Բացօթյա նկարչության դասավանդման առանձնահատկությունները հանրակրթական դպրոցում

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջազգային պահուստների գնահատման, կառավարման և օպտիմալ կառուցվածքի ձևավորման հիմնախնդիրներին Հայաստան-ի ֆինանսատնտեսական համակարգի պայմաններում։ Աշխատությունում վերլուծվում են միջազգային պահուստների դերը մակրոտնտեսական կայունության ապահովման, արտաքին վճարունակության պահպանման, արժութային շուկայի հավասարակշռման և ֆինանսական ռիսկերի մեղմացման գործընթացներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պահուստների ծավալի համարժեքության գնահատման մեթոդներին, դրանց կառուցվածքի ձևավորման սկզբունքներին և կառավարման ռազմավարություններին՝ հաշվի առնելով արտաքին տնտեսական ցնցումները, կապիտալի հոսքերի փոփոխությունները և ֆինանսական շուկաների տատանողականությունը։ Քննարկվում են նաև կենտրոնական բանկի քաղաքականության գործիքները, պահուստների ներդրման արդյունավետության չափանիշները և ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մոտեցումները։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել միջազգային պահուստների արդյունավետ օգտագործմանը և երկրի ֆինանսական անվտանգության ամրապնդմանը։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Գրականություն

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1950-70-ական թվականների ամերիկյան գիտաֆանտաստիկական գրականության զարգացման, թեմատիկ առանձնահատկությունների և գեղարվեստական նշանակության քննությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն ժամանակաշրջանը, երբ գիտատեխնիկական արագ առաջընթացը, տիեզերքի ուսումնասիրության ընդլայնումը, միջուկային զենքի տարածումը, Սառը պատերազմի մթնոլորտը և հասարակական արժեքների փոփոխությունները էական ազդեցություն ունեցան գրական երևակայության վրա։ Գիտաֆանտաստիկական ստեղծագործություններում գիտության և տեխնոլոգիայի ձեռքբերումները հաճախ ներկայացվում են ոչ միայն որպես ապագայի հնարավորությունների խորհրդանիշ, այլև որպես մարդկության առջև կանգնած բարոյական, սոցիալական և փիլիսոփայական խնդիրների ուսումնասիրման միջոց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այնպիսի թեմաների, ինչպիսիք են տիեզերական ճանապարհորդությունները, այլմոլորակային քաղաքակրթությունները, ռոբոտներն ու արհեստական բանականությունը, տեխնոլոգիական հասարակությունը, ժամանակի և տարածության փոփոխությունները, ապագա քաղաքակրթությունները, ուտոպիաներն ու դիստոպիաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու և տեխնոլոգիայի փոխհարաբերությանը, քանի որ այդ շրջանի գրականությունը հաճախ հարց է բարձրացնում այն մասին, թե ինչ հետևանքներ կարող է ունենալ գիտական առաջընթացը մարդու ազատության, ինքնության և բարոյական պատասխանատվության համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սոցիալական խնդիրների արտացոլումը․ գիտաֆանտաստիկական աշխարհները հնարավորություն են տալիս անուղղակիորեն անդրադառնալ ռասայական և սոցիալական անհավասարությանը, քաղաքական վերահսկողությանը, պատերազմին, զանգվածային մշակույթին, անհատի օտարմանը և հասարակական փոփոխություններին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել ժամանակաշրջանի նշանավոր հեղինակների և նրանց ստեղծագործությունների թեմատիկ ու ոճական առանձնահատկությունները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է փոխվել ժանրի բնույթը տասնամյակների ընթացքում։ 1950-ականների ավելի ընդգծված տեխնոլոգիական և տիեզերական հետաքրքրություններին հետագայում ավելանում են հոգեբանական, սոցիալական և փիլիսոփայական խնդիրները, իսկ 1960-70-ականներին ժանրն ավելի բազմազան է դառնում՝ ընդլայնելով իր թեմատիկ և գեղարվեստական սահմանները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև գիտաֆանտաստիկայի և այլ գրական ուղղությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև ժանրի լեզվական, կառուցվածքային և կերպարային առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1950-70-ական թվականների ամերիկյան գիտաֆանտաստիկական գրականությունը որպես արագ փոփոխվող հասարակության գեղարվեստական արձագանք՝ ընդգծելով այն, թե ինչպես են գիտական երևակայությունը, ապագայի տեսլականը և հասարակական քննադատությունը միավորվում՝ մարդու և քաղաքակրթության հնարավոր ապագաները պատկերելու համար։

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է իրավաբանական իրավահասկացողության էությանը և օրինականության հիմնախնդիրներին՝ այն դիտարկելով որպես իրավական համակարգի տեսական հիմքերի և իրավակիրառ պրակտիկայի փոխկապակցված դաշտ։ Նյութում վերլուծվում են իրավահասկացողության հիմնական մոտեցումները՝ նորմատիվ, սոցիոլոգիական և բնական-իրավական դպրոցները, որոնք տարբեր կերպ են մեկնաբանում իրավունքի ծագումը, բովանդակությունը և գործողության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրինականության սկզբունքին՝ որպես իրավական պետության հիմնարար պահանջի, որի շրջանակում պետական մարմինների և քաղաքացիների վարքագիծը պետք է խստորեն համապատասխանեցվի գործող իրավական նորմերին։ Քննարկվում են նաև օրինականության ապահովման խնդիրները՝ իրավական նորմերի անկատարություն, իրավակիրառ պրակտիկայի անհամաչափություն, դատական համակարգի անկախության մակարդակ և իրավական մշակույթի զարգացման աստիճան։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ իրավաբանական իրավահասկացողության հստակեցումը և օրինականության ամրապնդումը առանցքային դեր ունեն իրավական պետության կայացման, հասարակական կարգի պահպանման և իրավունքի գերակայության ապահովման գործընթացներում։

Պատմություն

Գիտական-մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է ներկայացնել պատմական Հայաստանի դերը որպես բազմաշերտ քաղաքակրթական տարածք և տարբեր էթնիկ ու մշակութային ազդեցությունների հատման ու փոխազդեցության կենտրոն։ Աշխատության մեջ քննարկվում է այն գաղափարը, որ Հայաստանը հնագույն ժամանակներից հանդես է եկել ոչ միայն որպես առանձին էթնոսի ձևավորման միջավայր, այլ նաև որպես տարածաշրջանային մշակութային համակարգերի փոխհանդիպման ու համադրման օջախ։ Հեղինակը անդրադառնում է պատմական աղբյուրներին, հնագիտական տվյալներին և մշակութային ժառանգությանը՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների, լեզուների և ավանդույթների փոխազդեցությունները ձևավորել հայկական քաղաքակրթության բազմաշերտ կառուցվածքը։ Գրքում կարևորվում է նաև «վեր էթնիկական մշակույթ» հասկացությունը, որը դիտարկվում է որպես ազգային սահմաններից դուրս գտնվող, ավելի լայն քաղաքակրթական միավորների համադրման արդյունք։ Նյութը ներկայացվում է միջգիտական մոտեցմամբ՝ համադրելով պատմություն, մշակութաբանություն և լեզվաբանություն, ինչի շնորհիվ ստեղծվում է Հայաստանի պատմական դերի ավելի լայն և համակողմանի պատկերացում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ալբերտո Մորավիայի երկու վեպերի հայերեն և ռուսերեն թարգմանությունների լեզվի զուգադրական քննությանը՝ բնագրի և թարգմանական տարբերակների միջև լեզվական, ոճական և թարգմանական համապատասխանությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում գեղարվեստական թարգմանության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես են իտալերեն բնագրի բառային, դարձվածային, քերականական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները փոխանցվում հայերեն և ռուսերեն։ Աշխատության մեջ կարող են համեմատվել երկու թարգմանությունների բառապաշարը, խոսքի տարբեր շերտերը, դարձվածաբանական միավորները, առածներն ու ասացվածքները, նորակազմությունները, փոխաբերական արտահայտությունները և մշակութային իրողություններն արտահայտող բառերն ու կապակցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդախոսակցական և բարբառային տարրերին, որոնք հատկապես նշանակալի են առաջին վեպի լեզվական կառուցվածքում․ ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ այդ ստեղծագործությունը հարուստ է ժողովրդախոսակցական բառերով, բարբառային ձևերով, դարձվածքներով, առածներով ու ասացվածքներով և նորակազմություններով։ Մյուս վեպի լեզվական համակարգը համեմատաբար տարբեր բնույթ ունի՝ ավելի գրական և քաղաքային-բուրժուական բառապաշարով ու ոճական կառուցվածքով, իսկ շարահյուսական առումով բարդ կառուցվածքները միաժամանակ ներկայացվում են ընթերցողին բավական հստակ և պարզ ձևով։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե թարգմանիչներն ինչպիսի ռազմավարություններ են ընտրել բնագրի իմաստային և ոճական նրբերանգները պահպանելու համար։ Այդ նպատակով կարող են քննվել բառացի և ազատ թարգմանության հարաբերակցությունը, բառերի փոխարինումը, բացատրական թարգմանությունը, իմաստային ընդլայնումը կամ սեղմումը, քերականական վերակառուցումները, փոխհատուցումը և այլ թարգմանական փոխակերպումներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորմին․ հայերեն և ռուսերեն տարբերակների համեմատական ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հայերեն թարգմանության որոշ շեղումներ գրական նորմից կարող են դիտարկվել որպես թարգմանչական գիտակցված ընտրություն, որի շնորհիվ առավել ցայտուն է փոխանցվում ժողովրդախոսակցական խոսքի բնույթը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև լեզվամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ գեղարվեստական ստեղծագործության թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է փոխանցել ոչ միայն բառերի ուղղակի իմաստը, այլև տվյալ հասարակության մշակութային պատկերացումները, խոսքային վարքի առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը։ Աշխատության մեջ կարող են առանձնացվել նաև դարձվածքների, առածների և ասացվածքների թարգմանության խնդիրները, քանի որ դրանց բառացի փոխանցումը հաճախ չի ապահովում բնագրի իմաստային կամ ոճական համարժեքությունը։ Այս ուղղությամբ հեղինակի առանձին ուսումնասիրությունները ևս անդրադառնում են համապատասխան միավորների թարգմանության խնդիրներին։ Նորակազմությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր է, քանի որ գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում կարող են առաջանալ նոր բառեր, բառապատճենումներ և այլ լեզվական նորամուծություններ, որոնք հետագայում կարող են ազդեցություն ունենալ թարգմանական լեզվի և նույնիսկ ժամանակակից գրական լեզվի զարգացման վրա։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել հայերեն և ռուսերեն թարգմանությունների համարժեքության աստիճանը, այլև բացահայտել յուրաքանչյուր լեզվի կառուցվածքային և արտահայտչական հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե նույն բնագրային միավորը ինչպես է տարբեր կերպ վերարտադրվում երկու թիրախային լեզուներում և ինչպիսի կորուստներ, ձեռքբերումներ կամ իմաստային ու ոճական փոփոխություններ են առաջանում այդ գործընթացում։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է թարգմանագիտության, համեմատական լեզվաբանության, լեզվաոճաբանության և լեզվամշակութաբանության խնդիրները՝ գեղարվեստական կոնկրետ նյութի հիման վրա։ Այս թեմայով Զարուհի Ոսկանյանի 2014 թվականի թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանվել է «Ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանություն» մասնագիտությամբ, իսկ հետագա հրապարակումներում ևս ուսումնասիրվել են տվյալ թարգմանությունների լեզվական ընդհանուր բնութագրերն ու առանձին խնդիրներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել թարգմանագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, իտալերենից հայերեն և ռուսերեն թարգմանության մասնագետներին, համեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության տեսության և պրակտիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։