Մատենական գեղանկարչության ուսուցման մեթոդիկան գեղարվեստական կրթօջախներում

Այլ առարկաներ

Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության մեկնաբանություններ-ը իրավագիտական բնույթի գիտական աշխատություն է, որը նպատակ ունի վերլուծել և մեկնաբանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության հոդվածները, դրանց իրավական բովանդակությունը, կիրառման շրջանակները և դատական պրակտիկայում դրանց ընկալումը, աշխատությունում ներկայացվում են սահմանադրական նորմերի կառուցվածքային և համակարգային բացատրությունները, պետական իշխանության բաժանման սկզբունքի էությունը, գործադիր, օրենսդիր և դատական իշխանությունների փոխհարաբերությունները, մարդու և քաղաքացու հիմնարար իրավունքների ու ազատությունների երաշխիքները, ինչպես նաև դրանց սահմանափակման իրավական հիմքերը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական փոփոխություններին, դրանց պատմական զարգացմանը և պետական կառավարման համակարգի վրա ունեցած ազդեցությանը, միաժամանակ քննարկվում են սահմանադրական վերահսկողության մեխանիզմները, Սահմանադրական դատարանի դերակատարությունը և իրավական պետության սկզբունքների ապահովման գործնական խնդիրները, աշխատությունը ծառայում է որպես ուղեցույց իրավաբանների, պետական ծառայողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ սահմանադրական իրավունքի հիմքերը և Հայաստանի իրավական համակարգի կառուցվածքը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբական լեզվաբանական ավանդույթում «հարֆ» հասկացության բովանդակության, քերականական կարգավիճակի և գործառութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տիպաբանական և համեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դասական արաբական քերականության մեջ բառերի դասակարգման սկզբունքների և հատկապես այն լեզվական միավորների բնույթի բացահայտման վրա, որոնք ավանդաբար ընդգրկվում են «հարֆ» հասկացության շրջանակում։ Քննության են առնվում արաբ քերականների մոտեցումները բառի և խոսքի մասերի սահմանման վերաբերյալ, ինչպես նաև անվան, բայի և հարֆի միջև սահմանվող կառուցվածքային, իմաստային ու գործառութային տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարֆերի ձևաբանական անփոփոխությանը, շարահյուսական գործառույթներին, այլ լեզվական միավորների միջև հարաբերություններ արտահայտելու կարողությանը և նախադասության ընդհանուր իմաստի ձևավորման գործում դրանց ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են նախդիրների, շաղկապների, մասնիկների և գործառութային այլ միավորների դասակարգման սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները ժամանակակից լեզվաբանության մեջ կիրառվող համապատասխան հասկացությունների հետ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս արաբերենի նյութը դիտարկել տարբեր կառուցվածք ունեցող լեզուների համատեքստում և պարզել, թե որքանով է ավանդական արաբական դասակարգումը համադրելի ժամանակակից խոսքիմասային համակարգերի հետ։ Համեմատական վերլուծության ընթացքում կարևորվում են ոչ միայն ձևական հատկանիշները, այլև իմաստաբանական, շարահյուսական և գործառութային չափանիշները, որոնց հիման վրա հնարավոր է որոշել տվյալ միավորների տեղը լեզվի քերականական համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասական արաբական լեզվաբանական մտքի ձևավորմանը, վաղ շրջանի քերականների տեսական մոտեցումներին և հետագա գիտական ավանդույթի վրա դրանց ազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ավանդական տերմինների բովանդակությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համապատասխանում է ժամանակակից եվրոպական լեզվաբանության մեջ ընդունված տերմիններին, ինչի պատճառով դրանց համեմատությունը պահանջում է յուրաքանչյուր հասկացության գործառույթի և տեսական հիմքի մանրամասն քննություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում քերականական տերմինաբանության զարգացմանը և տարբեր լեզվաբանական ավանդույթների միջև հասկացությունների համարժեքության խնդրին։ Այս տեսանկյունից նյութը նպաստում է արաբական դասական քերականության տեսական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս այն գնահատել ընդհանուր լեզվաբանական ու տիպաբանական գաղափարների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արաբագիտության, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության, քերականության պատմության և արևելյան լեզուների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, լեզվաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Հին աշխարհի յոթ հրաշալիքները ներկայացնում են անտիկ ժամանակաշրջանի ամենահայտնի ճարտարապետական և արվեստային կառույցների հավաքածուն, որոնք հին հույների կողմից համարվել են մարդկային ստեղծագործության ամենաբարձր նվաճումները։ Այս ցանկը ձևավորվել է մ.թ.ա. III–II դարերում և ընդգրկում է Միջերկրածովյան և Մերձավոր Արևելքի տարածաշրջանի ամենատպավորիչ կառույցները, որոնք կապված էին հին քաղաքակրթությունների՝ Եգիպտոսի, Հունաստանի, Բաբելոնի և Փոքր Ասիայի մշակույթների հետ։ Յոթ հրաշալիքների շարքում են Գիզայի Մեծ բուրգը, որը միակն է, որ պահպանվել է մինչև այսօր, Բաբելոնի կախովի այգիները, որոնք համարվում են ինժեներական և էսթետիկ երևակայության գլուխգործոց, Օլիմպիայի Զևսի արձանը՝ հսկայական կրոնական քանդակ, Եփեսոսի Արտեմիսի տաճարը՝ հոյակապ ճարտարապետական համալիր, Հալիկառնասի դամբարանը՝ արքայական շքեղ գերեզման, Հռոդոսի Կոլոսոսը՝ հսկա բրոնզե արձան, և Ալեքսանդրիայի փարոսը՝ նավագնացության կարևորագույն կառույցներից մեկը։ Այս հրաշալիքները ոչ միայն արտահայտում էին տեխնիկական և արվեստային բարձր մակարդակ, այլև խորհրդանշում էին իրենց ժամանակի ժողովուրդների հավատքը, ուժը և մշակութային զարգացումը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է խնայողությունների, ներդրումների և տնտեսական աճի միջև առկա ֆունկցիոնալ փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական տվյալների և փորձի վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են մակրոտնտեսական ցուցանիշների փոխազդեցությունը, կապիտալի կուտակման գործընթացները, ներդրումային ակտիվության վրա ազդող հիմնական գործոնները և խնայողությունների դերը տնտեսության կայուն զարգացման ապահովման գործում։ Քննարկվում են տնտեսական աճի տեսական մոդելները, ֆինանսական համակարգի ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի ձևավորման վրա, պետական տնտեսական քաղաքականության գործիքները, ինչպես նաև արտաքին և ներքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը երկրի զարգացման միտումների վրա։ Ներկայացվում են վերլուծություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են ներդրումային արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը և երկարաժամկետ տնտեսական աճի խթանմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սահմանամերձ, լեռնային և բարձր լեռնային տարածքներում տարաբնակեցման զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բնակչության տարածքային բաշխման, բնակավայրերի ձևավորման ու զարգացման, ժողովրդագրական փոփոխությունների և տարածքային անհամաչափությունների հիմնական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք սահմանափակում են այս տարածքների բնակեցվածության և սոցիալ-տնտեսական կենսունակության պահպանումը՝ ներառյալ բնակչության նվազումը, արտագաղթը, աշխատատեղերի սահմանափակ լինելը, տնտեսական ակտիվության ցածր մակարդակը, տրանսպորտային հասանելիության խնդիրները և սոցիալական ենթակառուցվածքների անհավասար զարգացումը։ Աշխատանքը կարևորում է բնական և աշխարհագրական պայմանների ազդեցությունը բնակավայրերի զարգացման վրա, մասնավորապես՝ բարձրադիր ռելիեֆի, կլիմայական առանձնահատկությունների, տրանսպորտային դժվարությունների և բնական ռեսուրսների տարածքային անհավասար բաշխման դերը։ Սահմանամերձ տարածքների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ռազմավարական և անվտանգային գործոնը, քանի որ բնակչության կայուն ներկայությունը և բնակավայրերի կենսունակությունը կարևոր են երկրի տարածքային ամբողջականության և սահմանային համայնքների կայուն զարգացման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել բնակավայրերի ժողովրդագրական ներուժը, տարիքային և սեռային կառուցվածքը, զբաղվածության մակարդակը, միգրացիոն գործընթացները և բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանները։ Կարևորվում է նաև քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի միջև զարգացման տարբերությունների ուսումնասիրությունը և դրանց ազդեցությունը տարածքային տարաբնակեցման համակարգի վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սահմանամերձ, լեռնային և բարձր լեռնային տարածքների զարգացման հիմնական խոչընդոտները և առաջարկելու տարածքային քաղաքականության, ենթակառուցվածքների բարելավման, տնտեսական ակտիվության խթանման, աշխատատեղերի ստեղծման և բնակչության ամրապնդման ուղղություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հավասարակշռված տարածքային զարգացման քաղաքականության մշակմանը, բնակավայրերի կենսունակության պահպանմանը և Հայաստանի տարբեր տարածաշրջանների միջև սոցիալ-տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 80-90-ական թվականների հայ հուշագրական գրականության զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այն պատմամշակութային միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է հիշողության վրա հիմնված գրավոր խոսքը։ Վերլուծվում են հուշագրական տեքստերի թեմատիկ ուղղությունները, անձնական և հասարակական կյանքի փոխհարաբերությունները, պատմական իրադարձությունների նկարագրության ձևերը, ինչպես նաև հեղինակային դիրքորոշման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության և փաստագրության փոխազդեցությանը, գեղարվեստականացման աստիճանին և ժամանակի հասարակական-քաղաքական կյանքի ազդեցությանը հուշագրական ժանրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է այս շրջանի հուշագրական գրականության տեղը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային պատմական գիտակցության ձևավորման, մշակութային ինքնության պահպանման և հասարակական մտքի զարգացման մեջ։