ՀՀ արդյունաբերական ձեռնարկությունների կոոպերացման և նորամուծությունների կիրառման հիմնախնդիրները

Մաթեմատիկա

Сборник задач и упражнений по математическому анализу աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի կարևոր ուսումնական խնդիրների ժողովածու է, որը նախատեսված է մաթեմատիկական անալիզի տեսական նյութը գործնական մակարդակում ամրապնդելու համար և ընդգրկում է սահմանների, շարունակականության, ածանցման և ինտեգրման հիմնական բաժինները, այն ներկայացնում է մեկ և բազմաչափ ֆունկցիաների վերլուծության վարժություններ, շարքերի և հաջորդականությունների կոնվերգենցիայի խնդիրներ, ինչպես նաև Տեյլորի և Ֆուրիեի շարքերի կիրառական առաջադրանքներ, գիրքը ընդգրկում է տարբեր բարդության խնդիրներ՝ սկսած հիմնական հաշվարկներից մինչև խորացված ապացուցողական և վերլուծական առաջադրանքներ, միաժամանակ նպաստելով տրամաբանական մտածողության և մաթեմատիկական ինտուիցիայի զարգացմանը, ինչը այն դարձնում է կարևոր գործիք ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են բարձրագույն մաթեմատիկա, ֆիզիկա և ինժեներական գիտություններ։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերության ոլորտում հիմնական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման ֆինանսական լծակների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն ու ֆինանսական գործիքներն են, որոնց միջոցով արդյունաբերական կազմակերպությունները կարող են ավելի արդյունավետ օգտագործել շենքերը, սարքավորումները, մեքենաները, արտադրական ենթակառուցվածքները և այլ երկարաժամկետ ակտիվներ՝ բարձրացնելով դրանց արտադրողականությունը, շահութաբերությունը և ներդրումային վերադարձը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հիմնական կապիտալի կազմը, կառուցվածքը, վերարտադրության և նորացման գործընթացները, ինչպես նաև դրա տեխնիկական վիճակի ու օգտագործման ինտենսիվության ազդեցությունը ձեռնարկության ֆինանսական արդյունքների վրա։ Կարևոր նշանակություն է տրվում հիմնական միջոցների մաշվածությանը, ամորտիզացիոն քաղաքականությանը, վերազինմանը և տեխնոլոգիական արդիականացմանը, քանի որ արտադրական ակտիվների ֆիզիկական և բարոյական մաշվածությունը կարող է նվազեցնել աշխատանքի արտադրողականությունն ու բարձրացնել արտադրանքի ինքնարժեքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական լծակների ուսումնասիրությունը՝ սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցության, վարկավորման, լիզինգի, ներդրումային ֆինանսավորման, ամորտիզացիոն միջոցների և շահույթի վերաներդրման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Այդ գործիքների ճիշտ համադրումը կարող է արդյունաբերական կազմակերպություններին հնարավորություն տալ իրականացնել հիմնական կապիտալի վերականգնում և ընդլայնում՝ առանց ֆինանսական կայունությունը վտանգելու։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել նաև հիմնական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության ցուցանիշները՝ կապիտալի հատույցը, ֆոնդերի վերադարձը, ակտիվների շահութաբերությունը, արտադրական հզորությունների օգտագործման մակարդակը, կապիտալի շրջանառության և ներդրումների արդյունավետության ցուցանիշները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է գնահատել, թե որքան արդյունավետ են օգտագործվում կազմակերպության երկարաժամկետ ակտիվները և ինչ ֆինանսական գործոններ են առավել մեծ ազդեցություն ունենում արդյունքի վրա։ Հայաստանի արդյունաբերության օրինակով ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել ոլորտի ֆինանսավորման առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական վերազինման խնդիրները, ներդրումային ռեսուրսների սահմանափակությունը և արտաքին ու ներքին ֆինանսավորման աղբյուրների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ կարևորություն կարող է ունենալ լիզինգային ֆինանսավորման, բանկային վարկերի, պետական աջակցության ծրագրերի և մասնավոր ներդրումների համադրման ուսումնասիրությունը՝ արտադրական կարողությունների արդիականացման նպատակով։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հիմնական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման, ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման և արդյունաբերական ձեռնարկությունների մրցունակության ամրապնդման առաջարկությունների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ներդրումային և բանկային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Հայուհին պատմության առջև-ը գաղափարական և պատմագիտական բնույթի աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում է հայ կնոջ դերը հայ ժողովրդի պատմության տարբեր փուլերում՝ սկսած հին և միջնադարյան շրջանից մինչև նոր և ժամանակակից ժամանակներ։ Գրքում ընդգծվում է, որ հայուհին ոչ միայն ընտանեկան և հասարակական կյանքի կենտրոնական կերպար է եղել, այլ նաև ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ազգային ինքնության պահպանման, կրթության զարգացման, մշակութային արժեքների փոխանցման և երբեմն նաև քաղաքական ու ազատագրական շարժումների մեջ։ Հեղինակը անդրադառնում է այն պատմական պայմաններին, որոնցում հայ կինը ստիպված է եղել հանդես գալ որպես թե՛ մայր, թե՛ ուսուցիչ, թե՛ հասարակական գործիչ՝ հաճախ դժվար և սահմանափակ հնարավորությունների պայմաններում։ Միաժամանակ շեշտվում է նրա դիմադրողականությունը, բարոյական ուժը և ազգային արժեքներին նվիրվածությունը, որոնք ձևավորել են հայ հասարակության շարունակականությունը հատկապես ճգնաժամային ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը փորձում է վերարժևորել կանանց ներդրումը պատմության մեջ՝ հակազդելով այն մոտեցմանը, որը հաճախ անտեսել կամ նվազեցրել է նրանց դերակատարությունը, և ցույց է տալիս, որ հայուհին եղել է պատմության ոչ միայն ականատես, այլ նաև ձևավորող ուժերից մեկը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկի կապիտալի ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի կապիտալի՝ որպես ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կլանման, վարկավորման ընդլայնման և բանկային գործունեության շարունակականության ապահովման հիմնական գործոնի ուսումնասիրությունն է։ Բանկային կապիտալը կարևոր դեր ունի ոչ միայն բանկի սեփական ֆինանսական հնարավորությունների ձևավորման, այլև ավանդատուների և այլ պարտատերերի շահերի պաշտպանության, հնարավոր կորուստների ծածկման և բանկի նկատմամբ վստահության պահպանման գործում։ ՀՀ-ում բանկերի կապիտալի նկատմամբ սահմանվում են կարգավորող պահանջներ, իսկ կապիտալի համարժեքությունը գնահատվում է հիմնական և ընդհանուր կապիտալի ու ռիսկով կշռված ակտիվների հարաբերակցության միջոցով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի տնտեսական էությունը, կառուցվածքը և ձևավորման աղբյուրները։ Կապիտալի հիմնական բաղադրիչները կարող են ձևավորվել բաժնետերերի ներդրումներից, թողարկված բաժնետոմսերից, կուտակված շահույթից և այլ կապիտալային տարրերից։ Հետազոտության կարևոր խնդիր է տարբեր աղբյուրների հարաբերակցության գնահատումը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությունը բանկի ֆինանսական կայունության ու շահութաբերության վրա։ Սեփական միջոցների բավարար մակարդակը բանկին հնարավորություն է տալիս ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները, ներգրավել նոր հաճախորդներ և մեծացնել վարկավորման ծավալները՝ միաժամանակ պահպանելով ռիսկերի նկատմամբ անհրաժեշտ պաշտպանական բուֆերը։ ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր է դիտարկել նաև կարգավորող միջավայրը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկը բանկերի համար սահմանում է կապիտալի համարժեքության նվազագույն պահանջներ և դրանցից բարձր լրացուցիչ շեմեր, որոնք նպատակ ունեն ուժեղացնելու բանկերի դիմակայունությունը տարբեր տնտեսական և ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանկի կապիտալի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Կապիտալի գնահատումը չի սահմանափակվում դրա բացարձակ մեծության որոշմամբ․ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա հարաբերակցությունը ռիսկով կշռված ակտիվներին, բանկի ակտիվների կառուցվածքին, պարտավորություններին, շահույթին և հնարավոր կորուստներին։ Այս համատեքստում կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը կարևոր գործիք է, քանի որ ցույց է տալիս, թե որքանով է բանկի կապիտալը բավարար իր ստանձնած ռիսկերի հնարավոր հետևանքները կլանելու համար։ ՀՀ-ում ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափը ներկայում սահմանված է 30 միլիարդ դրամ, իսկ կապիտալի համարժեքության կարգավորումը ներառում է առաջին մակարդակի հիմնական և ընդհանուր կապիտալի նկատմամբ պահանջներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի կապիտալի և ռիսկերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բանկի ակտիվների աճը, հատկապես վարկային պորտֆելի ընդլայնումը, սովորաբար մեծացնում է ռիսկով կշռված ակտիվների ծավալը և համապատասխանաբար պահանջում է կապիտալի համարժեք մակարդակի պահպանում։ Եթե կապիտալի աճը չի համընթաց ակտիվների և ռիսկերի աճին, կարող է նվազել կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը և մեծանալ ֆինանսական խոցելիությունը։ Այդ պատճառով կապիտալի կառավարումը պետք է իրականացվի բանկի ռազմավարական պլանավորման և ռիսկերի կառավարման համակարգի հետ սերտ կապի մեջ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կապիտալի շահութաբերության և բավարարության միջև առկա հակասությունները։ Կապիտալի չափազանց բարձր մակարդակը կարող է բարձրացնել բանկի կայունությունը, սակայն միաժամանակ կարող է նվազեցնել սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և սահմանափակել շահութաբերության հնարավոր մակարդակը։ Հակառակ դեպքում՝ չափազանց ցածր կապիտալացումը կարող է բարձրացնել ռիսկայնությունը և սահմանափակել բանկի դիմակայունությունը կորուստների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կապիտալային քաղաքականության նպատակն է գտնել կայունության, ռիսկերի և շահութաբերության միջև օպտիմալ հարաբերակցություն։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ՀՀ առևտրային բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր ժամանակահատվածներում կապիտալի չափի, կառուցվածքի, կապիտալի համարժեքության և շահութաբերության փոփոխությունները բացահայտելու համար։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բանկերի կապիտալացման մակարդակի տարբերությունները և բացահայտելու այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ֆինանսական կայունության առանձնահատկությունները։ ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի համարժեքության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում կիրառվում են նաև սթրես-թեստավորման սցենարներ, որոնց միջոցով գնահատվում է կապիտալի դիմակայունությունը վարկային պորտֆելի հնարավոր վատթարացման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շահույթի՝ որպես կապիտալի ձևավորման ներքին աղբյուրի դերին։ Բանկի կողմից ստացված և չբաշխված շահույթը կարող է ուղղվել կապիտալի ավելացմանը՝ դրանով մեծացնելով սեփական ֆինանսական բազան։ Այս մեխանիզմը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ բանկը ցանկանում է ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները՝ առանց արտաքին կապիտալի ներգրավման չափազանց մեծ կախվածության։ Միաժամանակ շահույթի բաշխման քաղաքականությունը պետք է հավասարակշռի բաժնետերերի եկամտի ակնկալիքները և բանկի կապիտալի հետագա ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լրացուցիչ կապիտալի ներգրավման խնդիրը։ Բանկը կարող է կապիտալը մեծացնել նոր բաժնետոմսերի թողարկման, սեփականատերերի լրացուցիչ ներդրումների կամ այլ թույլատրելի գործիքների միջոցով։ Սակայն նման քայլերի արդյունավետությունը կախված է շուկայական պայմաններից, ներդրողների հետաքրքրվածությունից, բանկի ֆինանսական վիճակից և կապիտալի ներգրավման արժեքից։ Հետևաբար կապիտալի ձևավորման յուրաքանչյուր աղբյուր պետք է գնահատվի ոչ միայն դրա ծավալի, այլև արժեքի և երկարաժամկետ ազդեցության տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև կապիտալի կառավարման հակացիկլիկ մոտեցումը։ Տնտեսական վերելքի ժամանակ բանկերը կարող են ավելի արագ ընդլայնել վարկավորումը, մինչդեռ տնտեսական անկման պայմաններում աճում է վարկային կորուստների և կապիտալի նվազման վտանգը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող կապիտալի լրացուցիչ շեմերի համակարգը հենց այդպիսի համակարգային ռիսկերի նկատմամբ բանկային համակարգի դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակ ունի։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի ձևավորման և գնահատման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման մեջ։ Աշխատանքը կարող է առաջարկել կապիտալի կառավարման կատարելագործման ուղղություններ՝ կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացում, շահույթի վերաներդրման արդյունավետ քաղաքականություն, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատում, կապիտալի բավարարության կանխատեսում, սթրես-թեստավորման կիրառում և տնտեսական ցիկլերի նկատմամբ կապիտալային բուֆերների ձևավորում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բանկի կապիտալը դիտարկում է որպես ոչ միայն հաշվապահական կամ կարգավորող ցուցանիշ, այլև բանկի ռազմավարական կառավարման առանցքային ռեսուրս։ Դրա ճիշտ ձևավորումն ու գնահատումը հնարավորություն են տալիս ապահովելու բանկի ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնելու ռիսկերի նկատմամբ խոցելիությունը, ընդլայնելու վարկային գործունեությունը և պահպանելու մրցունակությունը ՀՀ ֆինանսական շուկայում։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերենի Փասիխանի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա հնչյունաբանական, ձևաբանական, շարահյուսական և բառապաշարային առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են բարբառի ձևավորման պատմական պայմանները, տարածման աշխարհագրությունը և կապերը արևմտահայ ու արևելահայ բարբառային համակարգերի հետ։ Հեղինակը վերլուծում է Փասիխանի բարբառի հնչյունափոխական օրենքները, շեշտադրության առանձնահատկությունները, բայաձևերի և գոյականական համակարգի կառուցվածքային տարբերությունները գրական հայերենի համեմատությամբ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառի բառապաշարին՝ ներառյալ հնագույն շերտերը, փոխառությունները և տեղական նորաբանությունները, որոնք արտացոլում են տվյալ տարածաշրջանի պատմամշակութային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև բարբառի շարահյուսական կառուցվածքները, խոսակցական լեզվի առանձնահատկությունները և դրանց գործառույթը կենդանի հաղորդակցության մեջ։ Գիրքը կարևոր ներդրում է հայ բարբառագիտության մեջ՝ նպաստելով լեզվական բազմազանության պահպանմանն ու ուսումնասիրությանը և նախատեսված է լեզվաբանների, բարբառագետների, հայագետների, ուսանողների և լեզվի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ գրող, հրապարակախոս և մշակութային գործիչ Կոստան Զարյանի կյանքի ուղու, ստեղծագործական գործունեության և գաղափարական աշխարհայացքի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նրա կենսագրական հիմնական փուլերը, կրթական և մշակութային ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա մասնակցությունը սփյուռքահայ և եվրոպական գրական միջավայրերին։ Վերլուծվում են Զարյանի արձակ և հրապարակախոսական գործերը, դրանց թեմատիկ բազմազանությունը, ոճական առանձնահատկությունները և փիլիսոփայական-մշակութային շերտերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ինքնության, հայրենիքի, քաղաքակրթության և մարդու հոգևոր որոնումների գաղափարներին։ Քննարկվում է նրա գրական ժառանգության ազդեցությունը հայ արդի գրական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև նրա տեղը համաշխարհային մոդեռնիստական շարժումների համատեքստում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով Կոստան Զարյանի ստեղծագործական ժառանգության ավելի խորքային գիտական ընկալմանը։