Պլազմոնային ալիքատարներ և ռեզոնատորներ մետաղ-դիէլեկտրիկ-մետաղ կառուցվածքներում

Տնտեսագիտություն

Այս գիտատնտեսագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության տարբեր ոլորտներում մրցունակության գնահատման տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառման և կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են մրցունակության տեսական հիմքերը, դրա չափման հիմնական ցուցանիշները և համեմատական վերլուծության մոտեցումները՝ ներառյալ ինդեքսային, վիճակագրական և էկոնոմետրիկ մոդելները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գնահատում ձեռնարկությունների, ճյուղերի և տարածաշրջանների մրցունակության մակարդակը՝ օգտագործելով բազմագործոն վերլուծության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրողականության, ծախսերի արդյունավետության, արտահանման պոտենցիալի և ներդրումային գրավչության ցուցանիշների հաշվարկին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև միջազգային մրցունակության գնահատման մոտեցումները և դրանց հարմարեցումը Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկություններին։ Հեղինակը առաջարկում է մրցունակության բարձրացման ուղիներ՝ հիմնված տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման արդյունքների վրա, ներառյալ ռեսուրսների օպտիմալ բաշխում, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացում և ռազմավարական պլանավորում։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, վերլուծաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է կինոյի լեզվի էությանը, ձևավորման առանձնահատկություններին և ժամանակակից տեսալսողական մշակույթում դրա դրսևորման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում կինոյի լեզուն դիտարկվում է որպես արտահայտչամիջոցների ամբողջություն, որի միջոցով կինեմատոգրաֆը կառուցում է պատմություն, փոխանցում գաղափարներ, ձևավորում զգացմունքային ազդեցություն և ստեղծում իրականության յուրահատուկ գեղարվեստական մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում կադրի կառուցմանը, տեսանկյունին, մոնտաժին, շարժմանը, լուսավորությանը, գույնին, ձայնին, երաժշտությանը, դերասանական խաղին և կինեմատոգրաֆիական այլ միջոցներին՝ բացահայտելով դրանց փոխազդեցությունն ու նշանակությունը ֆիլմի իմաստային կառուցվածքի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում մոնտաժին՝ որպես կինեմատոգրաֆիական մտածողության կարևոր գործիքի, որի միջոցով առանձին կադրերի և տեսարանների համադրությունը կարող է ստեղծել նոր իմաստներ, փոխել ժամանակի ու տարածության ընկալումը և ուղղորդել հանդիսատեսի ուշադրությունը։ Աշխատանքը միաժամանակ անդրադառնում է կինոյի լեզվի պատմական զարգացմանը և դրա փոփոխություններին՝ պայմանավորված տեխնիկական առաջընթացով, նոր նկարահանման և հետարտադրական հնարավորություններով, թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ և հանդիսատեսի մեդիա-սպառման վարքագծի փոփոխությամբ։ Ժամանակակից դրսևորումների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են թվային պատկերի, համակարգչային գրաֆիկայի, հատուկ էֆեկտների, նոր մոնտաժային լուծումների և ինտերակտիվ կամ հիբրիդային տեսալսողական ձևերի ազդեցությունը կինեմատոգրաֆիական արտահայտչականության վրա։ Քննարկվում է նաև ավանդական կինոլեզվի և նոր մեդիա միջավայրի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչպես են ժամանակակից կինոգործիչները վերաիմաստավորում դասական արտահայտչամիջոցները և համադրում դրանք նոր տեխնոլոգիական հնարավորությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կինոյի լեզուն դիտարկել ոչ միայն որպես տեխնիկական միջոցների համակարգ, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական հաղորդակցության և մշակութային արտահայտության ձև, որը շարունակաբար փոփոխվում է հասարակական, տեխնոլոգիական և գեղագիտական գործընթացների ազդեցությամբ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կինոգետների, արվեստաբանների, ռեժիսորների, սցենարիստների, օպերատորների, մեդիա և տեսալսողական մշակույթի հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև կինոյի գեղարվեստական լեզվի և դրա ժամանակակից զարգացման միտումների նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է անհամասեռ միջավայրերի տեղային հատկությունների օպտիկական մեթոդներով ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են լույսի տարածման, կլանման, բեկման և ցրման գործընթացները տարբեր կառուցվածք ունեցող միջավայրերում, ինչպես նաև դրանց կապը նյութի տեղային հատկությունների հետ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են օպտիկական չափումների և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները, տվյալների մշակման մոտեցումները և մոդելավորման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել նյութերի միկրոկառուցվածքը, անհամասեռությունների բնույթը և դրանց ազդեցությունը օպտիկական բնութագրերի վրա։ Քննարկվում են հետազոտության արդյունքների կիրառական նշանակությունը նյութագիտության, ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և ժամանակակից չափիչ տեխնոլոգիաների զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ֆիզիկոսների, նյութագետների, օպտիկայի ոլորտի մասնագետների և գիտահետազոտական գործունեությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Էրիվանի նահանգի Գյոկչայի լճի ափին գտնվող Կելանի-Կիրլանի (Ալուչալու) տեղանքում հայտնաբերված սեպագիր արձանագրության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական առարկան Ռուսա I-ի ժամանակաշրջանին վերագրվող արձանագրությունն է, որի վերծանումը և մեկնաբանությունը կարևոր նշանակություն ունեն Ուրարտուի պատմության, արքայական իշխանության և տվյալ տարածքի քաղաքական ու տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել արձանագրության հայտնաբերման վայրի նկարագրությունը, սեպագրերի ընթերցումը, տեքստի լեզվաբանական և պատմական մեկնաբանությունը, ինչպես նաև արձանագրության համադրումը Ռուսա I-ի իշխանության շրջանի այլ վիմագրական աղբյուրների հետ։ Սեպագիր նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հին պետության տարածքային ընդարձակման, ռազմական արշավների, բնակավայրերի և շինարարական գործունեության մասին տեղեկություններ, ինչպես նաև հասկանալ արքայական արձանագրությունների քաղաքական և գաղափարական նշանակությունը։ Գյոկչայի ավազանի հնագիտական հուշարձանները հատկապես կարևոր են Ուրարտական ժամանակաշրջանի պատմության տեսանկյունից, քանի որ այդ տարածաշրջանում պահպանվել են արքայական շինարարության և վարչական գործունեության հետ կապված բազմաթիվ նյութական ու վիմագրական վկայություններ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ուրարտագիտության, հին Հայաստանի պատմության, հնագիտության և սեպագրագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ որպես կոնկրետ հնագիտական հուշարձանի և դրա վրա պահպանված գրավոր սկզբնաղբյուրի գիտական քննության նյութ։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տարբեր կառուցվածք ունեցող կերաբաժինների ազդեցության ուսումնասիրությանը կովկասյան գորշ և հոլշտին-ֆրիզական ցեղերի խաչասերմամբ ստացված վերանորոգման երինջների աճի, զարգացման և հետագա արտադրողականության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է կերաբաժինների սննդարարության, բաղադրության և հավասարակշռվածության ազդեցությունը կենդանիների կենդանի զանգվածի աճի, օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական զարգացման, նյութափոխանակության, վերարտադրողական հատկությունների և կաթնատվության ձևավորման վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, համեմատում կերակրման տարբեր սխեմաների արդյունավետությունը և գնահատում դրանց տնտեսական ու կենսաբանական նպատակահարմարությունը՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ բարձր արտադրողականությամբ անասնապահության կազմակերպման համար։ Գիրքը նախատեսված է անասնաբույծների, անասնաբուժության և կենդանաբուծության ոլորտի մասնագետների, գյուղատնտեսական գիտահետազոտական կենտրոնների աշխատակիցների, դասախոսների, ուսանողների և ֆերմերների համար, ովքեր հետաքրքրված են տավարաբուծության արդյունավետության բարձրացմամբ և ժամանակակից կերակրման տեխնոլոգիաներով։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է խորհրդային ժամանակաշրջանում ստեղծված հայոց լեզվի բացատրական բառարանների ուսումնասիրությանը՝ դրանց կազմավորման պատմության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, բառապաշարի ընտրության սկզբունքների և հայ բառարանագրության զարգացման գործում ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Աշխատության կենտրոնում այն բառարաններն են, որոնց հիմնական նպատակն է եղել ներկայացնել հայերենի բառային կազմը, բացատրել բառերի իմաստները, արձանագրել դրանց գործածության տարբեր ոլորտները և հնարավորինս ամբողջական պատկերացում տալ ժամանակի հայերեն լեզվական համակարգի մասին։ Խորհրդային շրջանը հայ բառարանագրության համար առանձնահատուկ փուլ էր, քանի որ այդ ժամանակ ձևավորվեցին մեծածավալ գիտական բառարանագրական աշխատանքներ, ընդլայնվեց բառարանների կազմման մեթոդաբանական հիմքը և համակարգվեց նախորդ դարերից ժառանգված բառագիտական նյութը։ Բացատրական բառարանի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ այն սահմանափակված չէ բառի պարզ համարժեքի կամ թարգմանության ներկայացմամբ։ Դրա խնդիրն է բացահայտել բառի իմաստը տվյալ լեզվի ներսում՝ հնարավորության դեպքում ներկայացնելով իմաստային տարբերակները, քերականական բնութագրերը, ոճական առանձնահատկությունները, գործածության ոլորտները և օրինակները։ Այդ պատճառով բացատրական բառարանները կարևոր աղբյուր են ոչ միայն լեզվի բառապաշարը ճանաչելու, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական վիճակն ուսումնասիրելու համար։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի բառարանների առանձնահատկություններից է հայերենի բառապաշարի լայն ընդգրկումը։ Դրանցում տեղ են գտել գրական լեզվի բառեր, մասնագիտական և գիտական եզրույթներ, խոսակցական միավորներ, բարբառային կամ հնացած բառեր, նորաբանություններ և տարբեր ոլորտների հետ կապված բառային միավորներ։ Այսպիսի բազմազանությունը պայմանավորված էր նաև հասարակական կյանքի փոփոխություններով․ գիտության, արդյունաբերության, կրթության, տեխնիկայի և մշակույթի զարգացումը հայերենում առաջ էր բերում նոր հասկացություններ և համապատասխան բառապաշար։ Բառարանները պետք է արձանագրեին այդ փոփոխությունները և ներկայացնեին լեզվի զարգացման տվյալ փուլը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բառային նյութի ընտրության սկզբունքը։ Բառարանագիրները կանգնած էին այն խնդրի առաջ, թե լեզվի բառապաշարի որ շերտերն ընդգրկել և ինչ չափանիշներով տարբերակել գրական, խոսակցական, մասնագիտական, բարբառային, հնացած կամ նոր ձևերը։ Այս ընտրությունը բառարանի գիտական արժեքի կարևոր բաղադրիչներից է, քանի որ յուրաքանչյուր բառարան որոշակիորեն արտացոլում է իր ժամանակաշրջանում լեզվի մասին ընդունված գիտական պատկերացումները։ Խորհրդային հայ բառարանագրության զարգացման մեջ կարևոր նշանակություն ունեցավ նաև բառերի իմաստների ճշգրիտ սահմանումը։ Բառի բացատրությունը պետք է լիներ հնարավորինս հակիրճ, բայց միաժամանակ բավարար՝ իմաստային տարբերությունները բացահայտելու համար։ Բազմիմաստ բառերի դեպքում անհրաժեշտ էր տարբերակել դրանց առանձին նշանակությունները և ցույց տալ, թե ինչ պայմաններում է տվյալ իմաստը գործածվում։ Այս աշխատանքը պահանջում էր ոչ միայն լեզվական ինտուիցիա, այլև մեծածավալ բնագրային նյութի ուսումնասիրություն և բառի իրական գործածության վերլուծություն։ Բառարանների արժեքավոր բաղադրիչներից են նաև օրինակները։ Բառի իմաստը հաճախ առավել հստակ է դառնում ոչ թե վերացական սահմանման, այլ կենդանի խոսքի կամ գրական բնագրի միջոցով։ Օրինակների ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ բառի գործածական միջավայրը, քերականական կապերը, ոճական երանգավորումը և իմաստային նրբությունները։ Այդ պատճառով բացատրական բառարանների ուսումնասիրությունը ենթադրում է նաև դրանց օրինակային նյութի և աղբյուրագիտական հիմքի գնահատում։ Առանձին ուշադրության է արժանի բառարանների և հայ գրականության փոխհարաբերությունը։ Գրական ստեղծագործությունները բառարանագրական նյութի կարևոր աղբյուր են, քանի որ գրական լեզվի բառապաշարի զարգացման, նոր բառերի առաջացման և բառերի իմաստային փոփոխությունների մասին արժեքավոր տեղեկություններ են պարունակում։ Խորհրդային շրջանի բառարաններում տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրականության նյութի օգտագործումը հնարավորություն է տվել միավորել լեզվի պատմական ժառանգությունը և ժամանակակից գործածությունը։ Այս առումով բառարանները հանդես են գալիս նաև որպես հայ գրական լեզվի զարգացման վկայագրեր։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև բառարանների կառուցվածքի քննությունը։ Բառարանային հոդվածի կազմակերպումը, գլխաբառի ներկայացումը, քերականական նշումները, ոճական և ոլորտային պիտակները, իմաստների դասավորությունը, դարձվածքների ու կայուն կապակցությունների ընդգրկումը ձևավորում են բառարանի ներքին համակարգը։ Այս տարրերի համադրությունը ցույց է տալիս, թե տվյալ բառարանը ինչպիսի տեսական և գործնական սկզբունքների վրա է հիմնված։ Խորհրդային շրջանի բառարանագիտության մեջ կարևոր էր նաև միասնականացման և նորմավորման ձգտումը։ Գրական լեզվի նորմերի ամրապնդումը պահանջում էր բառերի ուղղագրական, քերականական և իմաստային ներկայացման որոշակի միասնական չափանիշներ։ Բացատրական բառարանները այդ գործընթացում ունեին կարևոր դեր, քանի որ դրանք ոչ միայն արձանագրում էին լեզվական փաստերը, այլև որոշ դեպքերում նպաստում էին գրական լեզվի նորմերի տարածմանը և կայունացմանը։ Միաժամանակ նման մոտեցումը կարող էր առաջացնել որոշակի սահմանափակումներ, երբ կենդանի լեզվական բազմազանությունը անհրաժեշտ էր համապատասխանեցնել ընդունված նորմատիվ պատկերացումներին։ Բառարանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայերենի բառապաշարի պատմական փոփոխությունները։ Տարբեր հրատարակությունների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ բառերն են պահպանվել, որոնք են դուրս եկել ակտիվ գործածությունից, ինչ նոր բառեր են առաջացել և ինչպես են փոխվել առանձին բառերի իմաստները։ Այս տեսանկյունից բացատրական բառարանը դառնում է ոչ միայն տեղեկատու, այլև լեզվի պատմական զարգացման կարևոր փաստաթուղթ։ Հատկապես հետաքրքիր է նորաբանությունների և խորհրդային հասարակական-քաղաքական իրականության հետ կապված բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Այդ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքը, պետական համակարգը, տնտեսական հարաբերությունները, արտադրական գործընթացները և գաղափարական միջավայրը հայերենում ստեղծել կամ տարածել էին բազմաթիվ նոր բառեր և արտահայտություններ։ Դրանց բառարանային արձանագրումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է հասարակական փոփոխությունն արտացոլվում լեզվի բառապաշարում։ Միևնույն ժամանակ բառարանների նկատմամբ ժամանակակից լեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառագիտական փաստի արձանագրումը և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական կամ նորմատիվ ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժամանակակից հայ բառարանագրության զարգացման տեսանկյունից։ Խորհրդային շրջանի բառարանները հետագա բառարանագիտական աշխատանքների համար ստեղծեցին մեծածավալ նյութական և մեթոդաբանական հիմք։ Դրանցում կուտակված բառային, իմաստաբանական և օրինակային հարուստ նյութը կարող է օգտագործվել նոր սերնդի բառարանների, էլեկտրոնային բառարանների և լեզվական կորպուսների ստեղծման ժամանակ։ Միաժամանակ ժամանակակից բառարանագիտությունը հնարավորություն է տալիս վերանայել նախկին սկզբունքները՝ կիրառելով կորպուսային լեզվաբանության, թվային տեխնոլոգիաների և համակարգչային բառարանագրության գործիքները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ խորհրդային շրջանի հայոց լեզվի բացատրական բառարանները հայ բառարանագրության պատմության կարևորագույն փուլերից են։ Դրանք համակարգել և պահպանել են հայերենի բառային հսկայական նյութ, արձանագրել լեզվի զարգացման որոշակի ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունները, նպաստել գրական լեզվի նորմավորման գործընթացին և հիմք ստեղծել հետագա բառարանագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Դրանց համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել հայերենի բառապաշարը, իմաստաբանությունը, բառակազմությունը, գրական լեզվի զարգացումը և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային ազդեցությունը լեզվի վրա։