Մարդկային կապիտալը տնտեսական անվտանգության և տնտեսական մրցունակության համատեքստում

Գրականություն

Սոցիալ-հոգեբանական ռեալիստական արձակ է, որտեղ կենտրոնական թեման մարդու կյանքի դժվարությունների դեմ մղվող ներքին և արտաքին պայքարն է։ Գործում հեղինակը ցույց է տալիս, որ «պայքարը» միայն ֆիզիկական կամ սոցիալական չէ, այլ նաև հոգեբանական՝ կապված մարդու արժանապատվության, ինքնահաստատման, գոյատևման և բարոյական սկզբունքների պահպանման հետ։ Նար-Դոսը ստեղծում է կերպարներ, որոնք կանգնած են կյանքի ծանր պայմանների, նյութական դժվարությունների կամ հասարակական անարդարությունների առաջ և ստիպված են ընտրել՝ հանձնվել հանգամանքներին, թե պայքարել սեփական տեղը պահպանելու համար։ Ստեղծագործության մեջ կարևոր դեր ունի սոցիալական միջավայրը, որը հաճախ դառնում է մարդու ճակատագրի որոշիչ գործոն՝ ընդգծելով անհավասարության և կյանքի դաժան իրականության թեմաները։ Միաժամանակ հեղինակը հոգեբանական խորությամբ բացահայտում է կերպարների ներաշխարհը՝ նրանց հույսերը, հիասթափությունները, կամքի ուժը և երբեմն նաև կոտրվելը։ Լեզուն պարզ է, իրատեսական և գաղափարական հստակ շեշտադրումներով, ինչը բնորոշ է Նար-Դոսի գրականությանը։ Ընդհանուր առմամբ «Պայքար»-ը կարելի է դիտարկել որպես մարդու գոյության և արժանապատվության մասին պատմվածք, որտեղ ընդգծվում է պայքարի անհրաժեշտությունը թե՛ արտաքին աշխարհի, թե՛ ներքին թուլությունների դեմ։

Գրականություն

Արձագանքեք — հայ հեղինակ Աիդա Մնացականյան-ի ստեղծագործություն է, որը կառուցված է մտորումային արձակի, կարճ պատմությունների և հոգեբանական դիտարկումների համադրությամբ՝ կենտրոնանալով մարդու ներաշխարհի, զգացմունքային արձագանքների և կյանքի տարբեր իրավիճակների նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքի վրա։ Գրքում հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են մարդիկ «արձագանքում» կյանքի փորձություններին՝ լինի դա ուրախություն, կորուստ, սեր, հիասթափություն կամ ինքնաճանաչման պահեր, և ինչպես այդ արձագանքները ձևավորում են մարդու բնավորությունը, արժեքները և ներքին աշխարհը։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքում մարդու և կյանքի փոխազդեցությունն է՝ այն, որ յուրաքանչյուր իրադարձություն թողնում է հետք և դառնում ներքին փոփոխության պատճառ։ Մնացականյանը հաճախ օգտագործում է պարզ, անմիջական և զգացմունքային լեզու, որը թույլ է տալիս ընթերցողին հեշտությամբ ընկալել ներկայացված մտքերը և նույնականանալ կերպարների կամ իրավիճակների հետ։ Գրքում նկատելի է նաև դաստիարակչական և փիլիսոփայական շերտ, որտեղ ընդգծվում են ինքնավերլուծության, ներողամտության, մարդկային հարաբերությունների արժեքի և հոգևոր հավասարակշռության գաղափարները։ «Արձագանքեք»-ը կարելի է դիտարկել որպես կյանքի փոքր դրվագների միջոցով մարդու ներքին աշխարհի քարտեզագրում, որտեղ յուրաքանչյուր արձագանք դառնում է ինքնաճանաչման հնարավորություն։

Մանկական

Երեք խոզուկներ +6 խճանկար Հրատարակիչ - Ջի Էս Էմ Ստուդիա Հրատ. տարեթիվ - 2013 ISBN - 978-9939-847-12-2

Աշխարհագրություն

Գրքում ուսումնասիրվում է աշխարհագրական-հայրենագիտական նյութի արտացոլումը հայ գրական երկերում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով աշխարհագրական օբյեկտների գեղարվեստական ընկալման առանձնահատկություններին, վերլուծվում է, թե ինչպես են բնապատկերները, լեռնային համակարգերը, գետերը, բնակավայրերը և պատմական տարածքները վերածվում գրական պատկերների և խորհրդանշական կառույցների, դիտարկվում է տարածության գեղարվեստական մոդելավորումը տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրողների ստեղծագործություններում, ընդգծվում է հայրենիքի պատկերացման դերը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացում, ներկայացվում են լեզվական և ոճական միջոցները, որոնց միջոցով աշխարհագրական իրականությունը վերաիմաստավորվում է գեղարվեստական տեքստում, քննարկվում է իրական և պատկերային տարածության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ընթերցողի ընկալման ազդեցությունը տարածական պատկերների ձևավորման վրա, գիրքը համադրում է գրականագիտական, մշակութաբանական և աշխարհագրական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայ գրականության մեջ տարածության գեղարվեստական ընկալման բազմաշերտ համակարգը։

Պատմություն

Լեոնարդո դա Վինչին Վերածննդի դարաշրջանի ամենաբազմակողմանի և հանճարեղ անձնավորություններից է, որը հայտնի է որպես նկարիչ, գիտնական, գյուտարար, ճարտարապետ և մտածող։ Նա ծնվել է 1452 թվականին Իտալիայում՝ Վինչի քաղաքում, և իր կյանքի ընթացքում թողել է մեծ ժառանգություն արվեստի և գիտության տարբեր ոլորտներում։ Նրա արվեստը առանձնանում է մարդու մարմնի ճշգրիտ պատկերումով, խոր հոգեբանական արտահայտչականությամբ և լույսի ու ստվերի վարպետ օգտագործմամբ։ Լեոնարդո դա Վինչիի ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «Մոնա Լիզան» և «Վերջին ընթրիքը» նկարները, որոնք համարվում են համաշխարհային արվեստի գլուխգործոցներ։ Բացի նկարչությունից, նա զբաղվել է նաև գիտական ուսումնասիրություններով՝ ուսումնասիրելով մարդու անատոմիան, բնության օրենքները, մեխանիկան և ինժեներական կառուցվածքները։ Նրա ձեռագրերում կան բազմաթիվ գծագրեր և նախագծեր՝ թռչող մեքենաների, ռազմական սարքավորումների, կամուրջների և այլ գյուտերի վերաբերյալ, որոնք իրենց ժամանակից շատ առաջ էին։ Լեոնարդոն առանձնանում էր իր դիտողականությամբ և փորձարարական մտածողությամբ՝ փորձելով հասկանալ բնության գաղտնիքները գիտական մեթոդների միջոցով։ Նա համարվում է «Վերածննդի մարդու» լավագույն օրինակներից մեկը, քանի որ միաժամանակ տիրապետում էր արվեստին, գիտությանը և տեխնիկային։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ինչպես արվեստի զարգացման, այնպես էլ գիտական մտածողության ձևավորման վրա։ Լեոնարդո դա Վինչին մահացել է 1519 թվականին, սակայն նրա ժառանգությունը մինչ այսօր շարունակում է ոգեշնչել գիտնականներին և արվեստագետներին։ Այսպիսով, նա համաշխարհային մշակույթի և գիտության պատմության ամենանշանավոր դեմքերից է, որի գործունեությունը միավորում է արվեստը, գիտությունը և նորարարական մտածողությունը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Իրանի լաքերի (լոռերի) ավանդական և ժամանակակից ծիսական մշակույթի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ծննդյան, հարսանեկան և հուղարկավորության ծեսերի վրա, ինչպես նաև դրանցում տեղի ունեցող փոփոխությունների վրա ավանդույթների և նորարարական ազդեցությունների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այս էթնիկ խմբի ծիսական համակարգի կառուցվածքը, դրա պատմամշակութային հիմքերը և սոցիալական նշանակությունը համայնքային կյանքի կազմակերպման մեջ։ Ուսումնասիրվում են ծննդյան հետ կապված ավանդույթները՝ կապված ընտանիքի ընդլայնման, երեխայի ծննդի ուրախության և պաշտպանական ծիսակարգերի հետ, որոնք արտահայտում են հավատալիքների և ժողովրդական բժշկության տարրերը։ Հարսանեկան ծեսերի շրջանակում դիտարկվում են ամուսնության նախապատրաստական փուլերը, նշանադրության և հարսանիքի արարողությունները, նվիրատվությունների և համայնքային մասնակցության ձևերը, որոնք ընդգծում են սոցիալական կապերի ամրապնդման դերը։ Հուղարկավորության ծեսերի ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են մահվան ընկալման ավանդական պատկերացումները, սգո արարողությունների կառուցվածքը և հիշատակի պահպանման ձևերը, որոնք արտացոլում են կյանքի և մահվան մասին մշակութային ընկալումները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նաև ժամանակակից ազդեցություններին՝ քաղաքայնացման, կրոնական և սոցիալական փոփոխությունների հետևանքով ծիսական վարքագծի վերափոխմանը և ավանդական ձևերի պահպանման կամ վերաիմաստավորման գործընթացներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ազգագրության և մշակութային մարդաբանության համար՝ նպաստելով Իրանի լաքերի համայնքի ծիսական մշակույթի խորքային ըմբռնմանը և դրա փոփոխությունների վերլուծությանը։