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև կոնցենտրացիայի, լուծիչի հատկությունների և մոլեկուլային կառուցվածքի ազդեցությունները սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Ստացված արդյունքները կարևոր են սուլֆոնների կառուցվածք-հատկություն փոխհարաբերությունների բացահայտման, դրանց քիմիական վարքագծի ավելի խորը ըմբռնման և նման միացությունների հետագա կիրառական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, ֆիզիկական քիմիայի և քվանտային քիմիայի մասնագետներին, սպեկտրոսկոպիստներին, նյութագիտության ոլորտի հետազոտողներին, լաբորատոր մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան բնագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Ինֆորմատիկա

Գիրքը նվիրված է ածխաթթու գազի արտանետումների մակարդակի կառավարման հիմնախնդիրներին՝ մակրոտնտեսական մոդելների մշակման և կիրառման միջոցով։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են տնտեսության զարգացման, արտադրական գործընթացների և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փոխկապակցվածության վերլուծության մեթոդները։ Աշխատությունը դիտարկում է այն տեսական և գործնական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը կլիմայական փոփոխությունների վրա և մշակելու արդյունավետ քաղաքականություններ արտանետումների նվազեցման համար։ Քննարկվում են մակրոտնտեսական ցուցանիշների, էներգետիկ համակարգերի, տեխնոլոգիական զարգացման և բնապահպանական սահմանափակումների փոխազդեցությունները։ Գիրքը ներկայացնում է մոդելավորման գործիքներ, որոնք կարող են կիրառվել կայուն տնտեսական զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման, շրջակա միջավայրի պահպանության միջոցառումների գնահատման և երկարաժամկետ տնտեսական որոշումների ընդունման գործընթացներում։ Այն արժեքավոր աղբյուր է տնտեսագետների, բնապահպանական քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են տնտեսության ու էկոլոգիական խնդիրների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությամբ։

Տնտեսագիտություն

Կառավարման համակարգը բարդ և բազմաբաղադրիչ կառուցվածք է, որը բաղկացած է փոխկապակցված ենթահամակարգերից, որոնք միասին ապահովում են կազմակերպության արդյունավետ գործունեությունը և նպատակների իրականացումը։ Կառավարման ենթահամակարգերը այն մասերն են, որոնց միջոցով իրականացվում են կառավարման տարբեր գործառույթներ՝ պլանավորում, կազմակերպում, վերահսկում, մոտիվացիա և որոշումների ընդունում։ Դրանք օգնում են համակարգել կազմակերպության աշխատանքը և ապահովել բոլոր գործընթացների համաչափ զարգացումը։ Հիմնականում կառավարման համակարգում առանձնացնում են մի քանի հիմնական ենթահամակարգեր։ Առաջինը կառավարչական (կամ կառավարող) ենթահամակարգն է, որը կազմում են ղեկավարները և կառավարման մարմինները։ Նրանք մշակում են նպատակներ, ընդունում որոշումներ և վերահսկում դրանց իրականացումը։ Երկրորդը կատարողական ենթահամակարգն է, որը ներառում է աշխատակիցներին և ստորաբաժանումներին, որոնք իրականացնում են ընդունված որոշումները և կատարում գործնական աշխատանքը։ Այս երկու ենթահամակարգերը մշտապես փոխազդում են միմյանց հետ՝ ապահովելով կազմակերպության ընդհանուր գործունեությունը։ Բացի այդ, կառավարման համակարգում կարևոր դեր ունի տեղեկատվական ենթահամակարգը, որը ապահովում է տվյալների հավաքագրումը, մշակումը և փոխանցումը կառավարման տարբեր մակարդակների միջև։ Առանց արդյունավետ տեղեկատվական համակարգի անհնար է ճիշտ որոշումների ընդունումը։ Կարելի է առանձնացնել նաև տեխնիկական և տեխնոլոգիական ենթահամակարգերը, որոնք ներառում են արտադրական սարքավորումները, ծրագրային ապահովումները և տեխնոլոգիական գործընթացները, որոնք աջակցում են կառավարմանը։ Կազմակերպության արդյունավետությունը կախված է այս բոլոր ենթահամակարգերի ներդաշնակ աշխատանքից, քանի որ դրանց միջև խզումը կարող է բերել կառավարման խափանումների։ Ժամանակակից կառավարման մոտեցումներում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև ճկուն և ինտեգրված համակարգերի ստեղծմանը, որտեղ բոլոր ենթահամակարգերը գործում են որպես միասնական ամբողջություն։ Այսպիսով, կառավարման ենթահամակարգերը ապահովում են կազմակերպության կառուցվածքային ամբողջականությունը և արդյունավետ գործունեությունը՝ համադրելով մարդկային, տեղեկատվական և տեխնիկական ռեսուրսները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սիմեոն Երևանցու «Ջամբռ» երկի՝ որպես XVII-XVIII դարերի հայոց պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը և գիտական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում երկի ստեղծման պատմական միջավայրը, հեղինակի գործունեությունը, աշխատության կառուցվածքը, բովանդակային առանձնահատկությունները և պատմական տեղեկությունների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն նյութերին, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի և հայության հասարակական, քաղաքական, վարչական, եկեղեցական և տնտեսական կյանքի մասին։ Վերլուծվում են հայ եկեղեցու կառույցների, թեմերի, վանքերի, հոգևոր առաջնորդության, համայնքային հարաբերությունների և եկեղեցական վարչակարգի վերաբերյալ տեղեկությունները, ինչպես նաև տարբեր բնակավայրերի և տարածքների մասին պահպանված տվյալները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սկզբնաղբյուրի տեղեկությունների համադրումը ժամանակաշրջանի այլ պատմական վկայությունների հետ՝ դրանց հավաստիությունը, առանձնահատկությունները և պատմագիտական արժեքը բացահայտելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև հեղինակի դիրքորոշումների, աշխարհայացքի և իրադարձությունների գնահատման ազդեցությունը ներկայացված պատմական նյութի վրա։ Երկում պահպանված տեղեկությունները արժեքավոր են ոչ միայն քաղաքական պատմության, այլև հայ ժողովրդի սոցիալական կառուցվածքի, մշակութային կյանքի, կրթության, եկեղեցական ավանդույթների և տեղական ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ աղբյուրի բովանդակության բազմաշերտ քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու XVII-XVIII դարերի հայոց պատմական իրականության մասին և բացահայտելու այն գործընթացները, որոնք հետագայում ազդեցություն են ունեցել հայ հասարակության ու ազգային-եկեղեցական կյանքի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հայագիտության, աղբյուրագիտության և ուշ միջնադարի հայոց պատմության հետազոտության համար՝ միաժամանակ ընդգծելով երկի՝ որպես պատմական փաստերի, տեղեկությունների և ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ ինքնատիպ վկայության գիտական արժեքը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է 1905–1906 թվականներին Ռուսական կայսրության Անդրկովկասում տեղի ունեցած հայ-թաթարական զինված ընդհարումների պատճառների, զարգացման ընթացքի և հետևանքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դեպքերը դիտարկում է ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում՝ անդրադառնալով հատկապես Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, ցարական իշխանությունների ազգային քաղաքականությանը, Անդրկովկասում հայերի և տեղի մահմեդական բնակչության միջև գոյություն ունեցող սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական հակասություններին և ազգամիջյան լարվածության խորացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1905 թվականի փետրվարին Բաքվում բռնկված արյունալի ընդհարումների վերլուծությունը, որոնցից հետո բախումները տարածվեցին Անդրկովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում՝ ընդգրկելով Երևանի նահանգը, Նախիջևանը, Զանգեզուրը, Ղարաբաղը, Շուշին, Գանձակը, Թիֆլիսը և այլ շրջաններ։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն ռազմական բախումների ընթացքին, այլև դրանց նախադրյալներին, իշխանությունների վարքագծին, տեղական վարչական մարմինների դերակատարությանը, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը և հայկական քաղաքական ուժերի գործունեությանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում հայկական ինքնապաշտպանական կառույցների ձևավորմանն ու գործողություններին, ինչպես նաև այն գործիչների գործունեությանը, որոնք տարբեր շրջաններում կազմակերպեցին բնակչության պաշտպանությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև բախումների աշխարհագրական տարածումը, առանձին քաղաքներում և գյուղերում տեղի ունեցած իրադարձությունները, բնակչության կրած մարդկային և նյութական կորուստները, ավերածությունները, տեղահանությունները և տնտեսական հետևանքները։ Միաժամանակ աշխատությունը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը չի կարելի բացատրել միայն առանձին կենցաղային կամ տեղային միջադեպերով․ այն կապված էր կայսրության քաղաքական ճգնաժամի, հեղափոխական շարժման, ազգային հարաբերությունների սրման և տարածաշրջանում իշխանության պահպանման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ ներկայացնում է 1905–1906 թվականների իրադարձությունները պատմական ավելի լայն գործընթացների շրջանակում և հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրանց ազդեցությունը հետագա հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների, ազգային քաղաքականության և հայկական ինքնապաշտպանության պատմության վրա։ Աշխատանքը հիմնված է պատմագիտական ուսումնասիրության սկզբունքների վրա և հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել XX դարի սկզբի Անդրկովկասի քաղաքական ու ազգային պատմությունը։ Հեղինակը՝ Գրիգոր Ա. Թարխանյանը, աշխատանքը ներկայացրել է որպես պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտում։