ԵԱՀԿ-Հայաստան-Ադրբեջան

Գյուղատնտեսություն

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր ստացված և նոր լույս տեսած գրքերի մատենագիտական համակարգված հավաքածուն՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և գյուղատնտեսության բնագավառով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, սննդամթերքի արտադրության, գյուղատնտեսական տնտեսագիտության և ոլորտի այլ կարևոր ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակություններ՝ արտացոլելով ժամանակակից գիտական հետազոտությունները, տեխնոլոգիական առաջընթացը և գործնական նորարարությունները։ Ցանկը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ ոլորտի արդիական գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ մասնագիտական, ուսումնական կամ գիտահետազոտական նպատակների համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և ոլորտի շարունակական զարգացմանը։

Այլ առարկաներ

Սույն աշխատանքը ներկայացնում է 2012 թվականի ընթացքում իրականացված մասնագիտական և կազմակերպչական գործունեության համապարփակ հաշվետվություն, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփված են տարվա ընթացքում կատարված հիմնական աշխատանքները, դրանց ուղղությունները և արդյունքները։ Հեղինակը ներկայացնում է աշխատանքային գործընթացի կազմակերպման սկզբունքները, ընթացիկ և պլանային առաջադրանքների իրականացումը, ինչպես նաև տարբեր ոլորտներում կատարված գործառույթների համադրությունը։ Հաշվետվության մեջ ընդգրկված են փաստաթղթերի մշակման և վարման աշխատանքները, տեղեկատվության հավաքագրման և վերլուծության գործընթացները, ինչպես նաև համապատասխան ստորաբաժանումների հետ համագործակցության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքային կարգապահության պահպանմանը, ժամանակի արդյունավետ կառավարմանը և առաջադրանքների կատարման որակի ապահովմանը։ Ներկայացված են նաև տարվա ընթացքում իրականացված կազմակերպչական միջոցառումները, մասնակցությունը հանդիպումներին, քննարկումներին և աշխատանքային ծրագրերի մշակմանը, որոնք նպաստել են ընդհանուր գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը արտացոլում է նաև մասնագիտական զարգացման ուղղությամբ կատարված քայլերը, ինքնակրթության և հմտությունների կատարելագործման փորձերը, որոնք ուղղված են եղել աշխատանքային կարողությունների ամրապնդմանը։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է բացահանքերի կողերի ձևավորման և կայունության ապահովման նոր մեթոդի մշակմանը, ինչպես նաև դրա կիրառման համար անհրաժեշտ հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բաց եղանակով օգտակար հանածոների արդյունահանման ժամանակ առաջացող լեռնատեխնիկական պայմանները, ապարային զանգվածի կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հանքավայրի երկրաբանական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կողերի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացահանքի կողերի երկրաչափական ձևավորմանը, թեքության անկյան, բարձրության, աստիճանների չափերի և այլ տեխնոլոգիական ու երկրամեխանիկական ցուցանիշների ընտրությանը։ Նոր մոտեցման մշակման նպատակն է համատեղել արդյունահանման աշխատանքների անվտանգությունը, կողերի երկարաժամկետ կայունությունը և հանքային տարածքի արդյունավետ օգտագործումը՝ նվազեցնելով ապարների փլուզման, սահքի և դեֆորմացիաների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապարային զանգվածում լարվածությունների և դեֆորմացիաների ձևավորման օրինաչափությունները, ջրաբանական պայմանների ազդեցությունը, բնական ճաքերի և խզվածքների դերը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերական աշխատանքների հաջորդականության ու կիրառվող տեխնոլոգիայի ազդեցությունը կողերի վարքագծի վրա։ Առաջարկվող մեթոդի պարամետրերի հիմնավորումը հնարավորություն է տալիս որոշել այնպիսի օպտիմալ երկրաչափական և տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք համապատասխան են տվյալ հանքավայրի պայմաններին և ապահովում են աշխատանքների առավել անվտանգ ու արդյունավետ իրականացում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բացահանքերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով լեռնային աշխատանքների անվտանգության բարձրացմանը, կորուստների և չնախատեսված ծախսերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանքավայրի պաշարների առավել ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես լեռնային ինժեներների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, նախագծողների, երկրաբանների և բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Այս բժշկագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հղիության չկայացման կամ վաղաժամ ընդհատման վտանգի պայմաններում պտղապլացենտար համակարգի վիճակի և նյութափոխանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ β₂-ադրենոմիմետիկ պարտուսիստենի կիրառմամբ բուժման ընթացքում։ Աշխատության հիմնական ուղղությունն է գնահատել, թե ինչպես է վաղաժամ ծննդաբերության կամ հղիության ընդհատման վտանգի դեպքում իրականացվող դեղաբուժությունը անդրադառնում մոր, պլացենտայի և պտղի փոխկապակցված ֆիզիոլոգիական համակարգի վրա։ Պտղապլացենտար համակարգը հղիության բնականոն ընթացքն ապահովող կարևորագույն օղակներից է, քանի որ պլացենտայի միջոցով իրականացվում են պտղի սնուցումը, գազափոխանակությունը, նյութափոխանակային գործընթացների կարգավորումը և մի շարք հորմոնների ու կենսաբանական ակտիվ նյութերի արտադրությունը։ Հետևաբար այդ համակարգի վիճակի փոփոխությունները կարող են էական նշանակություն ունենալ պտղի աճի և զարգացման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից մեկը պտղապլացենտար համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատումն է հղիության չկայացման վտանգի պայմաններում։ Նման իրավիճակներում կարող են փոփոխվել արգանդի կծկողական ակտիվությունը, արյան շրջանառությունը, հորմոնային հավասարակշռությունը և նյութափոխանակային գործընթացները։ Այս փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ պլացենտայի աշխատանքի և պտղի կենսապահովման վրա, ուստի դրանց վաղ հայտնաբերումն ու գնահատումը կարևոր նշանակություն ունեն կլինիկական կառավարման համար։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունն այն է, որ ուշադրությունը կենտրոնացվում է ոչ միայն կլինիկական ախտանշանների, այլև նյութափոխանակային տեղաշարժերի վրա։ Նյութափոխանակության ցուցանիշները կարող են լրացուցիչ տեղեկություն տրամադրել օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի, պլացենտար փոխանակության և բուժման նկատմամբ արձագանքի վերաբերյալ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հղիության բարդությունը և դրա բուժումը կարող են ազդել մոր և պտղի միջև ֆիզիոլոգիական փոխհարաբերությունների վրա։ Պարտուսիստենը պատկանում է β₂-ադրենոմիմետիկների խմբին և պատմականորեն կիրառվել է արգանդի հարթ մկանների կծկումները նվազեցնելու նպատակով։ Դրա օգտագործումը հիմնված է β₂-ադրեներգիկ ընկալիչների ակտիվացման և արգանդի մկանային հյուսվածքի թուլացման վրա։ Այդ ազդեցությունը կարող է նպաստել արգանդի կծկողական ակտիվության նվազեցմանը և, համապատասխան կլինիկական ցուցումների դեպքում, հղիության պահպանմանն ուղղված բուժական միջոցառումների իրականացմանը։ Միաժամանակ β₂-ադրենոմիմետիկների ազդեցությունը կարող է տարածվել նաև այլ ֆիզիոլոգիական համակարգերի վրա, ինչի պատճառով դրանց կիրառման ընթացքում կարևոր է գնահատել ոչ միայն հիմնական բուժական ազդեցությունը, այլև նյութափոխանակային և սրտանոթային հնարավոր փոփոխությունները։ Հետազոտության կենտրոնական հարցերից մեկը կարող է լինել բուժման ընթացքում պտղապլացենտար համակարգի ֆունկցիոնալ ցուցանիշների փոփոխության գնահատումը։ Այդ նպատակով նմանատիպ ուսումնասիրություններում կարող են կիրառվել կլինիկական դիտարկում, կենսաքիմիական հետազոտություններ, հորմոնային ցուցանիշների գնահատում և պտղի վիճակի գործիքային վերահսկում։ Ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել բուժման արդյունավետության և հնարավոր ֆիզիոլոգիական հետևանքների վերաբերյալ։ Կարևոր է նաև մոր և պտղի օրգանիզմների փոխկապակցվածության դիտարկումը։ Պլացենտան գործում է որպես միջնորդ օղակ, որի միջոցով մոր օրգանիզմի նյութափոխանակային և հորմոնային փոփոխությունները կարող են ազդել պտղի ներարգանդային միջավայրի վրա։ Հետևաբար մայրական նյութափոխանակության ցուցանիշների փոփոխությունների և պտղի վիճակի միջև հնարավոր կապերի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հղիության բարդությունների պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ավելի լավ ընկալմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություն կարող է լինել նաև բուժման ֆոնի վրա ածխաջրային, լիպիդային և էներգետիկ փոխանակության փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Բետա-ադրեներգիկ համակարգի ակտիվացումը կարող է ազդել նյութափոխանակային մի շարք գործընթացների վրա, ուստի բուժման ընթացքում կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունների գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզելու դեղամիջոցի համակարգային ազդեցության առանձնահատկությունները։ Այս տվյալները կարող են լրացնել կլինիկական դիտարկումները և օգնել հասկանալու բուժման ընթացքում արձանագրվող ֆիզիոլոգիական փոփոխությունների բնույթը։ Պտղի վիճակի գնահատումը ևս ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է։ Պտղի աճի և զարգացման համապատասխանությունը հղիության ժամկետին, սրտի գործունեությունը, շարժողական ակտիվությունը և պտղապլացենտար արյան շրջանառության ցուցանիշները կարող են օգտագործվել որպես պտղի ներարգանդային վիճակի գնահատման միջոցներ։ Այդ ցուցանիշների դինամիկ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս պարզելու՝ արդյոք բուժման ընթացքում պահպանվում է պտղի բավարար կենսապահովումը և արդյոք պլացենտար համակարգի գործունեության մեջ առաջանում են կլինիկական նշանակություն ունեցող փոփոխություններ։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ հղիության պահպանմանն ուղղված բուժումը պետք է դիտարկել մոր և պտղի անվտանգության համատեքստում։ Դեղաբուժական միջամտությունը նպատակ ունի նվազեցնել արգանդի կծկողական ակտիվությունը, սակայն ցանկացած համակարգային դեղամիջոց կարող է առաջացնել նաև լրացուցիչ ֆիզիոլոգիական փոփոխություններ։ Այդ պատճառով արդյունավետության և անվտանգության համատեղ գնահատումը կարևոր է բուժման ռիսկ-օգուտ հարաբերակցության ճիշտ ընկալման համար։ Հետազոտությունը կարող է նաև անդրադառնալ այն հարցին, թե արդյոք նյութափոխանակային փոփոխությունները կապված են հղիության բարդության ծանրության կամ բուժման տևողության հետ։ Եթե որոշ ցուցանիշների փոփոխությունները հետևողականորեն կապված են կլինիկական վիճակի հետ, դրանք կարող են դիտարկվել որպես լրացուցիչ կենսաբանական ցուցիչներ՝ հիվանդների վիճակը վերահսկելու կամ բուժման ընթացքը գնահատելու համար։ Սակայն նման ցուցանիշների կիրառելիությունը պահանջում է համապատասխան կլինիկական և վիճակագրական հիմնավորում։ Թեման պատմական բժշկագիտական տեսանկյունից ևս հետաքրքիր է, քանի որ պարտուսիստենի նման β₂-ադրենոմիմետիկները նախկինում լայնորեն ուսումնասիրվել և կիրառվել են տոկոլիտիկ նպատակներով, մինչդեռ ժամանակակից մանկաբարձական պրակտիկայում դրանց կիրառման մոտեցումները զգալիորեն վերանայվել են՝ հաշվի առնելով արդյունավետության և անվտանգության վերաբերյալ նոր տվյալները։ Հետևաբար աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև մանկաբարձության բուժական մեթոդների զարգացման պատմությունը և տարբեր ժամանակաշրջանների կլինիկական մոտեցումները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է մանկաբարձական կլինիկան, պերինատոլոգիան, պաթոֆիզիոլոգիան և կենսաքիմիան՝ ուսումնասիրելով հղիության չկայացման վտանգի պայմաններում պտղապլացենտար համակարգի վիճակը և β₂-ադրենոմիմետիկ բուժման ֆոնի վրա առաջացող նյութափոխանակային փոփոխությունները։ Աշխատանքի հիմնական արժեքը մոր, պլացենտայի և պտղի փոխկապակցված ֆունկցիոնալ համակարգի ամբողջական դիտարկման մեջ է, իսկ թեման կարող է հետաքրքրել մանկաբարձ-գինեկոլոգներին, պերինատոլոգներին, ֆիզիոլոգներին, կենսաքիմիկոսներին, բժշկական հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Այս աշխատությունը պատմական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ժամանակագրական սկզբունքով ներկայացնում և համակարգում է տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած կարևոր իրադարձությունները։ Նման աշխատությունների հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ պատմական գործընթացները դասավորվում են ժամանակային հաջորդականությամբ՝ հնարավորություն տալով հետևել քաղաքական, ռազմական, հասարակական և մշակութային իրադարձությունների զարգացման ընթացքին։ Նյութը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջանների վերաբերյալ տեղեկություններ՝ ներկայացնելով իշխանությունների փոփոխությունները, պատերազմները, հասարակական իրադարձությունները, պետական կառույցների զարգացումը և նշանավոր պատմական դեմքերի գործունեությունը։ Ժամանակագրական շարադրանքը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս իրադարձությունները դիտարկել ոչ թե առանձին և մեկուսացված, այլ դրանց հաջորդականության և փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև պատմական փաստերի պահպանման և համակարգման նշանակությամբ, քանի որ ժամանակագրական աղբյուրները հաճախ կարևոր նյութ են տրամադրում հետագա պատմագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Նման աշխատությունը կարող է օգտակար լինել որոշակի ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական զարգացումների ընդհանուր պատկերը վերականգնելու, պատմական իրադարձությունների ժամանակային հաջորդականությունը ճշտելու և տարբեր գործընթացների միջև պատճառահետևանքային կապերը բացահայտելու համար։ Այն հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել պատմաբանների, աղբյուրագետների, հայագետների և պատմական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ ուսումնասիրությունը ներառում է տվյալ ժամանակաշրջանի վերաբերյալ տարեգրական և պատմագրական տեղեկությունների համադրում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Իմաստասեր Օձնեցու գրական և եկեղեցագիտական ժառանգության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա երկերը դիտարկելով VIII դարի հայ գրավոր մշակույթի և գրաբարի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի ստեղծագործություններում գործածված բառապաշարի, ձևաբանության, շարահյուսության, դարձվածաբանության և ոճական արտահայտչամիջոցների քննության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ինչպես ժամանակաշրջանին բնորոշ ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ անհատական հեղինակային լեզվի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բառերի իմաստային կառուցվածքը, բառընտրության սկզբունքները, եկեղեցական, աստվածաբանական, դավանաբանական և կանոնագիտական հասկացությունների արտահայտման համար կիրառվող եզրույթները, ինչպես նաև դրանց տեղը միջնադարյան հայերեն մասնագիտական բառապաշարի համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրաբարյան բառապաշարի տարբեր շերտերին, հոմանիշային հարաբերություններին, վերացական հասկացությունների անվանումներին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ձևակերպվում են աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Ձևաբանական մակարդակում ուսումնասիրվում են անվանական և բայական համակարգերի կիրառության առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման ձևերը, դերանունների, մակբայների, կապերի և շաղկապների գործածությունը՝ դրանք համադրելով դասական գրաբարի լեզվական նորմերի հետ։ Շարահյուսական քննության ընթացքում կարևորվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասական հարաբերությունների արտահայտման եղանակները, շարադասությունը, նախադասության անդամների կապակցման ձևերը և ծավալուն տրամաբանական կառուցվածքների կազմակերպման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական կառույցներին, որոնք պայմանավորված են երկերի աստվածաբանական, մեկնողական, կանոնական կամ բանավիճային բնույթով։ Ոճագիտական տեսանկյունից դիտարկվում են կրկնությունները, հակադրությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, հռետորական հարցերը, դիմումները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով հեղինակն ուժեղացնում է խոսքի տրամաբանական, համոզիչ կամ հուզական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև աստվածաշնչյան լեզվի և վաղ քրիստոնեական մատենագրական ավանդույթի ազդեցությունը՝ պարզելու դրանց դերը հեղինակի բառապաշարի, շարահյուսության և ոճի ձևավորման գործում։ Միաժամանակ կարևորվում են այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են վկայել լեզվի պատմական զարգացման և դասական գրաբարի հետագա փոփոխությունների մասին։ Երկերի լեզվական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել VIII դարի հայերենի վիճակը, գրական լեզվի գործառական հնարավորությունները և եկեղեցագիտական ու գիտական մտքի արտահայտման համար ձևավորված լեզվական համակարգը։ Առանձին նշանակություն ունի հեղինակային լեզվի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր մատենագրական ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ այդ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ լեզվական հատկանիշներն են ընդհանուր գրաբարյան ժառանգության դրսևորումներ, իսկ որոնք կարող են բնորոշ լինել հենց հեղինակի անհատական ոճին։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական բառագիտության և տերմինաբանության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցական ու աստվածաբանական բնույթի երկերում պահպանվել են բազմաթիվ հասկացություններ և արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են միջնադարյան հայկական մտավոր մշակույթի զարգացումը։ Լեզվական փաստերի համակարգված քննությունը նպաստում է ոչ միայն տվյալ հեղինակի մատենագրական ժառանգության առավել խոր ընկալմանը, այլև գրաբարի պատմության տարբեր փուլերի, հայ աստվածաբանական լեզվի և միջնադարյան գիտական ու եկեղեցական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի, պատմական քերականության, բառագիտության, ոճագիտության, հայ միջնադարյան մատենագրության և Հայոց եկեղեցու գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, հայագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։