Էկոլոգիական մենեջմենթ

Գրականություն

«Պարույր Սևակ. բանաստեղծության գիտությունը» աշխատությունը նվիրված է XX դարի հայ մեծ բանաստեղծ Պարույր Սևակի ստեղծագործության ուսումնասիրմանը։ Այն ընդգրկում է նրա բանաստեղծության թեմատիկ ու ֆորմալ առանձնահատկությունների վերլուծությունը, պատկերում է նրա ստեղծագործական ուղին, ոճային առանձնահատկությունները և հայ գրականության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Գիրքը կամ ուսումնասիրությունը նախատեսված է գրականագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և գրականության սիրահարների համար՝ ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ Սևակի բանաստեղծության կառուցվածքը, լեզուն և աշխարհայացքը։

Փիլիսոփայություն

Էրիխ Ֆրոմի գրքերից մեկն է, որտեղ նա վերլուծում է մարդկային հարաբերությունները, սոցիալական structures-ի ազդեցությունը անձի հոգեբանության և բարոյականության վրա։ Ֆրոմը այս գրքում քննադատում է ժամանակի տնտեսական և սոցիալական համակարգերը, որոնք, ըստ նրա, շատ հաճախ նպաստում են մարդու ոչ առողջ զարգացմանը՝ զրկելով նրան ինքնաբավությունից, սիրուց և հոգեկան խաղաղությունից։ Գրքում Ֆրոմը նշում է, որ **առողջ հասարակությունը** պետք է հիմնված լինի սիրո, հարգանքի, վստահության և արդարության վրա, այլ ոչ թե միայն աշխատելու կամ նյութական արժեքների վրա։ Նա պնդում է, որ մարդկանց պիտանի լինելը և երջանկությունը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ նրանք ապրում են բարոյական և հոգևոր արժեքներով, որոնք չեն սահմանափակվում նյութական անբավարարություններով։ Հեղինակը նաև խոսում է սոցիալական նորմերի մասին, որոնք հաճախ խոչընդոտում են անհատի ինքնահայտնաբերմանը՝ հասարակական ճնշման և պահանջների պատճառով։ Նա առաջարկում է վերափոխել հասարակությունը՝ հիմնված այնպիսի սկզբունքների վրա, որոնք կխրախուսեն անհատի ազատությունը, սերը, ընկերությունը և համագործակցությունը։ «Առողջ հասարակությունը» գրքի միջոցով Ֆրոմը փորձել է հասկանալ, թե ինչպես կարող է մարդը ապրել ավելի երջանիկ, նպատակասլաց և բարեկեցիկ կյանք, մոռանալով անարդար համակարգերի մասին և վերակառուցելով հասարակությունը՝ ավելի հանդուրժող ու բարեկեցիկ դարձնելով։ Այս գիրքը մնում է անփոխարինելի աշխատանք՝ սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներին անդրադառնալու տեսանկյունից։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-17-116468-3

Գրականություն

Այս ժողովածուն ընդգրկում է Ռաֆայել Պատկանյանի բազմաժանր արձակ ժառանգությունը՝ հոդվածներ, հուշագրություններ, ճառեր և նամակներ, որոնք միասին ներկայացնում են նրա հասարակական, քաղաքական և մշակութային մտածողության ամբողջական պատկերը։ Այստեղ հեղինակը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գրող, այլ նաև որպես հասարակական գործիչ, ով իր խոսքի միջոցով անդրադառնում է ազգային ինքնության, կրթության, լեզվի պահպանման և պատմական հիշողության կարևորությանը։ Հոդվածներում արտահայտված են նրա վերլուծական և հաճախ քննադատական դիտարկումները ժամանակի հասարակական խնդիրների վերաբերյալ, իսկ հուշերում բացահայտվում են անձնական փորձառություններն ու շրջապատի մարդկանց դիմանկարները՝ ավելի կենդանի և մարդկային շերտ հաղորդելով նրա կերպարին։ Ճառերը առանձնանում են իրենց հռետորական ուժով, հայրենասիրական ոգով և լսարանին ուղղված անմիջական ազդեցության փորձով, մինչդեռ նամակները տալիս են ավելի մտերմիկ պատկերացում հեղինակի մտածումների, հարաբերությունների և գաղափարական զարգացումների մասին։ Այս ամենը միասին ստեղծում է հարուստ պատմա-մշակութային աղբյուր, որը կարևոր է ոչ միայն գրականագիտական ուսումնասիրության, այլ նաև 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի ըմբռնման համար, քանի որ Պատկանյանը իր ստեղծագործություններով փորձել է ձևավորել ազգային ինքնագիտակցություն և հասարակական ակտիվություն։

Գեղարվեստական հայ․

«Իմ գրադարանը․ Հակոբ Պարոնյան. Ստեղծագործությունների ժողովածու»**՝ Հակոբ Պարոնյանի լայնածավալ ստեղծագործությունների հավաքածուն է, որը ներառում է նրա լավագույն բանաստեղծություններն, պատմվածքները, դիմանկարներն ու երկերի մի շարք հետաքրքիր օրինակներ։ Պարոնյան հայ գրականության մեջ համարվում է մեծ վերածնունդի ներկայացուցիչ, ով հայտնի է իր սուր հումորի, սրամտության, սիրված լեզվաբանությամբ և հասարակական վերարտադրության խոր ուսումնասիրություններով։ Նրա ստեղծագործությունները լի են կեղծիքների, սոցիալական ու քաղաքական խեղումները քննադատող հարցադրումներով։ «Իմ գրադարանը» ժողովածուն ներառում է Պարոնյանի այն բոլոր գործերը, որոնք դարձան համընդհանուր ճանաչում՝ մաս կազմելով հայ գրականության մեծանուն ժառանգությանը։ Շատ դեպքերում Պարոնյանը կիրառել է հասարակական անարդարություններին ծաղր ու հեգնանք՝ բացահայտելով մարդու մոլորությունները և անհատականություն ստեղծելու դժվարությունը՝ այդպիսով խթանելով նոր մտածողության ձևեր։ Ժողովածուի մեջ ընդգրկված են նրա սրամիտ ու մտախոհ պատմվածքները, որոնք նուրբ հումորով և մելանխոլիկ թախիծով ծաղրում են ինչպես իր ժամանակի իրականությունը, այնպես էլ մարդկային արատները։ Պարոնյանը գտնում էր այն բոլոր փոխադարձ միությունները՝ անհատական հոգևոր աշխարհն ու հասարակական կյանքի անարդարությունները, որոնք հետագայում նրա ստեղծագործական փիլիսոփայության հիմնական հիմքը դարձան։ Հատկապես նրա «Որպես մի դիմանկար» ու «Խենթ հարս» պատմվածքները համարվում են գրականության թանկարժեք շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ, Պարոնյանի գրականությունը իր բնույթով շատ սոցիալական է՝ հաճախ ընդգծելով այդ ժամանակաշրջանի հասարակական ու հոգեբանական իրավիճակը։ Նրա սրամիտ հեգնանքը շարունակաբար բացահայտում է մարդկային էական հարցերը՝ արդարության, սիրո, հարստության, սոցիալական հավասարության մասին։ Պարոնյանի ստեղծագործությունների մեջ հաճախ նկատվում է ակնհայտ մելանխոլիկ թախիծ, որը զուգորդվում է ծիծաղելի ու կատակերգական իրավիճակների հետ։ Նա թիրախավորում է մարդկանց մեջ գտնվող կեղծավորությունն ու հասարակական ստանդարտներին հնազանդվող վարքագիծը՝ դրանք ներկայացնելով որպես ժառանգություն, որից պետք է ազատվելու ճանապարհը։ «Իմ գրադարանը»՝ Հակոբ Պարոնյանի ստեղծագործությունների ժողովածուն, ներկայացնում է բացառիկ արժեքներ, որոնք մաս են կազմում հայ ազգային գրականության պատմության։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի խորն ու մանրամասնորեն ծանոթանալ այս մեծ գրողին, նրա ստեղծած կերպարներին ու արվեստին, որոնք իբրև հայ գրականության ժառանգություն անմահանում են։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2012 ISBN - 978-9939-52-467-2

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (15)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացների մեկնաբանությանը և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման ու մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական ուղղություններ և գիտական դպրոցների մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպման անհրաժեշտությունը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համայնքի ներսում համագործակցության ընդլայնմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ինտելեկտուալ զարգացման ծանր խանգարումներ ունեցող (իմբեցիլ մակարդակի) երեխաների խոսքի զարգացման առանձնահատկությունները խաղային գործունեության գործընթացում՝ ընդգծելով խաղի դերը որպես հիմնական մանկավարժական և թերապևտիկ միջոց։ Հետազոտության մեջ խաղային գործունեությունը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման բնական միջավայր, որտեղ երեխան աստիճանաբար ներգրավվում է սոցիալական փոխազդեցության, լեզվական իմիտացիայի և պարզ խոսքային կառուցվածքների յուրացման գործընթացներում։ Աշխատությունը վերլուծում է խոսքի զարգացման հիմնական փուլերը՝ ձայնային արձագանքներից և պարզ բառերից մինչև տարրական արտահայտությունների ձևավորում, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնք պայմանավորված են ճանաչողական սահմանափակումներով, ուշադրության անկայունությամբ և ընկալման դանդաղությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղերի ընտրության մանկավարժական սկզբունքներին՝ պարզ կառուցվածք, կրկնվող գործողություններ, տեսողական և շարժողական հենարաններ, ինչպես նաև մեծահասակի ակտիվ ուղղորդող դերին։ Միաժամանակ քննարկվում է խոսքային խթանման մեթոդիկան՝ ներառյալ կրկնությունը, մոդելավորումը, էմոցիոնալ ամրապնդումը և սոցիալական իրավիճակների ստեղծումը, որոնք նպաստում են հաղորդակցական հմտությունների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ խաղային գործունեությունը հանդիսանում է արդյունավետ միջոց մտավոր զարգացման ծանր խանգարումներ ունեցող երեխաների խոսքի խթանման համար՝ ապահովելով նրանց հաղորդակցական հնարավորությունների աստիճանական ընդլայնում և սոցիալական ադապտացիայի բարելավում։