Ա. Քամյու

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է լիզինգի՝ որպես ձեռնարկության հիմնական կապիտալի ընդլայնման ֆինանսական գործիքի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա դերը արտադրական կարողությունների արդիականացման և ներդրումային ակտիվության խթանման գործընթացներում։ Վերլուծվում են լիզինգային հարաբերությունների տեսական հիմքերը, ֆինանսական վարձակալության տեսակները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները վարկավորման և սեփական կապիտալի ձևավորման համեմատությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լիզինգի կիրառմանը հիմնական միջոցների թարմացման, տեխնոլոգիական վերազինման և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է լիզինգային շուկայի զարգացման միտումները, պետական կարգավորման դերը և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունը ներկայացնում է միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն և գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված լիզինգի գործիքի արդյունավետ օգտագործմանը ձեռնարկությունների կապիտալային աճի և տնտեսական կայունության ապահովման նպատակով։

Մանկական

Իմ առաջին հեքիաթները․ Կարմիր գլխարկը Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-251-0

Իրավաբանություն

Պատիժը քրեական իրավունքում պետական հարկադրանքի միջոց է, որը կիրառվում է դատարանի կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և նախատեսված է նրա կողմից կատարված իրավախախտման համար պատասխանատվություն ապահովելու համար։ Պատիժը արտահայտում է պետության բացասական վերաբերմունքը հանցավոր վարքագծի նկատմամբ և ունի ինչպես իրավական, այնպես էլ հասարակական նշանակություն։ Պատժի հիմնական նպատակները բազմաբնույթ են։ Առաջին հերթին այն ուղղված է սոցիալական արդարության վերականգնմանը, այսինքն՝ հանցագործությամբ խախտված հասարակական հավասարակշռության վերականգնմանը։ Երկրորդ նպատակն է հանցագործին ուղղելը և վերադաստիարակելը, որպեսզի նա հետագայում չկրկնի հանցանքը և վերադառնա օրինապահ կյանքի։ Երրորդ կարևոր նպատակը ընդհանուր և հատուկ կանխարգելումն է․ ընդհանուր կանխարգելման միջոցով պատիժը ազդում է հասարակության մյուս անդամների վրա՝ կանխելով նոր հանցագործություններ, իսկ հատուկ կանխարգելումը ուղղված է հենց հանցագործի կրկնահանցագործության կանխմանը։ Պատժի տեսակները տարբեր են և սահմանվում են քրեական օրենսդրությամբ։ Դրանք կարող են լինել ազատազրկում, տուգանք, ուղղիչ աշխատանքներ, որոշակի իրավունքներից զրկում, պայմանական դատապարտում և այլ միջոցներ։ Ամենածանր պատժատեսակը համարվում է ազատազրկումը, որը կիրառվում է հատկապես ծանր հանցագործությունների դեպքում։ Պատիժների կիրառման ժամանակ կարևոր է համաչափության սկզբունքը, այսինքն՝ պատիժը պետք է համապատասխանի կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղավորության աստիճանին։ Ժամանակակից իրավական համակարգերում մեծ նշանակություն ունի նաև մարդասիրության սկզբունքը, որը պահանջում է, որ պատիժը չխախտի մարդու հիմնարար իրավունքները և նպաստի նրա վերասոցիալականացմանը։

Բժշկություն

Այս հետազոտությունը նվիրված է երկար ոսկորների դիֆիզիալ կոտրվածքների բուժման արդյունավետության համեմատական վերլուծությանը՝ օգտագործելով երկու մեթոդ՝ փոքր ինվազիվ օստեոսինթեզը և ֆունկցիոնալ-կայուն օստեոսինթեզը: Գիրքը մանրամասն ներկայացնում է յուրաքանչյուր մեթոդի կիրառման տեխնիկական առանձնահատկությունները, հիվանդների վերականգնման տևողությունը, բարդությունների մակարդակը, շարժունակության վերականգնումը և առօրյա կյանքի մեջ նրանց հետագա ֆունկցիոնալ ունակությունները: Վերլուծությունը հիմնված է կլինիկական փորձի և հետազոտական տվյալների վրա, ընդգծելով թե ինչպես ճիշտ ընտրված օպերացիոն մեթոդը կարող է նվազեցնել վերականգնման ժամանակը և բարելավել հիվանդի կյանքի որակը: Նյութը հետաքրքիր է օրթոպեդներ, վիրաբույժներ և բժշկական ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են համեմատական դիտարկումներ ունենալ ժամանակակից օստեոսինթեզի մեթոդների արդյունավետության վերաբերյալ:

Սոցիոլոգիա

Աղքատության հիմնախնդիրը ժամանակակից հասարակությունների կարևորագույն սոցիալ-տնտեսական մարտահրավերներից է, որը բնութագրվում է բնակչության մի մասի կողմից հիմնական կենսական կարիքների՝ սննդի, բնակարանի, առողջապահության, կրթության և սոցիալական ապահովության բավարար մակարդակով չբավարարմամբ։ Հայաստանում աղքատության խնդիրը ձևավորվել է ինչպես տնտեսական անցումային շրջանի դժվարությունների, այնպես էլ կառուցվածքային գործազրկության, եկամուտների անհավասար բաշխման և որոշ ոլորտներում ցածր արտադրողականության հետևանքով։ Աղքատությունը ունի բազմակողմանի բնույթ՝ ընդգրկելով ոչ միայն նյութական, այլև սոցիալական և կրթական դրսևորումներ, որոնք սահմանափակում են մարդկանց հնարավորությունները և խոչընդոտում մարդկային կապիտալի զարգացմանը։ Աղքատության հաղթահարումը Հայաստանի Հանրապետությունում դիտարկվում է որպես պետական քաղաքականության առաջնահերթ ուղղություններից մեկը, որը պահանջում է համալիր և երկարաժամկետ ռազմավարական մոտեցում։ Այս ռազմավարության հիմնական ուղղություններից են տնտեսական աճի խթանումը, աշխատատեղերի ստեղծումը, փոքր և միջին բիզնեսի զարգացումը և ներդրումային միջավայրի բարելավումը։ Տնտեսական զարգացման միջոցով հնարավոր է բարձրացնել բնակչության եկամուտները և նվազեցնել սոցիալական անհավասարությունը։ Կարևոր դեր ունի նաև սոցիալական պաշտպանության համակարգը, որը ներառում է նպաստներ, կենսաթոշակներ, աջակցման ծրագրեր և խոցելի խմբերի սոցիալական ինտեգրման միջոցառումներ։ Կրթության և մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը ևս հանդիսանում է աղքատության նվազեցման արդյունավետ միջոց, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս մարդկանց ձեռք բերել ավելի բարձր վարձատրվող աշխատանքներ և բարելավել իրենց սոցիալ-տնտեսական վիճակը։ Բացի այդ, կարևոր է տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականությունը, որը նպատակ ունի նվազեցնել մարզերի և մայրաքաղաքի միջև տնտեսական անհավասարությունները՝ ապահովելով հավասար զարգացման հնարավորություններ։ Միջազգային կազմակերպությունների աջակցությունը և զարգացման ծրագրերը նույնպես կարևոր դեր են խաղում աղքատության հաղթահարման գործընթացում Հայաստանում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է բարելավել կառավարման արդյունավետությունը, պայքարել կոռուպցիայի դեմ և ապահովել սոցիալական քաղաքականության թիրախայնությունը, որպեսզի օգնությունը հասնի առավել կարիքավոր խմբերին։ Այսպիսով, աղքատության հիմնախնդիրը Հայաստանում բարդ և բազմաշերտ երևույթ է, որի հաղթահարումը պահանջում է տնտեսական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ միջոցառումների համադրություն՝ ուղղված կայուն զարգացման և բնակչության կյանքի որակի բարձրացմանը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է Ռուսական կայսրության և XVIII դարի 80-ական թվականների հայկական ազատագրական շարժման փոխհարաբերությունները՝ ընդգծելով տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները, միջազգային ուժերի շահերը և հայկական պետականության վերականգնման գաղափարի ձևավորումը։ Գրքում վերլուծվում են այն պատմական պայմանները, որոնցում հայկական քաղաքական և հոգևոր վերնախավերը սկսեցին ավելի ակտիվորեն որոնել արտաքին դաշնակիցներ՝ հատկապես Ռուսաստանի մեջ տեսնելով քրիստոնյա պետություն, որը կարող էր աջակցել Օսմանյան կայսրության և Պարսկաստանի տիրապետությունից ազատագրման նախաձեռնություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսական դիվանագիտության նպատակներին Հարավային Կովկասում, ռազմական արշավների և սահմանային քաղաքականության ազդեցությանը, ինչպես նաև հայկական գործիչների՝ Մադրասի խմբի և այլ կենտրոնների գաղափարական գործունեությանը, որոնք փորձում էին ձևավորել ազատագրական ծրագրեր և կապեր հաստատել ռուսական իշխանությունների հետ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև այդ համագործակցության սահմանափակումները, շահերի բախումները և այն պատճառները, որոնց պատճառով հայկական պետականության վերականգնման ծրագրերը XVIII դարի վերջում չիրականացան լիարժեք ձևով։ Վերլուծությունը հիմնված է ինչպես ռուսական, այնպես էլ հայկական և եվրոպական աղբյուրների վրա՝ փորձելով վերականգնել պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի պատկերը։