Ճապոնիայի հետպատերազմյան արդիականացման և ճապոնացիների էթնիկ ինքնության փոխառնչության խնդիրները

Բժշկություն

Բժշկագիտական և կլինիկական հետազոտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի բնակչության շրջանում քնի օբստրուկտիվ ապնոէի համախտանիշի կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտանշանների տարածվածության և բուժման փորձի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քնի ընթացքում վերին շնչուղիների մասնակի կամ ամբողջական փակման հետևանքով առաջացող շնչառական խանգարումները, դրանց զարգացման մեխանիզմները և օրգանիզմի տարբեր համակարգերի վրա ունեցած ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խռմփոցի, քնի ընթացքում շնչառության ընդհատումների, ցերեկային քնկոտության, հոգնածության, ուշադրության և հիշողության խանգարումների կլինիկական դրսևորումներին։ Վերլուծվում են համախտանիշի առաջացման ռիսկի գործոնները, տարիքային և սեռային առանձնահատկությունները, ուղեկցող հիվանդությունները և Հայաստանի բնակչության շրջանում ախտանշանների տարածվածության գնահատման հնարավոր մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև քնի օբստրուկտիվ ապնոէի ախտորոշման ժամանակակից մեթոդները, այդ թվում՝ պոլիսոմնոգրաֆիան, շնչառական ցուցանիշների մշտադիտարկումը և կլինիկական հարցաշարերի կիրառումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բուժման պահպանողական և միջամտական եղանակները, շնչուղիներում շարունակական դրական ճնշման ապահովման թերապիան (CPAP), բուժման անհատական մոտեցումները և դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում հիվանդության վաղ հայտնաբերման, հնարավոր սիրտանոթային և նյութափոխանակային բարդությունների կանխարգելման, բնակչության իրազեկվածության բարձրացման և մասնագիտացված բժշկական օգնության կազմակերպման հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քնի բժշկության, թոքաբանության, քիթ-կոկորդ-ականջաբանության, նյարդաբանության և հանրային առողջապահության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է տարածաշրջանի էկոլոգիական իրավիճակի գնահատման համար տեղեկատվական համակարգի մշակման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են շրջակա միջավայրի վիճակի գնահատման մեթոդները, էկոլոգիական տվյալների հավաքագրման, մշակման, պահպանման և վերլուծության ժամանակակից տեխնոլոգիաները։ Քննարկվում են տեղեկատվական համակարգերի նախագծման սկզբունքները, տվյալների բազաների կիրառումը, մոնիթորինգի գործընթացների ավտոմատացումը և բնապահպանական որոշումների կայացմանն աջակցող գործիքները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև էկոլոգիական ցուցանիշների գնահատման, տարածքային վերլուծության, շրջակա միջավայրի փոփոխությունների վերահսկման և կանխատեսման հնարավորություններին։ Մշակված մոտեցումները կարող են նպաստել բնապահպանական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և էկոլոգիական խնդիրների վերաբերյալ հիմնավորված որոշումների ընդունմանը։ Գիրքը նախատեսված է բնապահպանների, էկոլոգների, տեղեկատվական համակարգերի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է խնդիրների լուծմանն ուղղված գիտելիքների բազաների ձևավորման և որոնման ալգորիթմների ու ծրագրային միջոցների մշակմանը։ Գրքում ուսումնասիրվում են գիտելիքների ներկայացման մեթոդները, տվյալների կառուցվածքային կազմակերպումը, որոնման արդյունավետ ալգորիթմները և արհեստական բանականության համակարգերում գիտելիքների մշակման սկզբունքները։ Հեղինակը ներկայացնում է գիտելիքների բազաների նախագծման, համալրման, կառավարման և օգտագործման տեխնոլոգիական մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը բարդ խնդիրների ավտոմատացված լուծման գործընթացներում։ Աշխատությունում քննարկվում են ալգորիթմների օպտիմալացման, տեղեկատվության արագ որոնման, տրամաբանական եզրահանգումների կառուցման և ծրագրային համակարգերի արդյունավետության բարձրացման հարցերը։ Ներկայացված մեթոդներն ու լուծումները կարող են կիրառվել փորձագիտական համակարգերի, որոշումների աջակցության համակարգերի և ինտելեկտուալ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մշակման ոլորտներում։ Գիրքը նախատեսված է ծրագրավորողների, համակարգային վերլուծաբանների, արհեստական բանականության և տվյալների կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են գիտելիքների բազաների նախագծմամբ ու ինտելեկտուալ համակարգերի զարգացմամբ։

Գրականություն

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ֆերեյդունի կերպարի քննությանը իրանական և հայկական գրականության մեջ՝ այն դիտարկելով որպես հին իրանական առասպելաբանությունից և ազգային էպիկական ավանդույթներից ձևավորված հերոսական կերպար։ Ֆերեյդունը իրանական մշակութային հիշողության մեջ կապված է չարի դեմ պայքարի, արդարության վերականգնման, բռնակալության տապալման և օրինական իշխանության հաստատման գաղափարների հետ։ Նրա կերպարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է նույն առասպելական-էպիկական կերպարը տարբեր գրական միջավայրերում վերաիմաստավորվել, փոփոխվել և ստացել նոր գաղափարական ու գեղարվեստական նշանակություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր հիմքը իրանական ազգային էպոսի և հատկապես Ֆերդուսիի ստեղծագործության մեջ Ֆերեյդունի կերպարի ներկայացումն է։ Այստեղ նա հանդես է գալիս որպես բռնակալ Զոհակի իշխանությանը հակադրվող հերոս, որի գործունեությունը կապված է ազատության, արդարության և բարոյական կարգի վերականգնման հետ։ Նրա կերպարը ձևավորվում է ոչ միայն որպես անհատական հերոս, այլև որպես հասարակական իդեալի մարմնավորում։ Ֆերեյդունի հաղթանակը Զոհակի նկատմամբ, հետևաբար, կարելի է մեկնաբանել որպես բարու և չարի, օրինականության և բռնության, արդարության և կամայականության հակադրության գեղարվեստական արտահայտություն։ Հայ գրականության համատեքստում կերպարի ուսումնասիրությունը հատկապես հետաքրքիր է հայ-իրանական մշակութային և գրական կապերի տեսանկյունից։ Հայ և իրանական ժողովուրդների բազմադարյա պատմական շփումները նպաստել են առասպելական, պատմական և էպիկական բազմաթիվ մոտիվների փոխազդեցությանը։ Այդ գործընթացում որոշ կերպարներ և սյուժետային մոտիվներ կարող էին փոխանցվել, վերամշակվել կամ տեղայնացվել՝ համապատասխանելով հայկական գրական ավանդույթի գեղարվեստական և գաղափարական պահանջներին։ Ֆերեյդունի կերպարի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այդ ընդհանրությունների և տարբերությունների բնույթը։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից մեկը կերպարի աղբյուրագիտական հիմքերի բացահայտումն է։ Ֆերեյդունի մասին պատկերացումները ձևավորվել են հին իրանական կրոնադիցաբանական ավանդույթի շրջանակում և հետագայում ստացել տարբեր գրական արտահայտություններ։ Նրա կերպարի զարգացման ընթացքում պահպանվել են որոշ հիմնական հատկանիշներ՝ հերոսական ծագում, չարի դեմ պայքար, իշխանության վերականգնում և արդարության հաստատում, սակայն տարբեր ժամանակաշրջաններում և գրական ժանրերում դրանք կարող էին ստանալ տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս առումով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բանավոր ավանդույթներին, այնպես էլ գրավոր գրական հուշարձաններին։ Հատուկ նշանակություն ունի Ֆերեյդունի և Զոհակի հակադրության վերլուծությունը։ Այս հակադրությունը կերպարի գաղափարական էությունը բացահայտող հիմնական կառուցվածքային հարաբերություններից է։ Զոհակը մարմնավորում է բռնակալությունը, բռնությունը, անբնական իշխանությունը և բարոյական քայքայումը, մինչդեռ Ֆերեյդունը ներկայացվում է որպես դրանց հակադիր ուժ։ Այդ երկընտրանքի միջոցով ձևավորվում է էպիկական աշխարհի բարոյական համակարգը, որտեղ հերոսի հաղթանակը վերածվում է ոչ միայն անձնական վրեժի կամ ռազմական հաջողության, այլև խախտված աշխարհի կարգավորման խորհրդանիշի։ Կերպարի կարևոր առանձնահատկություններից է նրա թագավորական և հերոսական բնույթի միավորումը։ Ֆերեյդունը ներկայացվում է որպես այնպիսի առաջնորդ, որի իշխանության օրինականությունը պայմանավորված է ոչ միայն ծագմամբ, այլև բարոյական առաքելությամբ։ Նա պետք է վերականգնի խախտված հասարակական կարգը և հաստատի արդար կառավարման սկզբունքներ։ Այս մոտիվը հնարավորություն է տալիս կերպարը դիտարկել հին արևելյան էպիկական գրականության մեջ իդեալական տիրակալի ձևավորման համատեքստում։ Հայկական գրականության մեջ կերպարի կամ դրան առնչվող մոտիվների քննությունը կարող է բացահայտել նաև տեղական հերոսական ավանդույթի հետ հնարավոր զուգահեռները։ Հայկական էպոսում և ժողովրդական ավանդապատումներում նույնպես մեծ տեղ է հատկացվում բռնակալության դեմ պայքարող, ժողովրդի ազատությունը պաշտպանող և արդարության վերականգնման ձգտող հերոսներին։ Այդ պատճառով համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել ոչ միայն ուղղակի փոխառությունների հնարավորությունը, այլև տարբեր մշակույթներում անկախ ձևավորված հերոսական մոդելների ընդհանրությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարի գեղարվեստական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Անհրաժեշտ է վերլուծել, թե ինչպիսի արտաքին և ներքին հատկանիշներով է ներկայացվում հերոսը, ինչ դեր ունեն նրա ծագման մասին պատմությունները, մանկության և դաստիարակության դրվագները, հակառակորդների հետ հարաբերությունները և իշխանության հասնելու ճանապարհը։ Այս բաղադրիչների ամբողջությունը ձևավորում է կերպարի հերոսական կենսագրությունը և որոշում նրա տեղը էպիկական պատումի ընդհանուր համակարգում։ Ֆերեյդունի կերպարի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև խորհրդանշական տեսանկյունից։ Նրա կերպարը կարող է մեկնաբանվել որպես ազգային ազատության, արդար իշխանության և բարոյական հաղթանակի խորհրդանիշ։ Այսպիսի խորհրդանշական իմաստները կարող են հատկապես ակտիվանալ այն ժամանակաշրջաններում, երբ գրականությունը անդրադառնում է բռնապետության, ազատության, ազգային ինքնության կամ քաղաքական արդարության թեմաներին։ Այդ պատճառով կերպարի հետագա գրական վերաիմաստավորումները կարող են էապես տարբերվել նրա նախնական առասպելական նկարագրությունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել նաև հայ և իրանական գրականությունների հերոսական համակարգերի տարբերությունները։ Իրանական էպիկական ավանդույթում Ֆերեյդունի կերպարը կապված է արքայական իշխանության, տոհմական շարունակականության և համաշխարհային կարգի վերականգնման գաղափարների հետ, մինչդեռ հայկական գրականության մեջ նմանատիպ մոտիվները կարող են ընդգծել ազգային ազատագրության, հայրենիքի պաշտպանության կամ ժողովրդի նկատմամբ հերոսի պատասխանատվության գաղափարները։ Այս տարբերությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես է նույն կամ համանման հերոսական մոդելը վերաձևավորվում տարբեր պատմամշակութային պայմաններում։ Ուսումնասիրության արժեքավոր կողմերից է նաև հայ-իրանական գրական փոխազդեցությունների ընդհանուր համատեքստի բացահայտումը։ Հայ գրականության մեջ իրանական թեմաների և կերպարների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու երկու մշակույթների միջև դարավոր կապերի բնույթը։ Թարգմանությունները, գրական ազդեցությունները, բանավոր ավանդույթները և պատմական շփումները կարող էին նպաստել իրանական դիցաբանական նյութի տարածմանը և դրա հետագա գեղարվեստական վերափոխմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է համեմատական գրականագիտության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ֆերեյդունի կերպարը դիտարկում է ոչ միայն որպես իրանական առասպելաբանության և էպիկական գրականության հերոս, այլև որպես տարբեր մշակույթների միջև գրական կապերի ուսումնասիրության արդյունավետ նյութ։ Նրա կերպարի միջոցով հնարավոր է հետազոտել հերոսականության, արդարության, բռնակալության դեմ պայքարի, օրինական իշխանության, ազգային ինքնության և մշակութային փոխազդեցության գաղափարները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ինչպես իրանական և հայկական գրական ավանդույթների ընդհանուր հիմքերը, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի համար բնորոշ ինքնատիպ մեկնաբանությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, իրանագետներին, հայագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, դիցաբանության և էպոսագիտության հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ-իրանական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բաշխված միջավայրերում իրականացվող գործընթացների նախագծման և վերիֆիկացման հիմնական գործիքային միջոցների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով բաշխված համակարգերի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների, գործընթացների մոդելավորման և դրանց ճշտության ստուգման մեթոդների վրա։ Բաշխված համակարգերում բազմաթիվ համակարգիչներ կամ հաշվարկային հանգույցներ համագործակցում են ընդհանուր խնդիրների լուծման համար, սակայն դրանց միջև հաղորդակցության ուշացումները, զուգահեռ գործողությունները, տվյալների փոխանակումը, հանգույցների հնարավոր խափանումները և ժամանակային անհամաժամանակությունը զգալիորեն բարդացնում են համակարգերի նախագծման ու ստուգման գործընթացը։ Այդ պատճառով բաշխված գործընթացների ճիշտ կառուցումը պահանջում է ոչ միայն ծրագրային լուծումների մշակում, այլև դրանց վարքագծի նախնական մոդելավորում և համակարգված վերիֆիկացիա։ Ուսումնասիրության առանցքում կարող է գտնվել բաշխված գործընթացների ֆորմալ և կիսաֆորմալ ներկայացման խնդիրը։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է նկարագրել համակարգի բաղադրիչները, դրանց միջև փոխազդեցությունները, հաղորդագրությունների փոխանցումը, վիճակների փոփոխությունը և զուգահեռ ընթացող գործողությունները։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դեռևս նախագծման փուլում հայտնաբերել տրամաբանական հակասություններ, անհասանելի վիճակներ, փոխադարձ արգելափակումներ և այլ սխալներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գործընթացների վերիֆիկացիայի տեսական հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Վերիֆիկացիան ուղղված է պարզելու, թե արդյոք մշակված համակարգը համապատասխանում է նախապես սահմանված պահանջներին և արդյոք նրա վարքագիծը բավարարում է անհրաժեշտ հատկություններին։ Բաշխված միջավայրերի դեպքում կարող են ստուգվել անվտանգության, հասանելիության, ճիշտ ավարտի, համաժամացման և հաղորդակցության հետ կապված հատկություններ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել վիճակների տարածության ուսումնասիրության, մոդելների ստուգման, ֆորմալ ապացուցման և այլ մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործընթացների մոդելավորման տարբեր մոտեցումներին։ Դրանց միջոցով համակարգի վարքագիծը կարող է ներկայացվել վիճակների, անցումների, գործողությունների և հաղորդակցության հարաբերությունների միջոցով։ Նման ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բարդ բաշխված գործընթացը վերածել ավելի պարզ և վերլուծելի մոդելի՝ պահպանելով դրա էական հատկությունները։ Մոդելի հիման վրա հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի հնարավոր վարքագծի տարբեր սցենարներ և ստուգել դրանց համապատասխանությունը սահմանված պահանջներին։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև գործընթացների նախագծման ավտոմատացման գործիքները, որոնք հնարավորություն են տալիս ստեղծել մոդելներ, իրականացնել դրանց վերլուծություն, կատարել վերիֆիկացիա և որոշ դեպքերում ավտոմատ կերպով հայտնաբերել սխալներ։ Նման գործիքների կիրառումը կարևոր է հատկապես խոշոր բաշխված համակարգերում, որտեղ հնարավոր վիճակների և փոխազդեցությունների քանակը կարող է արագ աճել։ Ավտոմատացված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ծրագրային սխալների հայտնաբերման ծախսերը և ավելի վաղ փուլում բացահայտել նախագծային խնդիրները։ Բաշխված համակարգերի նախագծման ժամանակ կարևոր խնդիր է նաև զուգահեռության կառավարումը։ Միաժամանակ գործող գործընթացները կարող են միմյանցից կախված լինել, փոխանակել տվյալներ կամ մրցակցել ընդհանուր ռեսուրսների համար։ Սխալ կազմակերպման դեպքում կարող են առաջանալ մրցակցային պայմաններ, փոխադարձ արգելափակումներ կամ տվյալների անհամապատասխանություն։ Այդ պատճառով վերիֆիկացիոն գործիքների միջոցով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին գործընթացների ճիշտ աշխատանքը, այլև դրանց փոխազդեցության բոլոր էական սցենարները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև խափանումների նկատմամբ համակարգի կայունության ուսումնասիրությունը։ Բաշխված միջավայրում առանձին հանգույցների, կապի կամ ծրագրային բաղադրիչների խափանումը կարող է ազդել ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա։ Հետևաբար նախագծման և վերիֆիկացիայի գործիքները կարող են կիրառվել համակարգի վերականգնման մեխանիզմների, հաղորդակցության հուսալիության և սխալների նկատմամբ կայունության գնահատման համար։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է այնպիսի մեթոդների և գործիքների ընտրության ու կիրառման հետ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել բաշխված համակարգերի նախագծման հուսալիությունը և նվազեցնել դրանց մշակման ընթացքում առաջացող ռիսկերը։ Գործիքային միջոցների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել դրանց արտահայտչականության, կիրառման բարդության, ավտոմատացման մակարդակի, մոդելների չափի նկատմամբ սահմանափակումների և վերիֆիկացիայի հնարավորությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բաշխված միջավայրերում գործընթացների նախագծման և վերիֆիկացման խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ համադրելով մոդելավորման, ֆորմալ մեթոդների, ավտոմատացված ստուգման և ծրագրային ճարտարագիտության մոտեցումները։ Այն կարող է հետաքրքրել բաշխված համակարգերի, ծրագրային ապահովման նախագծման, ֆորմալ մեթոդների, համակարգերի վերիֆիկացիայի և համակարգչային գիտության ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողներին, ծրագրավորողներին և ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Տնտեսագիտական, տարածաշրջանային զարգացման և պետական կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային համաչափ զարգացման քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածքային զարգացման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, տարածաշրջանային անհամաչափությունների առաջացման պատճառները և դրանց ազդեցությունը երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի մարզերի և Երևանի միջև տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, զբաղվածության, եկամուտների, ենթակառուցվածքների և հանրային ծառայությունների հասանելիության տարբերություններին։ Վերլուծվում են տարածքային զարգացման վրա ազդող ժողովրդագրական, աշխարհագրական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև բնակչության ներքին տեղաշարժերի և տնտեսական ռեսուրսների կենտրոնացման հետևանքները։ Քննարկվում են պետական տարածաշրջանային քաղաքականության գործիքները, համայնքային և մարզային զարգացման ծրագրերը, ֆինանսական համահարթեցման մեխանիզմները և տարածքային ներդրումային գրավչության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տարածքային անհամաչափությունների գնահատման ցուցանիշները, սոցիալ-տնտեսական տվյալների համեմատական վերլուծության մեթոդները և զարգացման քաղաքականության արդյունքների գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերակատարությանը, միջհամայնքային համագործակցությանը, ենթակառուցվածքների արդիականացմանը և տնտեսական հնարավորությունների տարածքային հավասարակշռմանն ուղղված միջոցառումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանային տնտեսագիտության, պետական և տեղական կառավարման, տարածքային պլանավորման, հանրային քաղաքականության և Հայաստանի Հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։