Արժեթղթերի շուկայի զարգացման և կարգավորման հիմնական ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է լիզինգի էությունը, դրա պատմական զարգացման փուլերը և կիրառման առանձնահատկությունները Հայաստանի Հանրապետությունում հետխորհրդային ժամանակաշրջանում։ Գրքում ներկայացվում է լիզինգի տնտեսական բովանդակությունը՝ որպես ֆինանսավորման հատուկ ձև, որի միջոցով ձեռնարկությունները հնարավորություն են ստանում օգտագործել արտադրական կամ տեխնիկական միջոցներ՝ առանց դրանց անմիջական ձեռքբերման, վճարելով դրանց օգտագործման համար փուլային վարձավճարներով։ Հեղինակը անդրադառնում է լիզինգի հիմնական տեսակներին՝ ֆինանսական և օպերացիոն լիզինգ, ինչպես նաև դրանց պայմանագրային կառուցվածքին, կողմերի իրավունքներին և պարտականություններին։ Քննարկվում է լիզինգի պատմական ձևավորումը միջազգային ֆինանսական համակարգում և դրա զարգացումը որպես ներդրումային և արտադրական գործիք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետությունում լիզինգի շուկայի ձևավորմանը հետխորհրդային տնտեսական անցման շրջանում, դրա օրենսդրական կարգավորմանը, ֆինանսական հաստատությունների դերին և գործարար միջավայրի վրա ազդեցությանը։ Գրքում վերլուծվում են նաև լիզինգի կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները, ռիսկերի կառավարման խնդիրները և դրա դերը փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսիստների, ձեռնարկատերերի և բանկային ոլորտի մասնագետների համար։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է Մ. Գ. Ներսիսյանի գիտական ժառանգության մեջ հայ ազատագրական շարժման և Հայոց ցեղասպանության պատմության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմաբանի աշխատություններում հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի, Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության վիճակի, հայկական հարցի և Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ ձևավորված գիտական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական, քաղաքական և հասարակական պայմանների վերլուծությանը, որոնցում ձևավորվել և զարգացել են հայ ազատագրական շարժման տարբեր դրսևորումները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ազգային-ազատագրական կազմակերպություններին, հասարակական-քաղաքական գործիչներին, հայ բնակչության ինքնապաշտպանական պայքարին և Օսմանյան իշխանությունների քաղաքականությանը՝ դրանք դիտարկելով պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Հայոց ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրությանը՝ ներառյալ դրա նախադրյալները, կազմակերպման և իրականացման գործընթացները, հայ բնակչության զանգվածային տեղահանություններն ու կոտորածները, ինչպես նաև միջազգային արձագանքներն ու պատմական հետևանքները։ Ներսիսյանի գիտական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա աղբյուրագիտական և պատմագիտական մոտեցումները, օգտագործված փաստաթղթային ու վավերագրական նյութերի նշանակությունը և այդ նյութերի հիման վրա կատարված պատմական եզրահանգումները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև պատմաբանի ներդրման գնահատումը հայ պատմագիտության զարգացման գործում և նրա աշխատությունների նշանակությունը հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Կարող է վերլուծվել նաև այն, թե ինչպես են ազգային-ազատագրական շարժման և ցեղասպանության հիմնահարցերը ներկայացվում մեկ ընդհանուր պատմական գործընթացի շրջանակում՝ հաշվի առնելով ազգային ինքնապաշտպանության, քաղաքական պայքարի և պետական քաղաքականության փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է ոչ միայն կոնկրետ պատմաբանի գիտական ժառանգության գնահատման, այլև հայ պատմագրության զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, պատմագրության մասնագետներին, Հայոց ցեղասպանության և հայ ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով ուսումնասիրություններ կատարող ուսանողներին։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Պարսկաստանի պատմության հարցերի արտացոլմանը XVII–XVIII դարերի հայ պատմիչների երկերում՝ այն դիտարկելով որպես հայ պատմագրության կարևոր ուղղություններից մեկը, որը միաժամանակ ունի ինչպես աղբյուրագիտական, այնպես էլ տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրության արժեք։ Նյութում վերլուծվում են այն հիմնական պատմական իրադարձությունները, որոնք ներկայացված են հայ հեղինակների մոտ՝ Սեֆյան Պարսկաստանի ներքին քաղաքական զարգացումները, հայ-պարսկական հարաբերությունները, պատերազմները և վարչական համակարգի առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմիչների՝ իրենց ժամանակի քաղաքական և սոցիալական իրականության ընկալման ձևերին, ինչպես նաև Պարսկաստանի վերաբերյալ տեղեկությունների փոխանցման մեթոդներին՝ վկայությունների, անձնական դիտարկումների և բանավոր ավանդության հիման վրա։ Քննարկվում են նաև տարբեր հեղինակների մոտեցումների տարբերությունները, որոնցում արտացոլվում են ինչպես ազգային-կրոնական տեսանկյունները, այնպես էլ քաղաքական շահերի ազդեցությունը պատմական նյութի մեկնաբանության վրա։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ XVII–XVIII դարերի հայ պատմիչների երկերը կարևոր աղբյուր են Պարսկաստանի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել տարածաշրջանային գործընթացների բազմաշերտ և համակողմանի պատկեր։

Գրականություն

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Russian Symbolism գրական ուղղության և Վահան Տերյանի պոեզիայի փոխհարաբերությունները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բանաստեղծական թարգմանության արվեստին որպես ստեղծագործական գործընթացի։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են սիմվոլիստական գեղագիտության հիմնական սկզբունքները՝ երաժշտականություն, խորհրդանշական պատկերայնություն, ներքին հոգեվիճակների արտահայտում և լեզվի նրբերանգային օգտագործում, արտացոլվում Տերյանի ստեղծագործական մտածողության մեջ և թարգմանական փորձառության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանության ընթացքում տեղի ունեցող իմաստային և ոճական փոխակերպումներին, որոնց միջոցով բնագրի բանաստեղծական կառուցվածքը վերաիմաստավորվում է նոր լեզվական միջավայրում՝ պահպանելով գեղարվեստական ամբողջականությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Տերյանի դերը որպես միջնորդ արևմտաեվրոպական սիմվոլիզմի և հայ պոեզիայի միջև՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նրա թարգմանչական վարպետությունը նպաստել հայ բանաստեղծական լեզվի հարստացմանը և նոր գեղագիտական մտածողության ձևավորմանը։

Հոգեբանություն

Когнитивная психология աշխատությունը հոգեբանության ժամանակակից ուղղություններից մեկի՝ ճանաչողական հոգեբանության ուսումնական և գիտական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է մարդու մտավոր գործընթացները՝ ընկալում, ուշադրություն, հիշողություն, մտածողություն, լեզու և որոշումների կայացում, այն բացատրում է, թե ինչպես է տեղեկատվությունը մշակվում մարդու ուղեղում՝ սկսած զգայական մուտքից մինչև բարդ ճանաչողական կառուցվածքների ձևավորում, գիրքը ներկայացնում է տարբեր տեսություններ և մոդելներ՝ տեղեկատվության մշակման մոտեցում, սխեմաների տեսություն և աշխատանքային հիշողության կառուցվածք, միաժամանակ անդրադառնում է փորձարարական հետազոտություններին և նեյրոգիտության տվյալներին, որոնք բացահայտում են ճանաչողական գործընթացների կենսաբանական հիմքերը, ինչպես նաև քննարկում է արհեստական ինտելեկտի և մարդու մտածողության համեմատական վերլուծությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանների, նեյրոգիտնականների և ճանաչողական գիտությունների հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Գիրքը ներկայացնում է հայ նշանավոր նկարիչ Հովհաննես Զարդարյանի ստեղծագործական ուղու, գեղարվեստական մտածողության և արվեստում ունեցած նշանակալի ավանդի համակողմանի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությունը, կերպարային համակարգը, գունային լուծումները, կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները և հեղինակային ոճի ձևավորման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային մշակութային արժեքների, պատմական հիշողության, բնության, մարդու և հայրենիքի թեմաների արտացոլմանը, ինչպես նաև նկարչի ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղագիտական բովանդակությանը։ Գիրքը լուսաբանում է արվեստագետի գործունեությունը հայկական կերպարվեստի զարգացման համատեքստում, անդրադառնում նրա ստեղծագործությունների ազդեցությանը ժամանակակից արվեստի վրա և ներկայացնում արվեստաբանական գնահատականներ ու վերլուծություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, նկարիչներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայկական կերպարվեստի պատմությամբ և Հովհաննես Զարդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ։