Կայուն կրծքահեղձուկով հիվանդների վարման գնահատումը Երևան քաղաքի առողջության պահպանման առաջնային օղակում

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արևելահայերենի քերականական համակարգում բայի ժամանակի և գործողության կերպի հասկացությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն բանին, թե ինչպես են այս քերականական կատեգորիաները մեկնաբանվել տարբեր ժամանակաշրջանների հայերենագիտական աշխատություններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ժամանակի և կերպի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների զարգացման ընթացքի բացահայտումն է, դրանց սահմանումների, դասակարգումների և փոխհարաբերությունների համեմատական քննությունը։ Աշխատության մեջ բայը դիտարկվում է որպես այնպիսի խոսքի մաս, որի քերականական համակարգում ժամանակն ու կերպը կարևոր դեր ունեն գործողության կամ դրության ժամանակային հարաբերությունն ու ընթացքային բնույթը արտահայտելու գործում։ Ժամանակի կատեգորիան կապված է գործողության՝ խոսելու պահի կամ մեկ այլ ժամանակային կետի նկատմամբ ունեցած հարաբերության հետ, մինչդեռ կերպը բնութագրում է գործողության ընթացքը, ամբողջականությունը, տևականությունը, կրկնվող կամ ավարտված լինելը և այլ առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե հայ քերականագետներն ինչպես են սահմանազատել այս երկու կատեգորիաները և ինչպիսի հարաբերություն են տեսել դրանց միջև։ Տարբեր քերականական աշխատություններում ժամանակի և կերպի սահմանումները միշտ չէ, որ նույնական են եղել․ երբեմն դրանք ներկայացվել են որպես միմյանցից հստակորեն տարանջատված քերականական կատեգորիաներ, իսկ որոշ մոտեցումներում դրանց արտահայտման միջոցներն ու իմաստային դրսևորումները փոխկապակցվել են։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել այդ տեսական պատկերացումների ձևավորմանն ու փոփոխությանը՝ սկսած արևելահայ քերականագիտական ավանդույթի վաղ շրջանի աշխատություններից մինչև ավելի ուշ լեզվաբանական ուսումնասիրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայի ժամանակաձևերի համակարգին և այն հարցին, թե ինչպիսի ձևաբանական միջոցներով են արևելահայերենում արտահայտվում ներկա, անցյալ և ապառնի ժամանակային հարաբերությունները։ Միաժամանակ քննվում են այն դեպքերը, երբ նույն ժամանակաձևը կարող է ունենալ տարբեր իմաստային կամ խոսքային կիրառություններ, և երբ ժամանակային նշանակությունը պայմանավորվում է ոչ միայն բայական ձևով, այլև համատեքստով, մակբայներով կամ այլ լեզվական միջոցներով։ Կերպի ուսումնասիրության ժամանակ ուշադրության կենտրոնում են գործողության ընթացքային և ավարտական բնութագրերը։ Հայերենում կերպային իմաստները կարող են արտահայտվել տարբեր ձևերով՝ բայական ձևերի, օժանդակ բայերի, բառային միջոցների և համատեքստային հարաբերությունների միջոցով, ինչի պատճառով դրանց տեսական սահմանումը բարդ խնդիր է։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ժամանակի և կերպի փոխազդեցությունը․ նույն գործողությունը կարող է միաժամանակ բնութագրվել թե՛ իր ժամանակային դիրքով, թե՛ ընթացքի կամ ավարտվածության առանձնահատկությամբ, և բայական ձևերի մեկնաբանության համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել այդ երկու չափումները միասին։ Հետազոտության մեջ քերականական աշխատությունների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն տարբեր հեղինակների մոտեցումների ընդհանրությունները, այլև նրանց միջև եղած տարաձայնությունները՝ կապված տերմինաբանության, կատեգորիաների սահմանների և բայական ձևերի դասակարգման հետ։ Այսպիսի մոտեցումը կարևոր է արևելահայերենի քերականական նկարագրության պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ժամանակի և կերպի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունը կապված է նաև ընդհանուր լեզվաբանական տեսությունների զարգացման հետ։ Աշխատության արժեքը հատկապես ընդգծվում է նրանով, որ այն համադրում է պատմական-քերականական և տեսական լեզվաբանական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հայերենագետները փորձել նկարագրել բայական համակարգի ամենաբարդ հատվածներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, արևելահայերենի քերականությամբ, ձևաբանությամբ և ընդհանուր լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության գործունեության և Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման գործում դրա հնարավոր դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում կազմակերպությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային և միջազգային անվտանգության համակարգի բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով դրա ձևավորման պատմությանը, նպատակներին, կառուցվածքին, անդամ պետությունների միջև ռազմաքաղաքական համագործակցության մեխանիզմներին և հավաքական անվտանգության սկզբունքներին։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի մասնակցության առանձնահատկությունները կազմակերպության շրջանակում և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են կապված լինել պաշտպանական համագործակցության, ռազմական պատրաստվածության, տեղեկատվության փոխանակման, համատեղ միջոցառումների և ճգնաժամային իրավիճակներում փոխգործակցության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ ազգային անվտանգության վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի ազդեցությանը և այն հարցին, թե ինչ նշանակություն կարող են ունենալ բազմակողմ անվտանգության մեխանիզմները երկրի պաշտպանունակության և անվտանգության շահերի ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել կազմակերպության ռազմաքաղաքական կառույցները, հավաքական անվտանգության համակարգի գործնական հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև անդամ պետությունների շահերի համադրման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի անվտանգության միջավայրի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային հակամարտությունները, արտաքին քաղաքական զարգացումները և անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն կազմակերպության ֆորմալ նշանակությունը, այլև դրա իրական ազդեցության շրջանակը Հայաստանի անվտանգության քաղաքականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել հավաքական անվտանգության մեխանիզմների արդյունավետությունը՝ անդամ պետությունների տարբեր քաղաքական առաջնահերթությունները, շահերի հնարավոր հակասությունները և կազմակերպության ներսում որոշումների կայացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ՀՀ անվտանգության քաղաքականության, միջազգային կազմակերպությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգերի վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության ոլորտի հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների և տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող փորձագետների համար։

Lեզվաբանություն

English File Elementary Student's Book-ը Oxford University Press-ի կողմից ստեղծված “English File” շարքի Elementary մակարդակի (A1–A2) հիմնական դասագիրքն է, որը նախատեսված է սկսնակների համար և նպատակ ունի համակարգված կերպով զարգացնել անգլերեն լեզվի բոլոր հիմնական հմտությունները՝ լսելու, խոսելու, կարդալու և գրելու կարողությունները՝ հաղորդակցական մոտեցման հիմքով, գրքում թեմաները կառուցված են առօրյա կյանքի իրավիճակների շուրջ՝ ծանոթություններ, ընտանիք, աշխատանք, ճանապարհորդություն, սնունդ և այլ կենցաղային թեմաներ, որոնք օգնում են սովորողին լեզուն անմիջապես կիրառել իրական հաղորդակցության մեջ, քերականական նյութը ներկայացվում է պարզ և աստիճանաբար՝ ընդգրկելով հիմնական կառուցվածքները, ինչպիսիք են to be բայը, Present Simple և Past Simple ժամանակաձևերը, մոդալների և նախդիրների հիմնական կիրառությունները, ինչպես նաև նախադասությունների կառուցման պարզ կանոնները, բառապաշարը ներկայացվում է թեմատիկ բաժիններով՝ նպաստելով բառերի բնական յուրացմանը և կիրառմանը, դասագրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում խոսակցական անգլերենին՝ ներառելով երկխոսություններ, լսողական վարժություններ և իրական կյանքի հաղորդակցական իրավիճակներ, ինչպես նաև արտասանության վրա կենտրոնացած առաջադրանքներ, որոնք օգնում են զարգացնել ճիշտ և հասկանալի խոսք, ամբողջ նյութը կառուցված է այնպես, որ սովորողը աստիճանաբար ձեռք բերի վստահություն անգլերեն օգտագործելու հարցում և կարողանա գործնականում կիրառել լեզուն տարբեր իրավիճակներում։

Իրավաբանություն

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը հասարակական կարգի և մարդու վարքագծի կարգավորման երկու փոխկապակցված, բայց ոչ նույնական համակարգերի փոխազդեցությունն է։ Իրավունքը պետականորեն սահմանված և պարտադիր կատարման ենթակա նորմերի ամբողջություն է, որը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում է պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, սկզբունքների և վարքականոնների համակարգ է, որը հիմնված է մարդկանց ներքին համոզմունքների և հասարակական կարծիքի վրա։ Ժամանակակից հասարակություններում իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են, քանի որ շատ իրավական նորմեր իրենց հիմքում ունեն բարոյական սկզբունքներ՝ արդարություն, հավասարություն, մարդասիրություն և պատասխանատվություն։ Սակայն դրանց միջև կա նաև տարբերություն․ իրավունքը պարտադիր է բոլորի համար և խախտման դեպքում ենթադրում է իրավական պատասխանատվություն, մինչդեռ բարոյական նորմերի խախտումը կարող է առաջացնել միայն հասարակական դատապարտում։ Իրավունքը կարող է սահմանել այն նվազագույն վարքագիծը, որը պարտադիր է հասարակության համար, իսկ բարոյականությունը հաճախ ներկայացնում է ավելի բարձր պահանջներ մարդու վարքագծի նկատմամբ։ Որոշ դեպքերում իրավական և բարոյական նորմերը կարող են չհամընկնել, երբ իրավականորեն թույլատրելի վարքագիծը կարող է համարվել բարոյապես անընդունելի կամ հակառակը։ Ժամանակակից իրավական համակարգերը փորձում են ներդաշնակեցնել այս երկու ոլորտները՝ ապահովելով ոչ միայն օրինականության, այլ նաև արդարության և մարդասիրության սկզբունքների իրականացումը։

Այլ առարկաներ

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է փոքր բիզնեսի կազմակերպաիրավական տեսակների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրանց ձևավորման իրավական հիմքերը, առանձնահատկությունները և գործառնական դերը ժամանակակից տնտեսությունում։ Աշխատանքում ներկայացվում է փոքր բիզնեսը որպես տնտեսության կարևոր հատված, որը նպաստում է աշխատատեղերի ստեղծմանը, մրցակցության զարգացմանը և տնտեսական ճկունության բարձրացմանը։ Քննարկվում են փոքր ձեռնարկությունների կազմակերպաիրավական հիմնական ձևերը՝ անհատ ձեռնարկատիրություն, սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն, կոոպերատիվներ և այլ իրավական ձևաչափեր, որոնք տարբեր կերպ են կարգավորում սեփականության, պատասխանատվության և կառավարման հարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում յուրաքանչյուր կազմակերպաիրավական ձևի առավելություններին և թերություններին՝ ներառյալ հարկային բեռը, կառավարման ճկունությունը, ներդրումային հնարավորությունները և իրավական պատասխանատվության չափը։ Աշխատանքում վերլուծվում են նաև փոքր բիզնեսի գրանցման, լիցենզավորման և գործունեության իրավական կարգավորումները Հայաստանի Հանրապետությունում, ինչպես նաև պետական աջակցության ծրագրերը և ձեռնարկատիրության զարգացման քաղաքականությունը։ Ներկայացվում են նաև միջազգային փորձի օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս փոքր բիզնեսի արդյունավետ կազմակերպման տարբեր մոդելներ։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել կազմակերպաիրավական ճիշտ ձևի ընտրության կարևորությունը փոքր բիզնեսի կայուն զարգացման, մրցունակության բարձրացման և տնտեսական հաջողության ապահովման գործում։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության կրած աղետների պատճառների և Սասունի ավերածությունների համար պատասխանատվության պատմաքաղաքական ու հասարակական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում XIX դարի վերջի Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում տիրող քաղաքական, վարչական և սոցիալ-տնտեսական իրավիճակն է, ինչպես նաև այդ պայմանների ազդեցությունը հայ բնակչության անվտանգության և կենսապայմանների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սասունի իրադարձություններին, որոնք կապված էին հարկային ճնշումների, տեղական իշխանությունների և զինված ուժերի գործողությունների, բնակչության ինքնապաշտպանության և դրա հետևանքով ծագած ռազմական բախումների հետ։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել Սասունի բնակչության նկատմամբ կիրառված բռնությունների, բնակավայրերի ավերման, մարդկային կորուստների և տեղահանությունների մասին ժամանակակից վկայությունները, ինչպես նաև դրանց արձագանքը Օսմանյան կայսրության ներսում և եվրոպական տերությունների շրջանում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է պատասխանատվության հարցի ուսումնասիրությունը՝ պետական իշխանությունների, տեղական վարչական մարմինների և ռազմական ուժերի գործողությունների համատեքստում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակաշրջանի փաստագրական աղբյուրներում առկա տեղեկությունները, դրանց հեղինակների դիրքորոշումները և հետագա պատմագրական մեկնաբանությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայկական հարցի միջազգայինացման գործընթացին և Սասունի դեպքերի ազդեցությանը եվրոպական դիվանագիտական օրակարգի վրա։ Սասունի իրադարձությունները հետագայում դարձան Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակի վերաբերյալ միջազգային քննարկումների կարևոր փաստարկներից մեկը և նպաստեցին բարենորոգումների պահանջների ու հայկական հարցի շուրջ դիվանագիտական ճնշման ուժեղացմանը։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել որպես իր ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական ընկալումներն արտացոլող սկզբնաղբյուր, հատկապես եթե այն ուսումնասիրվում է այլ արխիվային փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների, մամուլի հրապարակումների և վկայությունների հետ համադրությամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, Հայկական հարցի, Օսմանյան կայսրության պատմության, Սասունի պատմության, ցեղասպանագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։