Հայաստանը վաճառքի

Պատմություն

Գիրքը համադրում է պատմական և ժողովրդագրական տվյալները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են պատերազմները, տնտեսական պայմանները, միգրացիան և սոցիալական փոփոխությունները ազդել բնակչության կազմի և շարժի վրա։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ժողովրդագրության հիմունքներ Բնակչության աճ, կառուցվածք, սեռատարիքային կազմ։ Պատմական ժողովրդագրություն Բնակչության փոփոխությունները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Միգրացիոն գործընթացներ Տեղաշարժեր, արտագաղթ և ներգաղթ՝ քաղաքական և տնտեսական պատճառներով։ Պատերազմների ազդեցություն Ժողովրդագրական կորուստներ և բնակչության վերափոխումներ։ Սոցիալ-տնտեսական գործոններ Աշխատանք, քաղաքացում, կենսամակարդակի փոփոխություն։

Մանկավարժություն

Մայքրոսոֆթի էլեկտրոնային ուսուցման պաշտոնական դասընթաց ուսումնական ծրագիրը նախատեսված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային հմտությունների զարգացման համար, որը սովորողներին հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով ուսումնասիրել Microsoft-ի տեխնոլոգիական էկոհամակարգը՝ ներառյալ օպերացիոն համակարգեր, ամպային ծառայություններ, տվյալների կառավարում, ծրագրավորում և կիբերանվտանգության հիմունքներ, իսկ դասընթացների կառուցվածքը սովորաբար հիմնված է քայլ առ քայլ ուսուցման մոդելի վրա, որտեղ տեսական նյութը համադրվում է գործնական վարժությունների, ինտերակտիվ օրինակների և ինքնաստուգման առաջադրանքների հետ, ինչի շնորհիվ օգտատերը կարող է զարգացնել ինչպես սկսնակ, այնպես էլ միջին մակարդակի մասնագիտական հմտություններ, միաժամանակ պատրաստվելով միջազգային սերտիֆիկացման քննությունների կամ աշխատանքային կիրառությունների, քանի որ ծրագրի հիմնական նպատակն է ապահովել կիրառելի գիտելիք ժամանակակից թվային միջավայրում։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական զարգացման արդյունավետ կազմակերպման քաղաքական և տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության, տնտեսության և հասարակական ինստիտուտների փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործոնների վրա, որոնք պայմանավորում են սոցիալ-տնտեսական համակարգերի կայուն զարգացումը, հասարակական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և տնտեսական ու քաղաքական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Քննության են առնվում տնտեսական աճի, արտադրության արդյունավետության, սոցիալական բարեկեցության, եկամուտների բաշխման և հասարակական պահանջմունքների բավարարման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում է պետության տնտեսական քաղաքականության դերը զարգացման առաջնահերթությունների սահմանման, ռեսուրսների վերաբաշխման, սոցիալական խնդիրների կարգավորման և երկարաժամկետ տնտեսական նպատակների իրականացման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական որոշումների և տնտեսական գործընթացների փոխադարձ ազդեցությանը՝ ցույց տալով, որ հասարակական զարգացման արդյունքները պայմանավորված են ոչ միայն տնտեսական հնարավորություններով, այլև կառավարման համակարգի արդյունավետությամբ, ինստիտուցիոնալ միջավայրով և հասարակական շահերի համաձայնեցման մեխանիզմներով։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական և սոցիալական արդյունավետության չափանիշները, դրանց գնահատման տեսական մոտեցումները, ինչպես նաև հասարակության տարբեր ոլորտների միջև հավասարակշռված զարգացման ապահովման խնդիրները։ Վերլուծվում են արտադրական ներուժի, աշխատանքի, ներդրումների և այլ տնտեսական ռեսուրսների նպատակահարմար օգտագործման հնարավորությունները՝ հասարակական զարգացման առավել արդյունավետ ուղղությունների ընտրության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական քաղաքականության, զբաղվածության, կենսամակարդակի, հասարակական ծառայությունների և տնտեսական բարեփոխումների նշանակությանը։ Հասարակական զարգացման օպտիմալացումը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է համադրել տնտեսական արդյունավետությունը, սոցիալական նպատակները և պետական կառավարման հնարավորությունները։ Տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել զարգացման տարբեր մոդելների առավելություններն ու սահմանափակումները և բացահայտել քաղաքական ու տնտեսական որոշումների միջև գոյություն ունեցող համակարգային կապերը։ Աշխատությունն ունի նաև պատմագիտական նշանակություն, քանի որ դրանում արտահայտված մոտեցումները կարող են ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանում գերակշռող տնտեսական և հասարակական զարգացման հայեցակարգերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քաղաքատնտեսության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության, պետական կառավարման, սոցիալական քաղաքականության և տնտեսական զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Թարգմանչական ուսումնասիրություններ-ի շրջանակում «մեթոդական համակարգը՝ անգլերեն լեզվի մասնագիտական դասընթացում բանավոր թարգմանության ուսուցման համար» վերաբերում է ուսուցման կազմակերպված մոտեցմանը, որի նպատակն է ձևավորել ուսանողների համաժամանակյա և հաջորդական բանավոր թարգմանության հմտությունները՝ հիմնված լեզվական, հաղորդակցական և մասնագիտական կարողությունների համադրության վրա։ Այս համակարգը սովորաբար ներառում է փուլային ուսուցում՝ սկսած լսողական ընկալման զարգացումից, բառապաշարի և մասնագիտական տերմինաբանության յուրացումից մինչև բարդ խոսքային կառուցվածքների արագ վերարտադրում և իրավիճակային թարգմանություն իրական ժամանակում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև հիշողության զարգացմանը, արագ մտածողությանը, խոսքի սեղմմանը և մշակութային միջնորդության կարողություններին, քանի որ բանավոր թարգմանությունը չի սահմանափակվում միայն լեզվական փոխակերպմամբ, այլ նաև հաղորդագրության իմաստային ճշգրիտ փոխանցմամբ տարբեր մշակութային համատեքստերում։ Մեթոդական համակարգը կարող է ներառել դերային խաղեր, սիմուլյացիոն իրավիճակներ, աուդիո-վիդեո նյութերի վերլուծություն և իրական թարգմանչական պրակտիկա, ինչը նպաստում է մասնագիտական պատրաստվածության բարձր մակարդակին։ Այս մոտեցումը նպատակ ունի ապահովել ապագա թարգմանիչների գործնական պատրաստվածություն միջազգային հաղորդակցության ոլորտում։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է 1991-1994 թվականներին Ղարաբաղյան հակամարտության շուրջ ձևավորված միջազգային դիվանագիտական գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր քաղաքական իրադրությանը, հակամարտության ռազմականացմանը և դրա կարգավորման ուղղությամբ միջազգային դերակատարների ձեռնարկած քայլերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ հակամարտությունը վերածվեց լայնածավալ ռազմական բախման, իսկ դրա կարգավորումը աստիճանաբար դարձավ ոչ միայն Հայաստանի և Ադրբեջանի, այլև տարածաշրջանային ու միջազգային քաղաքականության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ԽՍՀՄ փլուզման հետևանքով ստեղծված աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը Հարավային Կովկասի անվտանգության միջավայրի վրա։ Խորհրդային կենտրոնական իշխանության թուլացումը և հետագայում վերացումը փոխեցին հակամարտության կողմերի քաղաքական ու ռազմական հնարավորությունները, իսկ նորանկախ պետությունների ձևավորումը խնդիրը տեղափոխեց միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն հարթություն։ Այդ պայմաններում տարբեր պետություններ և միջազգային կազմակերպություններ սկսեցին ներգրավվել հակամարտության կարգավորման գործընթացում՝ փորձելով հասնել ռազմական գործողությունների դադարեցման և քաղաքական բանակցությունների մեկնարկի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային կազմակերպությունների, հատկապես ՄԱԿ-ի և ԵԱՀԽ-ի, գործունեության ուսումնասիրությունը։ 1992 թվականին ԵԱՀԽ-ի շրջանակներում ձևավորվեց հակամարտության խաղաղ կարգավորմանն ուղղված գործընթաց, որի առանցքային բաղադրիչներից էր բանակցությունների կազմակերպման և խաղաղ կարգավորման հնարավոր մեխանիզմների ձևավորումը։ Հետագա տարիներին այս գործընթացը դարձավ հակամարտության միջազգային միջնորդության հիմնական հարթակներից մեկը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Ռուսաստանի, Միացյալ Նահանգների և եվրոպական պետությունների դիրքորոշումներին։ Այդ ժամանակաշրջանում Ռուսաստանը տարածաշրջանում ուներ առանձնահատուկ քաղաքական, ռազմական և պատմական ազդեցություն, իսկ արևմտյան պետությունները աստիճանաբար ավելի մեծ հետաքրքրություն էին ցուցաբերում Հարավային Կովկասի անվտանգության և հակամարտության կարգավորման նկատմամբ։ Տարբեր դերակատարների շահերի համադրումն ու երբեմն հակասությունը էական ազդեցություն էին ունենում բանակցային գործընթացի ընթացքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ռազմական գործողությունների և դիվանագիտական նախաձեռնությունների փոխկապակցվածությանը։ Ռազմաճակատում իրավիճակի փոփոխությունները անմիջականորեն ազդում էին բանակցային դիրքորոշումների վրա, իսկ միջազգային միջնորդների առաջարկները, հայտարարություններն ու հնարավոր համաձայնությունների նախագծերը փոխկապակցվում էին ռազմական իրադրության հետ։ Այս առումով աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հակամարտությունը ոչ միայն որպես ռազմական դիմակայություն, այլև որպես քաղաքական և դիվանագիտական գործընթաց, որի զարգացումը պայմանավորված էր բազմաթիվ ներքին և արտաքին գործոններով։ Հետազոտության առանձին խնդիր է միջազգային իրավունքի և տարածքային ամբողջականության ու ժողովուրդների ինքնորոշման սկզբունքների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Հակամարտության շուրջ ձևավորված դիվանագիտական դիրքորոշումներում այս սկզբունքները հաճախ հանդես էին գալիս որպես կարևոր իրավաքաղաքական փաստարկներ, իսկ դրանց մեկնաբանության տարբերությունները բարդացնում էին միասնական կարգավորման ձևաչափի ձևավորումը։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել նաև տարածքային կարգավիճակի, անվտանգության երաշխիքների, բնակչության իրավունքների և ռազմական գործողությունների դադարեցման հետ կապված հարցերը։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել 1992-1994 թվականների ընթացքում իրականացված բանակցային և միջնորդական տարբեր նախաձեռնությունները, դրանց նպատակները, արդյունքները և սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի 1994 թվականի մայիսին ձեռք բերված հրադադարի համաձայնությունը, որը դադարեցրեց լայնածավալ ռազմական գործողությունները և ստեղծեց հակամարտության հետագա քաղաքական կարգավորման համար անհրաժեշտ հարաբերական կայունության պայմաններ։ Միաժամանակ հրադադարը ինքնին չլուծեց հակամարտության հիմնարար քաղաքական խնդիրները, ինչի հետևանքով կարգավորման գործընթացը շարունակվեց նաև հետագա տարիներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությունը։ Երկու պետությունների դիվանագիտական դիրքորոշումները ձևավորվում էին ինչպես ռազմական իրավիճակի, այնպես էլ ներքաղաքական զարգացումների, միջազգային աջակցության որոնման և տարածաշրջանային ուժերի հետ հարաբերությունների ազդեցությամբ։ Այդ քաղաքականությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու տարբեր ժամանակահատվածներում բանակցային դիրքորոշումները փոխվում էին և ինչու չէր հաջողվում արագ հասնել համապարփակ քաղաքական համաձայնության։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է 1991-1994 թվականների իրադարձությունների համակողմանի դիտարկման մեջ՝ ռազմական, դիվանագիտական, միջազգային-իրավական և աշխարհաքաղաքական գործոնների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հակամարտության միջազգայինացման հիմնական փուլերը, միջնորդական գործընթացների առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային ու գլոբալ դերակատարների շահերի ազդեցությունը կարգավորման հնարավորությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1991-1994 թվականների Ղարաբաղյան հակամարտությունը որպես բարդ միջազգային-քաղաքական գործընթաց, որի ընթացքում ռազմական զարգացումներին զուգահեռ ձևավորվեց բազմակողմ դիվանագիտական միջնորդության համակարգ, իսկ 1994 թվականի հրադադարով ստեղծվեց հակամարտության հետագա բանակցային կարգավորման հիմքը։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է A և B խմբերի ստրեպտոկոկերի, ինչպես նաև դրանց L-ձևերի տեղակայման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը փորձարարական վարակի վաղ փուլում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մանրէների տարածման օրինաչափությունները օրգանիզմի տարբեր հյուսվածքներում և օրգաններում, դրանց կենսաբանական հատկությունները, վարակի զարգացման սկզբնական փուլերում առաջացող փոխազդեցությունները մակրոօրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի հետ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ստրեպտոկոկային վարակների ախտածնության մեխանիզմները, մանրէային ձևերի փոփոխականությունը և L-ձևերի հնարավոր դերը վարակային գործընթացների պահպանման ու զարգացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի վարակների առաջացման, տարածման և ընթացքի առանձնահատկությունների բացահայտման համար՝ նպաստելով մանրէաբանական ախտորոշման և բուժական մոտեցումների գիտական հիմքերի ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանների, վարակաբանների, բժշկական գիտությունների ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես փորձարարական վարակաբանության մասնագիտական աղբյուր։