Աղոթքների գիրք

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի կոտրվածքների բուժման ընթացքում միջծնոտային ֆիքսացիայի համար վակուումային եղանակով պատրաստված կափաների կիրառման գիտական հիմնավորմանը և կլինիկական արդյունավետության գնահատմանը։ Գրքում ներկայացվում են դիմածնոտային տրավմաների դասակարգումը, բուժման ավանդական և ժամանակակից մեթոդները, ինչպես նաև միջծնոտային ֆիքսացիայի դերը ոսկրային հյուսվածքների ճիշտ միաձուլման ապահովման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է վակուումային տեխնոլոգիայով պատրաստվող կափաների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առավելությունները՝ ընդգծելով դրանց ճշգրտությունը, անհատական հարմարեցման բարձր աստիճանը և հիվանդի համար ավելի հարմարավետ կիրառումը։ Աշխատության մեջ համեմատվում են տարբեր ֆիքսացիոն մեթոդների արդյունավետությունը, բարդությունների հաճախականությունը և վերականգնման ժամանակահատվածները՝ կլինիկական և փորձարարական տվյալների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հիգիենիկ պահանջներին, նյութերի ընտրությանը և բուժման ընթացքում հիվանդների ռեաբիլիտացիայի կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է դիմածնոտային վիրաբույժների, օրթոպեդ-ստոմատոլոգների և տրավմատոլոգների համար՝ նպաստելով ստորին ծնոտի կոտրվածքների բուժման մեթոդների կատարելագործմանը և կլինիկական արդյունքների բարելավմանը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է արմատապտղային մշակաբույսերի մեքենայացված բերքահավաքի համար նախատեսված աշխատանքային օրգանի կառուցվածքային կատարելագործմանը և դրա հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում հողից արմատապտուղների արդյունավետ առանձնացման, բարձրացման և բերքահավաք մեքենայի հաջորդ տեխնոլոգիական հանգույցներին փոխանցման գործընթացներն են՝ հաշվի առնելով մշակաբույսերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները և հողային պայմանների փոփոխականությունը։ Քննվում են աշխատանքային օրգանի և հողային միջավայրի փոխազդեցության օրինաչափությունները, շարժման ընթացքում առաջացող ուժային ազդեցությունները, հողի դիմադրությունը և բերքի հնարավոր մեխանիկական վնասման հետ կապված գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքային օրգանի երկրաչափական ու կինեմատիկական պարամետրերի ընտրությանը, քանի որ դրանց համապատասխանությունը բերքահավաքի պայմաններին կարող է ազդել արմատապտուղների կորստի, վնասվածության, հողի հետ տեղափոխվող զանգվածի և մեքենայի ընդհանուր էներգատարության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է մշակաբույսերի տեղադրման խորության, չափերի, ձևի և հողի ֆիզիկական վիճակի ազդեցության գնահատումը մեքենայի աշխատանքային գործընթացի վրա։ Տեսական վերլուծությունը կարող է համադրվել փորձարարական հետազոտությունների հետ՝ կառուցվածքային տարբերակների համեմատության և ընտրված պարամետրերի արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Կարևորվում են նաև աշխատանքային արագության, մեքենայի շարժման ռեժիմի և բանվորական օրգանի փոխազդեցության ընդհանուր օրինաչափությունները՝ որպես տեխնոլոգիական գործընթացի որակը բնութագրող գործոններ։ Արդյունավետ կառուցվածքի ընտրության ժամանակ հաշվի են առնվում ոչ միայն բերքի ամբողջական հավաքման, այլև հուսալիության, նյութատարության, արտադրողականության և էներգետիկ արդյունավետության պահանջները։ Մշակված տեսական ու փորձարարական մոտեցումները կարող են հիմք ծառայել գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծման և դրանց աշխատանքային հանգույցների հետագա կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեքենաների մեխանիկայի, ագրոտեխնոլոգիայի և ինժեներական նախագծման մոտեցումները՝ արմատապտուղների մեքենայացված բերքահավաքի որակի բարձրացման, բերքի կորուստների նվազեցման և տեխնիկական միջոցների արդյունավետ օգտագործման նպատակով։

History

Աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Էջմիածնի և Արարատյան աշխարհի հինգ գավառների պատմական, աշխարհագրական, հոգևոր ու մշակութային նկարագրությանը՝ ներկայացնելով հայ ժողովրդի պատմության և ինքնության համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող տարածքներից մեկը։ Էջմիածինը դիտարկվում է ոչ միայն որպես Հայ Առաքելական եկեղեցու հոգևոր կենտրոն, այլև որպես ազգային կյանքի, կրթության, մշակույթի և պատմական հիշողության կարևոր հանգույց։ Նմանատիպ նկարագրական աշխատություններում սովորաբար ուշադրություն է դարձվում տարածքի աշխարհագրական դիրքին, բնակավայրերին, գավառների սահմաններին, բնական պայմաններին, պատմական հուշարձաններին, եկեղեցիներին ու վանքերին, ինչպես նաև բնակչության կենցաղին և հասարակական կյանքին։ Արարատյան գավառների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի վարչական ու բնակավայրային կառուցվածքի, տնտեսական զբաղմունքների, տեղական ավանդույթների և պատմական իրադարձությունների մասին։ Կարևոր տեղ կարող են ունենալ նաև Էջմիածնի Մայր տաճարի, հոգևոր հաստատությունների, վանական կենտրոնների և դրանց շուրջ ձևավորված մշակութային միջավայրի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Տարածքի նկարագրությունը արժեքավոր է նաև պատմական աշխարհագրության տեսանկյունից, քանի որ տեղանունները, բնակավայրերի հիշատակությունները և հուշարձանների մասին տեղեկությունները կարող են ծառայել որպես նյութ՝ անցյալի տարածական պատկերը վերականգնելու համար։ Առաջին հատորը հիմք է ստեղծում ուսումնասիրվող տարածքի համակողմանի ճանաչման համար՝ համադրելով աշխարհագրական, պատմական և եկեղեցական տեղեկությունները։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի պատմական աշխարհագրության, Էջմիածնի հոգևոր կենտրոնի, Արարատյան աշխարհի բնակավայրերի և հայ ժողովրդի նյութական ու հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է արևելահայերենի քերականական համակարգում բայի ժամանակի և գործողության կերպի հասկացությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն բանին, թե ինչպես են այս քերականական կատեգորիաները մեկնաբանվել տարբեր ժամանակաշրջանների հայերենագիտական աշխատություններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ժամանակի և կերպի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների զարգացման ընթացքի բացահայտումն է, դրանց սահմանումների, դասակարգումների և փոխհարաբերությունների համեմատական քննությունը։ Աշխատության մեջ բայը դիտարկվում է որպես այնպիսի խոսքի մաս, որի քերականական համակարգում ժամանակն ու կերպը կարևոր դեր ունեն գործողության կամ դրության ժամանակային հարաբերությունն ու ընթացքային բնույթը արտահայտելու գործում։ Ժամանակի կատեգորիան կապված է գործողության՝ խոսելու պահի կամ մեկ այլ ժամանակային կետի նկատմամբ ունեցած հարաբերության հետ, մինչդեռ կերպը բնութագրում է գործողության ընթացքը, ամբողջականությունը, տևականությունը, կրկնվող կամ ավարտված լինելը և այլ առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե հայ քերականագետներն ինչպես են սահմանազատել այս երկու կատեգորիաները և ինչպիսի հարաբերություն են տեսել դրանց միջև։ Տարբեր քերականական աշխատություններում ժամանակի և կերպի սահմանումները միշտ չէ, որ նույնական են եղել․ երբեմն դրանք ներկայացվել են որպես միմյանցից հստակորեն տարանջատված քերականական կատեգորիաներ, իսկ որոշ մոտեցումներում դրանց արտահայտման միջոցներն ու իմաստային դրսևորումները փոխկապակցվել են։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել այդ տեսական պատկերացումների ձևավորմանն ու փոփոխությանը՝ սկսած արևելահայ քերականագիտական ավանդույթի վաղ շրջանի աշխատություններից մինչև ավելի ուշ լեզվաբանական ուսումնասիրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայի ժամանակաձևերի համակարգին և այն հարցին, թե ինչպիսի ձևաբանական միջոցներով են արևելահայերենում արտահայտվում ներկա, անցյալ և ապառնի ժամանակային հարաբերությունները։ Միաժամանակ քննվում են այն դեպքերը, երբ նույն ժամանակաձևը կարող է ունենալ տարբեր իմաստային կամ խոսքային կիրառություններ, և երբ ժամանակային նշանակությունը պայմանավորվում է ոչ միայն բայական ձևով, այլև համատեքստով, մակբայներով կամ այլ լեզվական միջոցներով։ Կերպի ուսումնասիրության ժամանակ ուշադրության կենտրոնում են գործողության ընթացքային և ավարտական բնութագրերը։ Հայերենում կերպային իմաստները կարող են արտահայտվել տարբեր ձևերով՝ բայական ձևերի, օժանդակ բայերի, բառային միջոցների և համատեքստային հարաբերությունների միջոցով, ինչի պատճառով դրանց տեսական սահմանումը բարդ խնդիր է։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ժամանակի և կերպի փոխազդեցությունը․ նույն գործողությունը կարող է միաժամանակ բնութագրվել թե՛ իր ժամանակային դիրքով, թե՛ ընթացքի կամ ավարտվածության առանձնահատկությամբ, և բայական ձևերի մեկնաբանության համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել այդ երկու չափումները միասին։ Հետազոտության մեջ քերականական աշխատությունների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն տարբեր հեղինակների մոտեցումների ընդհանրությունները, այլև նրանց միջև եղած տարաձայնությունները՝ կապված տերմինաբանության, կատեգորիաների սահմանների և բայական ձևերի դասակարգման հետ։ Այսպիսի մոտեցումը կարևոր է արևելահայերենի քերականական նկարագրության պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ժամանակի և կերպի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունը կապված է նաև ընդհանուր լեզվաբանական տեսությունների զարգացման հետ։ Աշխատության արժեքը հատկապես ընդգծվում է նրանով, որ այն համադրում է պատմական-քերականական և տեսական լեզվաբանական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հայերենագետները փորձել նկարագրել բայական համակարգի ամենաբարդ հատվածներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, արևելահայերենի քերականությամբ, ձևաբանությամբ և ընդհանուր լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային դիպոլային ճառագայթիչների և մետաղական նանոկառուցվածքների փոխազդեցության պայմաններում ընթացող ռելաքսացման պրոցեսների տեսական և ֆիզիկական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ նանոմետրական չափերի մետաղական կառուցվածքների մոտ տեղակայված քվանտային համակարգի վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել ազատ տարածության մեջ դիտվող վարքագծից, քանի որ նանոկառուցվածքը փոփոխում է ճառագայթման էլեկտրամագնիսական միջավայրը և դրանով ազդում ճառագայթիչի էներգիայի փոխանակման ու դինամիկայի վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են քվանտային դիպոլային համակարգի գրգռված վիճակից ցածր էներգիական վիճակ անցնելու, էներգիայի կորստի, ճառագայթային և ոչ ճառագայթային անցումների, ինչպես նաև համակարգի ժամանակային էվոլյուցիայի հետ կապված գործընթացները։ Մետաղական նանոկառուցվածքների առկայությունը դիտարկվում է որպես շրջակա էլեկտրամագնիսական միջավայրի կառավարման միջոց, որի երկրաչափական և նյութական հատկությունները կարող են փոխել քվանտային ճառագայթիչի ռելաքսացիայի բնութագրերը։ Այս համատեքստում կարևոր են ճառագայթիչի և նանոկառուցվածքի միջև հեռավորությունը, նանոկառուցվածքի ձևն ու չափերը, մետաղի էլեկտրամագնիսական հատկությունները և համակարգի ռեզոնանսային պայմանները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարելի է նանոմասշտաբային կառուցվածքների միջոցով կառավարել քվանտային համակարգերի ճառագայթային հատկությունները և փոփոխել դրանց կյանքի տևողությունն ու էներգիայի փոխանցման արդյունավետությունը։ Նման խնդիրները կարևոր են քվանտային օպտիկայի, նանոֆոտոնիկայի, պլազմոնիկայի և քվանտային էլեկտրոնիկայի համար, քանի որ մետաղական նանոկառուցվածքները կարող են ստեղծել ուժեղ տեղայնացված էլեկտրամագնիսական դաշտեր և էապես փոխել քվանտային ճառագայթիչների փոխազդեցությունը շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատանքի տեսական մոտեցումները կարող են կիրառվել տարբեր նանոկառուցվածքային երկրաչափությունների և քվանտային ճառագայթիչների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ռելաքսացիայի արագության փոփոխությունները և բացահայտել դրանց ֆիզիկական պատճառները։ Հետազոտության նշանակությունը հատկապես մեծ է այն տեսանկյունից, որ քվանտային համակարգերի հատկությունների կառավարումը նանոկառուցվածքների միջոցով ժամանակակից ֆիզիկայի կարևոր ուղղություններից է և կարող է հիմք հանդիսանալ նոր օպտիկական ու քվանտային սարքերի նախագծման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է քվանտային մեխանիկայի, էլեկտրադինամիկայի և նանոֆոտոնիկայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է մետաղական նանոմիջավայրը ազդում քվանտային դիպոլային ճառագայթիչի ռելաքսացման վրա և ինչ հնարավորություններ է ստեղծում այդ գործընթացների վերահսկման համար։

Economics

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական ոլորտում ինովացիոն գործընթացների ձևավորման և կառավարման հիմնախնդիրները՝ կենտրոնանալով այն մեխանիզմների վրա, որոնք ապահովում են նորարարական գաղափարների առաջացումը, ներդրումը և արդյունավետ կիրառումը պետական և սոցիալական կառավարման համակարգերում։ Հեղինակը վերլուծում է սոցիալական ոլորտի զարգացման առանձնահատկությունները և ընդգծում, որ ինովացիոն գործընթացները այստեղ ունեն ոչ միայն տեխնոլոգիական, այլ նաև կազմակերպչական, ինստիտուցիոնալ և կառավարչական բնույթ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառավարման մարմինների դերին, սոցիալական քաղաքականության իրականացման արդյունավետությանը, ինչպես նաև այն խոչընդոտներին, որոնք սահմանափակում են նորարարությունների տարածումը՝ ներառյալ ֆինանսական, իրավական և կառավարման համակարգային խնդիրները։ Ներկայացվում են նաև ինովացիոն գործընթացների մոդելավորման և կառավարման մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել սոցիալական ծառայությունների որակի բարձրացմանը և հանրային կառավարման արդիականացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է գիտական և կիրառական կարևորություն ունեցող վերլուծություն՝ ուղղված սոցիալական ոլորտում ինովացիոն զարգացումների արդյունավետ կազմակերպմանը և պետական քաղաքականության բարելավմանը։