ԱՄՆ ի արտաքին քաղաքականությունը մերձավոր արևելքում (2000-2008 թթ.)

Կրոն

Մեծ հայրենադարձությունը (1946–1948 թթ.) և Հայ եկեղեցու դերը այդ գործընթացում ձևավորում են սփյուռքահայության և Խորհրդային Հայաստանի հարաբերությունների կարևոր էջերից մեկը, որտեղ քաղաքական, սոցիալական և հոգևոր գործոնները փոխկապակցված էին։ Այդ տարիներին Խորհրդային Հայաստան կազմակերպված զանգվածային հայրենադարձությունը պայմանավորված էր ինչպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո առաջացած ժողովրդագրական խնդիրներով, այնպես էլ սփյուռքահայության շրջանում հայրենիք վերադառնալու գաղափարական և ազգային ձգտումներով։ Հայ եկեղեցին այս գործընթացում հանդես եկավ որպես կարևոր հոգևոր և համայնքային կառույց, որը սփյուռքում պահպանում էր ազգային ինքնությունը, լեզուն և մշակութային կապերը հայրենիքի հետ՝ նպաստելով հայրենադարձության գաղափարի տարածմանը և աջակցությանը։ Միաժամանակ եկեղեցու դերը բարդ էր, քանի որ խորհրդային գաղափարախոսական միջավայրում կրոնական հաստատությունները ենթարկվում էին սահմանափակումների, իսկ պետական քաղաքականությունը հաճախ փորձում էր վերահսկել կամ սահմանափակել նրանց ազդեցությունը։ Այդուհանդերձ, հատկապես սփյուռքահայ համայնքներում եկեղեցին շարունակում էր մնալ ազգային համախմբման կենտրոն՝ կազմակերպելով օգնություն, տեղեկատվական աշխատանք և համայնքային քննարկումներ հայրենադարձության վերաբերյալ։ Մեծ հայրենադարձության ընթացքում Հայաստան տեղափոխված հազարավոր հայեր բախվեցին սոցիալական, կենցաղային և ադապտացիոն դժվարությունների, ինչը հետագայում ազդեց գործընթացի ընդհանուր գնահատման վրա, սակայն այն միաժամանակ նշանակալի դեր ունեցավ երկրի ժողովրդագրական և մշակութային զարգացման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, Հայ եկեղեցու մասնակցությունը Մեծ հայրենադարձության գործընթացին կարելի է դիտարկել որպես ազգային ինքնության պահպանման և հայրենիքի հետ կապի ամրապնդման կարևոր գործոն, որը, չնայած սահմանափակումներին, նպաստեց սփյուռք-հայրենիք հարաբերությունների շարունակականությանը։

Այլ առարկաներ

Հեղինակ Է. Մ. Հայրապետյանը վերլուծում է Հայկական ԽՍՀ տարածքի հողերի բազմազանությունը, դրանց բնական պայմանները, բերրիության մակարդակը, ինչպես նաև դեգրադացիոն գործընթացները՝ ներառյալ էրոզիան, աղակալումը և խոնավության ռեժիմի խախտումները։ Աշխատությունը մանրամասն ներկայացնում է հողերի մելիորացիայի հիմնական ուղղությունները՝ ոռոգում, ջրահեռացում, քիմիական և կենսաբանական բարելավում, ինչպես նաև ինժեներական միջոցառումներ, որոնք ուղղված են հողերի արտադրողականության բարձրացմանը։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում հողերի կուլտուրականացման գործընթացին՝ հողի մշակման գիտական հիմքերին, ցանքաշրջանառության ճիշտ կազմակերպմանը, պարարտացման համակարգերին և ագրոտեխնիկական միջոցառումներին, որոնք նպաստում են հողի կառուցվածքի բարելավմանը և կայուն բերքատվության ապահովմանը։ Ներկայացվում են նաև հողերի պահպանության համալիր միջոցառումներ՝ հակաէրոզիոն տեխնոլոգիաներ, լեռնային տարածքների հողի պաշտպանության մեթոդներ և շրջակա միջավայրի պահպանության սկզբունքներ՝ շեշտադրելով բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը ընդգրկում է նաև պետական մակարդակով հողային քաղաքականության և պլանավորման հարցեր՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համադրել արտադրողականությունը և էկոլոգիական կայունությունը։ Այն նախատեսված է հողագիտության, ագրոնոմիայի, մելիորացիայի և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է օպտիկա-էլեկտրոնային սարքերի և հետազոտական մեթոդների ուսումնասիրությանը, որոնք կիրառվում են մերձգետնյա մթնոլորտի պարամետրերի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների բնութագրերի չափման ու վերլուծության համար։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օպտիկական ճառագայթման տարածման և մթնոլորտային միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մթնոլորտի ջերմաստիճանը, խոնավությունը, թափանցիկությունը, աերոզոլային մասնիկների առկայությունը և այլ գործոններ կարող են էապես ազդել ճառագայթման տարածման, կլանման և ցրման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարևորում է օպտիկական և էլեկտրոնային համակարգերի համատեղ կիրառումը՝ թույլ և հաճախ դժվար անմիջականորեն չափելի ազդանշանները գրանցելու, մշակելու և դրանց հիման վրա ուսումնասիրվող միջավայրի կամ ճառագայթման աղբյուրի պարամետրերը որոշելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինֆրակարմիր տիրույթի ճառագայթմանը, որը կարևոր տեղեկատվություն է պարունակում ինչպես տարբեր նյութերի և օբյեկտների ջերմային վիճակի, այնպես էլ դրանց ֆիզիկական հատկությունների վերաբերյալ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների սպեկտրային, էներգետիկ և տարածական բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց չափման համար օգտագործվող օպտիկական համակարգերի, դետեկտորների և ազդանշանի մշակման հանգույցների աշխատանքի սկզբունքները։ Մերձգետնյա մթնոլորտի ուսումնասիրության մեթոդները հնարավորություն են տալիս հեռահար եղանակով ստանալ տվյալներ այնպիսի պարամետրերի վերաբերյալ, որոնք կարևոր են օդերևութաբանության, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, կլիմայական ուսումնասիրությունների և օպտիկական կապի համակարգերի համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել չափիչ սարքերի տեխնիկական բնութագրերի, զգայունության, չափման ճշտության, սպեկտրային տիրույթի և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են չափումների ընթացքում առաջացող սխալների աղբյուրները և դրանց նվազեցման հնարավոր եղանակները, քանի որ մթնոլորտային միջավայրում օպտիկական չափումները կարող են զգայուն լինել ինչպես եղանակային պայմանների, այնպես էլ ճառագայթման աղբյուրի և դետեկտորի բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ։ Օպտիկա-էլեկտրոնային մեթոդների կիրառումը հատկապես արժեքավոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է իրականացնել հեռահար, արագ և բազմակի չափումներ՝ առանց ուսումնասիրվող օբյեկտի կամ մթնոլորտային միջավայրի վրա անմիջական ազդեցության։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել մթնոլորտային օպտիկայի, ինֆրակարմիր տեխնիկայի, հեռահար զոնդավորման, ջերմային չափումների և օպտիկական սարքաշինության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է օպտիկայի, էլեկտրոնիկայի, մթնոլորտային ֆիզիկայի և չափագիտության սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մերձգետնյա մթնոլորտի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների ուսումնասիրման գործիքներն ու մեթոդները և բարձրացնել ստացվող չափումների տեղեկատվականությունն ու ճշգրտությունը։

Կրոն

Այս հրատարակությունը կապված է Աթենացի քրիստոնյա մտածող և փիլիսոփա Սուրբ Արիստիդեսի անվան հետ, որը վաղ քրիստոնեական գրականության պատմության մեջ հիշատակվում է որպես քրիստոնեական հավատքի պաշտպաններից մեկը։ Նրան ավանդաբար վերագրվող երկերը կարևոր տեղ ունեն վաղ քրիստոնեական ջատագովական գրականության մեջ, որի նպատակն էր բացատրել քրիստոնեական հավատքի հիմնական դրույթները և պաշտպանել դրանք տարբեր փիլիսոփայական ու կրոնական հայացքների քննադատությունից։ Վերնագրում նշված «խոսք» բառը կարող է մատնանշել կրոնական ճառ, աստվածաբանական շարադրանք կամ հավատքի վերաբերյալ հիմնավորումներ պարունակող երկ։ Նման գրականության մեջ սովորաբար քննարկվում են Աստծո ճանաչողության, ճշմարիտ հավատքի, մարդկային բարոյականության, արդարության և քրիստոնեական կյանքի սկզբունքների հարցերը։ Արիստիդեսի անունով հայտնի ջատագովական ավանդույթը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ այն արտացոլում է վաղ քրիստոնեության ձգտումը՝ իր ուսմունքը ներկայացնելու փիլիսոփայական մտածողության և բարոյական փաստարկների միջոցով։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել քրիստոնեական աստվածաբանությամբ, եկեղեցու վաղ պատմությամբ և անտիկ աշխարհի կրոնափիլիսոփայական մտքի զարգացմամբ զբաղվող ընթերցողներին։ Այն նաև արժեքավոր է հայերեն կրոնական գրականության և քրիստոնեական հին հեղինակների երկերի հայերեն տարածման ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, թե խոսքը Արիստիդեսի հայտնի ջատագովական երկի ամբողջական թարգմանության, դրա հատվածի, թե նրան վերագրվող մեկ այլ տեքստի մասին է, ինչպես նաև պարզել թարգմանչի, բնագրի լեզվի և հրատարակության մեջ ընդգրկված նյութերի ճշգրիտ կազմը։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է արտամարմնային բեղմնավորումից հետո միապտուղ հղիության ընթացքի և ելքերի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով հղիության տարբեր փուլերում առաջացող առանձնահատկություններին, հնարավոր բարդություններին և մայրական ու պտղային արդյունքներին։ Գրքում ներկայացվում են օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաների կիրառման արդյունքում ձևավորված հղիությունների առանձնահատկությունները և դրանց համեմատական գնահատման հնարավորությունները բնական ճանապարհով առաջացած հղիությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հղիության վաղ փուլին, սաղմի իմպլանտացիայից հետո ընթացող փոփոխություններին, հղիության պահպանմանը և հետագա զարգացմանը՝ հաշվի առնելով արտամարմնային բեղմնավորման հետ կապված կլինիկական գործոնները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մայրական առողջության, պլացենտացիայի, պտղի աճի և զարգացման, հղիության տարբեր բարդությունների առաջացման ու ծննդաբերության ընթացքի հետ կապված ցուցանիշները։ Քննարկվում են վաղաժամ ծննդաբերության, հղիության ընթացքում արյան ճնշման խանգարումների, պտղի աճի սահմանափակման և այլ հնարավոր բարդությունների զարգացման ռիսկերը՝ դրանց վրա ազդող գործոնների բացահայտման նպատակով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հղիության ընթացքի հսկողությանը, ժամանակին ախտորոշմանը և հղիների բժշկական վարման առանձնահատկություններին՝ հնարավորություն տալով գնահատել առավել արդյունավետ վերահսկման և կանխարգելման մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև ծննդաբերության եղանակը, հղիության ավարտը, նորածնի վիճակը և պերինատալ հիմնական ցուցանիշները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու արտամարմնային բեղմնավորումից հետո ձևավորված միապտուղ հղիության կլինիկական ընթացքի մասին և առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել բարենպաստ կամ անբարենպաստ ելքը։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաներից հետո հղիների անհատականացված հսկողության, ռիսկերի վաղ հայտնաբերման և մանկաբարձական մարտավարության կատարելագործման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձ-գինեկոլոգների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, պերինատոլոգների, ընտանեկան բժիշկների, կլինիկական հետազոտողների, ասպիրանտների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար, ինչպես նաև այն մասնագետների, ովքեր զբաղվում են անպտղության բուժմամբ և օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաներից հետո հղիությունների վարմամբ։

Գրականություն

Վիլյամ Ֆոլքները XX դարի ամերիկյան գրականության ամենախոշոր ներկայացուցիչներից է, ով հայտնի է իր խոր հոգեբանական վերլուծություններով, բարդ կառուցվածքով և մարդկային գիտակցության բազմաշերտ ներկայացմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները հիմնականում կապված են ԱՄՆ-ի հարավային նահանգների կյանքի, պատմության, սոցիալական հակասությունների և մարդկային ճակատագրերի հետ։ Ֆոլքները ստեղծել է իր սեփական գրական աշխարհը՝ Յոկնապատոֆա կոմսությունը, որտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների միջոցով ներկայացրել է մարդկային բնույթի, մեղքի, հիշողության և ժամանակի խնդիրները։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ ունեն «Ձայնը և ցասումը», «Երբ ես մահանում էի», «Աբսալոմ, Աբսալոմ» վեպերը, որտեղ հեղինակը օգտագործում է գիտակցության հոսքի տեխնիկան՝ ներկայացնելով իրադարձությունները տարբեր կերպարների ներքին տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ընթերցողին խորապես ներթափանցել հերոսների հոգեբանության մեջ և հասկանալ նրանց վարքագծի պատճառները։ Ֆոլքները հաճախ անդրադառնում է անցյալի ծանր ազդեցությանը ներկայի վրա՝ ցույց տալով, որ մարդու ճակատագիրը մեծապես ձևավորվում է պատմական և ընտանեկան ժառանգությամբ։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներից են մեղքը և պատասխանատվությունը, սոցիալական անհավասարությունը, ռասայական հակասությունները և մարդկային հոգու բարդությունը։ Ֆոլքները նաև կարևորում է ժամանակի ոչ գծային ընկալումը՝ ցույց տալով, որ անցյալը, ներկան և ապագան հաճախ խառնվում են մարդու գիտակցության մեջ։