Մթնոլորտի աղտոտման խնդիրները

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է XIX դարի հայ փիլիսոփայական մտքի պատմափիլիսոփայական հայեցակարգերի ուսումնասիրությանը՝ մեթոդաբանական վերլուծության տեսանկյունից՝ ընդգծելով հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտածողության ձևավորման օրինաչափությունները, գաղափարական ուղղությունները և եվրոպական փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել XIX դարի հայ փիլիսոփաների և հասարակական մտավորականների մոտ ձևավորված պատմության փիլիսոփայական ընկալումները՝ պատմության ընթացքի իմաստի, ժողովրդի դերի, առաջընթացի գաղափարի և ազգային ինքնության ձևավորման համատեքստում։ Ուսումնասիրվում են այն հիմնական հայեցակարգերը, որոնք կապված են լուսավորականության, ռոմանտիզմի և ազգային-ազատագրական գաղափարախոսությունների հետ, ինչպես նաև դրանց արտացոլումը հայ մտավոր միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդաբանական մոտեցումների վերլուծությանը՝ ինչպես են XIX դարի հայ մտածողները մեկնաբանել պատմական գործընթացները՝ կիրառելով թե՛ աստվածաբանական, թե՛ ռացիոնալ-փիլիսոփայական և պատմական-համեմատական մեթոդներ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայ փիլիսոփայական մտքի կապը ռուսական և եվրոպական դպրոցների հետ՝ ցույց տալով գաղափարական փոխազդեցությունների և տեղայնացման գործընթացները։ Միաժամանակ վերլուծվում է պատմափիլիսոփայական հայեցակարգերի դերը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և մշակութային վերածննդի գործընթացներում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ փիլիսոփայության պատմության համար՝ նպաստելով XIX դարի գաղափարական ժառանգության համակարգված և մեթոդաբանորեն հիմնավորված վերաիմաստավորմանը։

Իրավաբանություն

Հաշտարարության ինստիտուտը ՀՀ քաղաքացիական դատավարությունում (մեդիացիան) համարվում է վեճերի լուծման այլընտրանքային մեխանիզմ, որի նպատակն է կողմերին հնարավորություն տալ լուծելու իրենց քաղաքացիաիրավական վեճերը առանց լիարժեք դատական քննության՝ հաշտարարի (մեդիատորի) օգնությամբ։ ՀՀ իրավական համակարգում այս ինստիտուտը հատկապես զարգացել է վերջին դատավարական բարեփոխումների արդյունքում՝ որպես դատարանների ծանրաբեռնվածությունը նվազեցնող և վեճերի ավելի արագ ու արդյունավետ կարգավորման միջոց։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներով դատարանը կարող է ցանկացած փուլում կողմերին առաջարկել կամ նրանց համաձայնությամբ նշանակել հաշտարարություն, որի ընթացքում անկախ և արտոնագրված հաշտարարը նպաստում է կողմերի միջև փոխընդունելի լուծման ձեռքբերմանը՝ առանց պարտադրող որոշում կայացնելու։ Հաշտարարությունը կամավոր գործընթաց է, որտեղ պահպանվում են կողմերի հավասարությունը, գաղտնիությունը և ինքնուրույն որոշում կայացնելու իրավունքը, իսկ գործընթացի արդյունքում կնքված հաշտության համաձայնությունը կարող է ունենալ դատական ուժ, եթե այն հաստատվում է դատարանի կողմից։ Այս ինստիտուտի ներդրման հիմնական նպատակներն են վեճերի խաղաղ կարգավորումը, դատական ծախսերի և ժամանակի նվազեցումը, ինչպես նաև իրավական մշակույթի զարգացումը՝ խրախուսելով կողմերի համագործակցային վարքագիծը։ Հայաստանի փորձը ցույց է տալիս, որ հաշտարարության զարգացումը կարևոր դեր է խաղում արդարադատության համակարգի արդյունավետության բարձրացման, դատարանների ծանրաբեռնվածության նվազեցման և քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման գործում։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ռուսերենի ուղղագրության ինտենսիվ ուսուցման մեթոդական հիմքերը նախնական փուլում՝ կենտրոնանալով նախաբուհական կրթության կենտրոնների (ՑԴՕ) ուսումնական գործընթացի վրա։ Նյութում վերլուծվում են ուղղագրական հմտությունների ձևավորման հիմնական սկզբունքները՝ կանոնների աստիճանական յուրացում, վարժությունների համակարգված կիրառություն և սխալների կանխարգելման մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտենսիվ ուսուցման առանձնահատկություններին, որտեղ ուսուցման կարճ ժամանակահատվածում կիրառվում են խտացված, նպատակային և գործնական մոտեցումներ՝ ուղղված ուղղագրական ավտոմատիզմի ձևավորմանը։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև տարբեր մեթոդական հնարքներ՝ թելադրություններ, փոխադարձ ստուգում, ինտերակտիվ վարժություններ և լեզվական խաղեր, որոնք նպաստում են սովորողների ակտիվ ներգրավվածությանը և նյութի ավելի արագ յուրացմանը։ Քննարկվում է նաև սխալների վերլուծության դերը ուսուցման գործընթացում՝ որպես արդյունավետ գործիք լեզվական հմտությունների ամրապնդման համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը ներկայացնում է մեթոդական ցուցումներ և գործնական առաջարկություններ՝ նվիրված Ա. Ս. Պուշկինի ծննդյան 175-ամյակի նշման կազմակերպմանը մասսայական գրադարաններում։ Հրատարակության նպատակն է աջակցել գրադարանային աշխատողներին հոբելյանական միջոցառումների պլանավորման, ընթերցողների ներգրավման և ռուս դասական գրականության հանրահռչակման գործում։ Գրքում ներկայացվում են գրքային ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների, թեմատիկ հանդիպումների և մշակութային այլ միջոցառումների կազմակերպման ձևերն ու մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Պուշկինի կյանքի և ստեղծագործության լուսաբանմանը, նրա գրական ժառանգության նշանակության ներկայացմանը տարբեր տարիքային խմբերի ընթերցողների համար, ինչպես նաև գրադարանային ֆոնդերի նպատակային օգտագործմանը։ Մեթոդական նամակը ներառում է նաև հանձնարարական գրականության ցանկեր, ցուցադրական նյութերի պատրաստման առաջարկություններ և ընթերցողական հետաքրքրության խթանման գործիքներ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է գրադարանավարների, մշակութային կազմակերպիչների և գրական-կրթական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ նպաստելով դասական գրականության տարածմանն ու ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը։

Պատմություն

Հայոց պատմություն աշխատությունը պատմագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմական զարգացման ամբողջական ընթացքը՝ սկսած հնագույն ժամանակներից մինչև նորագույն շրջան, այն ընդգրկում է պետականության ձևավորման փուլերը, քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական զարգացումները, մշակութային և հոգևոր կյանքի հիմնական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև արտաքին ուժերի ազդեցությունը հայկական պատմության վրա տարբեր ժամանակաշրջաններում, գիրքը վերլուծում է հայ պետականությունների՝ Ուրարտուի, Արտաշեսյանների, Բագրատունիների, Կիլիկյան Հայաստանի և այլ քաղաքական կազմավորումների պատմությունը, միաժամանակ անդրադառնում է կարևոր պատերազմներին, ազատագրական շարժումներին, ցեղասպանության և սփյուռքի ձևավորման գործընթացներին, ներկայացնելով հայ ժողովրդի պատմական փորձը որպես շարունակական զարգացում և ազգային ինքնության պահպանման գործընթաց, որը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից պատմական գիտակցության ձևավորման համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։