Armenia struggles to assist refugees from Nagorno-Karabakh

Literature

Այս հրատարակությունը ներառում է երկու վերնագրով ներկայացված գրական նյութ՝ «Ծեր պիգմեյը» և «Զատկական ձվեր», որոնք կարող են տարբեր թեմատիկ ուղղություններ ունենալ։ Առաջին վերնագիրը հուշում է տարեց պիգմեյի կերպարի շուրջ ծավալվող պատմության հնարավոր առկայության մասին, որի միջոցով կարող են ներկայացվել մարդկային բնավորության, կյանքի փորձի, արտաքին տարբերությունների և հասարակության մեջ անհատի տեղի վերաբերյալ հարցեր։ Երկրորդ վերնագիրը կապված է Զատկի տոնի և դրա խորհրդանիշներից մեկի՝ զատկական ձվի հետ, որը քրիստոնեական մշակույթում ավանդաբար առնչվում է նոր կյանքի, վերածննդի և տոնական սովորույթների գաղափարներին։ Այս թեմայով ստեղծագործությունը կարող է անդրադառնալ տոնական ավանդույթներին, ընտանեկան հարաբերություններին, երեխաների աշխարհընկալմանը կամ բարոյական դաստիարակությանը։ Երկու վերնագրերի համատեղ ընդգրկումը կարող է վկայել տարբեր բովանդակությամբ պատմությունների կամ առանձին գրական երկերի միևնույն հատորում հրատարակված լինելու մասին, սակայն առանց ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ հաստատել դրանց սյուժեն, ժանրը, փոխադարձ կապը կամ նախատեսված ընթերցողական շրջանակը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության, մանկապատանեկան ընթերցանության և քրիստոնեական տոնական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է պոստմոդեռնիստական քրոնոտոպի առանձնահատկությունների վերլուծությանը Դոն Դելիլոյի ստեղծագործություններում՝ ժամանակի և տարածության գեղարվեստական կառուցման համատեքստում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պոստմոդեռնիստական գրականության հիմնական բնութագրերը՝ բազմաշերտություն, ինտերտեքստուալություն, իրականության և ֆիկցիայի սահմանների խաթարում, ինչպես նաև դրանց արտահայտումը Դելիլոյի վեպերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժամանակի ոչ գծային կառուցվածքը, հիշողության և պատմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարածության սիմվոլիկ և մշակութային նշանակությունները՝ որպես քրոնոտոպային համակարգի ձևավորման հիմնական բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու գոյության էքզիստենցիալ խնդիրներին տեղեկատվական հասարակության պայմաններում, մեդիայի ազդեցությանը իրականության ընկալման վրա և անհատի օտարացման թեմային։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Դելիլոյի լեզվական ռազմավարությունները, narrատիվ տեխնիկաները և պոստմոդեռնիստական մտածողության արտահայտման միջոցները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, պոստմոդեռնիզմի տեսության և ամերիկյան ժամանակակից գրականության ուսումնասիրության մեջ՝ բացահայտելով ժամանակի և տարածության նոր գեղարվեստական մոդելներ։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան արվեստում Աստվածամոր պատկերների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ «Աստվածամայրը մանկան հետ» հորինվածքի պատկերագրական առանձնահատկություններին, զարգացման փուլերին և գեղարվեստական դրսևորումներին։ Հետազոտության կենտրոնում Աստվածամոր և Մանկան կերպարների փոխհարաբերությունն է, դրանց դիրքը, ժեստերը, հագուստը, դեմքի արտահայտությունները, խորհրդանշական մանրամասները և հորինվածքի ընդհանուր կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել Աստվածամոր կերպարի ձևավորման աստվածաբանական և գեղարվեստական հիմքերը, վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև զարգացած և ուշ միջնադար դրա պատկերագրական փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջանների հայ արվեստի հուշարձաններում թեմայի տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նույն թեման կարող է ներկայացվել տարբեր պատկերագրական տիպերով՝ նստած կամ կանգնած Աստվածամայր, Մանկան գրկում կամ կողքին, տարբեր դիրքերով և փոխհարաբերություններով, ինչը թույլ է տալիս հետևել պատկերագրական կանոնների և գեղարվեստական մտածողության փոփոխությանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հայկական ձեռագիր մատյանների մանրանկարները, որմնանկարները, եկեղեցական քանդակագործության նմուշները, սրբապատկերները և կիրառական արվեստի առանձին ստեղծագործություններ։ Առանձին կարևորություն ունի մանրանկարչության նյութը, քանի որ ձեռագրերում Աստվածամոր կերպարը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կրոնական թեմայի պատկերում, այլև որպես բարդ խորհրդանշական համակարգի բաղադրիչ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր դարաշրջանների և գեղարվեստական դպրոցների ստեղծագործություններ՝ բացահայտելու համար հորինվածքի կառուցվածքային, ոճական և պատկերագրական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուշադրություն կարող է դարձվել նաև Աստվածամոր կերպարի հետ կապված խորհրդանիշներին՝ գույնին, թագին, լուսապսակին, աստղերին, Մանկան դիրքին, գրքին կամ այլ առարկաներին, որոնք կարող են արտահայտել աստվածաբանական որոշակի գաղափարներ։ «Աստվածամայրը մանկան հետ» հորինվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մայրության, աստվածային և մարդկային բնությունների միասնության, Քրիստոսի մարմնավորման և փրկագործության գաղափարների գեղարվեստական արտահայտությունը։ Միաժամանակ Աստվածամոր կերպարը հայ միջնադարյան արվեստում կարող է դիտարկվել նաև ազգային գեղարվեստական ավանդույթի տեսանկյունից, քանի որ ընդհանուր քրիստոնեական պատկերագրական սկզբունքները հայկական արվեստում հաճախ ստացել են տեղական ոճական և մշակութային առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պատկերագրական աղբյուրների և գեղարվեստական փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը։ Կարող են քննվել բյուզանդական, արևելաքրիստոնեական և հարևան մշակութային ավանդույթների հետ առնչությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են ընդհանուր պատկերագրական տիպերը ներթափանցել հայկական արվեստ և ինչպես են վերափոխվել տեղական ստեղծագործական միջավայրում։ Միաժամանակ կարող են առանձնացվել այն հատկանիշները, որոնք բնորոշ են հենց հայկական պատկերագրական ավանդույթին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին հուշարձանների ժամանակագրական և ոճական համեմատություն՝ հնարավորություն տալով հետևելու հորինվածքի աստիճանական փոփոխություններին։ Կարևոր է ոչ միայն արտաքին ձևերի նկարագրությունը, այլև դրանց իմաստային բովանդակության բացահայտումը, քանի որ միջնադարյան արվեստում պատկերագրական յուրաքանչյուր մանրամասն հաճախ ունի աստվածաբանական կամ խորհրդանշական նշանակություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է պատկերագրական, ոճաբանական, պատմամշակութային և աստվածաբանական մոտեցումները՝ Աստվածամոր կերպարի համակողմանի ուսումնասիրության նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայ միջնադարյան կերպարվեստի զարգացման օրինաչափությունների, քրիստոնեական պատկերագրության տեղական առանձնահատկությունների և հայկական մշակութային ժառանգության ավելի խոր ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, միջնադարյան արվեստի և մանրանկարչության մասնագետներին, հոգևոր մշակույթի հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։

Literature

Գիտական աշխատանքը նվիրված է անտիկ աշխարհի գեղարվեստական և գաղափարական իմաստավորմանը Թորնթոն Ուայլդերի ստեղծագործություններում՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է գրողը դիմում հին հունական և հռոմեական մշակույթի կերպարներին, առասպելներին, գաղափարներին ու գեղարվեստական սկզբունքներին՝ դրանք վերաիմաստավորելով ժամանակակից մարդու խնդիրների համատեքստում։ Ուայլդերի ստեղծագործական աշխարհում անտիկ մշակույթը պարզապես պատմական անցյալի պատկեր չէ, այլ մտածողության և գեղարվեստական արտահայտության կարևոր միջոց, որի միջոցով հեղինակը անդրադառնում է մարդու գոյության, ժամանակի, մահվան, սիրո, ճակատագրի, հիշողության և մարդկային հարաբերությունների համամարդկային հարցերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է անտիկ առասպելների և գրական սյուժեների վերափոխման սկզբունքների բացահայտումը։ Հեղինակը հաճախ օգտագործում է արդեն հայտնի մշակութային նյութը՝ փոխելով դրա շեշտադրումները, կերպարների հոգեբանական մեկնաբանությունը և գաղափարական ենթատեքստը։ Այս գործընթացում անտիկ սյուժեները դուրս են գալիս իրենց սկզբնական պատմամշակութային շրջանակից և ձեռք բերում նոր նշանակություն՝ համապատասխանելով 20-րդ դարի մարդու աշխարհընկալմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել անտիկ աշխարհի վերաբերյալ Ուայլդերի պատկերացումների ձևավորման աղբյուրները, դասական գրականության և դիցաբանության ազդեցությունը նրա գեղարվեստական մտածողության վրա, ինչպես նաև անտիկ մշակույթի և ժամանակակից ամերիկյան իրականության փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, որ գրողի համար անցյալն ու ներկան ոչ թե մեկուսացված ժամանակաշրջաններ են, այլ փոխկապակցված գոյության ձևեր։ Անտիկ աշխարհի կերպարներն ու գաղափարները նրա ստեղծագործություններում հնարավորություն են տալիս ժամանակակից կյանքի երևույթները դիտարկել ավելի լայն՝ պատմական և փիլիսոփայական հեռանկարում։ Կարևոր թեմա է ժամանակի խնդիրը։ Անտիկ մշակույթի միջոցով Ուայլդերը հաճախ ընդգծում է մարդկային կյանքի անցողիկությունը և միաժամանակ մարդու փորձառությունների կրկնվող բնույթը։ Տարբեր դարաշրջանների մարդկանց ապրումները՝ սերը, կորուստը, սպասումը, հույսը և մահվան գիտակցումը, ներկայացվում են որպես միմյանց հետ կապվող համամարդկային փորձառություններ։ Այս տեսանկյունից անտիկ աշխարհը դառնում է մի յուրօրինակ հայելի, որի միջոցով ժամանակակից մարդը կարող է ճանաչել ինքն իրեն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի դրամատուրգիական և վիպական տեխնիկային։ Անտիկ թատերական ավանդույթների, դիմակավորման, պայմանականության, երգչախմբային սկզբունքների և բեմական խաղի որոշ տարրերի ստեղծագործական օգտագործումը նպաստում է նրա յուրահատուկ դրամատիկական լեզվի ձևավորմանը։ Դրանք միաժամանակ կարող են ստեղծել ժամանակակից իրականության և անտիկ մշակութային հիշողության միջև երկխոսություն։ Առանձին նշանակություն ունի մարդու և ճակատագրի հարաբերության խնդիրը։ Անտիկ ողբերգության համար բնորոշ ճակատագրի անխուսափելիության գաղափարը Ուայլդերի ստեղծագործություններում կարող է վերափոխվել՝ դառնալով մարդու ընտրության, պատասխանատվության և սեփական կյանքի իմաստը գտնելու խնդրի արտահայտություն։ Այսպիսով, անտիկ ժառանգությունը չի կրկնվում մեխանիկորեն, այլ վերածվում է ժամանակակից փիլիսոփայական հարցադրումների աղբյուրի։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննվել նաև անտիկ մշակույթի հետ կապված խորհրդանիշները, կերպարները և գեղարվեստական դետալները։ Դրանց միջոցով հեղինակը կառուցում է բազմաշերտ տեքստ, որտեղ առաջին հայացքից պարզ պատմության ներքո կարող են թաքնված լինել պատմական, փիլիսոփայական և մշակութաբանական բազմաթիվ հղումներ։ Միջտեքստային կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է Ուայլդերը երկխոսության մեջ մտնում նախորդ դարաշրջանների գրական ժառանգության հետ և ստեղծում նոր իմաստներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ անտիկ աշխարհը Թորնթոն Ուայլդերի ստեղծագործություններում հանդես է գալիս որպես կենդանի մշակութային հիշողություն և գեղարվեստական մտածողության գործուն բաղադրիչ։ Հին աշխարհի կերպարների, առասպելների և գաղափարների միջոցով հեղինակը բարձրացնում է ժամանակից անկախ հարցեր և դրանք կապում ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու հասարակական փորձի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Ուայլդերի ստեղծագործության առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև անտիկ ժառանգության ժամանակակից գրականության մեջ վերաիմաստավորման մեխանիզմները բացահայտելու տեսանկյունից։

Agriculture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է լեռնային ռելիեֆի պայմաններում ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են լեռնային տարածքներին բնորոշ բնական և տեխնիկական առանձնահատկությունները, որոնք ազդեցություն են ունենում ոռոգման ջրի բաշխման, տեղափոխման և օգտագործման արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղանքի թեքությանը, բարձրությունների տարբերությանը, հողերի ջրաթափանցելիությանը, ջրային ռեսուրսների տարածական բաշխվածությանը և դրանց ազդեցությանը ոռոգման համակարգերի աշխատանքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են ոռոգման ջրանցքների, խողովակաշարերի, ջրամբարների, պոմպակայանների և ջրի կարգավորման այլ կառույցների տեխնիկական վիճակի ու արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննության են առնվում ջրի կորուստների նվազեցման, ոռոգման ռեժիմների օպտիմալացման, ջրի հավասարաչափ բաշխման և ժամանակակից ոռոգման տեխնոլոգիաների կիրառման խնդիրները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել կաթիլային, անձրևացման և այլ ջրախնայող համակարգերի կիրառման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով լեռնային գյուղատնտեսական տարածքների պայմանները և մշակաբույսերի ջրապահանջը։ Կարևորվում է նաև ջրային ռեսուրսների կառավարման և թվային վերահսկման ժամանակակից մեթոդների կիրառումը, որոնք կարող են նպաստել ջրի ծախսի ճշգրիտ հաշվառմանը, ոռոգման գործընթացի վերահսկմանը և համակարգերի շահագործման արդյունավետության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև հողի էրոզիայի, ջրակալման և այլ բնապահպանական խնդիրների կանխարգելմանը, որոնք կարող են առաջանալ լեռնային պայմաններում ոռոգման ոչ արդյունավետ կազմակերպման հետևանքով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեռնային ռելիեֆում գործող ոռոգման համակարգերի հիմնական տեխնիկական և կազմակերպական խնդիրները և առաջարկելու դրանց կատարելագործման ուղղություններ՝ հիմնված ջրախնայողության, էներգաարդյունավետության և կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության և ջրային տնտեսության մասնագետների, ինժեներների, հիդրոտեխնիկների, ագրոնոմների, հողաշինարարների, բնապահպանների, հետազոտողների, ուսանողների և լեռնային տարածքների ջրային ռեսուրսների կառավարմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Economics

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական շուկայի զարգացմանը, դրա ձևավորման ու գործունեության առանձնահատկություններին, առկա խնդիրներին և հետագա զարգացման հնարավորություններին։ Այն ուսումնասիրում է ապահովագրության դերը երկրի ֆինանսական համակարգում՝ որպես տնտեսական և սոցիալական ռիսկերի կառավարման, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների ֆինանսական պաշտպանվածության ապահովման և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման կարևոր գործիք։ Ապահովագրական շուկայի արդյունավետ զարգացումը պայմանավորված է մի շարք փոխկապակցված գործոններով, այդ թվում՝ բնակչության և բիզնեսի ապահովագրական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկով, ֆինանսական գրագիտության մակարդակով, ապահովագրական ընկերությունների մրցունակությամբ, օրենսդրական և կարգավորող միջավայրով, ապահովագրական արտադրանքների բազմազանությամբ և ոլորտի նկատմամբ հասարակության վստահությամբ։ Հայաստանի պայմաններում կարևոր խնդիրներից մեկը ապահովագրական մշակույթի և իրազեկվածության զարգացումն է, քանի որ ապահովագրության անհրաժեշտության վերաբերյալ սահմանափակ պատկերացումները կարող են նվազեցնել կամավոր ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկը։ Միաժամանակ նշանակություն ունեն ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունը, դրանց արժեքը, պայմանների թափանցիկությունը և ապահովագրական հատուցումների նկատմամբ սպառողների վստահությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև շուկայի մրցակցային միջավայրին, ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունությանը, ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմներին, վերաապահովագրության դերին և տեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցությանը ոլորտի զարգացման վրա։ Թվայնացումը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատուցման արագացմանը, առցանց պայմանագրերի և վճարումների տարածմանը, հաճախորդների սպասարկման բարելավմանը և տվյալների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նաև պարտադիր ապահովագրության և կամավոր ապահովագրության հարաբերակցությունը, քանի որ դրանք տարբեր կերպ են ձևավորում շուկայի պահանջարկն ու ապահովագրական ընկերությունների գործունեության ծավալները։ Շուկայի զարգացմանը կարող են նպաստել նոր ապահովագրական պրոդուկտների ստեղծումը, սպառողների իրավունքների առավել արդյունավետ պաշտպանությունը, ոլորտի թափանցիկության բարձրացումը, ֆինանսական գրագիտության ընդլայնումը և միջազգային փորձի կիրառումը՝ Հայաստանի տնտեսական ու սոցիալական առանձնահատկություններին համապատասխանեցված ձևով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև ապահովագրության միջոցով սոցիալական և տնտեսական ռիսկերի նվազեցման, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնման և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի ապահովագրական շուկայի զարգացման խոչընդոտների և հնարավորությունների մասին՝ ընդգծելով այն գործոնները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել ոլորտի մրցունակության, վստահելիության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։