Արտադրական թափոնների վերամշակումը և վնասազերծումը

Социология

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Երևանի բնակչության սոցիալական և էթնիկ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ էթնոսոցիոլոգիական հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ։ Այն դիտարկում է քաղաքի բնակչության կազմը, սոցիալական կառուցվածքը, ազգային պատկանելության դրսևորումները, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային միջավայրում ընթացող սոցիալական գործընթացները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից են բնակչության ժողովրդագրական բնութագրերը, տարբեր էթնիկ խմբերի փոխհարաբերությունները, մշակութային ինքնության պահպանումը և հասարակական ինտեգրման առանձնահատկությունները։ Երևանի՝ որպես բազմաշերտ պատմություն և զարգացող քաղաքային միջավայր ունեցող կենտրոնի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բնակչության ձևավորման, ներքին տեղաշարժերի, սոցիալական փոփոխությունների և քաղաքային կյանքի կազմակերպման հետ կապված գործընթացները։ Էթնոսոցիոլոգիական մոտեցումը համադրում է ժողովրդագրական տվյալներն ու հասարակական վարքագծի ուսումնասիրությունը՝ ավելի ամբողջական պատկեր կազմելու քաղաքի բնակչության մասին։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է խորհրդային շրջանի Երևանի ժողովրդագրական և սոցիալական պատմության, քաղաքային հասարակության կառուցվածքի, էթնիկ ինքնության և միջէթնիկ հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է սոցիոլոգների, ժողովրդագրագետների, պատմաբանների և քաղաքային զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Технология

Ուսումնասիրությունը նվիրված է կոշիկի արտադրության մեջ կիրառվող սոսնձային միացությունների ամրության վրա տարբեր գործոնների ազդեցության բացահայտմանը և գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում կոշիկի տարբեր դետալների միացման ժամանակ ձևավորվող սոսնձային կարերի և շերտերի մեխանիկական ամրությունն է, որը կարևոր նշանակություն ունի պատրաստի արտադրանքի հուսալիության, երկարակեցության և շահագործման ընթացքում արտաքին ազդեցություններին դիմադրելու ունակության համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են սոսնձային միացության ամրությունը պայմանավորող հիմնական գործոնները՝ սոսնձվող նյութերի բնույթն ու կառուցվածքը, մակերևույթների նախապատրաստման եղանակը, սոսնձի բաղադրությունը և հատկությունները, կիրառման պայմանները, շերտի հաստությունը, սեղմման ուժն ու տևողությունը, ինչպես նաև չորացման կամ պնդացման ռեժիմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոշիկի արտադրության մեջ օգտագործվող տարբեր նյութերի՝ կաշվի, արհեստական և սինթետիկ նյութերի, ռետինային կամ պոլիմերային բաղադրիչների փոխազդեցությանը սոսնձային նյութերի հետ, քանի որ դրանց ֆիզիկամեխանիկական և մակերևութային հատկությունները կարող են էապես ազդել միացման որակի վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են իրականացվել փորձարարական փորձարկումներ՝ տարբեր պայմաններում ստացված սոսնձային միացությունների կտրման, պոկման կամ այլ տեսակի բեռնվածությունների նկատմամբ դիմադրությունը որոշելու նպատակով։ Ստացված արդյունքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ գործոններն ունեն առավել էական ազդեցություն միացման ամրության վրա և ինչպիսի տեխնոլոգիական պայմաններ են անհրաժեշտ կայուն արդյունք ստանալու համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև սոսնձման տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացումը՝ նյութերի նախապատրաստումից մինչև վերջնական պնդացում, ինչը կարող է նպաստել արտադրանքի որակի բարձրացմանը և արտադրական կորուստների նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև շահագործման ընթացքում սոսնձային միացությունների վրա ազդող գործոններին, ինչպիսիք են խոնավությունը, ջերմաստիճանի փոփոխությունները, մեխանիկական կրկնվող բեռնվածությունները և այլ արտաքին ազդեցություններ։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված ընտրել սոսնձանյութերը և տեխնոլոգիական ռեժիմները՝ հաշվի առնելով կոշիկի նշանակությունը, օգտագործվող նյութերը և նախատեսվող շահագործման պայմանները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կոշիկի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման, սոսնձային միացությունների հուսալիության բարձրացման և պատրաստի արտադրանքի շահագործական հատկությունների բարելավման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել թեթև արդյունաբերության մասնագետներին, նյութագետներին, տեխնոլոգներին, կոշիկի արտադրության ինժեներներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Այս ժողովածուն ներառում է Mikhail Lermontov-ի ընտիր ստեղծագործությունները՝ ներկայացնելով նրա գրական ժառանգության ամենանշանակալի նմուշները՝ բանաստեղծություններ, պոեմներ և արձակ գործեր։ Այն արտացոլում է ռոմանտիզմի գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով անհատի ներաշխարհը, ազատության ձգտումը, ճակատագրի հետ պայքարը և հասարակության նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքը։ Ժողովածուում առանձնանում են հեղինակին բնորոշ խոր հուզականությունը, փիլիսոփայական մտածողությունը և կերպարների հոգեբանական բարդությունը, որոնք դարձրել են նրա ստեղծագործությունները ռուսական դասական գրականության կարևոր մաս։ Տեքստերում հաճախ հանդիպում են միայնության, սիրո, ապստամբության և մարդու ներքին հակասությունների թեմաները՝ ներկայացված բարձր գեղարվեստական մակարդակով և պատկերավոր լեզվով։ Այս ընտրանին հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Լերմոնտովի ստեղծագործական աշխարհի մասին և գնահատել նրա ազդեցությունը ոչ միայն ռուսական, այլև համաշխարհային գրականության զարգացման վրա։

Медицина

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է հեմորֆինների՝ էնդոգեն օփիոիդային պեպտիդների դերին նյարդային, էնդոկրին և իմունային համակարգերի փոխազդեցության կարգավորման գործընթացներում, ինչպես նաև վիրահատական միջամտության և տարիքային գործոնի ազդեցությանը այդ փոխկապակցված համակարգերի վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նեյրոէնդոկրին և իմունային համակարգերի ինտեգրատիվ գործունեության հիմնական մեխանիզմները՝ ընդգծելով հեմորֆինների մասնակցությունը սթրեսային պատասխանների, իմունային ռեակտիվության և հորմոնալ կարգավորման գործընթացներում։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են վիրահատական միջամտությունները փոխում օրգանիզմի հոմեոստազը, ազդում հեմորֆինների մակարդակների վրա և այդ միջոցով փոփոխում իմունային պատասխանների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև տարիքային առանձնահատկություններին՝ կապված նյարդաէնդոկրին կարգավորման զգայունության նվազման, իմունային համակարգի ռեակտիվության փոփոխությունների և վերականգնման գործընթացների դանդաղման հետ։ Հետազոտությունը հիմնված է փորձարարական և կլինիկական տվյալների վերլուծության վրա և նպաստում է օրգանիզմի ինտեգրատիվ կարգավորման ավելի խոր ըմբռնմանը, հատկապես սթրեսի, վիրաբուժական տրավմայի և ծերացման պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է բժշկության, ֆիզիոլոգիայի, իմունոլոգիայի, նյարդաբանության և էնդոկրինոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի զինված ուժերում 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին իրականացված արդիականացման գործընթացների պատմաքաղաքական և ռազմավարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում զինված ուժերի կազմակերպական կառուցվածքի, տեխնոլոգիական ապահովվածության, կառավարման համակարգերի և պաշտպանական արդյունաբերության զարգացման միջև փոխկապակցվածությունն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում 1980-ական թվականներից ձևավորված պաշտպանական արդյունաբերության նոր քաղաքականությանը, որի շրջանակում զինված ուժերի արդիականացումը աստիճանաբար կապվեց ազգային արդյունաբերական կարողությունների ընդլայնման, միջազգային համագործակցության, համատեղ արտադրության և տեխնոլոգիական կարողությունների զարգացման հետ։ Թուրքիայի պաշտպանական արդյունաբերության պետական մարմնի պատմական տվյալներով՝ 1985 թվականին ստեղծված համապատասխան կառույցի նպատակներից էին զինված ուժերի արդիականացումը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների վրա հիմնված ազգային պաշտպանական արդյունաբերության զարգացումը, իսկ 1990–2000 թվականներին գնումների քաղաքականության մեջ պատրաստի արտադրանքի ձեռքբերումից աստիճանաբար անցում էր կատարվում համատեղ արտադրության ուղղությամբ։ 2000-ականներից ավելի մեծ նշանակություն ստացավ հիմնական հարթակների նախագծման և տեղական արդյունաբերական կարողությունների զարգացման մոտեցումը։ Հետազոտության շրջանակում այս փոփոխությունները դիտարկվում են նաև ՆԱՏՕ-ին Թուրքիայի անդամակցության և դաշինքի շրջանակում փոխգործունակության պահանջների համատեքստում։ 21-րդ դարի սկզբին ՆԱՏՕ-ն իր անդամների ռազմական կարողությունների վերափոխման կարևոր ուղղություններ էր համարում ժամանակակից, ավելի կիրառելի և տեղակայման համար հարմար ուժերի ձևավորումը, ինչն ընդհանուր միջավայր էր ստեղծում նաև Թուրքիայի ռազմական բարեփոխումների համար։ Քննվում են պաշտպանական պլանավորման, կառավարման և հրամանատարական համակարգերի փոփոխությունները, ռազմական տեխնոլոգիաների արդիականացումը, ինչպես նաև տեղական գիտահետազոտական ու արտադրական ներուժի դերի աճը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ արդիականացումը միայն տեխնիկական վերազինում չէ, այլ ներառում է նաև անձնակազմի պատրաստության, կազմակերպական կառուցվածքի, ռազմավարական պլանավորման և ռազմական կառավարման փոփոխություններ։ Կարևորվում է պաշտպանական արդյունաբերության և պետական քաղաքականության փոխհարաբերությունը, քանի որ տեղական արտադրական ներուժի զարգացումը դիտարկվում էր արտաքին մատակարարումներից կախվածությունը նվազեցնելու և տեխնոլոգիական կարողությունները ընդլայնելու քաղաքականության շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Թուրքիայի զինված ուժերի վերափոխումը որպես ռազմական, քաղաքական, տեխնոլոգիական և արդյունաբերական գործոնների փոխազդեցությամբ պայմանավորված երկարաժամկետ գործընթաց՝ այն տեղադրելով նաև ՆԱՏՕ-ի ռազմական վերափոխումների և տարածաշրջանային անվտանգության փոփոխվող միջավայրի համատեքստում։

Право

Աշխատությունը նվիրված է իրավական պետության գաղափարի պատմական ձևավորման, տեսական բովանդակության և զարգացման հիմնական փուլերի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական-իրավական ուսմունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գաղափարների և սկզբունքների վրա, որոնց աստիճանական զարգացումը հանգեցրել է պետական իշխանությունը իրավունքով սահմանափակելու, մարդու ազատություններն ու իրավունքները պաշտպանելու և իշխանության իրականացումը իրավական նորմերին ենթարկելու ժամանակակից պատկերացումների ձևավորմանը։ Քննության են առնվում պետության, իրավունքի, արդարության, ազատության և իշխանության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ փիլիսոփայական մոտեցումները՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը հետագա իրավաքաղաքական հայեցակարգերի զարգացման համար։ Պատմական զարգացման ընթացքում առանձնացվում են այն գաղափարական նախադրյալները, որոնց հիման վրա աստիճանաբար ձևավորվել են օրենքի գերակայության, պետական իշխանության սահմանափակման, քաղաքացիների իրավական հավասարության և իշխանության պատասխանատվության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնական իրավունքի տեսություններին, որոնց շրջանակում մարդու որոշ իրավունքներ և ազատություններ դիտարկվել են որպես պետական իշխանությունից անկախ և նրան նախորդող արժեքներ։ Ուսումնասիրվում է հասարակական դաշինքի գաղափարի ազդեցությունը պետության իրավական բնույթի ընկալման վրա՝ իշխանության օրինականության հիմքում հասարակության համաձայնությունը և անհատի իրավունքների պաշտպանությունը դիտարկելու տեսանկյունից։ Կարևորվում է իշխանությունների բաժանման սկզբունքի ձևավորումը և դրա նշանակությունը պետական իշխանության կենտրոնացման սահմանափակման, տարբեր իշխանական մարմինների միջև փոխադարձ հավասարակշռության և վերահսկողության ապահովման համար։ Դիտարկվում են նաև սահմանադրականության գաղափարների զարգացումը, սահմանադրության՝ որպես բարձրագույն իրավական ուժ ունեցող ակտի նշանակությունը և պետական մարմինների գործունեությունը իրավական սահմաններում կազմակերպելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին քննության առարկա է իրավունքի գերակայության գաղափարը, որի համաձայն պետական իշխանությունը ոչ միայն ստեղծում և կիրառում է իրավական նորմեր, այլև ինքն է ենթարկվում իրավական սահմանափակումների։ Այս սկզբունքը կապվում է իրավական որոշակիության, օրենքի առջև հավասարության, կամայական իշխանության սահմանափակման և անձի իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև իրավական պետության և ժողովրդավարության փոխհարաբերությունը՝ ներկայացուցչական կառավարման, քաղաքական մասնակցության, հանրային իշխանության հաշվետվողականության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման համատեքստում։ Կարևորվում է անկախ դատական իշխանության դերը, քանի որ իրավական նորմերի իրական գերակայությունը ենթադրում է մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական մարմինների գործողությունների իրավաչափության վերահսկման գործուն մեխանիզմների առկայություն։ Իրավական ուսմունքների պատմական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր փիլիսոփայական և իրավաբանական դպրոցներ մեկնաբանել պետության ու իրավունքի հարաբերակցությունը և ինչպիսի տարբեր լուծումներ են առաջարկել իշխանության սահմանների վերաբերյալ։ Քննության են առնվում դասական բնական իրավական, իրավական պոզիտիվիստական, ազատական, սահմանադրական և այլ տեսական ուղղությունների մոտեցումները՝ դրանց ընդհանրությունների և սկզբունքային տարբերությունների բացահայտմամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ իրավական պետությունը չի սահմանափակվում միայն օրենքների և պետական ինստիտուտների ձևական գոյությամբ։ Դրա բովանդակային կողմը ենթադրում է մարդու արժանապատվության, հիմնական իրավունքների, իրավական հավասարության և արդար դատաքննության երաշխավորում, ինչպես նաև պետական իշխանության կանխատեսելի ու իրավաչափ իրականացում։ Դիտարկվում է իրավական պետության հայեցակարգի զարգացումը նոր և նորագույն ժամանակներում, երբ այն աստիճանաբար կապվում է սահմանադրական ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության և սոցիալական պետության վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Կարևորվում է նաև իրավական մշակույթի և իրավագիտակցության նշանակությունը, քանի որ իրավական պետության սկզբունքների արդյունավետ իրականացումը կախված է ոչ միայն օրենսդրական կարգավորումներից, այլև պետական հաստատությունների գործունեության որակից, հասարակության իրավական արժեքներից և իրավունքի նկատմամբ վստահությունից։ Պատմատեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ժամանակակից իրավական պետության գաղափարը ձևավորվել է երկարատև մտավոր զարգացման արդյունքում և ներառում է տարբեր դարաշրջաններում մշակված մի շարք սկզբունքների համադրություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակակից պետական և իրավական համակարգերի գնահատման տեսանկյունից, քանի որ պատմականորեն ձևավորված չափանիշները հնարավորություն են տալիս վերլուծել սահմանադրական կարգի, իշխանությունների բաժանման, դատական անկախության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական պատասխանատվության իրականացման աստիճանը։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է իրավական պետության գաղափարի ծագման և զարգացման վերաբերյալ համակարգված պատկերացում ձևավորելու, տարբեր իրավափիլիսոփայական մոտեցումների միջև կապերը բացահայտելու և ժամանակակից իրավական համակարգերում դրանց ազդեցությունը գնահատելու հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, իրավական ու քաղաքական ուսմունքների պատմության, սահմանադրական իրավունքի, իրավափիլիսոփայության և քաղաքագիտության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։