Ֆինանսական ածանցյալ գործիքների մոդելավորումը ՀՀ օրինակով

Պատմություն

Այս գիրքը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության և 19-րդ դարի երկրորդ կեսին իրականացված թուրքական բարեփոխումների փոխհարաբերություններին։ Աշխատության կենտրոնում այն քաղաքական, վարչական, սոցիալական և իրավական փոփոխություններն են, որոնք տեղի ունեցան կայսրությունում բարեփոխումների ծրագրերի իրականացման ընթացքում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հայերի հասարակական կյանքի, իրավունքների և անվտանգության վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է այն պատմական միջավայրը, որում ձևավորվեցին բարեփոխումների անհրաժեշտության մասին քննարկումները, անդրադառնում է օսմանյան իշխանությունների կողմից եվրոպական ազդեցության ներքո իրականացված վերափոխումներին և ուսումնասիրում դրանց գործնական հետևանքները հայաբնակ շրջաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերի՝ վարչական կառույցների, տեղական ինքնակառավարման, հարկային համակարգի, դատական գործընթացների և հասարակական հարաբերությունների շրջանակներում ունեցած դիրքին։ Գրքում բարեփոխումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես պետական կառավարման արդիականացման փորձ, այլև որպես գործընթաց, որի իրական արդյունքները հաճախ էականորեն տարբերվում էին պաշտոնապես հռչակված սկզբունքներից։ Աշխատությունը ցույց է տալիս այն հակասությունը, որը գոյություն ուներ կենտրոնական իշխանության կողմից հավասարության և իրավական կարգավորման վերաբերյալ հայտարարությունների ու տեղական մակարդակում դրանց իրականացման միջև։ Քննարկվում են նաև հայ հասարակության տարբեր շրջանակների ակնկալիքները, քաղաքական դիրքորոշումները և բարեփոխումների միջոցով սեփական իրավունքների ու անվտանգության ապահովման ձգտումները։ Պատմական նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին պետական բարեփոխումները, ազգային և կրոնական հարաբերությունները, տեղական իշխանությունների գործունեությունն ու արտաքին քաղաքական ճնշումները փոխկապակցվում միմյանց հետ։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ներկայացնում է հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմական զարգացման մի փուլ, երբ իրավական և վարչական փոփոխությունների հարցը աստիճանաբար վերածվում էր ավելի լայն քաղաքական և հասարակական խնդրի։ Այն կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, Հայկական հարցով, հայ ժողովրդի քաղաքական և հասարակական պատմությամբ, ինչպես նաև 19-րդ դարի Մերձավոր Արևելքի պետական ու ազգային գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Բուսասանիտարիայի հիմունքներ աշխատությունը ուսումնական և կիրառական բնույթի մասնագիտական ձեռնարկ է, որը նվիրված է բուսասանիտարիայի հիմնարար սկզբունքներին՝ ընդգրկելով մշակաբույսերի հիվանդությունների, վնասատուների և մոլախոտերի կանխարգելման ու վերահսկման գիտական հիմքերը։ Հեղինակներ Ա. Ջ. Տեր-Գրիգորյանը և Ա. Շ. Մելիքյանը գրքում ներկայացնում են բուսասանիտարական համակարգի հիմնական խնդիրները՝ գյուղատնտեսական մշակաբույսերի առողջության պահպանման կազմակերպումը, ախտածին օրգանիզմների տարածման կանխումը և արտադրանքի որակի ապահովումը։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է բույսերի հիվանդությունների առաջացման պատճառները՝ սնկային, բակտերիալ և վիրուսային հարուցիչներ, ինչպես նաև վնասատու միջատների և մոլախոտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց զարգացման պայմաններն ու տարածման մեխանիզմները։ Գրքում ընդգրկված են նաև բուսասանիտարական վերահսկման մեթոդները՝ կանխարգելիչ, ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և քիմիական միջոցառումների համակարգված կիրառմամբ՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել վնասը և ապահովել կայուն արտադրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոնիթորինգի և կանխատեսման մեթոդներին, կարանտինային միջոցառումներին, ինչպես նաև ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքներին, որոնք համադրում են տարբեր մոտեցումներ էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների և հետազոտողների համար, ովքեր ցանկանում են ձեռք բերել համակարգված գիտելիքներ բուսասանիտարիայի ոլորտում և կիրառել դրանք գործնական գյուղատնտեսությունում։

Իրավաբանություն

Քաղաքացիական իրավական պայմանագրերը համաձայնություններ են երկու կամ ավելի կողմերի միջև, որոնք ուղղված են քաղաքացիական իրավունքների և պարտականությունների սահմանմանը, փոփոխմանը կամ դադարեցմանը։ Դրանք հանդիսանում են քաղաքացիական իրավունքի կարևոր ինստիտուտ և լայնորեն կիրառվում են տնտեսական, գույքային և անձնական հարաբերություններում։ Քաղաքացիական պայմանագրերը կարող են լինել տարբեր տեսակների՝ առքուվաճառքի, վարձակալության, նվիրատվության, փոխառության, ծառայությունների մատուցման և այլ ձևերով։ Յուրաքանչյուր պայմանագիր ունի իր էական պայմանները, որոնք պարտադիր պետք է համաձայնեցվեն կողմերի միջև, ինչպես օրինակ՝ առարկան, գինը, ժամկետները և կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները։ Պայմանագրերի կնքման հիմնական սկզբունքներն են կամքի ազատությունը, կողմերի իրավահավասարությունը և պայմանագրային պարտավորությունների պարտադիր կատարումը։ Քաղաքացիական իրավական պայմանագրերը ապահովում են տնտեսական շրջանառության կայունությունը և իրավական պաշտպանվածությունը՝ նպաստելով հասարակական հարաբերությունների կարգավորմանը։

Այլ առարկաներ

Աշխատանքը նվիրված է բազմահարկ բնակելի շենքերի բնակարաններից դուրս գտնվող ընդհանուր օգտագործման տարածքների ճարտարապետական կազմակերպման և նախագծման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Մոսկվա քաղաքի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն տարածքներն են, որոնք չեն պատկանում առանձին բնակարաններին, սակայն էական նշանակություն ունեն շենքի բնակիչների առօրյա կյանքի, տեղաշարժի, հաղորդակցության և ընդհանուր հարմարավետության համար։ Դրանց շարքին կարող են դասվել մուտքերը, նախամուտքերը, սանդուղքները, վերելակային հանգույցները, միջանցքները, նախասրահները, ընդհանուր սպասարկման և օժանդակ տարածքները, ինչպես նաև շենքի բնակիչների փոխադարձ շփման համար նախատեսված որոշ ընդհանուր գոտիներ։ Այս տարածքների ճարտարապետական լուծումը կարևոր է ոչ միայն շենքի ֆունկցիոնալ արդյունավետության, այլև բնակելի միջավայրի հոգեբանական և սոցիալական որակների ձևավորման տեսանկյունից։ Բազմահարկ բնակելի շենքերի բարձրությունը, բնակարանների քանակը և բնակիչների մեծ հոսքը առաջացնում են ընդհանուր տարածքների ճիշտ կազմակերպման հատուկ պահանջներ։ Անհրաժեշտ է ապահովել բնակարանների և արտաքին միջավայրի միջև հարմար կապ, մարդկանց անվտանգ և հասանելի տեղաշարժ, բնական կամ արհեստական լուսավորության բավարար մակարդակ, օդափոխություն, հրդեհային անվտանգություն և տարածքների ռացիոնալ օգտագործում։ Մոսկվայի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել խիտ քաղաքային կառուցապատման պայմաններում ձևավորված բազմաբնակարան բնակելի շենքերի ընդհանուր տարածքների առանձնահատկությունները և դրանց զարգացման միտումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը բնակելի շենքի ներքին ընդհանուր տարածքների և շենքի շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Մուտքի հանգույցը, օրինակ, միայն շենք մտնելու տեխնիկական հատված չէ․ այն միաժամանակ բնակելի միջավայրի և քաղաքի միջև անցումային տարածք է և կարող է էական դեր ունենալ շենքի ընդհանուր ճարտարապետական կերպարի ձևավորման մեջ։ Նույն կերպ սանդուղքներն ու վերելակային հանգույցները պետք է դիտարկվեն ոչ միայն որպես ուղղահայաց հաղորդակցության միջոցներ, այլև որպես շենքի ներքին տարածական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչներ։ Բարձրահարկ բնակելի կառուցապատման զարգացման հետ մեկտեղ մեծանում է նաև ընդհանուր տարածքների բազմաֆունկցիոնալության անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից բնակելի շենքում դրանք կարող են ներառել սպասարկման, սոցիալական փոխգործակցության, հանգստի, երեխաների և տարեցների համար նախատեսված որոշ գործառույթներ, ինչը փոխում է ավանդական միջանցք-սանդուղք-վերելակ սխեմայի նկատմամբ մոտեցումը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ընդհանուր օգտագործման տարածքների որակը անմիջականորեն ազդում է բնակիչների հարմարավետության և շենքի օգտագործման արդյունավետության վրա։ Չհաջողված հատակագծային լուծումները կարող են հանգեցնել երկար և վատ լուսավորված միջանցքների, մարդկանց հոսքերի հատման, տարածքի անարդյունավետ օգտագործման, կողմնորոշման դժվարությունների կամ անվտանգության խնդիրների։ Հետևաբար դրանց նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է համադրել ֆունկցիոնալ, տեխնիկական, էսթետիկական և սոցիալական պահանջները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բազմահարկ բնակելի շենքերի նոր նախագծերի մշակման, գոյություն ունեցող բնակելի ֆոնդի վերակառուցման և ընդհանուր տարածքների արդիականացման համար։ Մոսկվայի քաղաքային պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ճարտարապետական սկզբունքներն ու լուծումները, որոնք կարող են կիրառվել բնակչության բարձր խտությամբ քաղաքային միջավայրերում՝ ապահովելով ավելի հարմարավետ, անվտանգ, հասանելի և մարդակենտրոն բնակելի տարածք։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բնակելի շենքի ոչ բնակարանային հատվածը որպես ամբողջական ճարտարապետական համակարգի կարևոր բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են բազմաբնակարան շենքի ֆունկցիոնալ ամբողջականությանը, տարածական հարմարավետությանը և ժամանակակից քաղաքային միջավայրի պահանջներին համապատասխանությանը։

Lեզվաբանություն

Գիրքը նվիրված է ժամանակակից հայերենում դարձվածային հոմանիշների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, իմաստաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նույն կամ մոտ իմաստ արտահայտող դարձվածային միավորների ձևավորման սկզբունքները, կիրառության ոլորտները և լեզվական արտահայտչամիջոցների համակարգում դրանց ունեցած դերը։ Ներկայացվում են դարձվածքների հոմանիշային հարաբերությունները, իմաստային նրբերանգները, ոճական արժեքը և կիրառման առանձնահատկությունները տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է դարձվածային հոմանիշների դասակարգման, լեզվական փոփոխությունների ազդեցության և դրանց օգտագործման գործնական խնդիրներին՝ հիմնվելով ժամանակակից հայերենի հարուստ լեզվական նյութի վրա։ Գիրքը կարևոր ներդրում է հայ դարձվածաբանության և բառագիտության ոլորտում՝ նպաստելով հայոց լեզվի արտահայտչական հնարավորությունների առավել խորքային ճանաչմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է լեզվաբանների, հայագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից հայերենի դարձվածային համակարգի ուսումնասիրությամբ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XII դարի վերջից մինչև XIV դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածում հայկական աշխարհիկ և հոգևոր իշխանությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետականության քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական կյանքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև աշխարհիկ իշխանության և հոգևոր կառույցների միջև ձևավորված հարաբերությունների տարբեր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու քաղաքական և հասարակական դերակատարությանը, հոգևոր առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանների փոխհարաբերություններին, նրանց իրավասությունների սահմաններին և համագործակցության ու հակասությունների հիմնական ոլորտներին։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև եկեղեցական և պետական կառավարման համակարգերի փոխազդեցությունը, հողային և տնտեսական հարաբերությունները, հոգևոր կենտրոնների ազդեցությունը հասարակական կյանքի վրա, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական և կրոնական գործոնների ազդեցությունը ներքին հարաբերությունների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հոգևոր և աշխարհիկ իշխանությունները մասնակցում էին քաղաքական որոշումների ընդունմանը, հասարակական կարգի պահպանմանը և ազգային ինքնության ու մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Կարևորվում է նաև ժամանակաշրջանի ներքին ու արտաքին քաղաքական փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը իշխանությունների փոխհարաբերությունների վրա։ Աշխատանքը կարևոր է միջնադարյան Հայաստանի պետական և եկեղեցական կառույցների փոխկապակցվածությունը հասկանալու, իշխանության ինստիտուտների զարգացման առանձնահատկությունները բացահայտելու և հայկական միջնադարյան հասարակության քաղաքական կառուցվածքը ուսումնասիրելու տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, հայագետներին, եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։