Պարբերական հիվանդության հիմնախնդիրները ՀՀ զինված ուժերի անձնակազմի շրջանում

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ոռոգելի հողային ֆոնդի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին՝ Արարատյան հարթավայրի օրինակով՝ ընդգծելով գյուղատնտեսական արտադրության կայուն զարգացման և ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունում դիտարկվում է ոռոգելի հողերի ներկա վիճակը, դրանց կառուցվածքային և արտադրողական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հողերի դեգրադացիայի, աղակալման և ջրային դեֆիցիտի խնդիրները, որոնք սահմանափակում են արդյունավետ օգտագործումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման համակարգերի արդիականացմանը՝ ներառյալ կաթիլային և անձրևային ոռոգման տեխնոլոգիաների ներդրումը, ջրակորուստների նվազեցումը և ոռոգման ժամանակացույցի օպտիմալացումը՝ հիմնված ագրոքիմիական և հիդրոլոգիական տվյալների վրա։ Քննարկվում են նաև հողերի մելիորացիայի միջոցառումները, մշակաբույսերի կառուցվածքի փոփոխությունը և ջրախնայող գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ որպես արտադրողականության բարձրացման կարևոր գործոններ։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ համակարգային մոտեցումը, որը համադրում է ինժեներական, ագրոնոմիական և կառավարման լուծումները, կարող է էապես բարձրացնել Արարատյան հարթավայրի ոռոգելի հողերի արդյունավետությունը և երկարաժամկետ կայունությունը։

Կենսաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է սրտամկանի երկարատև կատեխոլամինային ազդեցությամբ պայմանավորված վնասման դեպքում սրտի նյարդային և անոթային կառուցվածքների մորֆոֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են սրտի հյուսվածքների կառուցվածքային վերափոխումները, նյարդային և անոթային համակարգերի արձագանքը վնասող գործոններին, ինչպես նաև այդ փոփոխությունների ազդեցությունը սրտամկանի գործունեության վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են բջջային և հյուսվածքային մակարդակներում տեղի ունեցող գործընթացները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն սրտանոթային հիվանդությունների զարգացման մեխանիզմների ըմբռնման համար։ Այն ներառում է գիտական վերլուծություններ, որոնք կարող են նպաստել սրտի պաթոլոգիական վիճակների ուսումնասիրմանը և նոր բուժական ու կանխարգելիչ մոտեցումների մշակմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժշկության, կենսաբանության, սրտաբանության և հյուսվածաբանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Գրոզնիի հայկական համայնքի պատմական զարգացումը XIX դարի կեսերից մինչև 1920 թ.՝ ընդգծելով նրա ձևավորման պատճառները, սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքը և քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը համայնքային կյանքի վրա։ Նշվում է, որ տարածաշրջանում հայկական ներկայության ակտիվացումը պայմանավորված էր Հյուսիսային Կովկասի տնտեսական զարգացման գործընթացներով, նավթարդյունաբերության ընդլայնմամբ և քաղաքային կենտրոնների աճով, որոնք նպաստել են հայ արհեստավորների, առևտրականների և մասնագետների ներգրավմանը։ Վերլուծվում է, որ Գրոզնի հայկական համայնքը աստիճանաբար ձևավորվել է որպես քաղաքային նշանակալի էթնիկ խումբ՝ զարգացնելով եկեղեցական, կրթական և բարեգործական կառույցներ, որոնք ապահովել են համայնքի ինքնակազմակերպումը և մշակութային ինքնության պահպանումը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մայրենի լեզվի ուսուցման ժամանակակից և այլընտրանքային մոտեցումների տեսական ու մեթոդական ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով սովորողի լեզվական, հաղորդակցական, ճանաչողական և ստեղծագործական կարողությունների համակողմանի զարգացումը։ Ուսուցման այլընտրանքային մոդելները դիտարկվում են որպես ավանդական բացատրական, վերարտադրողական և ուսուցչակենտրոն մեթոդները լրացնող կամ վերափոխող կրթական համակարգեր, որոնցում սովորողը հանդես է գալիս ոչ միայն պատրաստի գիտելիք ընդունողի, այլև լեզվական նյութը հետազոտող, մեկնաբանող, կիրառող և սեփական խոսքային փորձի միջոցով յուրացնող ակտիվ մասնակից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի ուսումնական միջավայրի ձևավորման վրա, որտեղ լեզվական գիտելիքը կապվում է իրական հաղորդակցության, ընթերցանության, գրավոր և բանավոր խոսքի, ստեղծագործական աշխատանքի, համագործակցության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության հետ։ Քննության են առնվում սովորողակենտրոն, հաղորդակցական, համագործակցային, նախագծային, հետազոտական, խաղային, ինտեգրված, տարբերակված և խնդիրահեն ուսուցման հնարավորությունները։ Այս մոտեցումների ընդհանուր առանձնահատկությունն այն է, որ լեզվական նյութը չի սահմանափակվում կանոնների և սահմանումների հիշողությամբ, այլ կիրառվում է իմաստավորված խոսքային գործունեության մեջ։ Քերականական, բառագիտական, ուղղագրական և ոճական գիտելիքները կարող են յուրացվել տեքստերի վերլուծության, լեզվական դիտարկումների, համեմատությունների, ստեղծագործական առաջադրանքների և հաղորդակցական իրավիճակների միջոցով։ Այսպիսով, սովորողը ոչ միայն սովորում է լեզվի կառուցվածքը, այլև հասկանում է դրա գործառույթը տարբեր խոսքային իրավիճակներում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակցական մոդելին, որի դեպքում լեզվի ուսուցման հիմնական նպատակը արդյունավետ հաղորդակցվելու կարողության ձևավորումն է։ Դասի ընթացքում կարող են կիրառվել երկխոսություններ, քննարկումներ, դերային իրավիճակներ, պատմողական առաջադրանքներ, կարծիք արտահայտելու և հիմնավորելու աշխատանքներ։ Նման միջավայրում քերականական և բառապաշարային նյութը ներկայացվում է հաղորդակցական նպատակի հետ փոխկապակցված։ Սովորողները հնարավորություն են ստանում լեզվական միավորները գործածել տարբեր իրավիճակներում և աստիճանաբար զարգացնել համապատասխան բառապաշար ու խոսքային ճկունություն։ Կարևոր ուղղություն է համագործակցային ուսուցումը։ Խմբային և զույգային աշխատանքի ժամանակ սովորողները համատեղ լուծում են լեզվական խնդիրներ, քննարկում տեքստեր, խմբագրում գրավոր աշխատանքներ, կազմում պատմություններ կամ ներկայացնում հետազոտության արդյունքները։ Այս գործընթացում զարգանում են ոչ միայն լեզվական կարողությունները, այլև լսելու, համագործակցելու, փաստարկելու և ուրիշի տեսակետը հասկանալու հմտությունները։ Ուսուցիչը նման մոդելում ավելի հաճախ հանդես է գալիս որպես ուսումնական գործընթացի կազմակերպիչ և ուղղորդող՝ ստեղծելով պայմաններ սովորողների ինքնուրույն գործունեության համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում նախագծային ուսուցումը, որը հնարավորություն է տալիս լեզուն կիրառել իրական կամ իրականությանը մոտ խնդիրների լուծման ընթացքում։ Սովորողները կարող են պատրաստել թեմատիկ նյութեր, հարցազրույցներ, փոքր հետազոտություններ, ներկայացումներ, դասարանական թերթեր, պատմություններ կամ այլ ստեղծագործական աշխատանքներ։ Նախագծի ընթացքում նրանք որոնում և ընտրում են տեղեկություն, մշակում տեքստեր, քննարկում դրանց կառուցվածքը, խմբագրում լեզվական սխալները և ներկայացնում վերջնական արդյունքը։ Այս մոտեցումը նպաստում է լեզվական գիտելիքի և գործնական գործունեության միավորմանը։ Հետազոտական ուսուցման մոդելում սովորողներին հնարավորություն է տրվում ինքնուրույն բացահայտել լեզվական օրինաչափությունները։ Պատրաստի կանոնը անմիջապես ներկայացնելու փոխարեն ուսուցիչը կարող է առաջարկել օրինակների շարք, որոնց ուսումնասիրության և համեմատության միջոցով սովորողները ձևակերպում են համապատասխան եզրակացություններ։ Նման մոտեցումը զարգացնում է դիտարկելու, համեմատելու, դասակարգելու, պատճառահետևանքային կապեր գտնելու և սեփական եզրակացությունը հիմնավորելու կարողությունները։ Լեզուն այս դեպքում հանդես է գալիս նաև որպես ճանաչողական ուսումնասիրության առարկա։ Կարևորվում է խնդիրահեն ուսուցման կիրառումը։ Սովորողին ներկայացվում է լեզվական կամ հաղորդակցական խնդիր, որի լուծման համար անհրաժեշտ է կիրառել նախկին գիտելիքները, ուսումնասիրել նոր նյութ և ընտրել համապատասխան լեզվական միջոցներ։ Խնդիրը կարող է վերաբերվել տեքստի կառուցվածքին, բառի նշանակությանը, արտահայտության ոճական նպատակահարմարությանը, ուղղագրական տարբերակին կամ հաղորդակցական իրավիճակում ճիշտ ձևակերպման ընտրությանը։ Նման առաջադրանքները խթանում են ինքնուրույն մտածողությունը և ցույց տալիս, որ լեզվական կանոնը գործնական խնդիրների լուծման միջոց է։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում խաղային տեխնոլոգիաներին, հատկապես ուսուցման սկզբնական և միջին փուլերում։ Լեզվական խաղերը, բառային մրցույթները, հանելուկները, դերային առաջադրանքները և պատմությունների ստեղծման խաղային ձևերը կարող են բարձրացնել սովորողների ներգրավվածությունը։ Սակայն խաղը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հետաքրքրություն ստեղծող միջոց, այլև որպես հստակ կրթական նպատակ ունեցող գործունեություն։ Ճիշտ կազմակերպված խաղային առաջադրանքը կարող է նպաստել բառապաշարի հարստացմանը, ուղղագրական հմտությունների ամրապնդմանը, խոսքի արագությանը և լեզվական երևույթների գիտակցված կիրառմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տեքստակենտրոն ուսուցումը։ Տեքստը կարող է դառնալ լեզվական տարբեր մակարդակների միասնական ուսումնասիրության հիմք։ Միևնույն նյութի միջոցով հնարավոր է աշխատել բառապաշարի, քերականության, ուղղագրության, ոճի, բովանդակության և տեքստային կառուցվածքի վրա։ Սովորողը լեզվական երևույթները տեսնում է բնական համատեքստում և հասկանում դրանց դերը ամբողջական խոսքում։ Տեքստի ընթերցումը, մեկնաբանումը, վերապատմումը, վերաձևակերպումը, շարունակությունը կամ խմբագրումը կարող են միաժամանակ զարգացնել մի քանի լեզվական կարողություններ։ Առանձին նշանակություն ունի ընթերցանության ուսուցման այլընտրանքային կազմակերպումը։ Ընթերցանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեքստի բարձրաձայն վերարտադրում, այլև որպես իմաստի կառուցման գործընթաց։ Սովորողները կարող են կանխատեսել բովանդակությունը, առանձնացնել հիմնական և երկրորդական տեղեկատվությունը, ձևակերպել հարցեր, բացահայտել հեղինակի դիրքորոշումը, համեմատել տարբեր տեքստեր և արտահայտել սեփական մեկնաբանությունը։ Այսպիսի առաջադրանքները զարգացնում են ընթերցողական գրագիտությունը և քննադատական մտածողությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրավոր խոսքի զարգացումը։ Այլընտրանքային մոդելներում գրելը կարող է կազմակերպվել որպես փուլային գործընթաց՝ գաղափարի ձևավորումից և նախնական տարբերակի կազմումից մինչև վերանայում, խմբագրում և վերջնական ներկայացում։ Սովորողը սովորում է գնահատել սեփական տեքստը ոչ միայն ուղղագրական սխալների, այլև կառուցվածքի, տրամաբանության, բառապաշարի և հաղորդակցական նպատակի տեսանկյունից։ Հասակակիցների փոխադարձ արձագանքը և ուսուցչի կառուցողական հետադարձ կապը կարող են դառնալ գրավոր խոսքի կատարելագործման կարևոր միջոցներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանավոր խոսքի զարգացմանը։ Պատմելը, նկարագրելը, քննարկելը, հարցադրումներ ձևակերպելը և սեփական տեսակետը ներկայացնելը լեզվական կրթության կարևոր բաղադրիչներ են։ Այլընտրանքային ուսուցման պայմաններում բանավոր խոսքը կարող է ներառվել դասի գրեթե բոլոր փուլերում՝ սովորողներին տալով ավելի մեծ խոսքային ակտիվություն։ Այսպիսի աշխատանքը նպաստում է բառապաշարի գործնական յուրացմանը, խոսքի կառուցվածքային կազմակերպմանը և հաղորդակցական վստահության զարգացմանը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է տարբերակված ուսուցումը։ Նույն դասարանում սովորողները կարող են ունենալ լեզվական պատրաստվածության, ընթերցանության արագության, հետաքրքրությունների և ուսուցման տեմպի տարբերություններ։ Միատեսակ առաջադրանքները միշտ չէ, որ հավասարապես արդյունավետ են բոլորի համար։ Տարբերակված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս փոփոխել առաջադրանքների բարդությունը, աջակցության աստիճանը, աշխատանքի ձևը և ակնկալվող արդյունքը՝ պահպանելով ընդհանուր ուսումնական նպատակները։ Այս մոդելը նպաստում է ինչպես դժվարություններ ունեցող, այնպես էլ առաջադիմող սովորողների ներուժի առավել արդյունավետ զարգացմանը։ Առանձին ուղղություն է անհատականացված ուսուցումը, որի դեպքում հաշվի են առնվում սովորողի նախասիրությունները, ուժեղ կողմերը և զարգացման կարիքները։ Սովորողին որոշակի ընտրության հնարավորություն տալը կարող է բարձրացնել պատասխանատվությունն ու մոտիվացիան։ Օրինակ՝ նույն լեզվական նպատակը կարող է իրականացվել տարբեր թեմաներով տեքստերի, ստեղծագործական առաջադրանքների կամ ներկայացման տարբեր ձևերի միջոցով։ Այս մոտեցումը նպաստում է սովորողի ինքնուրույնության և սեփական ուսումնառությունը կազմակերպելու կարողության զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինտեգրված ուսուցումը։ Մայրենի լեզվի ուսուցումը կարող է փոխկապակցվել գրականության, պատմության, բնագիտության, արվեստի և այլ առարկաների հետ։ Միջառարկայական նյութերի օգտագործումը լեզվական գործունեությանը հաղորդում է իրական բովանդակություն և ցույց տալիս, որ լեզուն գիտելիքի տարբեր ոլորտների յուրացման ու հաղորդման հիմնական գործիքներից է։ Սովորողները կարող են ուսումնասիրել որևէ թեմա և միաժամանակ զարգացնել տեղեկություն կարդալու, գրավոր ձևակերպելու, ներկայացնելու և քննարկելու հմտությունները։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն է հատկացվում քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Լեզվի դասը հնարավորություն է տալիս աշխատել տեղեկատվության հավաստիության, փաստի և կարծիքի տարբերակման, փաստարկների գնահատման և տարբեր տեսակետների համեմատության վրա։ Տեքստերի վերլուծության ընթացքում սովորողը կարող է ուսումնասիրել ոչ միայն այն, թե ինչ է ասվում, այլև ինչպես և ինչ նպատակով է ձևակերպված հաղորդագրությունը։ Այս կարողությունը հատկապես կարևոր է ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Առանձին նշանակություն ունի մեդիագրագիտության ներառումը։ Թվային և մեդիա միջավայրում սովորողները հանդիպում են տարբեր ժանրերի ու կառուցվածքների տեքստերի։ Ուսուցման ժամանակ կարող են համեմատվել տպագիր և թվային նյութերը, տեղեկատվական հաղորդագրությունները, գովազդային կամ հանրամատչելի տեքստերը՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվական ընտրությանը, նպատակին և լսարանին։ Այս մոտեցումը մայրենիի ուսուցումը կապում է առօրյա տեղեկատվական գործունեության հետ։ Կարևորվում է թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, սակայն տեխնոլոգիան դիտարկվում է որպես մանկավարժական նպատակի իրականացման միջոց, այլ ոչ ինքնուրույն նպատակ։ Թվային տեքստերի ստեղծումը, համագործակցային խմբագրումը, ուսումնական խաղերը, ինտերակտիվ առաջադրանքները և բազմամեդիա ներկայացումները կարող են ընդլայնել սովորողների գործունեության ձևերը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել հավասարակշռությունը տեխնոլոգիական գործիքների և կենդանի հաղորդակցության, ընթերցանության ու ձեռագիր կամ այլ ավանդական աշխատանքների միջև։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է գնահատման այլընտրանքային ձևերի ուսումնասիրությունը։ Միայն վերջնական թեստային գնահատումը միշտ չէ, որ կարող է ամբողջությամբ արտացոլել լեզվական զարգացման ընթացքը։ Ձևավորող գնահատումը, ինքնագնահատումը, փոխադարձ գնահատումը, աշխատանքների պորտֆոլիոն և շարունակական հետադարձ կապը հնարավորություն են տալիս հետևել սովորողի առաջընթացին և ժամանակին բացահայտել դժվարությունները։ Գնահատումը այս դեպքում դառնում է ոչ միայն արդյունքը չափելու, այլև ուսումնառությունը բարելավելու միջոց։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սխալի նկատմամբ վերաբերմունքին։ Այլընտրանքային ուսուցման միջավայրում սխալը կարող է դիտարկվել որպես սովորելու բնական փուլ և վերլուծության նյութ։ Սովորողին միայն սխալի մասին տեղեկացնելու փոխարեն հնարավոր է օգնել նրան հասկանալ դրա պատճառը, համեմատել տարբերակները և ինքնուրույն գտնել ճիշտ լուծումը։ Նման մոտեցումը զարգացնում է լեզվական ինքնավերահսկողությունը և նվազեցնում սխալվելու վախը, որը հաճախ սահմանափակում է բանավոր ու գրավոր ակտիվությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսումնական մոտիվացիան։ Մայրենի լեզուն սովորողի առօրյա հաղորդակցության հիմնական միջոցներից է, սակայն հենց այդ ծանոթությունը երբեմն կարող է ստեղծել այն տպավորությունը, որ լեզվի համակարգված ուսումնասիրությունը գործնական նշանակություն չունի։ Այլընտրանքային մոդելները փորձում են հաղթահարել այս խնդիրը՝ ուսումնական նյութը կապելով սովորողի իրական փորձի, հետաքրքրությունների և հաղորդակցական պահանջների հետ։ Երբ սովորողը տեսնում է, թե լեզվական գիտելիքն ինչպես է օգնում ավելի հստակ գրել, համոզիչ խոսել, ճիշտ հասկանալ տեքստը կամ ներկայացնել սեփական գաղափարը, ուսուցման նպատակը դառնում է ավելի ընկալելի։ Առանձին ուղղություն է ուսուցչի դերի վերաիմաստավորումը։ Ուսուցիչը շարունակում է պատասխանատու լինել ուսումնական նպատակների, նյութի գիտական ճշգրտության և գործընթացի կազմակերպման համար, սակայն այլընտրանքային մոդելներում նրա գործունեությունը ավելի շատ ներառում է ուղղորդում, հարցադրումների ձևակերպում, ուսումնական իրավիճակների ստեղծում և անհատական հետադարձ կապ։ Ուսուցչի մասնագիտական կարողությունը դրսևորվում է տարբեր մեթոդների նպատակային ընտրության և կոնկրետ դասարանի պահանջներին հարմարեցնելու մեջ։ Կարևորվում է նաև սովորողի ինքնուրույնության ձևավորումը։ Սովորողը աստիճանաբար սովորում է նպատակ դնել, ընտրել աշխատանքի ռազմավարություն, օգտագործել բառարաններ և այլ լեզվական աղբյուրներ, ստուգել սեփական աշխատանքը և գնահատել արդյունքը։ Այս կարողությունները նպաստում են ոչ միայն լեզվական կրթությանը, այլև հետագա ինքնուրույն ուսումնառությանը։ Մայրենի լեզուն այս տեսանկյունից դառնում է սովորել սովորելու կարևոր գործիք։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել մանկավարժական դիտարկումը, փորձարարական ուսուցումը, սովորողների աշխատանքների վերլուծությունը, հարցումները, թեստավորումը և տարբեր ուսուցման մոդելների համեմատական գնահատումը։ Փորձարարական և համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե տարբեր մեթոդները ինչպես են անդրադառնում սովորողների լեզվական գիտելիքների, հաղորդակցական հմտությունների, ստեղծագործական մտածողության, ինքնուրույնության և ուսումնական մոտիվացիայի վրա։ Արդյունքների գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել սովորողների տարիքը, նախնական պատրաստվածությունը և ուսուցման տևողությունը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է մայրենի լեզվի դասավանդման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխան մեթոդական համակարգերի մշակման անհրաժեշտությամբ։ Այլընտրանքային մոդելների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ թե ամբողջությամբ հրաժարվել ավանդական մեթոդներից, այլ որոշել դրանց և նոր մոտեցումների արդյունավետ համադրությունը։ Լեզվական կանոնների համակարգված ուսուցումը, հաղորդակցական գործունեությունը, հետազոտական աշխատանքը, ստեղծագործական առաջադրանքները և ձևավորող գնահատումը կարող են փոխլրացնել միմյանց՝ ձևավորելով ավելի ճկուն ուսումնական միջավայր։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մայրենի լեզվի ուսուցման կազմակերպման նորարարական և այլընտրանքային հնարավորությունների բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ ընդգրկելով սովորողակենտրոն, հաղորդակցական, համագործակցային, նախագծային, հետազոտական, խաղային, տեքստակենտրոն, ինտեգրված և տարբերակված մոտեցումները, ինչպես նաև թվային տեխնոլոգիաների, ձևավորող գնահատման, քննադատական մտածողության և ինքնուրույն ուսումնառության դերը։ Այն կարող է օգտակար լինել մայրենի լեզվի դասավանդման մեթոդիկայով, մանկավարժությամբ և կրթական տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների, ուսուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և կրթական ծրագրերի մշակողների համար։

Հոգեբանություն

Հետազոտության նպատակն է՝ ուսումնասիրել կրտսեր դպրոցականների սոցիալական ընկալման յուրահատկությունները դպրոցական միջավայրում իրականացվող նոր շփումների գործընթացում / Цель работы - исследовать специфические особенности социального восприятия школьников младшего возраста в новой среде общения Հրատ.՝ ՀՀ ԿԳՆ Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարան, Երևան, 2009, Սեղմագիր՝ 22 էջ [src=123456789/5139] [dspace.nla.am]Այս աշխատանքը նվիրված է երեխաների միջանձնային ընկալման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը դպրոցական միջավայրին հարմարվելու գործընթացում՝ բացահայտելով այն հոգեբանական և սոցիալական գործոնները, որոնք ազդում են հասակակիցների, ուսուցիչների և շրջապատող մարդկանց վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են երեխաները ընկալում և գնահատում իրենց նոր սոցիալական միջավայրը, ինչ դեր ունեն առաջին տպավորությունները, հաղորդակցական հմտությունները և հուզական արձագանքները միջանձնային հարաբերությունների հաստատման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցական կյանքի սկզբնական փուլում ձևավորվող ընկերական կապերին, խմբային փոխազդեցություններին և սոցիալական ընդունվածության զգացմանը, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն երեխայի հոգեբանական բարեկեցության և ուսումնական գործունեության արդյունավետության համար։ Աշխատությունում վերլուծվում են նաև այն դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ հարմարման ընթացքում՝ կապված ամաչկոտության, անհանգստության, հաղորդակցման սահմանափակումների կամ սոցիալական փորձի պակասի հետ, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման հոգեբանամանկավարժական հնարավորությունները։ Քննարկվում է ընտանիքի, ուսուցչի և դպրոցական միջավայրի ազդեցությունը երեխայի սոցիալական ընկալումների զարգացման վրա՝ ընդգծելով աջակցող և ներառական մթնոլորտի կարևորությունը։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել միջանձնային ընկալման ձևավորման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը դպրոցական հարմարման հաջողության վրա՝ նպաստելով կրթական և հոգեբանական աջակցության արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Candida guilliermondii խմորասնկերի կենսական ակտիվության և բջջային նյութափոխանակության մի շարք կարևոր բաղադրիչների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը ռենտգենյան ճառագայթման ազդեցության և հետագա վերականգնման՝ ռեպարացիայի, գործընթացների ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել իոնացնող ճառագայթման ազդեցությամբ խմորասնկային բջիջներում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունների բնույթը և ուսումնասիրել բջիջների վերականգնողական գործընթացների ընթացքում այդ փոփոխությունների դինամիկան։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեոտիդների և դրանց ածանցյալների դեզամինացման գործընթացներին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն նուկլեինաթթուների նյութափոխանակության, ազոտային միացությունների փոխակերպումների և բջջի կենսագործունեության կարգավորման համար։ Ուսումնասիրվում է, թե ճառագայթային ազդեցությունն ինչպես կարող է փոխել այդ կենսաքիմիական գործընթացների ինտենսիվությունը և դրանց հետ կապված նյութերի քանակական հարաբերակցությունները։ Առանձին կարևոր ուղղություն է պոլիֆոսֆատների քանակական տեղաշարժերի ուսումնասիրությունը։ Պոլիֆոսֆատները բջջում կատարում են էներգետիկ, իոնային հավասարակշռության, ֆոսֆատային փոխանակության և սթրեսային արձագանքների հետ կապված բազմաբնույթ գործառույթներ, ուստի դրանց պարունակության փոփոխությունները կարող են կարևոր ցուցանիշ լինել ճառագայթային ազդեցության նկատմամբ բջջի արձագանքը գնահատելու համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել ճառագայթումից անմիջապես հետո ստացված տվյալները և ռեպարացիայի տարբեր փուլերում արձանագրված փոփոխությունները՝ պարզելու համար, թե որ կենսաքիմիական խախտումներն են վերականգնվում, ինչ արագությամբ են ընթանում վերականգնողական գործընթացները և որ փոփոխություններն են պահպանվում ավելի երկար ժամանակ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու իոնացնող ճառագայթման ազդեցության և բջջի նյութափոխանակային համակարգերի միջև փոխկապակցվածությունը՝ կենսական ակտիվության, նուկլեոտիդային փոխանակության և ֆոսֆատային համակարգի փոփոխությունների համադրման միջոցով։ Նման մոտեցումը կարևոր է ռադիոկենսաբանական հետազոտությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս ճառագայթային վնասումը գնահատել ոչ միայն բջջի կենսունակության ընդհանուր ցուցանիշներով, այլև ներբջջային կենսաքիմիական գործընթացների փոփոխությունների մակարդակով։ Ռեպարացիոն շրջանի ուսումնասիրությունը, իր հերթին, կարող է նպաստել խմորասնկերի բջջային դիմակայունության և վերականգնողական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են ընդլայնել պատկերացումները իոնացնող ճառագայթման նկատմամբ միկրոօրգանիզմների արձագանքի, բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունների և վնասված բջիջների վերականգնման կենսաքիմիական հիմքերի վերաբերյալ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիկոսների, մանրէաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, ռադիոկենսաբանների, կենսաֆիզիկոսների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։