ԱՐԺԵԹՂԹԵՐԻ ՇՈՒԿԱՅԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Նար-Դոսի (Միքայել Հովհաննիսյան) ստեղծագործական ժառանգությունը՝ ընդգրկելով նրա լավագույն վեպերն ու պատմվածքները։ Գրողի ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում քաղաքային կյանքի սոցիալական խնդիրները, մարդու հոգեբանական ապրումները և բարոյական ընտրությունների բարդությունը։ Նար-Դոսը վարպետորեն պատկերում է XIX–XX դարերի Թիֆլիսի հասարակական միջավայրը՝ իր սոցիալական հակասություններով, աղքատության և բարեկեցության բախումներով։ Նրա արձակը առանձնանում է հոգեբանական խորությամբ, իրականության մանրակրկիտ նկարագրությամբ և մարդկային ճակատագրերի դրամատիկ զարգացմամբ։ Այս ընտրանին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ հայ ռեալիստական արձակի կարևորագույն էջերին և գնահատել Նար-Դոսի ներդրումը ազգային գրականության զարգացման գործում։

Իրավաբանություն

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով գույքային վնաս պատճառելու համար քրեական պատասխանատվության տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ արարքի քրեաիրավական բնութագիրը, հանցակազմի հիմնական տարրերը և քրեական պատասխանատվության առաջացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաբեության և վստահության չարաշահման հասկացությունների բովանդակությանը, դրանց դրսևորման ձևերին և գույքային վնասի առաջացման հետ պատճառական կապի գնահատմանը։ Վերլուծվում են արարքի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, մեղքի ձևը, հանցագործության կատարման եղանակները և քրեաիրավական որակման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Քննարկվում են նաև տվյալ արարքը սեփականության դեմ ուղղված այլ հանցագործություններից սահմանազատելու չափանիշները, քրեական օրենսդրության կիրառման առանձնահատկությունները և իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող վիճահարույց հարցերը։ Ուշադրություն է հատկացվում քրեական պատասխանատվության համապատասխան կառուցակարգերի կատարելագործման և գույքային հարաբերությունների քրեաիրավական պաշտպանության արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի ոլորտի հետազոտողների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ցիանուրային և իզոցիանուրային թթուների չհագեցած հալոգեն պարունակող ածանցյալների ստացման, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային համակարգերի նպատակային ֆունկցիոնալացման, դրանց մոլեկուլներում չհագեցած և հալոգեն պարունակող խմբերի ներմուծման ու ստացված միացությունների ռեակցիոնունակության բացահայտման վրա։ Ցիանուրային և իզոցիանուրային համակարգերը դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի տեսանկյունից հետաքրքիր կառուցվածքային հիմքեր, որոնց ֆունկցիոնալ ածանցյալների ստացումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել տարբեր հատկություններով նոր նյութեր և ուսումնասիրել կառուցվածքի ու քիմիական վարքի միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան ելանյութերի ընտրությունը և սինթեզի արդյունավետ սխեմաների մշակումը։ Քննության են առնվում տարբեր ֆունկցիոնալ խմբեր պարունակող միացությունների փոխազդեցությունները, ռեակցիաների ընթացքի առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնց փոփոխությամբ հնարավոր է ազդել նպատակային արտադրանքի առաջացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում չհագեցած կապերի առկայությանը, քանի որ դրանք մեծացնում են մոլեկուլների հետագա քիմիական ձևափոխման հնարավորությունները և կարող են մասնակցել միացման, տեղակալման, ցիկլացման ու այլ տիպի օրգանական փոխարկումների։ Հալոգենային տեղակալիչների ներմուծումը ևս դիտարկվում է որպես մոլեկուլի ռեակցիոնունակությունը նպատակային փոփոխելու միջոց։ Քլոր, բրոմ կամ այլ համապատասխան հալոգենային խմբեր պարունակող ածանցյալների քիմիական վարքը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես հալոգենի բնույթով և դիրքով, այնպես էլ հետերոցիկլային միջուկի ու չհագեցած հատվածների ազդեցությամբ։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել էլեկտրոնային և տարածական ազդեցությունների դերը համապատասխան ռեակցիաներում։ Առանձին նշանակություն է տրվում ցիանուրային և իզոցիանուրային կառուցվածքների միջև փոխկապակցվածությանը։ Տարբեր կառուցվածքային ձևերի գոյությունը կարող է անդրադառնալ նյութերի կայունության, ռեակցիոնունակության և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցության վրա։ Հետևաբար կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն նոր միացությունների նույնականացման, այլև դրանց քիմիական հատկությունների մեկնաբանման համար։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են համապատասխան ածանցյալների ստացման ռեակցիաների ուղղությունը և ընտրողականությունը։ Սինթեզի ընթացքում հնարավոր են տարբեր մրցակցող փոխարկումներ, և նպատակային նյութի առավել բարձր ելք ապահովելու համար անհրաժեշտ է գնահատել ելանյութերի հարաբերակցությունը, լուծիչի բնույթը, ջերմաստիճանը, գործընթացի տևողությունը և այլ գործոններ։ Այդ պարամետրերի համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել առավել արդյունավետ պայմաններ և նվազեցնել կողմնակի արտադրանքների առաջացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված միացությունների կառուցվածքային նույնականացմանը։ Ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է հաստատել մոլեկուլում առկա ֆունկցիոնալ խմբերը, չհագեցած կապերի դիրքը և հետերոցիկլային համակարգի կառուցվածքը։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի, ինֆրակարմիր սպեկտրաչափության, զանգվածային սպեկտրաչափության և այլ վերլուծական մեթոդների տվյալների համադրումը կարող է ապահովել սինթեզված նյութերի կառուցվածքի առավել ամբողջական բնութագրում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իզոմերիայի հնարավոր դրսևորումներին։ Չհագեցած հատվածների առկայությունը կարող է պայմանավորել տարածական տարբեր ձևերի առաջացում, իսկ հետերոցիկլային համակարգում տեղակալիչների դիրքը՝ կառուցվածքային իզոմերների գոյություն։ Այդ առանձնահատկությունների բացահայտումը կարևոր է, քանի որ նույնիսկ մոտ կառուցվածք ունեցող միացությունները կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական և քիմիական հատկություններ։ Քննության են առնվում նաև ստացված նյութերի հետագա քիմիական փոխարկումները։ Չհագեցած կապերը և հալոգեն պարունակող ֆունկցիոնալ խմբերը կարող են ծառայել որպես ակտիվ կենտրոններ նոր ածանցյալների սինթեզի համար։ Դրանց հիման վրա հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր նուկլեոֆիլների, էլեկտրոֆիլների և այլ ռեագենտների հետ փոխազդեցությունները՝ ձևավորելով ավելի բարդ ֆունկցիոնալացված կառուցվածքներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս սկզբնական հետերոցիկլային համակարգից ստանալ կառուցվածքային բազմազանությամբ միացությունների շարքեր և ուսումնասիրել դրանց փոխարկման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևորվում է ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմների վերլուծությունը։ Փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզաբանել միջանկյալ փուլերի բնույթը, տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը ռեակցիայի ուղղության վրա և վերջնական արտադրանքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Մեխանիզմների ուսումնասիրությունը նպաստում է ոչ միայն դիտարկված արդյունքների բացատրությանը, այլև կառուցվածքով մոտ նոր նյութերի սինթեզի կանխատեսելիության բարձրացմանը։ Առանձին տեղ է հատկացվում կառուցվածք–ռեակցիոնունակություն կապերի բացահայտմանը։ Տեղակալիչների էլեկտրոնային բնույթը, հալոգենի տեսակը, չհագեցած հատվածի կառուցվածքը և հետերոցիկլային միջուկի առանձնահատկությունները կարող են համատեղ որոշել մոլեկուլի քիմիական վարքը։ Տարբեր ածանցյալների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել յուրաքանչյուր կառուցվածքային գործոնի ներդրումը և ձևակերպել համապատասխան օրինաչափություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նպատակային օրգանական սինթեզի համար, քանի որ բազմաֆունկցիոնալ հետերոցիկլային միացությունները կարող են օգտագործվել որպես միջանկյալ նյութեր ավելի բարդ մոլեկուլային համակարգերի ստացման գործընթացներում։ Դրանց կառուցվածքում միաժամանակ մի քանի ռեակցիոն կենտրոնների առկայությունը ընդլայնում է հետագա ձևափոխումների հնարավորությունները և թույլ է տալիս տարբեր սինթետիկ ճանապարհներով ստանալ նոր ածանցյալներ։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև պոլիմերային քիմիայի, նյութագիտության և կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր կառուցվածքների որոնման հետ կապված հետագա հետազոտությունների համար՝ համապատասխան հատկությունների փորձարարական հաստատման դեպքում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ցիանուրային և իզոցիանուրային հետերոցիկլային համակարգերի նոր ֆունկցիոնալ ածանցյալների սինթեզի օրինաչափությունների բացահայտմամբ, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ռեակցիոնունակության փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ։ Կիրառական նշանակությունը կապված է բազմաֆունկցիոնալ օրգանական միացությունների ստացման սինթետիկ մոտեցումների ընդլայնման և հետագա նպատակային քիմիական փոխարկումների համար նոր ելանյութերի ձևավորման հնարավորության հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, հալոգենօրգանական միացությունների, նպատակային օրգանական սինթեզի և նյութագիտության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ջրային միջավայրերում ցածր մոլեկուլային զանգված ունեցող լիգանդների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ հետերոգեն բիոպոլիմերներում պարուրաձև (helix) և կծիկային (coil) կոնֆորմացիաների փոխակերպման գործընթացների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է սպիրալ–կծիկ անցման թերմոդինամիկական և կինետիկ հիմքերը՝ ընդգծելով միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների, ջրային լուծույթների կառուցվածքի և լիգանդ–պոլիմեր կապերի դերը կոնֆորմացիոն հավասարակշռության ձևավորման մեջ։ Գրքում դիտարկվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով փոքր մոլեկուլները՝ իոններ, օրգանական մոլեկուլներ և կենսաակտիվ լիգանդներ, կարող են կայունացնել կամ ապակայունացնել պոլիմերային շղթաների պարուրաձև կառուցվածքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրատացիոն շերտի կազմակերպվածությանը, էլեկտրաստատիկ և հիդրոֆոբ փոխազդեցություններին, ինչպես նաև լուծույթի իոնային ուժի ազդեցությանը կոնֆորմացիոն անցումների վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև փորձարարական և մոդելավորման մոտեցումները՝ սպեկտրոսկոպիկ, ջերմադինամիկական և համակարգչային սիմուլյացիոն մեթոդների կիրառմամբ։ Աշխատությունը ընդգծում է բիոպոլիմերների կոնֆորմացիոն վարքագծի հասկացման կարևորությունը կենսաֆիզիկայի, դեղագործական քիմիայի և նյութագիտության ոլորտներում։ Այն օգտակար է կենսաֆիզիկների, քիմիկոսների և մոլեկուլային կենսաբանության հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Ագրարային տնտեսագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում բուսաբուծական արտադրանքի պահպանման, իրացման և վերամշակման գործընթացների տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում բերքահավաքից հետո արտադրանքի պահպանման կազմակերպումը, պահեստային տնտեսությունների գործունեությունը, իրացման ուղիները, վերամշակող ձեռնարկությունների հետ կապերը և համապատասխան շուկայական հարաբերությունների ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրանքի կորուստների նվազեցմանը, պահպանման ծախսերին, գնագոյացմանը, իրացման արդյունավետությանը և գյուղատնտեսական արտադրողների տնտեսական շահերի ապահովմանը։ Վերլուծվում են արտադրության, պահպանման, փոխադրման, վերամշակման և վերջնական իրացման փուլերի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արտադրանքի մրցունակության ու տնտեսական արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են համապատասխան ենթակառուցվածքների զարգացման, վերամշակման կարողությունների արդյունավետ օգտագործման, շուկայավարման համակարգերի կատարելագործման և արտադրող-վերամշակող կապերի ամրապնդման հնարավոր մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու բուսաբուծական արտադրանքի հետարտադրական շրջանառության տնտեսական խնդիրները և առանձնացնելու դրանց լուծման հեռանկարային ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, բուսաբուծության, գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման և ագրոբիզնեսի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիա

Այս աշխատությունը նվիրված է կատիոնային պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային բնութագրերի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը pH-ի լայն տիրույթում, ինչպես նաև դրա կիրառմանը իրական դիսպերս համակարգերի ֆլոկուլյացիայի և ջրազրկման գործընթացներում։ Հետազոտության հիմքում պոլիէլեկտրոլիտների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և միջավայրի թթվայնության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունն է, քանի որ pH-ի փոփոխությունը կարող է էականորեն ազդել պոլիմերային շղթաների լիցքի, կոնֆորմացիայի, լուծելիության և փոխազդեցության բնույթի վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կատիոնային պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունները տարբեր pH պայմաններում և դրանց ազդեցությունը նյութի ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերային շղթաների և դիսպերս մասնիկների միջև էլեկտրաստատիկ ու ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցություններին, որոնց շնորհիվ մանր մասնիկները կարող են միավորվել ավելի խոշոր ագրեգատների՝ ձևավորելով ֆլոկուլներ։ Ֆլոկուլյացիայի գործընթացի ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս նվազեցնել կայուն դիսպերս համակարգերի մասնիկների ցրվածությունը և հեշտացնել դրանց հետագա առանձնացումը հեղուկ միջավայրից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային պարամետրերի, կոնցենտրացիայի, pH-ի, դիսպերս մասնիկների հատկությունների և ֆլոկուլյացիայի արդյունավետության միջև փոխկապակցությունները։ Առանձին նշանակություն ունի իրական դիսպերս համակարգերի ուսումնասիրությունը, քանի որ գործնական միջավայրերում դրանք սովորաբար պարունակում են տարբեր չափերի, քիմիական կազմի և մակերևութային հատկությունների մասնիկների բարդ խառնուրդներ։ Այդ պայմաններում լաբորատոր մոդելային համակարգերի համար ստացված օրինաչափությունների կիրառումը կարող է պահանջել լրացուցիչ գնահատում և օպտիմալացում։ Ջրազրկման գործընթացների ուսումնասիրությունը ուղղված է ձևավորված ֆլոկուլներից հեղուկի առավել արդյունավետ հեռացման հնարավորությունների գնահատմանը, ինչը կարևոր է նստվածքների մշակման, արդյունաբերական և ջրային համակարգերի մաքրման գործընթացներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու այնպիսի օպտիմալ պայմաններ, որոնց դեպքում պոլիէլեկտրոլիտը առավել արդյունավետ է նպաստում մասնիկների ագրեգացմանը և հետագա ջրազրկմանը։ Աշխատությունը համադրում է պոլիմերային և կոլոիդային քիմիայի տեսական մոտեցումները փորձարարական ուսումնասիրությունների հետ՝ բացահայտելով նյութի կառուցվածքային փոփոխությունների և տեխնոլոգիական արդյունավետության միջև կապերը։ Այն կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն ջրի և արդյունաբերական հեղուկների մաքրման, նստվածքների մշակման, դիսպերս համակարգերի առանձնացման և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, կոլոիդային քիմիայի և պոլիմերների մասնագետներին, ջրի մաքրման տեխնոլոգների, նյութագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։